Supreme Court dismisses appeal against final court decision due to improper appeal target and lack of grounds.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to overturn a final judgment from the District Court of Agrafion. The appellant argued that the High Court of Eurypotamia erred in admitting evidence and failing to declare the land dispute inadmissible, but the Court found these grounds invalid. The appeal was dismissed because it targeted the wrong decision and relied on arguments not permitted under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553, 559 KPolD; Appeals against final judgments of District Courts are inadmissible if they target the appellate court's decision or rely on grounds not enumerated in the law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1254 / 2008 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1254/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομέ-νου του Αντιπροέδρου), Μίμη Γραμματικούδη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Χαράλαμπο Παπαηλιού και Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Απριλίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: ....., κατοίκου Δ.Δ. ....., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Τουμασάτο.
Του αναιρεσίβλητου: Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "Δήμος Αγράφων", που εδρεύει στο Δ.Δ. Αγράφων Ευρυτανίας και εκπροσωπείται νόμιμα, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-7-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αγραίων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 8/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 27/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας. Την αναίρεση της δύο αποφάσεων ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-2-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 26-3-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από την ...... έκθεση επίδοσης του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ευρυτανίας ...... προκύπτει, ότι, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του πληρεξούσιου δικηγόρου του αναιρεσείοντα ....., , που επισπεύδει τη συζήτηση, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς εμφάνιση κατά τη δικάσιμο αυτή (της 16-4-2008) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο, ο οποίος δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε κατά τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε έγγραφη δήλωση για παράστασή του στο ακροατήριο κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 εδάφιο γ' ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου.
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 553 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση και περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι, σε περίπτωση που η υπόθεση διήλθε και τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η απόφαση του Εφετείου, αφού, αν μεν η έφεση απορριφθεί, η πρωτόδικη απόφαση επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή (ΟλΑΠ 40/1996, ΟλΑΠ 16/1990). Η κρινόμενη, επομένως, αίτηση αναίρεσης, καθόσον απευθύνεται κατά της 8/2005 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγραίων, επί της κατά της οποίας έφεσης, μετά από εξέταση της ουσίας, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 27/2006 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας που δίκασε ως Εφετείο, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου....2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος....3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Από την αμέσως πιο πάνω διάταξη προκύπτει, ότι η απαρίθμηση των λόγων αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των ειρηνοδικείων είναι περιοριστική. Οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο τέσσερις και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5 και 7, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.
Έτσι, δεν ιδρύεται ο λόγος, όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, όταν παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, όταν δεν κήρυξε παρά το νόμο ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο και όταν στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, εάν αυτή δεν έχει αιτιολογίες ή έχει αντιφατικές ή ανεπαρκείς αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.
Οι λόγοι, επομένως, της αναίρεσης, με τους οποίους, υπό την επίκληση των αριθμών 12, 8 περίπτ. β', 14 και 19, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλονται οι πλημμέλειες, ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δεν προσέδωσε στα στο αναιρετήριο, ειδικότερα, μνημονευόμενα έγγραφα, δηλαδή, στις με αριθμούς ....και .....έως 29-6-1973, αντίστοιχα, αεροφωτογραφίες της Γ.Γ.Σ. "που αναφέρονται στο ...." καθώς και τη με αριθμό ......
βεβαίωση του Δημάρχου ......ήδη Δημάρχου και τότε Προέδρου ...... που είναι δημόσια έγγραφα και ως τέτοια αποτελούν, κατ' εφαρμογή του άρθρου 438 ΚΠολΔ, πλήρη απόδειξη για όλους ως προς όσα βεβαιώνονται σ' αυτά, στην αποδεικτική δύναμη που ορίζει ο νόμος, αλλά εκτίμηση αυτά ελεύθερα, δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό περί αοριστίας της ένδικης διεκδικητικής ακινήτων αγωγής του ήδη αναιρεσιβλήτου, που προτάθηκε ενώπιόν του με την έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντα και δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο, με το να δεχθεί, ότι η εν λόγω αγωγή ήταν ορισμένη τόσο ως προς την περιγραφή του επίδικου εδαφικού τμήματος, με τα κεφαλαία γράμματα ....., εμβαδού 53 τετρ.
μέτρων, που αποτελεί τμήμα της μεγαλύτερης έκτασης, εμβαδού 500 τετρ. μέτρων, όσο και ως προς τον τρόπο κτήσης της εν λόγω έκτασης, ως προς τον προσδιορισμό των πράξεων νομής σ' αυτή και των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων στην ίδια, καθώς και ως προς τον τρόπο και τις προϋποθέσεις μεταβολής των λοιπών επίδικων εδαφικών τμημάτων σε κοινόχρηστα μονοπάτια και, τέλος, στέρησε την απόφασή του από τη νόμιμη βάση της, με το να δεχθεί χωρίς αιτιολογία ή με πλημμελείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, ότι τα επίδικα εδαφικά τμήματα έχουν κοινόχρηστο χαρακτήρα ως τμήματα δρόμου, που κατέστη κοινόχρηστος με την αμνημονεύτου χρόνου αρχαιότητα, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ακολούθως δε να δεχθεί την ένδικη αγωγή ως κατ' ουσίαν βάσιμη, επικυρώνοντας, έτσι, την πρωτόδικη απόφαση, που είχε εκφέρει όμοια κρίση, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτοι.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27-2-2007 αίτηση για αναίρεση της 27/2006 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ευρυτανίας, που δίκασε ως Εφετείο, καθώς και της 8/2005 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγραίων.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαΐου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Ιουνίου 2008.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ