1257/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπό τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπ' όψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό μέσο είναι χρήσιμο και πρόσφορο προς άμεση ή έμμεση (με τεκμήριο) απόδειξη πραγματικών γεγονότων που συγκροτούν ισχυρισμό παραδεκτό, νόμιμο και λυσιτελή, δηλαδή τέτοιον που επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 2/2008 και 14/2005).
Legislator headnote
AI generated1257/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η εισηγήτρια αρεοπαγίτης, Αρετή Παπαδιά, ανέγνωσε την από 25-1-2018 έκθεση της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1257 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1257/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Χριστόφορο Κοσμίδη, προεδρεύοντα αρεοπαγίτη, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου και Σοφία Τζουμερκιώτη, αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 6η Φεβρουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ε. Χ. του Χ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Δημητρίου Βασιλείου, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος ...", ως καθολικού διαδόχου του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "Δημοτικό Ωδείο ...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... Αττικής και παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Παπάρα, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-7-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 815/2012 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 5807/2014 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 20-2-2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η εισηγήτρια αρεοπαγίτης, Αρετή Παπαδιά, ανέγνωσε την από 25-1-2018 έκθεση της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως 340 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο, για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλόμενων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπ' όψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αρ.11 περ. γ' ΚΠολΔ, υπό την προϋπόθεση ότι το φερόμενο ως αγνοηθέν αποδεικτικό μέσο είναι χρήσιμο και πρόσφορο προς άμεση ή έμμεση (με τεκμήριο) απόδειξη πραγματικών γεγονότων που συγκροτούν ισχυρισμό παραδεκτό, νόμιμο και λυσιτελή, δηλαδή τέτοιον που επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 2/2008 και 14/2005).
2. Στην προκειμένη περίπτωση, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο σε σχέση με την ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα: Ότι αυτή (μαζί με άλλους συναδέλφους της, ενάγοντες που δεν μετέχουν στην αναιρετική δίκη) είχε προσληφθεί την 15-9-1999 από το τότε υφιστάμενο και αρχικώς εναγόμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Δημοτικό Ωδείο ...", το οποίο καταργήθηκε το 2011 και του οποίου καθολικός διάδοχος είναι ο ήδη αναιρεσίβλητος ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος ...", συνδεόμενη αρχικώς με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της ως καθηγήτρια μουσικής.
Ότι με την 2023/2005 ήδη αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αναγνωρίσθηκε ότι συνδέεται με το αρχικώς εναγόμενο με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, από 15-9-1999. Ότι, ακολούθως, με την 3/2006 απόφαση του προέδρου του Ωδείου, που εγκρίθηκε με την 17…/ 2006 απόφαση της Περιφέρειας Αττικής και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ (ΝΠΔΔ) 9…/…-4-2006, η ενάγουσα διορίστηκε σε συσταθείσα προσωποπαγή θέση στον οργανισμό εσωτερικής υπηρεσίας του αρχικώς εναγομένου, με ειδικότητα ΔΕ μουσικού, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.
Ότι η ενάγουσα, η οποία κατέχει το από 29-1-2007 δίπλωμα πιάνου του αναγνωρισμένου από το κράτος Ωδείου …, αποκτηθέν σε χρόνο μεταγενέστερο της κατάταξής της, ορθώς κατατάχθηκε στον κλάδο (ΔΕ), διότι κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης διορισμού (2006) δεν κατείχε κανένα τίτλο σπουδών (τον απέκτησε το επόμενο έτος), χωρίς να αποδεικνύεται από κανένα στοιχείο ότι είχε καταθέσει μεταγενέστερα το πτυχίο της στο αρμόδιο όργανο του ως άνω δημοτικού Ωδείου.
Με τις παραδοχές αυτές, το εφετείο δέχθηκε ότι ήταν αβάσιμο το αίτημα της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας για καταβολή διαφορών αποδοχών που προέκυπταν λόγω της κατάταξής της από το αρχικώς εναγόμενο στον κλάδο ΔΕ, αντί του κλάδου ΤΕ. Με το μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.11 γ' ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το εφετείο, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος, δεν έλαβε υπόψη το νομίμως με επίκληση προσκομισθέν από την ενάγουσα και εκεί εκκαλούσα αποδεικτικό μέσο, ήτοι το 20157/801/16-7-2007 έγγραφο του Υπουργείου Πολιτισμού προς το αρχικώς εναγόμενο, με το οποίο είχε εγκριθεί η πρόσληψη αυτής και άλλων αναφερομένων σ' αυτό προσώπων ως διδακτικού προσωπικού "επειδή έχουν τα προσόντα που προβλέπονται στο άρθρο 16 παρ.1 του β.δ. 16/1966" και από το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, προέκυπτε ότι το εναγόμενο γνώριζε την ύπαρξη του πτυχίου της.
3. Ο εξεταζόμενος μοναδικός λόγος της αιτήσεως είναι απαράδεκτος, διότι από τα εκτιθέμενα σ' αυτόν προκύπτει ότι το περιεχόμενο του εγγράφου, που φέρεται ως αγνοηθέν, δεν ήταν δυνατό να επηρεάσει το αποδεικτικό πόρισμα της προσβαλλόμενης απόφασης. Πράγματι, κρίσιμος χρόνος ως προς την ορθή ή μη κατάταξη της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας σε βαθμολογικό ή μισθολογικό κλάδο ή κλιμάκιο ήταν ο χρόνος έκδοσης της σχετικής πράξης από το αρμόδιο όργανο του φορέα στον οποίο παρείχε τις υπηρεσίες της. Ο χρόνος αυτός ανάγεται στο έτος 2006. Κατά το έτος εκείνο, σύμφωνα με τις παραδοχές του εφετείου (που δεν αμφισβητούνται από την αναιρεσείουσα) αυτή δεν είχε ακόμη το πτυχίο που επικαλείται, διότι το απέκτησε κατά το επόμενο έτος. Και από το έγγραφο, που κατά τον αναιρετικό λόγο δεν έχει ληφθεί υπ' όψη, δεν προκύπτει κάτι διαφορετικό, αφού και αυτό είναι ακόμη μεταγενέστερο. Το αν, λοιπόν, με το πτυχίο, που εκ των υστέρων απέκτησε, θα μπορούσε να επιτύχει μια διαφορετική κατάταξη, από αυτήν στην οποία ορθώς προέβη ο φορέας απασχόλησης κατά το χρόνο στον οποίο ενήργησε, δεν συνιστά λόγο προσβολής της αμφισβητούμενης πράξης, αλλά προϋπόθεση τυχόν έκδοσης νέας, με συνέπειες για τον μετά την υποβολή του πτυχίου χρόνο.
4. Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις, μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 281 παρ.2 του ν. 3463/2006 "Κύρωση του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων".
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20-2-2015 αίτηση περί αναιρέσεως της 5807/ 2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. -Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή εξακοσίων (600) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 7η Ιουνίου 2018. - Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 5η Ιουλίου 2018.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ