Legislator Case Law & Legislation
1256/2009 AI generated

1256/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1256/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

1256/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Κατά το άρθρο 579 παρ.1 ΚΠολΔικ, αν αναιρεθεί η απόφαση οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1256 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1256/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γραμματικόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπακόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 782/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 678/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 20-7-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Αντώνιος Αθηναίος ανέγνωσε την από 5-3-2009 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή όλων των λόγων της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 579 παρ.1 ΚΠολΔικ, αν αναιρεθεί η απόφαση οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την απόφαση που αναιρέθηκε και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση. Κάθε απόφαση που στηρίζεται σ' αυτήν που αναιρέθηκε αναιρείται εφόσον οι λόγοι της αναίρεσης αναφέρονται και σ' αυτήν.

Από τις διατάξεις αυτές, του άρθρου 579 παρ.1 ΚΠολΔικ, προκύπτει ότι με την αναίρεση της απόφασης, κατά το μέτρο παραδοχής της αντίστοιχης αίτησης, ειδικότερα στην περίπτωση της εν μέρει αναίρεσης κατά τα αναιρεθέντα κεφάλαια και στην περίπτωση της εν όλω αναίρεσης, η οποία συντρέχει και όταν ο αναιρετικός λόγος που έγινε δεκτός πλήττει κατά νομική ακολουθίαν το κύρος της όλης απόφασης, σύμφωνα με το διατακτικό της αναιρετικής αλλά σε συνδυασμό και με το αιτιολογικό της, κατά το σύνολο του ενός ενιαίου κεφαλαίου ή των πλειόνων κεφαλαίων, παύει η ισχύς αυτής, μη αποτελούσης πλέον δεδικασμένο, οι δε διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από τη συζήτηση επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεθείσα, δηλαδή αναβιώνει η αίτηση παροχής έννομης προστασίας, έφεση, αγωγή κλπ.

Ετσι, αν αναιρεθεί η απόφαση του Εφετείου, και δεν πρόκειται για τις περιπτώσεις του άρθρου 580 παρ.1 και 2 ΚΠολΔικ, δηλαδή για υπέρβαση δικαιοδοσίας ή παράβαση των διατάξεων, των σχετικών με την αρμοδιότητα, αναβιώνει η πρωτόδικη απόφαση και η κατ' αυτής έφεση, που θα κριθεί πάλι από το Εφετείο. Το Εφετείο, ως δικαστήριο της παραπομπής, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 580 παρ.3, 581 παρ.2 και 3,579 παρ.1 ΚΠολΔικ, επανεκδικάζει την έφεση ως προς το κεφάλαιο στο οποίο αναφέρεται η παράβαση για την οποία η αναίρεση και δεν περιορίζεται στο νομικό ζήτημα περί του οποίου ο γενόμενος δεκτός λόγος αναιρέσεως λαμβανομένου υπόψη ότι η αναίρεση επέρχεται για ορισμένη παράβαση αλλά η υπόθεση επανεκδικάται κατά το εκκληθέν επί του οποίου με την απόφασή του αποφαίνεται το δικαστήριο της παραπομπής.

Το τελευταίο δεσμεύεται μόνο ως προς το νομικό ζήτημα που έλυσε η παραπεμπετική απόφαση και όχι από τις διαπιστώσεις της απόφασης που αναιρέθηκε ως προς τα πραγματικά γεγονότα, δυνάμενο να εκτιμήσει διαφορετικά τις αποδείξεις, εφόσον δεν εθίγησαν με την αναίρεση, από ότι η αναιρεθείσα, μη δεσμευόμενο ούτε ως προς το σημείο αυτό από εκείνη.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι ο αναιρεσείων, εκτός των άλλων, με τα υπό στοιχεία Β' έως και Ζ' κεφάλαια της ένδικης αγωγής του ζήτησε την καταβολή 1)αμοιβών α) από υπερεργασιακή απασχόληση, από 4.280352 δρχ., β)από υπερωριακή απασχόληση(ιδιότυπη και παράνομή),από 52.300.858 δρχ.,2)διαφορών α)από εργασία κατά τις Κυριακές και αργίες, εκ δρχ.7.826.91,β)από αποδοχές άδειας και αποζημίωση αδειών εκ δρχ. 4.639. 548,γ)από επιδόματα άδειας εκ δρχ.1.030642, δ)από δώρα εορτών εκ δρχ.9.367.129,για το χρονικό διάστημα από 6-5-1996 έως 31-7-1999 και συνολικά δρχ.79.945.450.Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει τα παραπάνω κεφάλαια και επιδίκασε στον αναιρεσείοντα αντιστοίχως δρχ.4.241.356, 5.399.918, 2.949.048, 2.228.115, 984.812, 2.826.196 και συνολικά δρχ. 18.629.445.

Οι ασκηθείσες από τους διαδίκους εφέσεις έπλητταν και τα παραπάνω κεφάλαια της αγωγής εν τω συνόλω τους. Οι εφέσεις αυτές έγιναν δεκτές τυπικά και ουσιαστικά, με την 5993/004 απόφαση του Εφ. Αθηνών, το οποίο, αφού εξαφάνισε την ως άνω εκκαλουμένη, και διακράτησε την ένδικη αγωγή, δέχθηκε αυτή κατά ένα μέρος ως προς τα άνω αγωγικά κεφάλαια, επιδικάζοντας στον αναιρεσείοντα το συνολικό ποσό των 16.195.359 δρχ.

Η τελευταία αυτή απόφαση αναιρέθηκε ως προς τα ως άνω αγωγικά κεφάλαια με την 1175/2006 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, για το λόγο ότι δεν λήφθηκαν υπόψη από το Εφετείο οι με αριθμούς 4619 και 4620/15-3-2004 ένορκες βεβαιώσεις του Ειρηνοδίκη Αθηνών, τις οποίες είχε επικαλεστεί και προσκομίσει νόμιμα ο αναιρεσείων, με τις προτάσεις του ενώπιον του ανωτέρω δικαστηρίου(Εφετείου),και με τις οποίες επεδίωκε να αποδείξει τον ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο απασχόλησης του καθ'όλες τις ημέρες της εβδομάδος, συμπεριλαμβανομένων των Σαββάτων, Κυριακών και αργιών και συνακόλουθα την ουσιαστική βασιμότητα των παραπάνω αγωγικών κονδυλίων.

Με τους δεύτερο και τρίτο από τους λόγους αναιρέσεως από τον αριθμούς 16 και 18 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ προβάλλεται η αιτίαση, ότι ενώ με την ανωτέρω αναιρετική απόφαση αναιρέθηκε η προαναφερθείσα απόφαση, ως προς τα προαναφερθέντα αγωγικά κεφάλαια, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η αναίρεση της άνω απόφασης έγινε για τη μη λήψη υπόψη από το Εφετείο των προαναφερθεισών ενόρκων βεβαιώσεων, με συνέπεια να παύσει η ισχύς του δεδικασμένου ως προς αυτά, η προσβαλλομένη απόφαση του δικάσαντος ως δικαστηρίου της παραπομπής, Εφετείου, δέχθηκε σε σχέση με το χρόνο απασχόλησης του αναιρεσείοντος, ότι <<..

κρίθηκε αμετάκλητα με την υπ'αριθμ.5993/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών(αναιρεθείσα),ότι ο ενάγων εργαζόταν από Δευτέρα έως Παρασκευή από 17:30 ώρα μέχρι 17:00,κατά τα Σάββατα με το ίδιο ωράριο από 17:30 έως 17:00,έχοντας μετατρέψει στην πράξη την νόμιμη πενθήμερη εβδομαδιαία εργασία, συμπεριλαμβανομένου στην εβδομαδιαία εργασία και του Σαββάτου, και κάθε Κυριακή επί οκτώ ώρες, χωρίς να λαμβάνει εβδομαδιαία ανάπαυση ...>>.Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε ότι υφίσταται δεδικασμένο από την αναιρεθείσα απόφαση ως προς το χρόνο απασχόλησης του αναιρεσείοντος, που συνάπτεται άρρηκτα με τα προαναφερθέντα αγωγικά αιτήματα, ενώ, και σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, με την αναίρεση της άνω απόφασης, έπαυσε η ισχύς της σχετικά με τα αιτήματα αυτά.

Με την κρίση της αυτή, υπέπεσε στις πλημμέλειες των αριθμών 16 και 18 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., εφόσον, αφενός δέχθηκε παρά το νόμο ύπαρξη δεδικασμένου και αφετέρου δεν συμμορφώθηκε στην προαναφερθείσα αναιρετική απόφαση. Επομένως πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι οι δεύτερος και τρίτος από τους λόγους αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, και να παραπεμφθεί η εκδίκαση της υπόθεσης στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, από αυτούς που εξέδωσαν την ως άνω προσβαλλομένη απόφαση (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ.678/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, απ'αυτούς που εξέδωσαν την προσβαλλομένη απόφαση. Και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων(1500)Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ