1259/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1259 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1259/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με τηνε πωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσικρικά.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ψ1 2. Ψ2, 3. Κληρονόμων Ζ2: α)... χήρ. Ζ2, β)... συζ. Μ, γ) Τ, δ)Θ4, ε) Ζ και ..., συζ. Ζ, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους ... και Ζ3, στ) Ζ1 και ... συζ.Ζ1, ως ασκούντων τη γονική μέριμνα των ανηλίκων τέκνων τους ... και της αβάπτιστης θυγατέρας τους, 4. Ψ4, 5. Ψ5, 6. Φ, 7. Ψ7, 8.Ψ8, 9. Ψ9, 10.Ψ10, 11.Ψ11 και 12. Ψ12, κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Σπανουδάκη, ο οποίος δήλωσε ότι ο 6ος αναιρεσίβλητος, απεβίωσε την 4-3-2007 και κληρονομήθηκε από την α)Α1 χα Φ, β) Α2, γ)Α3, δ)Α4 και ε)Α5, οι οποίοι συνεχίζουν την βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από αυτόν τον ίδιο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-4-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 131/2002 μη οριστική 265/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 186/2007 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 12-11-2007 αίτησή τους και τους από 21-12-2009 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 28-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας απεβίωσε ο εκ των αναιρεσιβλήτων Φ, ο οποίος κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τη σύζυγό του Α1 και τα τέκνα του Α2, Α3, Α4 και Α5, οι οποίοι με δήλωσή τους που καταχωρήθηκε στα πρακτικά συνεχίζουν τη δίκη. Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 11 β' ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη του αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, όπως συμβαίνει και όταν δέχεται δικαστική ομολογία διαδίκου, η οποία ουδέποτε έγινε.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι η αναιρεσείουσα σε εκτέλεση της 574/1992 διαταγής πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου, η οποία εκδόθηκε σε βάρος της πρωτοφειλέτριας εταιρίας ΟΜΕΛΒΑ ΑΒΕΕ για το ποσό των 50.000.000 δρχ., μετά των νομίμων τόκων, επέβαλε στα χέρια τρίτων κατάσχεση των απαιτήσεών τους κατά της ανωτέρω πρωτοφειλέτριας εταιρίας και εισέπραξε κατά το χρονικό διάστημα από 4-2-1993 έως 29-10-1998 το συνολικό ποσό των 96.523.822 δρχ., όπως τούτο προέκυψε κατά μεν το ποσό των 87.452.981 δρχ.

αφενός από τα προσκομιζόμενα γραμμάτια είσπραξης και την τηρούμενη από την αναιρεσείουσα καρτέλα κίνησης του αλληλόχρεου λογαριασμού της εταιρίας ΟΜΕΛΒΑ και αφετέρου από την περιεχόμενη στην από 14-12-1998 με αριθ. κατ. ... αγωγή της αναιρεσείουσας κατά των αναιρεσιβλήτων και του συνδίκου της πτώχευσης της εταιρίας ΟΜΕΛΒΑ ομολογία της ότι εισέπραξε τα παραπάνω ποσά και τα καταλόγισε στην απαίτησή της από την ανωτέρω διαταγή πληρωμής, κατά δε το ποσό των 9.070.841 δρχ.

από την ομολογία της αναιρεσείουσας που περιέχεται στις προτάσεις της ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Έναντι του συνολικού ποσού των 96.523.822 δρχ., συνεχίζει το Εφετείο, η αναιρεσείουσα συνομολογεί με τις προτάσεις της καταβολές ποσού 94.978.684. δρχ., λαμβανομένου δε υπόψη ότι οι νόμιμοι τόκοι του κεφαλαίου των 50.000.000 δρχ.

δεν υπερβαίνουν μέχρι την τελευταία καταβολή της 29ης Οκτωβρίου 1998 το ποσό των 44.978.684 δρχ., με τις καταβολές των 96.523.822 δρχ. εξοφλήθηκε πλήρως η κατά της πρωτοφειλέτριας απαίτηση της αναιρεσείουσας από τη διαταγή πληρωμής και επομένως αποσβέστηκε και η κατά των αναιρεσιβλήτων, εγγυητών, απαίτησή της. Με βάση δε τις παραδοχές αυτές, απέρριψε ως αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης, η οποία είχε δεχθεί την αγωγή των αναιρεσιβλήτων και αναγνώρισε ότι η απορρέουσα από την υπ' αριθ. 574/1992 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου απαίτηση της αναιρεσείουσας έχει αποσβεσθεί.

Από τις παραδοχές αυτές προκύπτει ότι το Εφετείο υπολόγισε, το ίδιο το ύψος των νομίμων τόκων και δεν δέχθηκε ως προς το περιστατικό αυτό ομολογία της αναιρεσείουσας. Επομένως, κατά το μέρος αυτό ο κύριος και ο πρώτος πρόσθετος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 β' ΚΠολΔ που υποστηρίζουν τα αντίθετα στηρίζονται σε εσφαλμένη προϋπόθεση.

Περαιτέρω, από τις προτάσεις της αναιρεσείουσας ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου προκύπτει ότι αυτή ομολόγησε πράγματι ότι εισέπραξε έναντι της απαίτησής της από την 574/92 διαταγή πληρωμής τα ποσά των 85.907.843 και 9.070.841 δρχ. και συνολικά 94.978.684 δρχ., όπως ορθά δέχθηκε και το Εφετείο. Επομένως, οι ίδιοι ανωτέρω λόγοι αναίρεσης, που υποστηρίζουν ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη του ανύπαρκτη δικαστική ομολογία της αναιρεσείουσας για καταβολές ποσού 94.978.684 δρχ., είναι αβάσιμοι, πέραν του ότι αυτοί αλυσιτελώς πλήττουν την παραδοχή ομολογίας για το ποσό των 87.452.981 δρχ., αφού το Εφετείο δέχθηκε (όπως και η αναιρεσείουσα δέχεται στις προτάσεις της ενώπιον του δικαστηρίου αυτού) ότι οι καταβολές του ύψους αυτού αποδείχθηκαν και από άλλα αποδεικτικά μέσα και ειδικότερα από έγγραφα (γραμμάτια είσπραξης και καρτέλα κίνησης) και από την, μη πληττόμενη αναιρετικώς, (εξώδικη) ομολογία της αναιρεσείουσας που περιλαμβάνεται στην από 14-12-1998 αγωγή της κατά των αναιρεσιβλήτων, παραδοχές που στηρίζουν αυτοτελώς το διατακτικό της απόφασης.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης ιδρύεται και όταν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, καθώς και οι κύριοι ή πρόσθετοι λόγοι εφέσεως που αφορούν αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς ή άρνηση τέτοιων ισχυρισμών.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο πρόσθετο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του πραγματικά περιστατικά που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης χωρίς αυτά να τα επικαλεσθούν με την αγωγή τους οι αναιρεσίβλητοι και συγκεκριμένα εισπράξεις που καταλογίστηκαν στην απαίτηση της αναιρεσείουσας από την 754/92 διαταγή πληρωμής και επέφεραν την απόσβεση της απαίτησης.

Από την επισκόπηση της από 8-4-2001 με αριθ. κατ. 1761/281/10-4-2001 ένδικης αγωγής των αναιρεσιβλήτων προκύπτει ότι οι τελευταίοι ζήτησαν να αναγνωρισθεί ότι η κατ' αυτών, ως εγγυητών, αξίωση της αναιρεσείουσας, που απέρρεε από την ... διαταγή πληρωμής, αποσβέστηκε δια της αποσβέσεως της από την ίδια διαταγή πληρωμής απαίτησης της αναιρεσείουσας κατά της πρωτοφειλέτριας εταιρίας ΟΜΕΛΒΑ ΑΒΕΕ, που επήλθε δια της εισπράξεως από τρίτους (την εταιρία ΛΙΑΚΟΣ και τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Βουτών), οφειλέτες της εταιρίας ΟΜΕΛΒΑ, του συνολικού ποσού των 102.851.168 δρχ.

Περαιτέρω, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε ότι έγιναν καταβολές όχι μόνο από τους δύο παραπάνω αναφερόμενους στην αγωγή οφειλέτες της ΟΜΕΛΒΑ, αλλά και από άλλους, τους οποίους ανέφεραν οι αναιρεσίβλητοι στην από 20-10-2004 παρεμπίπτουσα αγωγή τους, που συνεκδικάστηκε με την κύρια αγωγή.

Επομένως, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του θεμελιωτικά της αγωγής περιστατικά που δεν προτάθηκαν από τους ενάγοντες και ο περί του αντιθέτου δεύτερος πρόσθετος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-11-2007 αίτηση και το από 21-12-2009 δικόγραφο πρόσθετων λόγων της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος για αναίρεση της υπ' αριθ. 186/2007 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων ( 3.000 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ