1256/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1256 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1256/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Ναυσικά Φράγκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Σοφία Διαμαντοπούλου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Α. του Σ., 2 Χ. Α. του Γ., 3 Π. Α. του Γ., 4 Σ. Α. του Η., 5. Σ. Α. του Κ., 6 Α. Α. του Κ., 7 Κ. Α. του Ν., 8 Μ. Α. του Κ., 9 Χ. Α. του Β., 10. Χ. Α. του Σ., 11 Χ. Α. του Β., 12 Γ. Α. του Δ., 13 Ε. Α. του Σ., 14 Ν. Α. του Θ., 15. Α. Α. του Ν., 16 Β. Α. του Γ., 17 Γ. Α. του Ν., 18 Γ. Α. του Ν., 19 Γ. Α. του Σ., 20. Γ. Α. του Χ., 21 Γ. Α. του Ν., 22 Δ. Α. του Χ., 23 Δ. Α. του Χ., 24 Ε.

Α. του Γ., 25. Η. Α., 26 Χ. Α. του Γ., 27 Ε. Β. του Δ., 28 Α. Β. του Α., 29 Α. Β. του Α., 30. Κ. Β. του Γ., 31 Ε. Β. του Χ., 32 Ε. Β., 33 Χ. Β. του Γ., 34 Ι. Β. του Ε., 35. Α. Β. του Ε., 36 Α. Β. του Ν., 37 Μ. Β. του Ν., 38 Χ. Β. του Ι., 39 Κ. Γ. του Α., 40. Ό. Γ. του Β., 41 Σ. Γ. του Ε., 42 Μ. Γ. του Ι., 43 Β. Γ. του Ν., 44 Ε. Γ. του Δ., 45. Β. Γ. του Χ., 46 Β. Γ. του Χ., 47 Γ. Γ. του Ν., 48 Δ. Γ. του Η., 49 Ε.

Γ. του Χ., 50. Β. Γ., 51 Π. Γ. του Α., 52 Σ. Γ. του Θ., 53 Θ. Δ. του Γ., 54 Χ. Δ. του Π., 55. ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος Νικολάου Σκουφά", που εδρεύει στο Πέτα Ν. Άρτας και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του αρχικώς φερομένου ιδιοκτήτη ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος Κομποτίου", 56. Κ. Δ. του Π., 57 Σ. Δ. του Π., 58 Χ. Δ. του Π., 59 Β.

Δ. του Α., 60. Β. Ζ. του Σ., 61 Γ. Ζ. του Ε., 62 Ν. Ζ., 63 Ν. Ζ. του Π., 64 Α. Ζ. του Σ., 65. Ε. Ζ. του Ε., 66 Δ. Ζ. του Χ., 67 Π. Ζ. του Σ., 68 Ι. Ν. Α. Γ. Κ., 69 Ν. Κ., 70. Κ. Κ. του Ε., 71 Β. Κ. του Κ., 72 Δ. Κ. του Φ., 73 Ε. Κ. του Ε., 74 Λ. Κ. του Ε., 75. Λ. Κ. του Ε., 76 Α. Κ. του Κ., 77 Δ. Κ. του Η., 78 Ε. Κ. του Χ., 79 Φ. Κ. του Λ., 80. Δ. Κ. του Σ., 81 Χ. Κ. του Κ., 82 Κ. Κ. του Ε., 83 Α. Κ. του Β., 84 Α.

Κ. του Β., 85. Α. Κ. του Β., 86 Α. Κ. του Β., 87 Α. Κ. του Α., 88 Γ. Κ. του Π., 89 Γ. Κ. του Κ., 90. Δ. Κ. του Ι., 91 Δ. Κ. του Ι., 92 Δ. Κ. του Ι., 93 Δ. Κ. του Κ., 94 Η. Κ. του Ι., 95. Μ. Κ. του Η., 96 Μ. Κ. του Η., 97 Μ. Κ. του Η., 98 Μ. Κ. του Η., 99 Π. Κ. του Κ., 100. Σ. Κ. του Δ., 101 Σ. Κ. του Δ., 102 Σ. Κ. του Δ., 103 Σ. Κ. του Δ., 104 Σ. Κ. του Π., 105. Σ. Κ. του Π., 106 Σ. Κ. του Π., 107 Σ. Κ. του Π., 108 Χ.

Κ., 109 Δ. Κ., 110. Π. Κ. του Ε., 111 Σ. Κ. του Δ., 112 Α. Κ. του Κ., 113 Γ. Κ. του Α., 114 Α. Κ. του Φ., 115. Α. Κ. του Α., 116 Α. Κ. του Α., 117 Α. Κ. του Α., 118 Ε. Κ. του Δ., 119 Ε. Κ. του Γ., 120. Π. Κ. του Γ., 121 Α. Κ. του Γ., 122 Ε. Κ. του Α., 123 Ι. Κ. του Σ., 124 Σ. Κ. του Σ., 125. Δ. Κ. του Ι., 126 Κ., 127 Β. Κ. του Α., 128 Α. Κ. του Ε., 129 Α. Κ. του Ε., 130. Δ. Κ. του Κ., 131 Ο. Κ. του Α., 132 Ο. Κ. του Κ., 133 Δ.

Κ. του Α., 134 Β. Κ., 135. Ι. Κ. του Α., 136 Γ. Λ. του Κ., 137 Χ. Λ. του Κ., 138 Β. Λ. του Ε., 139 Ε. Λ. του Γ., 140. Μ. Λ. του Ε., 141 Β. Λ. του Γ., 142 Ι. Λ. του Γ., 143 Κ. Λ. του Γ., 144 Λ. Λ. του Γ., 145. Γ. Λ., 146 A. Μ. του Β., 147 Α. Μ. του Α., 148 Α. Μ. του Α., 149 Ι. Μ. του Ε., 150. Π. Μ. του Α., 151 Δ. Μ. του Χ., 152 Σ. Μ. του Χ., 153 Ε. Μ. του Ν., 154 Σ. Μ. του Ν., 155. Α. Μ. του Α., 156 Ε. Μ. του Γ., 157 Θ.

Μ. του Α., 158 Π. Μ. του Χ., 159 Θ. Μ. του Ε., 160. Ε. Μ., 161 Χ. Μ. του Ε., 162 Ε. Μ., 163 Α. Μ. του Ε., 164 Α. Μ. του Β., 165. Β. Μ. του Σ., 166 Β. Μ. του Σ., 167 Γ. Μ. του Β., 168 Π. Μ. του Σ., 169 Χ. Μ. του Σ., 170. Α. Μ. του Ε., 171 Σ. Μ. του Ν., 172 Σ. Μ. του Ν., 173 Δ. Μ. του Χ., 174 Σ. Μ. του Κ., 175. Ρ. Μ., 176 Α. Μ. του Ε., 177 Λ. Μ. του Θ., 178 Α. Μ. του Α., 179 Α. Μ. του Α., 180. Γ. Μ. του Ι., 181 Γ. Μ.

του Ι., 182 Α. Μ. του Δ., 183 Σ. Μ. του Ν., 184 Α. Μ. του Γ., 185. Α. Μ. του Σ., 186 Α. Μ. του Π., 187 Α. Μ. του Δ., 188 Β. Μ. του Γ., 189 Β. Μ. του Γ., 190. Β. Μ. του Γ., 191 Β. Μ. του Γ., 192 Γ. Μ. του Δ., 193 Ε. Μ. του Σ., 194 Ε. Μ. του Θ., 195. Ε. Μ. του Θ., 196 Μ. Μ. του Α., 197 Μ. Μ. του Α., 198 Σ. Μ. του Β., 199 Φ. Μ. του Α., 200. Φ. Μ. του Ν., 201 Α. Μ. του Χ., 202 Α. Μ. του Κ., 203 Β. Μ. του Ι., 204 Δ.

Μ. του Ν., 205. Ε. Μ. του Ν., 206 Η. Μ. του Ι., 207 Η. Μ. του Ι., 208 Ι. Μ. του Η., 209 Κ. Μ. του Λ., 210. Κ. Μ. του Ν., 211 Κ. Μ. του Χ., 212 Μ. Μ. του Γ., 213 Π. Μ. του Η., 214 Σ. Μ. του Λ., 215. Χ. Μ. του Ξ., 216 Α. Μ. - Τ. του Ξ., 217 Α. Μ. του Γ., 218 Μ. του Δ., 219 Α. Ν. του Ε., 220. Α. Ν. του Ε., 221 Θ. Ν. του Κ., 222 Ι. Ν. του Κ., 223 Μ. Ν. του Α., 224 Α. Ν. του Ε., 225. Κ. Ν. του Α., 226 Α. Ν. του Κ., 227 Α.

Ν. του Η., 228 Ι. Ν. του Η., 229 Ι. Ν. του Η., 230. Π. Ν. του Β., 231 Θ. Ν. του Π., 232 Μ. - Β. Ν. του Ε., 233 Ε. Ο. του Γ., 234 Ε. Ο. του Κ., 235. Ε. Ο. του Χ., 236 Ε. Ο. του Κ., 237 Ε. Ο. του Ε., 238 Σ. Ο. του Σ., 239 Χ. Ο. του Γ., 240. Χ. Ο. του Γ., 241 Κ. Π. του Ν., 242 Ι. Π. του Λ., 243 Α. Π. του Δ., 244 Α. Π. του Κ., 245. Δ. Π. του Α., 246 Χ. Π. του Χ., 247 Α. Π. του Χ., 248 Δ. Π. του Χ., 249 Α. Π. του Α., 250.

Β. Π. του Χ., 251 Β. Π. του Γ., 252 Β. Π. του Γ., 253 Ε. Π. του Γ., 254 Ε. Π. του Α., 255. Θ. Π. του Α., 256 Λ. Π. του Α., 257 Δ. Π. του Α., 258 Δ. Π. του Α., 259 Η. Π. του Γ., 260. Κ. Π. του Η., 261 Κ. Π. του Γ., 262 Λ. Π. του Α., 263 Ν. Π. του Α., 264 Π. Π. του Λ., 265. Α. Π. του Χ., 266 Δ. Π. του Α., 267 Α. Π. του Ν., 268 Σ. Π. του Χ., 269 Ν. Ρ. του Ε., 270. Γ. Σ. του Γ., 271 Θ. Σ. του Δ., 272 Χ. Σ. του Κ., 273 Β.

Σ. του Γ., 274 Θ. Σ. του Γ., 275. Κ. Σ. του Γ., 276 Γ. Σ. του Κ., 277 Κ. Σ. του Ε., 278 Σ. Σ. του Δ., 279 Σ. Σ. του Ι., 280. Γ. Σ. του Θ., 281 Β. Σ. του Η., 282 Α. Σ. του Ε., 283 Ε. Σ. του Α., 284 Β. Σ. του Ε., 285. Ε. Σ. του Π., 286 Σ. Σ. του Κ., 287 Χ. Σ. του Κ., 288 Ε. Σ. του Φ., 289 Ε. Σ. του Φ., 290. Α. Σ. του Α., 291 Θ. Σ. του Η., 292 Ε. Σ. του Ι., 293 Ε. Σ. του Η., 294 Κ. Σ. του Α., 295. Π. Σ. του Μ., 296 Γ.

Σ. του Ι., 297 Δ. Σ. του Ι., 298 Ν. Σ. του Σ., 299 Ν. Σ. του Σ., 300. Γ. Τ. του Χ., 301 Ε. Τ., 302 Ν. Τ. του Γ., 303 Π. Τ., 304 Α. Τ. του Γ., 305. Α. Τ. του Α., 306 Χ. Τ. του Γ., 307 Ε. Τ. του Ε., 308 Κ. Τ., 309 Π. Τ., 310. Χ. Τ. του Μ., 311 Α. Τ. του Ε., 312 Β. Τ. του Γ., 313 Β. Τ. του Γ., 314 Χ. Τ. του Δ., 315. Λ. Τ. του Ι., 316 Χ. Τ., 317 Α. Τ. - Μ. του Ι., 318 Α. Τ. του Σ., 319 Α. Τ. του Ι., 320. Κ. Τ. του Ε., 321 Ε.

Τ. του Γ., 322 Θ. Τ. του Ι., 323 Κ. Τ. του Δ., 324 Θ. Τ. του Δ., 325. Κ. Τ. του Π., 326 Λ. Τ. του Κ., 327 Σ. Τ. του Γ., 328 Φ. Τ. του Δ., 329 Α. Τ. του Β., 330. Σ. Τ., 331 Φ. Φ. του Χ., 332 Θ. Φ. του Χ., 333 Θ. Φ. του Χ., 334 Χ. (ΚΑ ...), 335. Β. Χ. του Α., 336 Ε. Χ. του Ε., 337 Ε. Χ. του Α., 338 Λ. Χ. του Σ., 339 Κ. Χ. - Α. του Α., 340. Ε. Χ. του Σ., 341 Α. Χ. του Γ., 342 Α. Χ. του Β., 343 Β. Χ. του Γ., 344 Δ. Χ. του Θ., 345.

Ε. Χ. του Α., 346 Κ. Χ. του Χ., 347 Ν. Χ. του Θ., 348 Π. Χ. του Ε., 349 Χ. Χ. του Κ., 350. Χ. Χ. του Κ., 351 Χ. Ψ. του Γ., 352 Γ. Α. του Ε., 353 Ε. χας Ε. Α., 354 Κ. Κ., 355. Ειρήνης συζ. Παναγιώτη Ζερβουδάκη, 356. Κ. Μ. του Χ., 357 Χ. Μ. του Ξ., 358 Α. Μ. του Ξ., 359 Α. Σ. του Ι., 360. Γ. Τ. του Κ., 361 Σ. συζ. Χ. Κ., το γένος Π. Ο., 362. Γ. Κ. του Κ., 363 Ε. Μ., 364 Β. Μ. του Γ., 365. Β. Μ. του Α., 366 Γ.

Μ. του Α., 367 Ο. Μ. του Α., 368 Κ. Μ. του Α., 369 Κ. Μ. του Χ., 370. Ι. Ν. του Κ., 371 Ε. Ν. του Κ., 372 Θ. Ν. του Κ., 373 Ε. Ν. του Κ., 374 Ε. Σ. του Κ., 375. Α. Σ. του Ν., 376 Χ. συζ. Ν. Σ., το γένος Κ. Τ., 377. Α. χας Χ. Τ., το γένος Α. Κ., 378. Γ. Τ. του Χ. και 379. Ο. Χ. του Σ., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-11-2013 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 59/2013 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Ιωαννίνων και συνεκδικάστηκε με έντεκα (11) αυτοτελείς αιτήσεις των ήδη αναιρεσιβλήτων, καθώς και με τις ανταιτήσεις των διαδίκων.

Εκδόθηκε η 288/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-9-2015 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ναυσικά Φράγκου διάβασε την από 10-11-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των, πρώτου, δευτέρου και τρίτου λόγων και την παραδοχή του τετάρτου λόγου της από 15-9-2015 (αρ. εκθ. καταθ. …/2015) αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 288/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την από 16-6-2016 έκθεση τοιχοκολλήσεως του Γραμματέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Στυλιανουδάκη προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της από 15-9-2015, αιτήσεως αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά των αναιρεσιβλήτων και της 288/2014 αποφάσεως του Εφετείου Ιωαννίνων, με τις πράξεις ορισμού δικασίμου για τη 18-11-2016 και εγγραφής στο πινάκιο, τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του Αρείου Πάγου. Επίσης από την από 24-6-2016 έκθεση τοιχοκολλήσεως του υπαλλήλου του Δήμου Νικολάου Σκουφά του Νομού Άρτας, Ε. Β., προκύπτει ότι τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του εν λόγω Δήμου, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα, επικυρωμένο αντίγραφο της άνω αιτήσεως αναιρέσεως με τις πράξεις ορισμού της ανωτέρω δικασίμου και εγγραφής στο πινάκιο. Τέλος δημοσιεύθηκε σχετική ειδοποίηση στις εφημερίδες "Η ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ", "ΓΕΝΙΚΗ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ", "ΕΣΤΙΑ" που εκδίδονται στην Αθήνα και στην Εφημερίδα "ΜΑΧΗΤΗΣ" που εκδίδεται στην Άρτα. Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι, που κλητεύτηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά το άρθρο 22 παρ. 4 ν. 2882/2001, δεν εμφανίστηκαν κατά την άνω δικάσιμο, που εκφωνήθηκε η υπόθεση κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να χωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Με το άρθρο 13 παρ. 1 του ν. 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α.) ορίζονται τα εξής: Η αποζημίωση πρέπει να είναι πλήρης και να ανταποκρίνεται στην αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου κατά το χρόνο της συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου για τον προσωρινό προσδιορισμό της αποζημίωσης ή, σε περίπτωση απευθείας αίτησης για οριστικό προσδιορισμό, κατά το χρόνο της συζήτησης για τον προσδιορισμό αυτόν. "Αν η συζήτηση για τον οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης διεξαχθεί μετά την παρέλευση έτους από τη συζήτηση για τον προσωρινό προσδιορισμό, τότε για τον προσδιορισμό της αποζημίωσης λαμβάνεται υπόψη η αξία κατά το χρόνο συζήτησης για τον οριστικό προσδιορισμό". "Ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου ακινήτου λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα, που προσδιορίζεται κυρίως από την αντικειμενική αξία, τα τιμήματα σε συμβόλαια μεταβίβασης κυριότητας ακινήτων, τα οποία συντάχθηκαν κατά το χρόνο της κήρυξης της απαλλοτρίωσης, καθώς και η πρόσοδος του απαλλοτριωμένου.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 15 παρ. 6 εδ. δ' ιδίου νόμου "Το δικαστήριο υποχρεούται να αιτιολογεί ειδικά την τυχόν απόκλιση της προσδιοριζόμενης από το ίδιο αξίας του ακινήτου τόσο από την προκύπτουσα κατά το αντικειμενικό σύστημα αξία του, όσο και από την προκύπτουσα από την έκθεση της εκτιμητικής επιτροπής της παραγράφου 1 του παρόντος ή του ανεξάρτητου εκτιμητή της παρούσας παραγράφου".

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν η απόφαση δεν έχει αιτιολογίες ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ως προς τις παραδοχές δηλαδή του δικαστηρίου της ουσίας, που ανάγονται στο πραγματικό της νομικής διάταξης που εφαρμόστηκε ή που έπρεπε να εφαρμοστεί.

Ο λόγος δε αναίρεσης από το εδ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ μπορεί να εξεταστεί και ως λόγος από το εδάφιο 19 του ιδίου άρθρου και κώδικα, γιατί περιέχει σιωπηρά και παράπονο για έλλειψη νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του, ως αποδεικτικό πόρισμα, κατά το ενδιαφέρον ενταύθα μέρος του, τα ακόλουθα: "Δυνάμει της υπ' αριθμ. 1101197/6692/0010/ 30-10-2008 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, όπως έχει διορθωθεί με την υπ' αριθμ. 1070107/2375/Δ0010/6-06-2011 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, εκηρύχθη αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων, υπέρ και με δαπάνες του Δημοσίου, για λόγους δημοσίας ωφέλειας και συγκεκριμένα για την διάνοιξη της Ιονίας οδού στο τμήμα Κουβαράς - Κομπότι από χ.θ. 123+589,00 - χ.θ. 129+053,27 Δ.Δ.

Κομποτίου και Δ.Δ. Σελλάδων του Δήμου Κομποτίου Ν. Άρτας. Η περιοχή όπου ευρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα αναπτύσσεται από το ρέμα Κατσούλη πλησίον των ορίων των Δήμων Μενιδίου και Κομποτίου, ανάμεσα στους δύο παρακείμενους οικισμούς "Μάρλεσι" και "Συκούλα" και εκτείνεται Νοτιοδυτικά του οικισμού Κομποτίου και πλησιέστερα του οικισμού Αλώνια, καταλήγει δε στο νεοκατασκευασθέν τμήμα του οδικού άξονα Κομπότι - Άρτα.

Η περιοχή απέχει 1.500 μέτρα περίπου από τα κέντρα των οικισμών Κομποτίου και Σελλάδων, 10 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας και 7 χιλιόμετρα από το Μενίδι. Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα στην μεγάλη πλειοψηφία τους είναι γεωργικά, κυρίως δενδροκαλλιέργειες (εσπεριδοειδή, ελαιώνες κ.λπ.), ελάχιστα δε έχουν οικοδομηθεί, είτε ως αγροικίες, είτε ως γεωργικές αποθήκες και κυρίως εκείνα τα οποία ευρίσκονται πλησιέστερα στον οικισμό Αλώνια.

Το έδαφος είναι ομαλό με ήπιες κλίσεις, σχετικά εύφορο και σε υψόμετρο από 150 έως 200 μέτρα. Όλα τα απαλλοτριούμενα ευρίσκονται εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός οικισμού και εκτός ζώνης οικισμού από τα συνεκτικά τμήματα των παρακειμένων οικισμών, προϋφισταμένων του έτους 1923. Ως κύρια συγκριτικά στοιχεία οι διάδικοι προσκομίζουν α) την υπ' αριθμ. 198/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας για απαλλοτριούμενα ακίνητα στο αμέσως προηγούμενο τμήμα από την χ.θ. 115+500 έως την χ.θ. 123+589 ευρισκόμενα στο Δ.Δ.

Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας, με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 0,80 ευρώ το τ.μ. έως 2,07 ευρώ το τ.μ., β) την υπ' αριθμ. 75/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας στην περιοχή Ανοιξιάτικο από την χ.θ. 106+624 έως την χ.θ. 115+513, τμήμα 17 χιλιόμετρα απέχον από τα επίδικα, με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 6,0 ευρώ το τ.μ.

έως 12 ευρώ το τ.μ., γ) την υπ' αριθμ. 157/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου για απαλλοτριούμενα ακίνητα, σε τμήμα της Ιονίας οδού, απέχον 27 χιλιόμετρα από τα επίδικα, με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 5 ευρώ το τ.μ. έως 12 ευρώ το τ.μ., δ) την υπ' αριθμ. 220/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας για απαλλοτριούμενα ακίνητα, σε τμήμα της Ιονίας οδού, το οποίο έπεται του επιδίκου σε απόσταση 20 χιλιομέτρων περίπου, στην περιοχή της Καμπής με τιμή μονάδας αποζημιώσεως από 2,10 ευρώ το τ.μ.

έως 3,75 ευρώ το τ.μ. για τα συνήθη αγροτεμάχια και από 3,36 ευρώ το τ.μ. έως 8,75 ευρώ το τ.μ. για τα αγροτεμάχια με πρόσωπο σε δρόμους, ε) την υπ' αριθμ. 225/2009 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων για απαλλοτριούμενα ακίνητα για την κατασκευή του οδικού τμήματος της εξωτερικής παράκαμψης της Άρτας με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 70 ευρώ έως 30 ευρώ.

Η τελευταία αυτή απόφαση αναφέρεται σε ακίνητα σε μέση απόσταση 10-15 χιλιόμετρα από τα επίδικα, πλησίον του αστικού ιστού της Άρτας, σε πολύ μικρή απόσταση από το τμήμα της Παλαιάς Εθνικής Οδού και με κρίσιμο χρόνο συζητήσεως την 1-10-2004 ως προς τους διαδίκους, οι οποίοι είχαν συμμετάσχει στην δίκη για τον καθορισμό της προσωρινής τιμής μονάδος αποζημιώσεως.

Σύμφωνα με την από τον Μάρτιο του έτους 2012 έκθεση εκτιμήσεως των Ορκωτών Εκτιμητών η αξία της συντριπτικής πλειοψηφίας των αγροτεμαχίων εκτιμάται από 1,23 ευρώ το τ.μ. έως 12,60 ευρώ το τ.μ. και ελάχιστα εξ αυτών από 15 ευρώ το τ.μ. έως 21 ευρώ το τ.μ. Με την ως άνω έκθεση, συμφωνεί, σχεδόν απολύτως, η Επιτροπή του Δημοσίου με την από 7-3-2014 τεχνική έκθεση.

Αντιθέτως με πλειάδα τεχνικών εκθέσεων τις οποίες προσκομίζουν οι καθών η αίτηση και αιτούντες εκτιμάται η αξία των απαλλοτριουμένων από 40 ευρώ το τ.μ. έως 75 ευρώ το τ.μ. Σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι κατά τον χρόνο συζητήσεως της αιτήσεως (19-3-2014) η πραγματική αξία των επιδίκων απαλλοτριωθέντων ακινήτων με τις υφιστάμενενες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, χωρίς να υπολογίζεται η τυχόν ανατίμηση ή υποτίμηση λόγω της εξαγγελίας ή της κηρύξεως της απαλλοτριώσεως, όπως επίσης και η αξία των εναπομεινάντων με κριτήρια α) τη θέση, β) το μέγεθος, γ) την πολεοδομική κατάσταση, δ) την χρήση, ε) την πρόσβαση στην Ιονία οδό, στ) τα ειδικά χαρακτηριστικά και ζ) την προκαλούμενη ρύπανση ενός εκάστου εξ αυτών, ανέρχεται ως κάτωθι:

Α) ΓΙΑ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ: 1) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 2) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 3) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 4) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ.. 5) ΑΚΠ ... στο ποσόν των πέντε (5) ευρώ_το τ.μ., 6) ΑΚΠ ... στο ποσόν των πέντε (5) ευρώ το τ.μ., 7) ΑΚΠ ... στο ποσό των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 8) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 9) ΑΚΠ ...

στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 10) ΑΚΠ 40069 στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 11) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 12) ΑΚΠ ... στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 13) ΑΚΠ … στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 14) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 15) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 16) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 16) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 17) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 18) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 19) ΑΚΠ …στο ποσόν των πέντε (5) ευρώ το τ.μ., 20) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 21) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 22) ΑΚΠ …στο\ ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 23) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 24) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 25) ΑΚΠ …στο ποσό των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 26) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 27) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα πέντε (15) ευρώ το τ.μ., 28) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 29) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 30) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 31) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 32) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 33) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 34) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 35) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 36) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 37) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 38) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 39) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 40) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 41) ΑΚΠ 73011 στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 42) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 43) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 44) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 45) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 46) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 47) ΑΚΠ …στο ποσόν των είκοσι (20) ευρώ το τ.μ., 48) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 49) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 50) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 51) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 52) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 53) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 54) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 55) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 56) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 57) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 58) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 59) ΑΚΠ …στο ποσό των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 60) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 61) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 62) ΑΚΠ …στο ποσό των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 63) ΑΚΠ …στο ποσό των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 64) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 65) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 66) ΑΚΠ …στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ., 67) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα πέντε (15) ευρώ το τ.μ., 68) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 69) ΑΚΠ …στο ποσό των πέντε (5) ευρώ το τ.μ., 70) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 71) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 72) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 73) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 74) ΑΚΠ …στο ποσό των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 75) ΑΚΠ …στο ποσό των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 76) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 77) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 78) ΑΚΠ …στο ποσό των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 79) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 80) ΑΚΠ …στο ποσόν των είκοσι δύο (22) ευρώ το τ.μ., 81) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 82) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 83) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 84) ΑΚΠ ...

στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 85) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 86) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 87) ΑΚΠ …στο ποσό των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 88) ΑΚΠ …στο ποσόν των πέντε (5) ευρώ το τ.μ., 89) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 90) ΑΚΠ …στο ποσό των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 91) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 92) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 93) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …στο ποσό των πέντε (5) ευρώ το τ.μ., 94) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- ….

…- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …στο ποσό των έξι (6) ευρώ το τ.μ., 95) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …-…- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …στο ποσό των επτά (7) ευρώ το τ.μ., 96) ΑΚΠ …- …- …- …- …στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ., 97) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 98) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …- …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ., 99) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …- …- …- …-…- …- …στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ., 100) ΑΚΠ …- …- …- …- …- …- …στο ποσόν των είκοσι (20) ευρώ το τ.μ., 101) ΑΚΠ …στο ποσόν των είκοσι πέντε (25) ευρώ το τ.μ...".

Με την κρίση αυτή το Εφετείο διέλαβε επαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα στην αξία του εδάφους των απαλλοτριωμένων ακινήτων διότι δέχεται ότι αυτή ανέρχεται κατά τον χρόνο της συζητήσεως ενώπιόν του (19-3-2014), επί συνόλου εκατόν ένα (101) ακινήτων για τα περισσότερα εξ αυτών από 2 έως 10 ευρώ και για πολύ ολίγα εξ αυτών από 12 έως 20 ευρώ και εν όψει του ότι υφίσταται μικρή απόκλιση της αξίας από εκείνη που προκύπτει κατά τα εκτιθέμενα στην προσβαλλομένη απόφαση, από την από Μαρτίου 2012 έκθεση εκτιμήσεως των Ορκωτών Εκτιμητών, κατά την οποία η αξία της μεγάλης πλειοψηφίας των αγροτεμαχίων εκτιμάται από 1,23 ευρώ το τ.μ.

έως 12,60 ευρώ το τ.μ. και για ελάχιστα εξ αυτών από 15 ευρώ το τ.μ. έως 21 ευρώ το τ.μ. όπως εκτίθεται στην προσβαλλομένη απόφαση και με τα εν λόγω στοιχεία το Εφετείο αιτιολογεί ειδικά την απόκλιση της προσδιοριζόμενης από το ίδιο αξίας του εδάφους των ακινήτων από την προκύπτουσα αξία από την έκθεση εκτιμήσεως των Ορκωτών Εκτιμητών.

Συνεπώς προς τα ανωτέρω καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 13 παρ. 1 ν. 2882/2001 σχετικά με την πραγματική αξία του εδάφους των απαλλοτριωθέντων με την οποία ο ιδιοκτήτης μπορεί να αντικαταστήσει το απαλλοτριωθέν με άλλο ισάξιο ακίνητο. Επομένως ο πρώτος κατά το πρώτο σκέλος του λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 και 19 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος.

Ο από το άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται, όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης τα περιστατικά που είναι αναγκαία στην συγκεκριμένη περίπτωση για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε όταν υφίστανται ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται σαφώς.

Ως ζητήματα δε των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο αντιφατικό ή ανεπαρκή, στερεί από νόμιμη βάση την απόφαση, νοούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όπως είναι και τα αναγκαία, κατά νόμο προς στήριξη της αγωγής ή κάποιας νόμιμης ένστασης περιστατικά, όχι όμως και τα νομικά ή πραγματικά επιχειρήματα που συνέχονται με την ερμηνεία του νόμου ή την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη, η αντιφατικότητα ή η ανεπάρκεια της αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναίρεσης.

Εξάλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας εκ πλαγίου παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ), πρέπει να αναφέρονται ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου σε σχέση με την εφαρμογή του οποίου υπάρχει η έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης με πληρότητα και σαφήνεια, σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών, ποιό δηλαδή στοιχείο αναγκαίο για την επάρκειά τους λείπει και σε τι συνίσταται η αντίφαση των αιτιολογιών και από ποιά αντιτιθέμενα μέρη τους προκύπτει.

Τέλος η αοριστία του λόγου αναίρεσης δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο δικαστικό έγγραφο. Ο λόγος δε αναίρεσης από το εδ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ μπορεί να εξεταστεί και ως λόγος από το εδάφιο 19 του ιδίου άρθρου και κώδικα, γιατί περιέχει σιωπηρά και παράπονο για έλλειψη νόμιμης βάσης.

Με τον πρώτο, κατά το δεύτερο σκέλος του, από τον αριθμό 1 και 19 του 559 ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως, το αναιρεσείον προβάλλει την αιτίαση ότι το Εφετείο κατά παράβαση της διατάξεως του άρθρου 15 παρ. 6 του ν. 2882/2001, με την προσβαλλόμενη απόφασή του προβαίνει χωρίς ειδική αιτιολογία στον προσδιορισμό της αξίας των επικειμένων καθορίζοντας ειδικότερα τιμή μονάδας αποζημίωσης για τα κτίσματα, για τα δένδρα-φυτείες και για όλα τα υπόλοιπα απαλλοτριούμενα επικείμενα (περιφράξεις, αγωγούς, γεωτρήσεις και λοιπά επικείμενα) σε ποσά πολύ υπέρτερα από τον καθορισμό που γίνεται στην ως άνω έκθεση του Σ.Ο.Ε.

Υπό τα, ως άνω εκτιθέμενα περιστατικά ο λόγος αυτός κρίνεται προεχόντως αόριστος και συνεπώς απορριπτέος ως απαράδεκτος, επειδή δεν αναφέρονται σ' αυτόν, οι τιμές τις οποίες ορίζει για τα εν λόγω απαλλοτριούμενα η έκθεση εκτιμήσεως του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών. Εξαιτίας δε της ελλείψεως αυτής και με δεδομένο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβαίνει σε ουδεμία αναφορά για τις τιμές αυτές, που καθορίζονται στην ως άνω έκθεση του Σ.Ο.Ε.

το Δικαστήριο στερείται των αναγκαίων στοιχείων προκειμένου να κρίνει το μέγεθος της αποκλίσεως μεταξύ των τιμών που όρισε το Εφετείο και των τιμών που ορίζονται στην έκθεση εκτιμήσεως του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών και περαιτέρω να κρίνει εάν το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα στην αξία των απαλλοτριωμένων επικειμένων.

Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμό 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ το αναιρεσείον αιτιάται την προσβαλλομένη απόφαση ότι το Εφετείο προσδιόρισε ιδιαίτερη αποζημίωση για τη μείωση της αξίας τμημάτων ορισμένων ακινήτων που απομένουν μετά την απαλλοτρίωση και καθόρισε κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 15 παρ. 6 του ν. 2882/ 2001, χωρίς ειδική αιτιολογία, την τιμή μονάδας σε ποσά μεγαλύτερα από τα αναφερόμενα στην υπ' αρ.

Φ.10/106Β/07. 03.2014 έκθεση της ως άνω Ορκωτού Εκτιμητού της Σύμπραξης Πιστοποιημένων Ορκωτών Εκτιμητών (Σ.Π.Ο.Ε.), άλλως από τα αναφερόμενα στην υπ' αρ. Φ.7587/12815/12.02.2013 συμπληρωματική έκθεση εκτίμησης εναπομενόντων του Σ.Ο.Ε., παρά τη ρητή πρόβλεψη της προαναφερόμενης διάταξης από την οποία απαιτείται κατά νόμο η παράθεση ειδικής αιτιολογίας για την τυχόν απόκλιση της προσδιοριζόμενης από το Δικαστήριο αξίας του ακινήτου από την προκύπτουσα από την έκθεση της πιστοποιημένης Εκτιμητού (όσο και του Σ.Ο.Ε.

σε κάθε περίπτωση). Υπό τα, ως άνω εκτιθεμένα περιστατικά ο λόγος αυτός κρίνεται προεχόντως αόριστος και συνεπώς απορριπτέος ως απαράδεκτος επειδή, δεν αναφέρονται σ' αυτόν, οι τιμές τις οποίες ορίζουν για τα εν λόγω τμήματα των ακινήτων που απομένουν μετά την απαλλοτρίωση, η έκθεση εκτιμήσεως του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών και η συμπληρωματική έκθεση εκτιμήσεως εναπομενόντων του Σ.Ο.Ε., εξαιτίας δε της ελλείψεως αυτής και με δεδομένο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν προβαίνει σε ουδεμία αναφορά για τις τιμές αυτές, το Δικαστήριο στερείται των αναγκαίων στοιχείων προκειμένου να κρίνει το μέγεθος της αποκλίσεως μεταξύ των τιμών που όρισε το Εφετείο και των τιμών που ορίζονται στην έκθεση εκτιμήσεως του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών καθώς και στην συμπληρωματική έκθεση εκτιμήσεως εναπομενόντων του Σ.Ο.Ε.

και περαιτέρω να κρίνει εάν το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα στην αξία των τμημάτων των ακινήτων που απομένουν μετά την απαλλοτρίωση.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ' αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεση τους, να μη μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς.

Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της βασιμότητας του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 13 παρ. 4 του ν. 2882/2001: "Εάν απαλλοτριωθεί τμήμα ακινήτου με αποτέλεσμα η αξία του τμήματος που απομένει στον ιδιοκτήτη να μειωθεί ή το τμήμα αυτό να γίνει άχρηστο για την χρήση που προορίζεται, με την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης για το απαλλοτριούμενο τμήμα προσδιορίζεται και ιδιαίτερη αποζημίωση για το τμήμα που απομένει στον ιδιοκτήτη, η οποία καταβάλλεται μαζί με την αποζημίωση για το απαλλοτριούμενο''.

Η αιτιολογία της δικαστικής απόφασης για την επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημίωσης θεωρείται ανεπαρκής αν: α) δεν ενέχει προσδιορισμό των εναπομεινάντων τμημάτων, ήτοι αναφορά περί του εμβαδού τους και λοιπών προσδιοριστικών στοιχείων και β) δεν αναφέρει την κατά προορισμό χρήση των απομενόντων τμημάτων και περαιτέρω την μετά την αναγκαστική απαλλοτρίωση δυνατότητα ή μη της πραγματοποίησης της χρήσης αυτής και με ποιες προϋποθέσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως με την προσβαλλόμενη απόφαση του αναφορικά με το ζήτημα του καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης με βάση τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 13 Ν. 2882/2001 για τα εναπομένοντα τμήματα των ιδιοκτησιών που απαλλοτριώθηκαν αναγκαστικά για λόγους δημόσιας ωφέλειας τα ακόλουθα: "Δυνάμει της υπ' αριθμ. 1101197/6692/0010/30-10-2008 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομίας, Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ, όπως έχει διορθωθεί με την υπ' αριθμ. 1070107/2375/Δ0010/6-06-2011 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων εκηρύχθη αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων υπέρ και με δαπάνες του Δημοσίου, για λόγους δημόσιας ωφέλειας και συγκεκριμένα για την διάνοιξη της Ιονίας οδού στο τμήμα Κουβαράς - Κομπότι από χ.θ.

… - χ.θ. … Δ.Δ. Κομποτίου και Δ.Δ. Σελλάδων του Δήμου Κομποτίου Ν. Άρτας. Η περιοχή, όπου ευρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα αναπτύσσεται από το ρέμα Κατσούλη πλησίον των ορίων των Δήμων Μενιδίου και Κομποτίου, ανάμεσα στους δύο παρακειμένους οικισμούς "Μάρλεσι" και "Συκούλα" και εκτείνεται Νοτιοδυτικά του οικισμού Κομποτίου και πλησιέστερα του οικισμού Αλώνια, καταλήγει δε στο νεοκατασκευασθέν τμήμα του οδικού άξονα Κομπότι - Άρτα.

Η περιοχή απέχει 1.500 μέτρα περίπου από τα κέντρα των οικισμών Κομποτίου και Σελλάδων, 10 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας και 7 χιλιόμετρα από το Μενίδι. Τα απαλλοτριούμενα ακίνητα στην μεγάλη πλειοψηφία τους είναι γεωργικά κυρίως δενδροκαλλιέργειες (εσπεριδοειδή, ελαιώνες κ.λπ.), ελάχιστα δε έχουν οικοδομηθεί, είτε ως αγροικίες, είτε ως γεωργικές αποθήκες και κυρίως εκείνα τα οποία ευρίσκονται πλησιέστερα στον οικισμό Αλώνια.

Το έδαφος είναι ομαλό με ήπιες κλίσεις, σχετικά εύφορο και σε υψόμετρο από 150 έως 200 μέτρα. Όλα τα απαλλοτριούμενα ευρίσκονται εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός οικισμού και εκτός ζώνης οικισμού από τα συνεκτικά τμήματα των παρακειμένων οικισμών, προϋφιστάμενων του έτους 1923. Ως κύρια συγκριτικά στοιχεία οι διάδικοι προσκομίζουν α) την υπ' αριθμ. 198/2003 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας για απαλλοτριούμενα ακίνητα στο αμέσως προηγούμενο τμήμα από την χ.θ.

… έως την χ.θ. … ευρισκόμενα στο Δ.Δ. Μενιδίου του Δήμου Αμφιλοχίας, με τιμή μονάδας αποζημιώσεως από 0,80 ευρώ το τ.μ. έως 2,07 ευρώ το τ.μ., β) την υπ' αριθμ. 75/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας στην περιοχή Ανοιξιάτικο από την χ.θ. … έως την χ.θ. …, τμήμα 17 χιλιόμετρα απέχον από τα επίδικα, με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 6,0 ευρώ το τ.μ.

έως 12 ευρώ το τ.μ., γ) την υπ' αριθμ. 157/2012 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου για απαλλοτριούμενα ακίνητα, σε τμήμα της Ιονίας οδού, απέχον 27 χιλιόμετρα από τα επίδικα, με τιμή μονάδας αποζημιώσεως από 5 ευρώ το τ.μ. έως 12 ευρώ το τ.μ., δ) την υπ' αριθμ. 220/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας για απαλλοτριούμενα ακίνητα σε τμήμα της Ιονίας οδού, το οποίο έπεται του επιδίκου σε απόσπαση 20 χιλιομέτρων περίπου, στην περιοχή της Καμπής, με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 2,10 ευρώ το τ.μ.

έως 3,75 ευρώ το τ.μ. για τα συνήθη αγροτεμάχια και από 3,36 ευρώ το τ.μ. έως 8,75 ευρώ το τ.μ. για τα αγροτεμάχια με πρόσωπο σε δρόμους, ε) την υπ' αριθμ. 225/2009 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων για απαλλοτριούμενα ακίνητα για την κατασκευή του οδικού τμήματος της εξωτερικής παράκαμψης της Άρτας με τιμή μονάδος αποζημιώσεως από 70 ευρώ έως 30 ευρώ.

Η τελευταία αυτή απόφαση αναφέρεται σε ακίνητα σε μέση απόσταση 10 - 15 χιλιόμετρα από τα επίδικα, πλησίον του αστικού ιστού της Άρτας, σε πολύ μικρή απόσταση από το τμήμα της Παλαιάς Εθνικής Οδού και με κρίσιμο χρόνο συζητήσεως την 1-10-2004 ως προς τους διαδίκους, οι οποίοι είχαν συμμετάσχει στην δίκη για τον καθορισμό της προσωρινής τιμής μονάδος αποζημιώσεως.

Σύμφωνα με την από τον Μάρτιο του έτους 2012 έκθεση εκτιμήσεως των Ορκωτών Εκτιμητών η αξία της συντριπτικής πλειοψηφίας των αγροτεμαχίων εκτιμάται από 1,23 ευρώ το τ.μ. έως 12,60 ευρώ το τ.μ. και ελάχιστα εξ αυτών από 15 ευρώ το τ.μ. έως 21 ευρώ το τ.μ. Με την άνω έκθεση συμφωνεί, σχεδόν απολύτως, η Επιτροπή του Δημοσίου με την από 7-03-2014 τεχνική έκθεση.

Αντιθέτως με πλειάδα τεχνικών εκθέσεων τις οποίες προσκομίζουν οι καθ' ων η αίτηση και αιτούντων εκτιμάται η αξία των απαλλοτριουμένων από 40 ευρώ το τ.μ. έως 75 ευρώ το τ.μ. Σύμφωνα με τα ανωτέρω εκτεθέντα το Δικαστήριο τούτο κρίνει ότι κατά τον χρόνο συζητήσεως της αιτήσεως (19-03-2014) η πραγματική αξία των επιδίκων απαλλοτριωθέντων ακινήτων με τις υφιστάμενες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, χωρίς να υπολογίζεται η τυχόν ανατίμηση ή υποτίμηση λόγω της εξαγγελίας ή της κηρύξεως της απαλλοτριώσεως (βλ.

Ολ.ΑΠ 1109/1981 ΕΕΝ 49.763 Ολ.ΑΠ 1332/1985 Ε.Δ/νη 26.1134), όπως επίσης και η αξία των εναπομεινάντων με κριτήρια α) τη θέση, β) το μέγεθος, γ) την πολεοδομική κατάσταση, δ) την χρήση, ε) την πρόσβαση στην Ιονία οδό, στ) τα ειδικά χαρακτηριστικά και ζ) την προκαλούμενη ρύπανση ενός εκάστου εξ αυτών, ανέρχεται ως κάτωθι: ΓΙΑ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ: 1) ΑΚΠ ...

στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 2.652,82 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 2) ..., 3) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 2.351,99 τ,μ., στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 4) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.904,26 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 5) ΑΚΠ ...

στο ποσόν των πέντε (5) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.911,77 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 6) ΑΚΠ ... στο ποσόν των (5) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 825,32 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 7) ΑΚΠ ... στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 3.902,77 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 8) ΑΚΠ 40064 στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 966,08 τ.μ. στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ., 9) ΑΚΠ ... στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 225,44 τ.μ. στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ., 10) ΑΚΠ 40069 στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 2.183,20 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 11) ΑΚΠ ...

στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 3.564,90 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 12) ΑΚΠ ... στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 4.100,28 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) το τ.μ., 13) ΑΚΠ 40086 στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 922,50 τ.μ. στο ποσόν των δυο (2) ευρώ το τ.μ., 14) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα οκτώ (18) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 1.136,07 τ.μ. στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ., 15) ΑΚΠ 40020 στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.134,99 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 16) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 790,49 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 17) ΑΚΠ …ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 3.943,02 τ.μ. στο ποσόν των τεσσάρων (4) ευρώ το τ.μ...., 20) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 3.403,72 τ.μ. στο ποσόν των τεσσάρων (4) ευρώ το τ.μ., 21) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.771,36 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 22) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 1.728,70 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ...., 25) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.173,70 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 26) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 2.800,98 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 27) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα πέντε (15) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 607,42 τ.μ. στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ., 28) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.865,14 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 29) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 972,14 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 30) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 1.743,32 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 31) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.351,72 το τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 32) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.346,02 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 33) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 1.500,76 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 34) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 680,42 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 35) ΑΚΠ …στο ποσόν των δώδεκα (12) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.089,46 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ...., 38) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 1.740,56 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ...., 41) ΑΚΠ …στο ποσόν των επτά (7) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 3.074,02 τ.μ. στο ποσόν των τριών (3) ευρώ το τ.μ., 42) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.917,92 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ...., 48) ΑΚΠ …στο ποσόν των δέκα (10) ευρώ το τ.μ.

και το εναπομένον, εκτάσεως 943,14 τ.μ. στο ποσόν των τεσσάρων (4) ευρώ το τ.μ...., 65) ΑΚΠ …στο ποσόν των έξι (6) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 1.207,83 τ.μ. στο ποσόν των δύο (2) ευρώ το τ.μ., 66) ΑΚΠ …στο ποσόν των οκτώ (8) ευρώ το τ.μ. και το εναπομένον, εκτάσεως 2.032,88 τ.μ. στο ποσόν των τεσσάρων (4) ευρώ το τ.μ....". Αναφέρει λοιπόν, το Εφετείο στην προσβαλλομένη απόφαση του, ως αιτιολογία, για το ύψος της ιδιαίτερης αποζημίωσης το εμβαδόν των εναπομεινάντων τμημάτων, τη γεωργική χρήση τους, την απόστασή τους περίπου 10 χιλ.

από την πόλη της Άρτας και 7 χιλιόμετρα από το Μενίδι, ότι βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλεως, εκτός οικισμού και εκτός ζώνης οικισμού, την πρόσβασή τους στην Ιονία Οδό, τα ειδικά χαρακτηριστικά αυτών και δη ότι το έδαφος είναι ομαλό, σχετικά εύφορο και σε υψόμετρο 150 έως 200 μέτρα και την προκαλούμενη ρύπανση ενός εκάστου εξ αυτών και ότι με βάση δε τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν υφίστανται μείωση της αγοραίας αξίας τους και προσδιορίζει αυτή στα προεκτεθέντα ποσά.

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο διέλαβε πλήρεις και σαφείς αιτιολογίες που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο. Επομένως ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ τρίτος λόγος αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου εσωτερικού ή διεθνούς. Ο κανόνας παραβιάζεται κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα δικαίου διαφορετική έννοια από την αληθινή, είτε με την μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται, όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί ή όταν εφαρμόσθηκε εσφαλμένως.

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 18 παρ. 4 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ) η δικαστική δαπάνη μαζί με την νόμιμη, κατά την έννοια της παρ. 1 του άρθρ. 92 του Κώδικα Δικηγόρων όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 5 του άρθρ. 5 του ν. 3919/2011 (Α' 32), αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων βαρύνει τον υπόχρεο προς αποζημίωση, επιδικάζεται από το δικαστήριο με την ίδια απόφαση εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά από το νόμο αυτόν και παρακατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων (Τ.Π.Δ.) υπέρ του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου.

Η εκκαθάριση της δικαστικής δαπάνης γίνεται σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά. Όταν υπόχρεος προς αποζημίωση είναι φορέας που υπάγεται την Γενική Κυβέρνηση, κατά την έννοια του άρθρ. 1Β του ν. 2362/1995, κατά την οποία η Γενική Κυβέρνηση περιλαμβάνει την Κεντρική Κυβέρνηση, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοικήσεως πρώτου και δεύτερου βαθμού και τους οργανισμούς Κοινωνικής Ασφάλισης, η επιδικαζόμενη από τα δικαστήρια αμοιβή του πληρεξουσίου Δικηγόρου των δικαιούχων αποζημίωσης στις περιπτώσεις που υπολογίζεται με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης καθορίζεται υποχρεωτικά έως το ήμισυ των νόμιμων αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων (άρθρ. 130 παρ. 2 του ν. 4070/ 2012), όπως τροποποιήθηκε με τη διάταξη αυτή το άρθρο 18 παρ. 4 του ν. 2882/2001.

Η άνω ρύθμιση εφαρμόζεται και επί των εκκρεμών κατά τη δημοσίευση του νόμου (10-4-2012) απολλοτριώσεων (άρθρ. 146 παρ. 9 περ. δ' ίδιου νόμου). Ειδικότερα, σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 18 του ν. 2882/2001 (όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 130 παρ. 1 και 2 του ν. 4070/2012, ΦΕΚ Α' 82/10.04.2012 και ίσχυαν κατά το κρίσιμο χρόνο συζήτησης της υπόθεσης), όταν υπόχρεος προς αποζημίωση είναι η Κεντρική Κυβέρνηση, οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρώτου και δεύτερου βαθμού (ΟΤΑ) και οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης (ΟΚΑ), ήτοι φορείς υπαγόμενοι στη Γενική Κυβέρνηση (κατά την έννοια του άρθρου 1Β' του.

Ν. 2362/1995, Α' 247, Δημόσιο Λογιστικό), η ως άνω επιδικαζόμενη από τα Δικαστήρια αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου των δικαιούχων αποζημίωσης, υπολογιζόμενη με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης, καθορίζεται υποχρεωτικά έως το ήμισυ των νόμιμων αμοιβών του Κώδικα Δικηγόρων και συνεπώς: α) σε ποσοστό 1% της αποζημίωσης για τη σύνταξη αίτησης ή ανταίτησης με ιδιαίτερο δικόγραφο ή κυρίας παρέμβασης με ιδιαίτερο δικόγραφο, β) σε ποσοστό 0,50% για τη σύνταξη προτάσεων επί της αίτησης ή ανταίτησης και κυρίας παρέμβασης, που ασκήθηκαν με ιδιαίτερο δικόγραφο και γ) σε ποσοστό 1% για την άσκηση ανταίτησης ή κυρίας παρέμβασης με τις προτάσεις.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση η, επί της οποίας συζήτηση για τον καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, έγινε την 19 Μαρτίου 2014, ήτοι, μετά τη θέση σε ισχύ του ν. 4070/2012, το Εφετείο καταδικάζει το υπόχρεο για την καταβολή αποζημιώσεως υπέρ ου η απαλλοτρίωση Ελληνικό Δημόσιο στη δικαστική δαπάνη των δικαιούχων αποζημιώσεως, την οποία προσδιορίζει ως ακολούθως: α) στην αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων και τα λοιπά έξοδα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Άρτας και του παρόντος Δικαστηρίου, το ύψος των οποίων ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ δι' εκάστη χωριστή παράσταση και β) στην αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων των αιτούντων και παρεμβάντων με αυτοτελές δικόγραφο και των επ' αυτών προτάσεων σε 2% επί της αποζημιώσεως και για τις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις ασκηθείσες με τις προτάσεις σε 1% επί της αποζημιώσεως, η οποία αναλογεί σε έκαστο εξ αυτών, αντί του μειωμένου συνολικού ποσοστού 1,5% για τη σύνταξη-κατάθεση αιτήσεων και παρεμβάσεων με αυτοτελές δικόγραφο και των επ' αυτών προτάσεων, που έπρεπε να επιβάλει, εάν εφήρμοζε ορθώς τη διάταξη του άρθρου 18 παρ. 4 ν. 2882/2001 όπως τροποποιήθηκε με τη διάταξη του άρθρου 130 παρ. 2 του v. 4070/2012, ήτοι: α) 1% για τη σύνταξη αίτησης ή παρέμβασης με αυτοτελές δικόγραφο και β) 0,50% για τη σύνταξη προτάσεων επί της αίτησης και παρέμβασης που ασκήθηκαν με αυτοτελές δικόγραφο.

Συνεπώς ο εκ του αριθμού 1 άρθρου 559 ΚΠολΔ τέταρτος λόγος, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση των άνω διατάξεων είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Κατ' ακολουθία την ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση κατά το κεφάλαιο που αφορά την επιδίκαση της αμοιβής των δικηγόρων των αιτούντων και παρεμβάντων με αυτοτελές δικόγραφο και των επ' αυτών προτάσεων σε ποσοστό 1,5% επί του ποσού της αποζημιώσεως. Ακολούθως πρέπει το παρόν Δικαστήριο να κρατήσει την υπόθεση και να τη δικάσει κατά τούτο, εφόσον δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνηση (άρθρ. 580 παρ. 3 εδ. α' ΚΠολΔ). Τέλος πρέπει να συμψηφιστούν τα δικαστικά έξοδα λόγω της μερικής νίκης και μερικής ήττας των διαδίκων (άρθρ. 22 παρ. 2β του ν. 3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 288/2014 απόφαση του Εφετείου Ιωαννίνων κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

Συμψηφίζει μεταξύ των διαδίκων τα δικαστικά έξοδα της παρούσας αναιρετικής δίκης.

Κρατεί την υπόθεση κατά το άνω κεφάλαιο και τη δικάζει κατά τούτο.

Καταδικάζει το Ελληνικό Δημόσιο, στην πληρωμή της αμοιβής των δικηγόρων των αιτούντων και παρεμβάντων με αυτοτελές δικόγραφο και των επ' αυτών προτάσεων σε ποσοστό 1,5% επί του ποσού της αποζημιώσεως ενιαία, τόσο για τη δικαστική δαπάνη της ενώπιον του Εφετείου διαδικασίας όσο και για τη δικαστική δαπάνη του προσωρινού προσδιορισμού της αποζημίωσης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ