1253/2025 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1253 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1253/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ:

Α. Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ - ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην Αργυρούπολη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Σαβράμη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ [Ε.Φ.Κ.Α.]", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και

Β. Του αναιρεσείοντος: νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-ΕΦΚΑ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χαράλαμπο Τούμπα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ - ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ", που εδρεύει στην Αργυρούπολη Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Κωνσταντίνα Σαβράμη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-12-2018 αγωγή της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ - ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ", που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 845/2021 του ίδιου Δικαστηρίου και 5329/2022 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι διάδικοι με τις από α) 08-02-2023 και 09-02-2023 αντίστοιχα αιτήσεις τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 246 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιον του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και, κατά την κρίση του, διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων (ΑΠ 19/2020, ΑΠ 367/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, συντρέχει νόμιμη περίπτωση συνεκδίκασης: α) της από 9.2.2023 και με αριθμό κατάθεσης 1210/23 αναίρεσης του ΝΠΔΔ με την επωνυμία 'ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΟΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ 'κατά της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ -ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ και 2] της από 8.2.2023 και με αριθμό κατάθεσης 1175/2023 αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ -ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ κατά του ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΟΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ με τις οποίες προσβάλλεται η αυτή με αριθμό 5329/2022 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών επειδή είναι πρόδηλη η μεταξύ τους συνάφεια και διευκολύνεται έτσι η διεξαγωγή της δίκης.

Οι ανωτέρω αιτήσεις αναίρεσης αποτελούν κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής κατ' επιτρεπτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης Η ενάγουσα εταιρεία ήδη αναιρεσίβλητη της πρώτης αναίρεσης και αναιρεσείουσα της δευτέρας αναίρεσης με την από 9.6.2010 ασκηθείσα κατά του ΙΚΑ-ΕΤΕΜ αγωγή της, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εξέθετε ότι, κατά το χρονικό διάστημα από 25.1.2005 έως 19.2.2010 δυνάμει διαδοχικών άτυπων συμβάσεων πώλησης που είχε καταρτίσει με τοι/δι' αυτής εναγόμενο, χωρίς δημόσια σύμβαση προμήθειας, πώλησε, εκδίδοντας προς τούτο τα σχετικά παραστατικά έγγραφα [τιμολόγια], στις αναφερόμενες σ; αυτή μονάδες του εναγόμενου, μεταξύ των οποίων και στο 1° Νοσοκομείο του ΙΚΑ στα Μελίσσια Αττικής ιατροτεχνικά προϊόντα συνολικής αξίας 248.581,91 ευρώ, και ζήτησε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να του καταβάλει νομιμότοκα το ποσό αυτό για την ανωτέρω αιτία, άλλως κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Ακολούθως η ενάγουσα υπήχθη στην ορισθείσα με το άρθρο 73 του ν 3918/2011 ρύθμιση των οφειλών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προς τους προμηθευτές του, παραιτούμενη παραδεκτώς, κατά την ορισθείσα από την παράγραφο 6 του άρθρου 73 του ανωτέρω νόμου, από την προαναφερθείσα από 9.6.2010 αγωγή της. Επειδή από το συνολικό ποσό των ως άνω ρυθμισθεισών απαιτήσεων από 248.581,91 ευρώ κατεβλήθη στην ενάγουσα ως τις 11.11.2011 μόνο το ποσό των 16.786,35 ευρώ, άσκησε ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών την από 29.4.2013 αγωγή της κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αιτούμενη να της καταβληθεί το ανωτέρω ποσό που της οφείλετο με βάση τις άτυπες συμβάσεις προμήθειας, άλλως ως αποζημίωση κατ' άρθρα 105,106 Εισ Νόμου του ΑΚ, άλλως κατά τις περί αδικαιοπραξιών διατάξεις. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε στις 11.7.2018 η με αριθμό 12059/2018 απορριπτική απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών για έλλειψη δικαιοδοσίας των διοικητικών δικαστηρίων, η οποία κατέστη τελεσίδικη στις 30.10.2018. Κατόπιν τούτου, η ενάγουσα άσκησε κατά του ΝΠΔΔ ΕΦΚΑ και του Ελληνικού Δημοσίου την από 7.12.2018 αγωγή της ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στην οποία εξέθετε το ανωτέρω με την αρχική αγωγή της ιστορικό αναφορικά με τις άτυπες διαδοχικές συμβάσεις πώλησης προϊόντων της, αξίας 248.581,91 ευρώ που είχε καταρτίσει με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και επικαλούμενη τη μη συμμόρφωση των εναγόμενων στις διατάξεις του νόμου 3918/2011 προκειμένου να προβούν στην άμεση εξόφληση των ρυθμισθεισών απαιτήσεων της ποσού [αρχικώς 248.581,91 ευρώ - του καταβληθέντος από την ανωτέρω αιτία ποσού των 16.786,35 ευρώ =] 231.795,56 ευρώ, ζήτησε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον να της καταβάλουν από την προαναφερθείσα από το Ν 3918/2011 ενοχή το ανωτέρω ποσό, άλλως κατά τις διατάξεις περί αδικαιοπραξιών, άλλως κατά τις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, καθώς και το ποσό των 33.645,75 ευρώ που αντιστοιχεί στους απωλεσθέντες, μετά την αναγκαστική παραίτηση από την προγενέστερη αρχική αγωγή της, τόκους υπερημερίας, που μετά βεβαιότητας θα αποκόμιζε, τα ανωτέρω δε ποσά με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επίδοσης της από 26.4.2013 ασκηθείσας ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγής της, άλλως απότην επίδοση της εν λόγω αγωγής. Επί της ανωτέρω αγωγής εκδόθηκε η με αριθμό 845/2021 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία την απέρριψε ως προς το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, ακολούθως απέρριψε ως μη νόμιμες τις δυο επικουρικές βάσεις της, έκρινε ως μη νόμιμο το κονδύλιο των 33.645,75 ευρώ, την έκρινε ως νόμιμη κατά την κυρία της βάση [ενοχή εκ του άρθρου 73 ν 3918/2011] και υποχρέωσε το εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης [Ε.Φ.Κ.Α] ως οιονεί καθολικό διάδοχο του Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 231.795,56 ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της επίδοσης της από 29.4.2013 ασκηθείσας ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγής, και κήρυξε την απόφαση προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των 150.000 ευρώ. Κατά της ανωτέρω απόφασης ασκήθηκε έφεση από το e- ΕΦΚΑ, όπως μετανομάστηκε ο ΕΦΚΑ, κατ' άρθρο 1 του Ν 4670/2020, και επ' αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία η με αριθμό 5329/2022 τελεσίδικη [προσβαλλόμενη] απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία έκανε την έφεση δεκτή κατ' ουσία, εξαφάνισε την εκκαλούμενη με αριθμό 845/2021 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και αφού κράτησε την υπόθεση προς εκδίκαση, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και υποχρέωσε το εναγόμενο e- ΕΦΚΑ να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 171.734,81 ευρώ, εντόκως από 2.5.2013, απορρίπτοντας, λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης του εναγόμενου, το αιτούμενο ποσό των 60.060,75 ευρώ, που αφορούσε στην αξία των προϊόντων που είχε πωλήσει με είκοσι οκτώ διαδοχικές συμβάσεις, στο 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ στα Μελίσσια Αττικής, το οποίο μεταφέρθηκε στο ΕΣΥ και του οποίου καθολικός διάδοχος είναι το ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΟΗΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ Α] ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ του ΝΠΔΔ με την επωνυμία 'ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ Ι. Με το Ν.3918/2-3-2011 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις", προκειμένου (όπως αναφέρεται στην Εισηγητική του Έκθεση) να εξασφαλισθεί η ισότιμη πρόσβαση όλων των ασφαλισμένων σε ενιαίο σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας και να επιτευχθεί η σύμπραξη όλων των μονάδων πρωτοβάθμιας υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ) με τις υπάρχουσες δομές όλων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ) στο πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας ενιαίου δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ορίστηκαν και τα ακόλουθα: Στο άρθρο 17 αυτού, όπως τροποποιήθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 72 του ν.3984/2011, ορίζεται ότι: "1. Συνιστάται νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (εφεξής Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ή Οργανισμός), το οποίο αποτελεί Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης... Η έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού ορίζεται έξι μήνες μετά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. 2. Στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ.) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του Ι.Κ.Α. με το σύνολο του εξοπλισμού του, οι Κλάδοι Υγείας του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και του Οργανισμού Ασφάλισης Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΟΑΕΕ), ο Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου (ΟΠΑΔ), όπως διαμορφώθηκε με τις διατάξεις του ν.3655/2008, ως προς τις παροχές σε είδος. 3... 4.... 5....". Στο άρθρο 18 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι: "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας είναι α. Η παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, συνταξιούχους και τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερόμενων φορέων, σύμφωνα με τα οριζόμενα από τον προβλεπόμενο στο άρθρο 30 Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του παρόντος νόμου... 2. Η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας παρέχεται στους ασφαλισμένους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ: α) από τις Μονάδες Υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, β) από τους συμβεβλημένους με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, τον ΟΑΕΕ και τον ΟΠΑΔ ιατρούς και γ) από τους ιατρούς των Κέντρων Υγείας και των Περιφερειακών Ιατρείων... 3. ... 4. ...".

Εξάλλου στο άρθρο 23 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι: "1. Οι υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. διακρίνονται σε Κεντρική και Περιφερειακές. Α.... Β. α. Τις Περιφερειακές Υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης, καθώς και οι περιφερειακές υπηρεσίες των λοιπών εντασσόμενων φορέων και κλάδων υγείας που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθένειας σε είδος. Από τις περιφερειακές υπηρεσίες υγείας του Ι.Κ.Α.- Ε.Τ.Α.Μ. εξαιρούνται οι υπηρεσίες νοσοκομειακής υποστήριξης, οι οποίες μεταφέρονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, β...". Περαιτέρω, στο άρθρο 29 του νόμου αυτού ορίστηκε ότι: "1.Α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσόμενων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών. 2 ... 3. Οι συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με την μεταβατική διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου ορίστηκε ότι: "Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσόμενων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.". Κατ' εξουσιοδότηση της προαναφερόμενης διάταξης του άρθρου 23 παρ.1 Ββ' του ν.3918/2011 εκδόθηκε η ΥΑ Φ.80000/οικ.32115/2009 (Β' 3010/29.12.2011), με την οποία μεταφέρθηκαν, από 1.1.2012, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. από το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούσαν οργανικές μονάδες και λειτουργούσαν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λπ., οι οποίες αποτελούσαν, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ.3 του π.δ. 266/1989, μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ. Από τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν συνάγεται ότι με το άρθρο 17 του Ν.3918/2011 συστήθηκε ως ΝΠΔΔ ο ΕΟΠΥΥ, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών υγείας στους εν ενεργεία ασφαλισμένους, στους συνταξιούχους και στα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν σε αυτόν, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ότι ο ΕΟΠΥΥ, κατά το άρθρο 29 παρ.1 και 9 και 33 παρ.9 του ιδίου νόμου, αποτελεί καθολικό διάδοχο των ΦΚΑ, που εντάσσονται σε αυτόν, στα οποία περιλαμβάνεται και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ως προς τις παροχές υγείας σε είδος, οι δε συμβάσεις των εντασσόμενων φορέων εξακολουθούν να ισχύουν έναντι του ΕΟΠΥΥ, ο οποίος συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης (Α.Π. 465/2019, ΣτΕ.759/2020). Επομένως μετά τον Ν. 3918/2011, για τις προμήθειες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ του προγενέστερου του νόμου αυτού χρονικού διαστήματος, αν οι προμήθειες αυτές αφορούν τον κλάδο υγείας του ΙΚΑ, συνεχίζει τις σχετικές δίκες ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο ΕΟΠΥΥ (Α.Π.1554/2023, ΑΠ 1990/2022, ΣτΕ.759/2020). Τα ανωτέρω δεν μεταβλήθηκαν με τον Ν. 4238/2014 "Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.), αλλαγή σκοπού Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και λοιπές διατάξεις", ο οποίος άρχισε να ισχύει, σύμφωνα με το άρθρο 56 αυτού, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (17.2.2014), και ορίζει στην παρ. 2 του άρθρου 1, με τον τίτλο "Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας", - Γ- που εντάσσεται στο πρώτο κεφάλαιο του νόμου, ότι: "Στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) συνιστάται Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ.) που λειτουργεί στις Διοικήσεις Υγειονομικών Περιφερειών (ΔΎ.Πε.) της Χώρας" και στο άρθρο 2 ότι: "1. Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Δ.Υ.Πε. αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Π.Ε.Δ.Υ.. 2. ... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ.του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε. ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.ΠΥ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4. ...". Στο δεύτερο κεφάλαιο του ιδίου νόμου, υπό τον τίτλο "Ρυθμίσεις σχετικά με το νέο σκοπό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ορίσθηκε στο άρθρο 8 ότι: "1. Σκοπός του Εθνικού Οργανισμού Παροχών Υπηρεσιών Υγείας είναι: α) Η αγορά υπηρεσιών υγείας για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους, καθώς και για τα προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, των μεταφερθέντων φορέων, σύμφωνα με το οριζόμενα στον Ενιαίο Κανονισμό Παροχών Υγείας του Οργανισμού...β)... γ)... δ)... ", ενώ στο άρθρο 21 του ίδιου νόμου, που τιτλοφορείται "Μισθοδοσία προσωπικού, οικονομική διαχείριση και μεταβίβαση κινητής και ακίνητης περιουσίας" και εντάσσεται στο τρίτο κεφάλαιο αυτού με τίτλο: "Ρυθμίσεις σχετικά με την διαθεσιμότητα/κινητικότητα υπαλλήλων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οικονομικά και θέματα προσωπικού", ορίζεται ότι: "1. ... 2. ...4. Οι πάσης φύσεως λειτουργικές δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων αυτών, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε. και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες αυτών, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των κλειστών-σφαιρικών προϋπολογισμών εσόδων-εξόδων των Δ.Υ.Πε. Οι αντίστοιχες πιστώσεις που είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για το σκοπό αυτόν από 1.1.2015 μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε... 5. Για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος τα Κέντρα Υγείας, τα περιφερειακά Ιατρεία, καθώς και οι μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που μεταφέρονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος και αποτελούν αποκεντρωμένες μονάδες των Δ.Υ.ΠΕ., εξακολουθούν με την υφιστάμενη διαδικασία έως καιτις 31.12.2014, να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως φαρμακευτικό, υγειονομικό και λοιπό υλικό, καθώς και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών, αντιστοίχως από τα νοσοκομεία διασύνδεσης και τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Οι δαπάνες αυτές, επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς των νοσοκομείων και του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από τους οποίους εξακολουθεί να διενεργείται η ενταλματοποίηση και εκκαθάριση των δαπανών αυτών, σύμφωνα με τα σχετικά παραστατικά, που θα εκδοθούν έως την ως άνω αναφερόμενη ημερομηνία. ... 6. Τα ακίνητα του Ι.Κ.Α.-ΕΤΑ.Μ., στα οποία στεγάζονται ή συστεγάζονται Υγειονομικές Υπηρεσίες, Μονάδες Υγείας, το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας και λοιπές υπηρεσίες υγείας του Ιδρύματος, καθώς και ο μηχανολογικός, μηχανογραφικός και λοιπός εξοπλισμός, ο οποίος χρησιμοποιείται για την οργάνωση και παροχή των υπηρεσιών υγείας, από την ολοκλήρωση της ένταξης των μονάδων, παραχωρούνται προς χρήση άνευ ανταλλάγματος στις οικείες Δ.Υ.Πε, στις οποίες κατανέμονται οι μονάδες υγείας και το Κέντρο Διάγνωσης Ιατρικής της Εργασίας, οι οποίες αναλαμβάνουν κατά αναλογία της χρήσης, την υποχρέωση της πληρωμής των αναλογούντων φόρων, τελών, λογαριασμών κοινής ωφέλειας, εξόδων συντήρησης, καθώς και των αναλογούντων εξόδων για τυχόν απαιτούμενη λειτουργική αναβάθμιση. Τα φαρμακεία του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και οι Επιτροπές Προέγκρισης Φαρμάκων του Οργανισμού, στις Μονάδες Υγείας εξαιρούνται της παραχώρησης... 7. ... 8. Από την ψήφιση του παρόντος, το πάσης φύσεως υγειονομικό, φαρμακευτικό και λοιπό αναλώσιμο υλικό των υγειονομικών μονάδων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε., περιέρχεται κατά κυριότητα σε αυτές, με έκδοση διαπιστωτικής πράξης, μετά τη διενέργεια σχετικής απογραφής από τις οικείες Περιφερειακές Διευθύνσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Οι Περιφερειακές Διευθύνσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. έχουν την πλήρη ευθύνη για τη διαφύλαξη της κινητής και ακίνητης περιουσίας μέχρι την οριστική παράδοση της στις οικείες Δ.Υ.Πε. 9. Η νόμιμη εκπροσώπηση των μονάδων που μεταφέρονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος, δικαστική και εξώδικη ανήκει στους διοικητές των οικείων Υγειονομικών Περιφερειών. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων μονάδων, του ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που μετατάσσεται ή μεταφέρεται, συνεχίζονται από τις Διοικήσεις των Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.Πε.), χωρίς να επέρχεται διακοπή δίκης. Δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι των Δ.Υ.Πε. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις του πάσης φύσεως προσωπικού των ανωτέρω μονάδων που δεν μεταφέρεται ή μετατάσσεται στις Δ.Υ.Πε., συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ...".

Κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 2 παρ. 3 του ν. 4238/2014, εκδόθηκε η Γ.Π./οικ.16339/182.2014 απόφαση του Υφυπουργού Υγείας (Β1 376), με την οποία κατανεμήθηκαν χωροταξικά, ανά Υγειονομική Περιφέρεια, οι υφιστάμενες Μονάδες Υγείας του ΕΟΠΥΥ, που μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε. Όπως προκύπτει από την εισηγητική έκθεση του ν. 4238/2014, σκοπός της μεταρρύθμισης, που εισήχθη με τις προπαρατεθείσες διατάξεις αυτού, ήταν, αφενός "η επικέντρωση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην κύρια αποστολή του ως εθνικού ασφαλιστικού φορέα υγείας και η ενδυνάμωση του ρόλου του ως αγοραστή υπηρεσιών υγείας, με ταυτόχρονη κατάργηση του διττού ρόλου του ως αγοραστή και παρόχου υπηρεσιών υγείας" και αφετέρου "η ανάπτυξη του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (Π.Ε.Δ.Υ), ενός ενιαίου συστήματος Πρωτοβάθμιου Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) στην Ελλάδα, μέσω της ενοποίησης των δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και του Ε.Σ.Υ.", με στόχο "τη διασφάλιση μιας επαρκούς αποτελεσματικής και αποδοτικής δέσμης υπηρεσιών υγείας για όλο τον πληθυσμό, την αποτροπή του κατακερματισμού του συστήματος Π.Φ.Υ. και, κατά συνέπεια, τη βελτίωση του συντονισμού του και τη διασφάλιση της ορθολογικότερης διαχείρισης των δομών Π.Φ.Υ., του ανθρώπινου δυναμικού (ιατροί, επισκέπτες υγείας, νοσηλευτές, μαίες, φυσικοθεραπευτές κλπ) και των τεχνολογικών και λοιπών πόρων". Ο στόχος αυτός επιτυγχάνεται (άρθρο 2 ν. 4238/2014) με τη μεταφορά και ένταξη των Μονάδων παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε., οι οποίες αποτελούν, όπως προαναφέρθηκε, νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (άρθρο 1 παρ. 2 ν. 3329/2005). Ενόψει αυτής της αναμόρφωσης του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, ο νομοθέτης στο άρθρο 21 του ν. 4238/2014 προέβλεψε τα σχετικά με τη μισθοδοσία προσωπικού, την οικονομική διαχείριση και τη μεταβίβαση της κινητής και ακίνητης περιουσίας των Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.) που μεταφέρονται και εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε. Ειδικότερα δε, από τον συνδυασμό των διατάξεων των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 προκύπτει ότι, από 1-1-2015, οι πάσης φύσεως "λειτουργικές" δαπάνες των Κέντρων Υγείας και Περιφερειακών Ιατρείων, καθώς και των Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε, βαρύνουν τις πιστώσεις του προϋπολογισμού των Δ.Υ.Πε. και, για τον λόγο αυτόν, οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν τις "λειτουργικές" αυτές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και είναι εγγεγραμμένες στον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρονται και εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε., οι αρμόδιες υπηρεσίες των οποίων αναλαμβάνουν, ακολούθως, τη σύνταξη και εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2015, λαμβάνοντας υπόψη τα απολογιστικά στοιχεία (έσοδα - έξοδα) των εντασσόμενων Μονάδων για τα έτη 2013 και 2014 και την κατάρτιση ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών, ενώ προβλέπεται, για λόγους εύρυθμης λειτουργίας και διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος, ένα μεταβατικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου (17-2-2014) μέχρι την 31- 12-2014, κατά το οποίο οι Μονάδες Παροχής Υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που μεταφέρονται στις Δ.Υ.Πε. θα εξακολουθούν να εφοδιάζονται με πάσης φύσεως ιατροτεχνολογικά προϊόντα και κάθε είδους παροχή υπηρεσιών από τις υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και οι δαπάνες για το διάστημα αυτό θα επιβαρύνουν τους προϋπολογισμούς του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Κατά συνέπεια, οι προϋπολογισμοί των Δ.Υ.Πε. βαρύνονται, μόνον, με τις τρέχουσες λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων και στους προϋπολογισμούς των Δ.Υ.Πε. μεταφέρονται από τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. οι αντίστοιχες πιστώσεις που αφορούν αυτές τις δαπάνες, δηλαδή τις τρέχουσες δαπάνες λειτουργίας τους, ενώ και από το γεγονός ότι προβλέπεται το μεταβατικό στάδιο (17-2-2014 έως 31-12-2014), κατά το οποίο οι λειτουργικές δαπάνες των εντασσόμενων Μονάδων εξακολουθούν να βαρύνουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με σκοπό, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του νόμου, την απρόσκοπτη λειτουργία των εν λόγω Μονάδων, προκύπτει ότι ο νομοθέτης, επιδιώκοντας τη σταθεροποίηση και την εύρυθμη λειτουργία του νεοσύστατου Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας, μετά την ένταξη σ' αυτό και των Μονάδων παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., δεν αποβλέπει στην επιβάρυνση των Δ.Υ.Πε. με επιπλέον οικονομικές υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., πέραν των λειτουργικών δαπανών των εντασσόμενων Μονάδων. Ενόψει τούτων, οι ως άνω διατάξεις των παρ. 4 και 5 του ως άνω άρθρου 21 του ν. 4238/2014, όπως σαφώς προκύπτει από το περιεχόμενο τους, ρυθμίζουν, αποκλειστικά και μόνον, το ζήτημα της κάλυψης των τρεχουσών δαπανών λειτουργίας των Μονάδων του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., που εντάσσονται στις Δ.Υ.Πε. και μεταφέρονται σ' αυτές ως οργανωτικές Μονάδες, οι οποίες δαπάνες προβλέπεται ότι, για μεν το αρχικό μεταβατικό διάστημα από 17-2-2014 έως 31-12-2014, καλύπτονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ενώ από 1-1-2015 καταρτίζονται πλέον από τις υπηρεσίες των Δ.Υ.Πε. ίδιοι προϋπολογισμοί, για τις εντασσόμενες Μονάδες, βάσει ετήσιου προγράμματος προμηθειών και υπηρεσιών που συντάσσεται για τις Μονάδες αυτές. Δεν προβλέπεται, όμως, στις διατάξεις αυτές ούτε από άλλη διάταξη μπορεί να συναχθεί ότι οι Δ.Υ.Πε. καθίστανται οιονεί καθολικοί διάδοχοι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., υπό την έννοια ότι υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτού και ως προς τις ληξιπρόθεσμες οφειλές από συμβάσεις, οι οποίες είχαν υπογραφεί με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και αφορούν προμήθεια ιατρικού υλικού για τις ανάγκες των Μονάδων του, που στη συνέχεια εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., και οι οποίες είχαν ήδη εκτελεστεί έως 31-12-2014, που οι εν λόγω Μονάδες εντάχθηκαν πλέον στις Δ.Υ.Πε. Αλλ' ούτε τούτο προκύπτει από τη διάταξη της παρ. 9 του άρθρου 21 του ν. 4238/2014, που αναφέρεται σε συνέχιση εκκρεμών δικών για διαφορές των εντασσόμενων Μονάδων και του μετατασσόμενου προσωπικού, διότι η διάταξη αυτή, ερμηνευομένη στο πλαίσιο του προαναφερθέντος συστήματος, δεν αφορά θέματα και υποθέσεις που, κατά τα προαναφερθέντα δεν μεταφέρθηκαν στις Δ.Υ.Πε.

Επομένως, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες Δ.Υ.Πε. (ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 1990/2022, ΑΠ 465/2019, ΑΠ 343/2018, ΣΤΕ 759/2020). "1. Τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές Μονάδες παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας των Δ.Υ.Πε. αποτελούν τις δημόσιες δομές παροχής υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του Π.Ε.Δ.Υ.. 2. ... 3. Οι Μονάδες παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ. του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται στην οργανωτική δομή των Δ.Υ.Πε. ως αποκεντρωμένες μονάδες τους, εξαιρουμένων των Φαρμακείων του Ε.Ο.ΠΥ.Υ., τα οποία παραμένουν και λειτουργούν στον Οργανισμό. 4. ..."γιατί, όπως συνάγεται από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 8 και 21 παρ. 4,5,6,8 και 9 του νόμου αυτού, για τις συμβάσεις προμηθειών του κλάδου υγείας του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ με τον Ν. 3918/2011, εξακολουθεί να νομιμοποιείται ο ΕΟΠΥΥ και δεν νομιμοποιούνται οι αντίστοιχες Δ.Υ.Πε. (Α.Π. 1990/2022, Α.Π. 465/2019, ΣΤΕ. 759/2020). Στη συνέχεια, με το άρθρο 51 παρ.1 του Ν.4387/12-5-2016 συστήθηκε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.) και έδρα την Αθήνα, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ ορίστηκε ότι από 1/1/2017, που αρχίζει η λειτουργία του, εντάσσονται σ' αυτό αυτοδίκαια οι φορείς κοινωνικής ασφάλισης (ΦΚΑ), που αναφέρονται στο άρθρο 53 επ. του ιδίου νόμου, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και το έως τότε υφιστάμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία ΙΚΑ - ΕΤΑΜ, όπως αυτό είχε παραμείνει μετά την ίδρυση του ΕΟΠΥΥ και την ένταξη των νοσοκομείων του στο ΕΣΥ με το άρθρο 32 του ανωτέρω Ν.3918/2011, των οποίων ΦΚΑ ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος, ως σκοπός του Ε.Φ.Κ.Α. δε ορίστηκε η κάλυψη των υπακτέων στην ασφάλιση του προσώπων για τους ασφαλιστικούς κινδύνους που προβλέπονται από την οικεία νομοθεσία με την προβλεπόμενη στο νόμο αυτόν χορήγηση: α. μηνιαίας κύριας σύνταξης, λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου στους ασφαλισμένους ή/και στα μέλη της οικογενείας τους, β. η χορήγηση προσυνταξιοδοτικών και άλλων παροχών στους συνταξιούχους ...γ. παροχών ασθένειας σε χρήμα, δ. ειδικών προνοιακών επιδομάτων και ε. κάθε άλλης παροχής σε χρήμα ή υπηρεσιών, για τις οποίες καθίσταται αρμόδιος ο Ε.Φ.Κ.Α. ενώ με το άρθρο 51 Α' παρ. 1 του ιδίου νόμου, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 4670/2020, που άρχισε να ισχύει από 1/3/2020, ο ΕΦΚΑ μετονομάσθηκε από την 1.3.2020 σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενος στο εξής "e-Ε.Φ.Κ.Α.". Στη συνέχεια ο Ν.4430/31-10-2016, στην παρ.1 του άρθρου 52 αυτού, το οποίο φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), ως καθολικού διαδόχου των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης", όρισε ότι: "Ια) Ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) θα χρηματοδοτηθεί από τον Κρατικό Προϋπολογισμό τα οικονομικά έτη 2016 και 2017 για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Οργανισμού, όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 30.4.2016 προς τα Φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), "φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ." [όπως το εντός εισαγωγικών τμήμα προστέθηκε με το άρθρο 34 παρ.4 περ. α του ν. 4447/20161... β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. νοούνται εκείνες που αφορούν τα πριν τις 31.12.2012 έτη και για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση, κατά το χρόνο υποβολής, παραστατικά στοιχεία και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί", ενώ στην παρ. 4 του ιδίου άρθρου 52 όριζε ότι: "4. Η εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Οργανισμού που πραγματοποιείται από Φ.Κ.Α. των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 29 παρ. 10 του Ν.3918/2011, όπως ισχύει, διενεργείται το αργότερο έως 30.6.2017". Η διάταξη αυτή της παρ.4 του άρθρου 52 του Ν. 4430/2016 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.Ια του Ν.4486/7-8-2017 ως ακολούθως: "4. Μετά τις 30.6.2017 οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α.. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και οι δικαστικές αποφάσεις ισχύουν και εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του Ε.Φ.Κ.Α.. Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ και οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Ο.Π.ΥΥ. και εξοφλούνται σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν άρθρο". Επακολούθησε, ο Ν. 4578/3-12-2018, ο οποίος στο άρθρο 12 αυτού, που φέρει τον τίτλο "Εκκαθάριση και πληρωμή ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φ.Κ.Α. που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", όπως η περιπτ. α' της παρ. 1 αυτού συμπληρώθηκε από τότε που άρχισε να ισχύει με το άρθρο 44 του ν. 4611/17-5-2019 όρισε ότι: "1. α) Ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προς τα φαρμακεία, λοιπούς συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας (ιατρούς, κλινικές, διαγνωστικά κέντρα, εργαστήρια κ.λπ.), φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές υγειονομικού και λοιπού υλικού κ.λπ., και προς ασφαλισμένους των ΦΚΑ, εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον ΕΦΚΑ μέχρι 31.12.2020. Από τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου εξαιρούνται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του πρώην Ο.Π.Α.Δ./Τομέας Ασφαλισμένων Δημοσίου, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω., οι οποίες εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του και εξοφλούνται, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 52 του ν.4430/2016.... β) Ως ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, νοούνται εκείνες που αφορούν τα έτη από 1.1.2006 και εντεύθεν, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα, κατά περίπτωση, παραστατικά ή αποδεικνύεται η παροχή των υπηρεσιών ή η παραλαβή των προϊόντων και οι οποίες δεν έχουν εξοφληθεί έως την έναρξη ισχύος του παρόντος". Επίσης, με το άρθρο 13 του ως άνω Ν.4578/2018, με τον τίτλο "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ." ορίστηκε ότι: "1. Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 του Ν. 3918/2011, την παρ.17 του άρθρου 13 του Ν.4052/2012... και το εδάφιο 1β της υποπαραγράφου ΙΒ.1 της παρ. IB' του άρθρου μόνου του Ν. 4093/2012 ..., στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ, ή/και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ένδικων μέσων, μέχρι και την αμετάκλητη περάτωσή τους. Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και εις βάρος του. 2. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς, κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, δίκες". Από το συνδυασμό όλων των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι, μετά τις 30.6.2017, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 52 παρ. 4 του ν. 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ.1 α του Ν.4486/2017, οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που προέρχονται από Φ.Κ.Α., των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως είναι και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, όπως προαναφέρθηκε, (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.)" και οι εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές από τις ως άνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης και συνεπώς στις δίκες αυτές δεν νομιμοποιείται να παραστεί ο ΕΟΠΥΥ, αλλά ο ΕΦΚΑ και ήδη ο ε-ΕΦΚΑ (ΑΠ 1408/2024, Α.Π.1990/2022, ΣτΕ. 759/2020). Από την γενικότητα της διατύπωσης της ανωτέρω διάταξης και από τον σκοπό, που επιδιώκει, συνάγεται ότι στις ληξιπρόθεσμες αυτές απαιτήσεις του ΕΟΠΠΥ, που μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφαλίσεως (Ε.Φ.Κ.Α.), συμπεριλαμβάνονται και οι κατ' αυτού απαιτήσεις από αδικαιολόγητο πλουτισμό, όπως είναι και οι απαιτήσεις από άκυρες συμβάσεις προμήθειας ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού, που είχε συνάψει με προμηθευτές του το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μέχρι και τις 31/12/2011, όπως και οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις που είχαν υπαχθεί στη ρύθμιση του Ν .3918/2011 και δεν είχαν εξοφληθεί Εξάλλου, ο νομοθέτης αποβλέποντας στην εξόφληση όλων των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του κλάδου υγείας των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (ΦΚΑ), που εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., από 1.1.2006 και εντεύθεν, όρισε μεν με το άρθρο 12 του Ν.4578/2018, ότι οι υποχρεώσεις αυτές εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. μέχρι 31.12.2019 (πλην εκείνων του πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκου Ναύτου και πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), ήδη δε, μετά από διαδοχικές παρατάσεις, μέχρι τις 31/12/2022, δυνάμει της Υ.Α. 60855/2022 (ΦΕΚ Β'3354/2022), που εκδόθηκε κατ4 εξουσιοδότηση του άρθρου 85 ν.4825/2021, όμως η πάροδος άπρακτης της ενδεικτικής προθεσμίας καταβολής των χρεών αυτών από τον e-ΕΦΚΑ μέχρι τις 31.12.2022 δεν αναιρεί την υποχρέωσή του να τα καταβάλει και μετά την ημερομηνία αυτή, αφού η διάταξη του άρθρου 52 παρ. 4 του Ν 4430/2016, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. 1ατου Ν 4486/2017, η οποία καθιερώνει την σχετική υποχρέωση του e ΕΦΚΑ εξακολουθεί να ισχύει. Περαιτέρω, με το άρθρο 13 του ιδίου νόμου επιλύθηκαν θέματα νομικής παράστασης του Ε.Φ.Κ.Α. υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε εκκρεμείς δίκες, τις οποίες καταλαμβάνουν οι διατάξεις του άρθρου αυτού, και ορίστηκε ότι η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται και ότι οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται σε βάρος του. Η διάταξη, όμως, αυτή, ορώμενη σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες ρυθμίσεις, πρέπει να ερμηνευθεί ότι δεν αφορά τις εκκρεμείς δίκες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. που συνεχίζονται από τον Ε.Φ.Κ.Α. και αφορούν ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οι οποίες προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης (Φ.Κ.Α.), που οι κλάδοι υγείας τους εντάχθηκαν, με την παρ. 2 του άρθρου 17 του Ν. 3918/2011, στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ, και οι οποίες, κατά τα προεκτεθέντα, σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.4 του ιδίου άρθρου 52 του Ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. Ια του Ν. 4486/2017 μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ε.Φ.Κ.Α. (που, άλλωστε, και δυνάμει των νεότερων διατάξεων του άρθρου 12 του Ν. 4578/2018 εκκαθαρίζονται και πληρώνονται από τον Ε.Φ.Κ.Α.), αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην Ο.Π.Α.Δ, πρώην Οίκου Ναύτου, πρώην Τ.Α.Υ.Τ.Ε.Κ.Ω.), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., με τις ίδιες διατάξεις, αλλά δεν μεταφέρθηκαν, μετά τις 30.6.2017, προς εξόφληση στον Ε.Φ.Κ.Α., διότι εξαιρέθηκαν ρητώς, κατά τα ανωτέρω (άρθρο 52 παρ.4 Ν.4430/2016, όπως ισχύει και άρθρο 12 Ν. 4578/2018), και εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του (Α.Π. 1408/2024 Α.Π.433/2023,ΑΠ407/2023, ΑΠ1990/2022, Α.Π. 222/2022, Α.Π. 624/2022, ΣτΕ.759/2020). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με εσφαλμένη εφαρμογή (ΟλΑΠ 7/2006, ΟλΑΠ 4/2005).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν την υπόθεση, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο, ιδρύεται δε ο λόγος αυτός, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών σε διάταξη, στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να καθορίζονται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή της (ΟλΑΠ 20/2005, ΟλΑΠ 32/1996), άλλως ο λόγος αυτός είναι αόριστος και γι' αυτό απορριπτέος ως απαράδεκτος. Τέλος, η νομιμοποίηση του διαδίκου, αποτελεί, σύμφωνα με το άρθρο 68 ΚΠολΔ, ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή δικαστικής προστασίας.

Συνεπώς, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου ότι συντρέχει ή όχι η προϋπόθεση αυτή, ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 (ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 1408/2024).

Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, που παραδεκτά επισκοπείται κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος τα ακόλουθα:

Η ενάγουσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία ΜΕΝΑΡΙΝΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ-ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ, έχουσα ως αντικείμενο δραστηριότητας τη διανομή στην Ελλάδα ιατροτεχνολογικών προϊόντων κατήρτισε με το ΝΠΔΔ ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά το χρονικό διάστημα από 31.3.2009 έως 1.2.2010 ...διαδοχικές συμβάσεις πώλησης εκτός πλαισίου διοικητικής σύμβασης δυνάμει των οποίων παρέδωσε, στη Μονάδας Υγείας Ν. Ιωνίας Αττικής και στο θεραπευτήριο Αθηνών, που ανήκαν οργανικά στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, υλικά της εμπορίας της, όπως αυτά αναγράφονται στην αγωγή της και στα εκδοθέντα από αυτήν 52 τιμολόγια πώλησης. Δεδομένου ότι τα επίδικα είδη παραδόθηκαν προσηκόντως στις ανωτέρω μονάδες υπηρεσίες του ΙΚΑ, χωρίς τούτο να έχει αμφισβητηθεί κατά το χρόνο παραγγελίας και παράδοσης από το τελευταίο μέχρι το έτος 2010 και πάντως πριν τις 31.12.2014, οι σχετικές αξιώσεις που απορρέουν από τις συμβάσεις αυτές βαρύνουν το αρχικώς εναγόμενο ΙΚΑ, στη συνέχεια το ΕΟΠΥΥ ως καθολικό διάδοχο του και τελικά το εκκαλούν ΝΠΔΔ 'ΕΦΚΑ' ως οιονεί καθολικό διάδοχο του ΕΟΠΥΥ, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 97 του ν 4486/2017, ενώ δεν αφορούν ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις που εξαιρέθηκαν ρητώς . Εφόσον ο ΕΦΚΑ καθίσταται από 30.6.2017 καθολικός διάδοχος-οφειλέτης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του ΙΚΑ και εν συνεχεία ο ΕΟΠΥΥ, διότι οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του ΕΟΠΥΥ που προέρχονται από Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, των οποίων οι κλάδοι υγείας εντάχθηκαν στον ΕΟΠΥΥ, όπως, εν προκειμένω, μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον ΕΦΚΑ, κρίνονται ως αβάσιμοι οι λόγοι έφεσης που υποστηρίζουν τα αντίθετα.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 52 παρ. 4 Ν. 4430/2016, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 97 παρ. ια Ν. 4486/2017, και 12 του Ν 4578/2018, οι οποίες ήταν εφαρμοστέες και επίσης ορθά δεν εφάρμοσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 13 Ν. 4578/2018, η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα, αφού, κατά τις ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η αναιρεσίβλητη είχε νόμιμη και ληξιπρόθεσμη απαίτηση κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ποσού 171.734,81 ευρώ, από τις πωλήσεις προς την Τοπική Μονάδα Υγείας ΙΚΑ Πειραιά και στο θεραπευτήριο Αθηνών, προϊόντων της εμπορίας της, όπως αναγράφονται στα εκδοθέντα από αυτήν 52 τιμολόγια πώλησης, οι οποίες συνήφθησαν και εκτελέστηκαν κατά το χρονικό διάστημα από 31.3.2009 έως 1.2.2010, ήτοι μέχρι τις 31/12/2011 και δεν είχαν εξοφληθεί μέχρι τις 30/6/2017 τόσο από το ΙΚΑ, όσο και από τον οιονεί καθολικό διάδοχο του ΕΟΠΥΥ, και συνεπώς, σύμφωνα με τη μείζονα σκέψη, η εκκρεμής ενώπιον του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου δίκη, αφορώσα στις ανωτέρω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κλάδου υγείας του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ, στην έννοια των οποίων περιλαμβάνονται και οι δυνάμει του άρθρου 73 του Ν 3918/2011 ρυθμισθείσες εκ της ανωτέρω αιτίας απαιτήσεις και μη εξοφληθείσες, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ (και παρέμειναν σε αυτόν και μετά το Ν. 4238/2014 αφού δεν μεταφέρθηκαν στις Δ.Υ.Πε.) συνεχίστηκε νομίμως πλέον από τον ΕΦΚΑ (και ήδη τον e-ΕΦΚΑ), στον οποίο οι υποχρεώσεις αυτές μεταφέρθηκαν και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του, χωρίς να επέλθει διακοπή της δίκης, και ο οποίος πλέον μόνος νομιμοποιείται παθητικά στην ένδικη υπόθεση, χωρίς να παύσει μεταγενέστερα η νομιμοποίηση αυτή του ΕΦΚΑ δυνάμει του άρθρου 13 του Ν. 4578/2018, όπως εσφαλμένως ισχυρίζεται το αναιρεσείον, γιατί το άρθρο αυτό δεν αφορά στις ανωτέρω ληξιπρόθεσμες απαιτήσεις κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που μεταβιβάστηκαν στον ΕΟΠΥΥ και κατά το άρθρο 52 παρ. 4 του Ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. ια' του Ν. 4486/2017, "μεταφέρονται, παρακολουθούνται και βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ", αλλά εκείνες τις εκκρεμείς δίκες που έχουν ως αντικείμενο τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (πρώην ΟΠΑΔ, πρώην Οίκος Ναύτου, πρώην ΤΑΥΤΕΚΩ), οι οποίες εντάχθηκαν μεν στον ΕΟΠΥΥ, αλλά δεν μεταφέρθηκαν μετά τις 30/6/2017 προς εξόφληση στον ΕΦΚΑ, γιατί εξαιρέθηκαν ρητά, και ως εκ τούτου εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τον ΕΟΠΥΥ και να βαρύνουν τον προϋπολογισμό του, χωρίς να ασκεί έννομη επιρροή το γεγονός ότι παρήλθε η ορισθείσα με το άρθρο 12 του Ν. 4578/2018, μέχριτις 31-12-2022, προθεσμία που είχε δοθεί στον e-ΕΦΚΑ για την εξόφλησή των, αφού η διάταξη του άρθρου 52 παρ. 4 του Ν. 4430/2016, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 97 παρ. ια1 του Ν. 4486/2017, εξακολουθεί να ισχύει.. Επομένως ο πρώτος και τρίτος λόγος αναίρεσης, με τους οποίους το αναιρεσείον προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την ανωτέρω από τον αριθμό 1 (και όχι και από τους αρ. 9,14 και 19) του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια είναι αβάσιμοι.

2. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 9 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση" κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οιανδήποτε μορφή της, που δημιουργεί εκκρεμότητα δίκης, και ιδίως η αγωγή, η ανταγωγή, η κυρία παρέμβαση, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, η ανακοπή ή τριτανακοπή και τα ένδικα μέσα (ΟλΑΠ 25/2003, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 917/2020) όχι, όμως, και ο λόγος της έφεσης, που περιέχει παράπονο κατά της εκκαλούμενης απόφασης, το οποίο αφορά σε πραγματικές ή νομικές πλημμέλειες αυτής αναφορικά με ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ο οποίος συνιστά "πράγμα", κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ, η λήφη ή μη λήψη υπόψη του οποίου θεμελιώνει τον από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προβλεπόμενο αναιρετικό λόγο (ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023, ΑΠ 81/2022, ΑΠ 62/2019).

Εξάλλου, δεν στοιχειοθετείται ο ανωτέρω λόγος (από τον αριθ. 8), αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα με τον λόγο έφεσης ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 12/1991, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 531/2022, ΑΠ 1293/2017). Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, το αναιρεσείον ΝΠΔΔ προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 8 (και όχι από τους αριθ. 1, 9, 14 και 19, όπως το ίδιο επικαλείται) του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, με την αιτίαση ότι το Εφετείο δεν "επιλήφθηκε" του έβδομου λόγου έφεσής του, με τον οποίο είχε προβάλει ότι εσφαλμένα το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, παραβιάζοντας το άρθρο 21 παρ. 9 του Ν. 1902/1990 είχε κηρύξει την εναντίον του απόφαση του προσωρινά εκτελεστή για το ποσό των 150.000 ευρώ. Ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης είναι προεχόντως απαράδεκτος ως αλυσιτελής, γιατί η προσβαλλόμενη απόφαση, ως τελεσίδικη, είναι σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 904 παρ. 2 περ. α1 του ΚΠολΔ εκτελεστή, και, σε κάθε περίπτωση, αβάσιμος, γιατί το Εφετείο έλαβε υπόφη τον ανωτέρω έβδομο λόγο της έφεσης του αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ και ρητά τον απέρριψε, ως απαράδεκτο καθόσον τον έκρινε αλυσιτελή.

3. Κατά την παράγραφο 6 του άρθρου 40 του Α.Ν. 1846/1951, όπως αντικαταστάθηκε αρχικά με το άρθρο 15 παρ. 2 του Ν. 4476/1965 και στη συνέχεια με το άρθρο 7 του Ν. 825/1978 "Πάσαι αι αξιώσεις εκ παροχών εις χρήμα της ασφαλίσεως ασθενείας παραγράφονται μετά έξι μήνας αφ' ης κατέστησαν απαιτηταί. Απαιτηταί δόσεις συντάξεων μη εισπραχθείσαι δι' οιονδήποτε λόγον εντός έτους παραγράφονται. Η ετήσια παραγραφή άρχεται από του τέλους του μηνός ον αφορά η υπό πληρωμήν σύνταξις [...]. Πάσα άλλη οιαδήποτε κατά του ΙΚΑ απαίτησις παραγράφεται μετά πενταετίαν". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι και οι απαιτήσεις, των προμηθευτών του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ηλεκτρικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ), που υπεισήλθε στα δικαιώματα του ΙΚΑ, ως οιονεί καθολικός διάδοχος του, κατά το άρθρο 51 του Ν.4387/2016, όπως προαναφέρθηκε, υπόκεινται σε πενταετή παραγραφή. Η παραγραφή αυτή αρχίζει από τότε που γεννήθηκε η αξίωση και ήταν δυνατή η δικαστική επιδίωξή της (άρθρο 251 ΑΚ) και όχι από τη λήξη του έτους, μέσα στο οποίο συμπίπτει η έναρξη της παραγραφής, όπως ορίζει το άρθρο 253 ΑΚ, το οποίο αφορά μόνο στις αξιώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 250 ΑΚ (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 559/2021, ΣτΕ 790/2024). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 261 παρ. 1 ΑΚ, την παραγραφή διακόπτει η έγερση αγωγής, η δε παραγραφή που διακόπηκε με τον τρόπο αυτό, αρχίζει και πάλι από την έκδοση τελεσίδικης απόφασης ή την κατ' άλλο τρόπο περάτωση της δίκης. Επίσης, κατά το άρθρο 263 ΑΚ, που έχει εφαρμογή και στην παραγραφή των χρηματικών απαιτήσεων κατά του Δημοσίου (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1484/2022,), κάθε παραγραφή που διακόπηκε με την έγερση της αγωγής, θεωρείται σαν να μην διακόπηκε, αν ο ενάγων παραιτηθεί από την αγωγή ή η αγωγή απορρίφθηκε τελεσίδικα για λόγους μη ουσιαστικούς. Αν ο δικαιούχος εγείρει και πάλι την αγωγής εντός έξι μηνών, η παραγραφή θεωρείται σαν να μην έχει διακοπεί.

Στην περίπτωση που η διακοπή της παραγραφής επέρχεται με την άσκηση της αγωγής, η νέα παραγραφή αρχίζει από την άσκηση αυτής και διακόπτεται μετά από κάθε νέα διαδικαστική πράξη, οπότε αρχίζει εκ νέου (ΑΠ 1408/2024), η δε νέα αγωγή, για να έχει το ανωτέρω αποτέλεσμα, απαιτείται να έχει την ίδια ιστορική και νομική αιτία (ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 234/2022, ΑΠ 43/2015), ενώ η ταυτότητα της διαγνωστέας ουσιαστικής αξίωσης δεν διαφοροποιείται στην περίπτωση που στη θέση, του με την πρώτη αγωγή εναγομένου, υπεισέρχεται ο οιονεί καθολικός του διάδοχος.".

Εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 4 του Ν. 1649/1986 ορίζεται, ότι, αν ένδικο βοήθημα απορριφθεί τελεσιδίκως για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή των ρυθμίσεων του Ν. 1406/1983, το αντίστοιχο ένδικο βοήθημα που προβλέπει ο νόμος, εφόσον ασκηθεί ενώπιον του κατά δικαιοδοσία αρμοδίου δικαστηρίου μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία δύο μηνών από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης στον ενδιαφερόμενο, λογίζεται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες, ότι ασκήθηκε κατά το χρόνο άσκησης εκείνου που απορρίφθηκε. Ακολούθως, το ζήτημα αυτό ρυθμίσθηκε με το άρθρο 41 Ν. 3659/2008, το οποίο ορίζει ότι "αν ένδικο βοήθημα απορριφθεί τελεσιδίκως για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, το αντίστοιχο ένδικο βοήθημα που προβλέπει ο νόμος, εφόσον ασκηθεί ενώπιον του κατά δικαιοδοσία αρμόδιου δικαστηρίου εντός ανατρεπτικής προθεσμίας δύο (2) μηνών από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης στον ενδιαφερόμενο ή αφότου καταστεί τελεσίδικη η επιδοθείσα πρωτόδικη απόφαση, λογίζεται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες, ότι ασκήθηκε κατά το χρόνο της άσκησης εκείνου που απορρίφθηκε". Σύμφωνα συνεπώς με τη νεότερη αυτή διάταξη, η ανωτέρω δίμηνη ανατρεπτική προθεσμία αφετηριάζεται, αφότου καταστεί τελεσίδικη η επιδοθείσα πρωτόδικη απόφαση ή, αν η απόφαση εκδόθηκε κατ' έφεση από δικαστήριο του δεύτερου βαθμού, από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης στον ενδιαφερόμενο.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια [και όχι από τους αριθμούς 9 και 14], με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 9 παρ. 4 του Ν 1649/1986, και 41 του Ν 3659/2008, κρίνοντας εσφαλμένα ότι η ένδικη αξίωσή του 'δεν έχει παραγραφεί, παρ' ότι παρήλθε πενταετία από την άσκηση της αρχικής από 29.4.2013 αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών έως την άσκηση της δευτέρας υπό κρίση από 7.12.2018 αγωγής, διότι η μεν πρώτη εστράφη κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, η δε δευτέρα κατά αυτού [ΕΟΠΥΥ], που είναι πρόσωπο διάφορο του πρώτου. Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος προκύπτουν τα ακόλουθα? Η ενάγουσα είχε ασκήσει αρχικά την αγωγή της για την επίδικη αξίωση κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και κατά του Ελληνικού Δημοσίου ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, επιδίδοντας αυτή στο εναγόμενο στις 2.5.2013. Η ανωτέρω αγωγή με την με αριθμό 12059/11.7.2018 απόφαση, του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών απερρίφθη λόγω της έλλειψης δικαιοδοσίας. Εντός διμήνου από την τελεσιδικία της ανωτέρω απόφασης [30.10.2018] η ενάγουσα, άσκησε την επίδικη αγωγή της κατά του ε-ΕΦΚΑ ενώπιον του αρμόδιου πολιτικού δικαστηρίου, με την επίδοση αυτής στις 18.12.2018 και άρα θεωρείται ότι η ένδικη αγωγή ασκήθηκε κατά το χρόνο επίδοσης στο εκκαλούν της κατατεθείσας ενώπιον του μη έχοντος δικαιοδοσία ως άνω διοικητικού δικαστηρίου, ήτοι στις 2.5.2013, οπότε η εν λόγω αξίωση δεν έχει παραγραφεί' . Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, καθόσον στην παρούσα περίπτωση που το αρχικό εναγόμενο της πρώτης ασκηθείσας αγωγής ενώπιον του Τριμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ΙΚΑ-ΕΤΑΜ έχει αντικατασταθεί από το καθολικό του διάδοχο ΝΠΔΔ ε-ΕΦΚΑ, κατά του οποίου έχει πλέον ασκηθεί η υπό κρίση αγωγή, η καθολική αυτή διαδοχή, σύμφωνα με την ανωτέρω νομική σκέψη, δεν επέφερε μεταβολή στη διαγνωστέα αξίωση, η ουσία της οποίας παρέμενε η ίδια, και το ΝΠΔΔ του ΕΟΠΥΥ στο οποίο έχει μεταφερθεί κάθε υποχρέωση που βάραινε το προκάτοχο του ΙΚΑ, θεωρείται ότι έχει την ίδια παθητική νομιμοποίηση με αυτό.

4. Από τις διατάξεις των άρθρων 533 παρ. 2 του ΚΠολΔ και 2 του_ΑΚ προκύπτει ότι το εφετείο, κατά το πρώτο στάδιο της δίκης της έφεσης κατά απόφασης που έχει προσβληθεί με έφεση, εφαρμόζει το νόμο που ίσχυε κατά το χρόνο δημοσίευσης της πρωτόδικης απόφασης, με μόνες εξαιρέσεις τις περιπτώσεις που ο νέος νόμος, με ρητή διάταξη, καταλαμβάνει και τις σχέσεις, που έχουν οριστικά κριθεί ή είναι πραγματικά ερμηνευτικός, οπότε θεωρείται σύγχρονος του ερμηνευόμενου, ενώ στην περίπτωση κατά την οποία, συνεπεία παραδοχής κάποιου λόγου έφεσης, ως ουσιαστικά βάσιμου, εξαφανίσει την εκκληθείσα απόφαση και ακολουθήσει νέο στάδιο, κατά το οποίο κρατώντας το ίδιο την υπόθεση, δικάζει αυτήν στην ουσία, υποκαθιστάμενο στη θέση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οφείλει, συμμορφούμενο προς τη γενική διάταξη του άρθρου 2 του ΑΚ, να εφαρμόσει το νέο νόμο, αφού αυτός ισχύει κατά το χρόνο δημοσίευσης της δικής του απόφασης, που κρίνει την ουσία της υπόθεσης, ασχέτως αν αυτός έχει ή όχι αναδρομική δύναμη και η εφαρμογή του οδηγεί σε κρίση διαφορετική από εκείνη του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (ΟλΑΠ 1/2020, ΑΠ 306/2017). Ο αναιρετικός έλεγχος νομιμότητας της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης γίνεται με βάση το νόμο, που όφειλε να εφαρμόσει το ουσιαστικό δικαστήριο, του οποίου η απόφαση προσβάλλεται. Κατ' εξαίρεση ο αναιρετικός έλεγχος νομιμότητας θα γίνει με νόμο μεταγενέστερο εκείνου, αν ο τελευταίος έχει αναδρομική ισχύ και ορίζει ότι εφαρμόζεται και επί των τελεσιδίκως κριθέντων ή στις δίκες που είναι εκκρεμείς σε οποιοδήποτε δικαστήριο ή δεν έγιναν αμετάκλητες, με την προϋπόθεση ότι η διάταξη για αναδρομική ισχύ δεν προσκρούει σε διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος, Σύνταγμα, ΕΣΔΑ κ.λπ. (ΟλΑΠ 30/1998, ΑΠ 1628/2017). Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 του Κ.Δ. της 26-06/10-07-1944 "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου": "Ο νόμιμος και ο της υπερημερίας τόκος πάσης του Δημοσίου οφειλής ορίζεται εις 6% ετησίως, πλην αν άλλως ωρίσθη διά συμβάσεως ή ειδικού νόμου. Ο ειρημένος τόκος άρχεται από της επιδόσεως της αγωγής". Ακολούθως, με τη διάταξη του άρθρου 45 Ν. 4607/2019 (ΦΕΚ Α' 65/24- 04-2019) ορίσθηκε ότι: "Το ύφος του νόμιμου επιτοκίου και του επιτοκίου υπερημερίας κάθε οφειλής του Δημοσίου ισούται προς το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), που ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ένδικου βοηθήματος, πλέον τριών (3,00) εκατοστιαίων μονάδων ετησίως. Το επιτόκιο του προηγούμενου εδαφίου δεν μεταβάλλεται, κατά το μέρος που αφορά το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), πριν από την εκάστοτε σωρευτική μεταβολή αυτού κατά μία (1,00) εκατοστιαία μονάδα, με σχετική βάση υπολογισμού του το επιτόκιο που ισχύει κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Τα ανωτέρω δεν ισχύουν για: α)...β)...γ)...Με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων αυτών, όπου στην κείμενη νομοθεσία γίνεται αναφορά ή παραπομπή στο ύφος του οφειλόμενου από το Δημόσιο νόμιμου επιτοκίου ή και του επιτοκίου υπερημερίας, νοείται το επιτόκιο του παρόντος (παρ. 1). Στην περίπτωση των ένδικων βοηθημάτων κατά του Δημοσίου, τόκος οφείλεται, σε κάθε περίπτωση, μόνο από την επίδοση των σχετικών δικογράφων από τον διάδικο στον Υπουργό Οικονομικών ή στο αρμόδιο όργανο του Δημοσίου ή της Αρχής που προβλέπεται από τον νόμο σε ειδικές κατηγορίες υποθέσεων... (παρ. 2). Με την πιο πάνω ρύθμιση του άρθρ. 45 του Ν. 4607/2019 τροποποιήθηκε το πλαίσιο για την τοκοφορία των οφειλών του Δημοσίου, με μείωση του επιτοκίου από το έως τότε ισχύον έξι τοις εκατό (6%) ετησίως, στο ύφος που ορίζεται στην εν λόγω νέα διάταξη, επειδή, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου, το (προ)ισχύον νόμιμο επιτόκιο για τις οφειλές του Δημοσίου (ύφους 6% ετησίως), εκτός του γεγονότος ότι κρίνεται ιδιαίτερα υψηλό για τις σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες, λόγω του αμετάβλητου χαρακτήρα του, δεν προσαρμόζεται στο εκάστοτε χρηματοοικονομικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα τη σοβαρή επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, λαμβανομένου υπόψη και του ρυθμού απονομής δικαιοσύνης και επίσης, με την ρύθμιση αυτή ενοποιήθηκε η έως τώρα υφιστάμενη νομοθεσία και καθιερώνεται ενιαίος τρόπος υπολογισμού του οφειλόμενου από το Δημόσιο τόκου (νόμιμου και υπερημερίας), για τις σχετικές οφειλές αυτού, ανεξάρτητα από την αιτία τους, με αναφορά στο επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (MRO), το οποίο ισχύει κατά την ημερομηνία άσκησης του ενδίκου βοηθήματος (γένεση επιδικίας), πλέον των προτεινόμενων εκατοστιαίων μονάδων (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 1303/2022).

Περαιτέρω, από τη διάταξη της παρ. 3 του ιδίου άρθρου 45 του ανωτέρω Ν. 4607/2019, που ορίζει ότι οι παράγραφοι 1 και 2 εφαρμόζονται και σε όλες τις εκκρεμείς υποθέσεις, σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, για το μέρος κατά το οποίο οι αξιώσεις για τόκο ανάγονται και υπολογίζονται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο νόμος αυτός δημοσιεύθηκε την 24η Απριλίου 2019, συνάγεται ότι στις υποθέσεις, οι οποίες είναι εκκρεμείς σε οποιοδήποτε βαθμό και στάδιο, συνεπώς και ενώπιον του Αρείου Πάγου, κατά την 24η Απριλίου 2019, το επιτόκιο οφειλών του Δημοσίου μέχρι και τις 30-04-2019 θα υπολογίζεται σε ποσοστό 6% ετησίως, σύμφωνα με την προϊσχύουσα διάταξη του άρθρου 21 του Δ/τος της 26-06/10-07-1944 και από 01-05-2019 θα υπολογίζεται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 45 του Ν. 4607/2019 (ΑΠ 1408/2024, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 407/2023,ΑΠ 1303/2022). Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται και για τον ΕΦΚΑ, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 62 παρ. 3 Ο' του Ν. 4387/2016, που ορίζει ότι ο Ε.Φ.Κ.Α. έχει τα ουσιαστικά, δικονομικά και οικονομικά προνόμια του Δημοσίου [ΑΠ 1408/2020, ΑΠ 1554/2023, ΑΠ 643/2023, ΑΠ 407/23]. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι το Εφετείο εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε την διάταξη του άρθρου 21 του από 26-6/10-7-1944 διατάγματος "Περί Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", η οποία δεν ήταν εφαρμοστέα και εσφαλμένα δεν εφάρμοσε την εφαρμοστέα διάταξη του άρθρου 45 του Ν. 4607/2019, που έχει ισχύ και για τον ΕΦΚΑ και έτσι το υποχρέωσε να καταβάλει τόκο, και για το μετά την 1/5/2019 χρονικό διάστημα, με επιτόκιο 6% ετησίως από την επίδοση στις 2.5.2013 της από 29.4.2013 προγενέστερης αγωγής που είχε ασκήσει ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, και όχι με το επιτόκιο του άρθρου 45 Ν. 4607/2019, που εφαρμόζεται και στις εκκρεμείς δίκες. Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, αφού η νέα ως άνω ρύθμιση του άρθρ. 45 ν. 4607/2019, έχοντας ημερομηνία έναρξης ισχύος την 24.4.2019, ίσχυε τόσο κατά τον χρόνο συζήτησης της έφεσης της αναιρεσείουσας ενώπιον του Εφετείου (15.2.2022), όσο και κατά το χρόνο δημοσίευσης της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης (24.10. 2022) και καταλάμβανε και την εκκρεμή στις 24.4.2019 ένδικη αξίωση της ιδιώτη - ενάγουσας - εφεσίβλητης - και ήδη αναιρεσίβλητης, για επιδίκαση τόκου, κατά το μέρος που η αξίωση αυτή ανάγεται και υπολογίζεται σε χρόνο μετά την πρώτη του επόμενου μήνα από την έναρξη ισχύος του εν λόγω νόμου και συνεπώς, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του παρέλειψε να εφαρμόσει την διάταξη του άρθρ. 45 Ν. 4607/2019, που ήταν εφαρμοστέα και για τον ΕΦΚΑ, για το μετά την 1/5/2019 χρονικό διάστημα, αν και ήταν υποχρεωμένο να το κάνει και αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα με την προηγηθείσα μείζονα σκέψη, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου, κατά το μέρος που η κρίση του αυτή (περί τοκοδοσίας) αφορά στο χρονικό διάστημα μετά την 1/5/2019, αφού από τότε και μεταγενέστερα, ο οφειλόμενος από το Δημόσιο και συνεπώς και από τον ΕΦΚΑ τόκος υπολογίζεται με βάση τη νεότερη και ειδική ρύθμιση του άρθρ. 45 ν. 4607/2019 και όχι κατά το άρθρ. 21 του "Κώδικος των νόμων περί δικών του Δημοσίου", το οποίο δεν είναι εφαρμοστέο για το χρονικό αυτό διάστημα.

Κατόπιν των ανωτέρω, ελλείποντος άλλου λόγου αναίρεσης προς εξέταση, κατά παραδοχή του ως άνω κριθέντος ως βάσιμου λόγου αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το κεφάλαιο των τόκων. Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει αυτή, κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ, να κρατηθεί και να δικασθεί από το παρόν αναιρετικό τμήμα και στη συνέχεια να κρατηθεί και να δικαστεί η έφεση του και κατά παραδοχή αυτής, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση κατά το ανωτέρω μέρος της, να δικαστεί η αγωγή της ενάγουσας ήδη αναιρεσίβλητης και να υποχρεωθεί το αναιρεσείον, που συνεχίζει την δίκη ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικά εναγομένου ΕΟΠΥΥ, να καταβάλει στην ενάγουσα το επιδικασθέν (με την προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μη αναιρούμενο μέρος) ποσό των 171.734,81 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της πρώτης αγωγής [2.5.2013] και μέχρι την εξόφληση, με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως για το διάστημα έως και τις 30.4.2019 και με το επιτόκιο του άρθρου 45 ν. 4607/2019 για το διάστημα από 1.5.2019 και εφεξής. Επίσης, λόγω του προνομίου της ατέλειας που απολαμβάνει το αναιρεσείον ΝΠΔΔ, δεν υποχρεούται, κατ' άρθρο 30 παρ. 3 του Ν. 4038/2012, σε κατάθεση του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παραβόλου για την άσκηση αναίρεσης και δεν έχει κατατεθεί τέτοιο, με συνέπεια να μην διαλαμβάνεται σχετική διάταξη στο διατακτικό της παρούσας απόφασης. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου για την αγωγή, την έφεση του εκκαλούντος- εναγομένου και την αίτηση αναίρεσης του εναγομένου πρέπει να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων λόγω της δυσχέρειας ως προς την ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν [άρθρο 179 ΚΠολΔ] Επί της αναίρεσης της AE MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ ΚΑΤΑ e- ΕΦΚΑ 1 Σύμφωνα με το άρθρο 73 του Ν 3918/2011 για λόγους διασφάλισης του δημόσιου συμφέροντος, θεωρούνται νόμιμες οι δαπάνες που απαιτούνται για την εξόφληση υποχρεώσεων του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προς τους προμηθευτές-αναδόχους του που απορρέουν από παρασχεθείσες προς αυτό υπηρεσίες και από ήδη παραληφθείσες προμήθειες από αυτό με αντικείμενο (προμηθειών) την αγορά, τη χρηματοδοτική μίσθωση, τη μίσθωση ή τη μίσθωση-πώληση, με ή χωρίς δικαίωμα αγοράς προϊόντων, ενώ καλύπτονται και οι συναφείς εργασίες τοποθέτησης και εγκατάστασης, έως την κατάθεση του παρόντος νόμου, δυνάμει απευθείας αναθέσεων λόγω επειγουσών αναγκών ή αποδοχή παρασχεθεισών υπηρεσιών ή προϊόντων μετά τη λήξη σχετικών συμβάσεων που καταρτίσθηκαν νομίμως. Στην έννοια της νόμιμης δαπάνης δεν περιλαμβάνονται οι παραγεγραμμένες αξιώσεις όπως ορίζονται στην παρ. 1 του άρθρου 48 του ν. δ. 496/1974 (ΦΕΚ 204 Α'), καθώς και στην παρ. 6 του άρθρου 40 του α.ν. 1846/1951 (ΦΕΚ 179 Α'). 2. Οι οφειλές του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προς τους προμηθευτές αναδόχους του, για τις οποίες έχουν εκδοθεί τα προβλεπόμενα κατά περίπτωση τιμολόγια έως την κατάθεση του παρόντος νόμου, δύναται να εξοφληθούν άμεσα με την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών εκκαθάρισης, έκδοσης και θεώρησης των σχετικών χρηματικών ενταλμάτων σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις ... 3. Η εξόφληση των ανωτέρω οφειλών εφαρμόζεται εφόσον οι προμηθευτές-ανάδοχοι υποβάλουν μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος: α) Αίτηση προς την αρμόδια Οικονομική Υπηρεσία του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ για την εξόφληση των απαιτήσεών τους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της. Η αίτηση περιλαμβάνει, επί ποινή απαραδέκτου της, όλες τις απαιτήσεις του προμηθευτή- αναδόχου έναντι του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ αναλυτικά κατ' έτος. β) Υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 (ΦΕΚ 75 Α') με την οποία ο αιτών παραιτείται χωρίς επιφύλαξη από οποιαδήποτε άλλη αξίωση η οποία πηγάζει από την ίδια αιτία, συμπεριλαμβανομένης και της αξίωσης για την καταβολή οποιουδήποτε είδους τόκων και μέχρι την εξόφληση των οφειλών.4. Η εξόφληση των ανωτέρω οφειλών πραγματοποιείται εφόσον οι παρασχεθείσες υπηρεσίες ή η παραλαβή των σχετικών προϊόντων έχουν εγκριθεί και βεβαιωθεί ή έχουν βεβαιωθεί από τα αρμόδια όργανα του φορέα ή έχουν υλοποιηθεί και εκκρεμεί η βεβαίωσή τους και υπό την αναγκαία προϋπόθεση ότι θα λάβει χώρα η βεβαίωση αυτή προ της εξόφλησης της συγκεκριμένης οφειλής.5. Οι δαπάνες που προκύπτουν με την παρούσα ρύθμιση θα βαρύνουν τον προϋπολογισμό του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.6. Στην παρούσα ρύθμιση δύναται να υπαχθούν και όσοι προμηθευτές- ανάδοχοι υπηρεσιών ή προμηθειών αγαθών κ.λπ. (κατά τα ανωτέρω) έχουν ασκήσει αγωγές ή προσφυγές σε οποιοδήποτε Δικαστήριο κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με αίτημα αναγνωριστικό ή καταψηφιστικό για τα ποσά που τους οφείλονται από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, με την προϋπόθεση ότι μαζί με την υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 3 περίπτωση β' θα δηλώσουν το σύνολο των αγωγών που έχουν καταθέσει εναντίον του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, το συνολικό αιτούμενο ποσό της κάθε αγωγής και το γενικό αριθμό κατάθεσης της κάθε αγωγής και το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου αυτή εκκρεμεί, καθώς επίσης και υπεύθυνη δήλωση ότι θα παραιτηθούν από το κάθε δικόγραφο αγωγής ή προσφυγής και το σχετικό δικαίωμα για έγερση νέας αγωγής ή προσφυγής για την ίδια ή παρεμφερή ή διαφορετική νομική και ιστορική βάση, εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της υπεύθυνης δήλωσης. Στην ίδια προθεσμία θα πρέπει να προσκομίσουν και πιστοποιητικό παραίτησης από το δικόγραφο και το δικαίωμα από την οικεία γραμματεία του Δικαστηρίου όπου εκκρεμεί η αγωγή-προσφυγή. Περαιτέρω το άρθρο 32 του ιδίου Ν. 3918/2011, που επιγράφεται "Ένταξη Νοσοκομείων Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. στο ΕΣΥ", όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε αντιστοίχως με τις παρ. 24 και 25 του άρθρου 72 Ν 3984/2011 -Α 150 ορίζει τα ακόλουθα: "1. Οι Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. εντάσσονται από την 1.6.2011 στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Το 1ο Νοσοκομείο Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Αθήνας, εντάσσεται στο Σισμανόγλειο Γενικό Περιφερειακό Νοσοκομείο Αττικής ... 2. Μετά την ένταξη οι ανωτέρω Υπηρεσίες Νοσοκομειακής Υποστήριξης λειτουργούν ως αντίστοιχα παραρτήματα των ανωτέρω νοσοκομείων στα οποία εντάσσονται (φορείς υποδοχής) ... 5. Συμβάσεις που έχουν καταρτιστεί με συμβαλλόμενους το Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. και τρίτους (εκμισθωτές, προμηθευτές κλπ.), καθώς και με ιατρούς και οδοντιάτρους απασχολούμενους με σχέση μίσθωσης έργου, εξακολουθούν να ισχύουν έως τη λήξη τους και παράγουν δικαιώματα και υποχρεώσεις έναντι των φορέων υποδοχής, που υπεισέρχονται αυτοδικαίως σε αυτές. 6. Εκκρεμείς δίκες, που αφορούν τις εντασσόμενες Υπηρεσίες, συνεχίζονται αυτοδικαίως στο όνομα και για λογαριασμό του νοσοκομείου, στο οποίο εντάσσονται. Ως εκ τούτου, τα νοσοκομεία αυτά όχι μόνο υποχρεούνται να συνεχίσουν την εκτέλεση συμβάσεων που είχε συνάψει το Ίδρυμα, για τις ανάγκες των νοσοκομειακών μονάδων του και παρέμεναν σε ισχύ κατά τον χρόνο ένταξης της νοσοκομειακής μονάδας σε Νοσοκομείο του Ε.Σ.Υ. αλλά υπεισέρχονται και στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που τυχόν απορρέουν από λήξασες συμβάσεις του Ιδρύματος και είτε συνεχίζουν ως διάδοχοι του αρχικώς υποχρέου Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. τη δίκη που άνοιξε πριν από την ένταξη είτε νομιμοποιούνται παθητικώς ως μόνοι διάδικοι στη δίκη που άνοιξε μετά την ένταξη, λόγω της διαδοχής τους στις υποχρεώσεις από τη σύμβαση του αρχικώς υποχρέου Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. (ΣτΕ 2855/2020). Σύμφωνα με τα ανωτέρω αξιώσεις απορρέουσες από συμβάσεις, που είχε συνάψει το Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. για την κάλυψη αναγκών των νοσοκομειακών μονάδων του, μετά την ένταξη των μονάδων αυτών σε Νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ., και στις οποίες [αξιώσεις από συμβάσεις] για την ταυτότητα του νομικού λόγου εμπίπτουν και όσες υπήχθησαν στη ρύθμιση του άρθρου 73 του Ν 3918/2011, εφόσον αυτές δεν εξοφλήθηκαν, μπορούν να επιδιωχθούν δικαστικώς μόνο έναντι των Νοσοκομείων υποδοχής και συνεπώς, απαραδέκτως η αγωγή στρέφεται κατά του Ε.Ο.Π.Π.Υ., ο οποίος δεν νομιμοποιείται παθητικώς στη σχετική δίκη, αφού για τις αξιώσεις αυτές δεν είναι διάδοχος του Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ'. (ΑΠ 1990/2022, ΑΠ ΑΠ 1063/2021, ΣτΕ 2856/2020). Τέλος με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν 4052/2012, ορίζεται ότι από 1.1.2013 τα λειτουργούντα υπό ενιαία διοίκηση διασυνδεόμενα νοσοκομεία του ΕΣΥ, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις διατάξεις των άρθρων 32 και 70 του Ν 3918/2011 του άρθρου 66 του Ν 3984/2011, του άρθρου 18 του Ν 3868/2010 και της στην προκειμένη περίπτωση υπ' αρ Α41 και Υ4α/οικ 123908/2012 κοινής υπουργικής απόφασης, Β' 3515, με την οποία το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ ΕΤΑΜ Αθηνών (πρώην ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ) στα Μελίσσια Αττικής εντάχθηκε στο νπδδ με την επωνυμία 'ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ' αποτελούν αυτοτελή και ενιαία ΝΠΔΔ, Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα της δεύτερης αναίρεσης με τον μοναδικό αναιρετικό λόγο ψέγει την προσβαλλόμενη απόφαση για την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια [κατά τη νοηματική της απόδοση και όχι και από την από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ που επικαλείται], με την αιτίαση ότι το Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 68 ΚΠολΔ και 73 του ν 3928/2011, σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του ν 3918/2011, κρίνοντας εσφαλμένα ότι δεν νομιμοποιείται παθητικά το εναγόμενο για την καταβολή του ποσού των 60.060,75 ευρώ που αποτελούσε την αξία των προμηθειών που παρείχε προς το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ στα Μελίσσια Αττικής, εφόσον οι αξιώσεις από συμβάσεις έχουν υπαχθεί στη ρύθμιση του άρθρου 73 παρ. 5 του Ν 3918/2011.Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε κατά το ενδιαφέρον τον αναιρετικό έλεγχο μέρος τα ακόλουθα Ή εφεσίβλητη, ενάγουσα άσκησε την κρινόμενη από 7.12.2018 αγωγή, αιτούμενη το ποσό των [248.581,91 -16.786,35 = ] 231.795,56 ευρώ. Εφόσον σύμφωνα με τις επιταγές της ρύθμισης εκ του νόμου έλαβε χώρα παραίτηση από το δικόγραφο και δικαίωμα της από 9.6.2010 αγωγής, προκειμένου η ενάγουσα να συμπεριληφθεί στη διαδικασία ρύθμισης οφειλών του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ προς τους προμηθευτές - αναδόχους αυτού και εφόσον, αυτή τήρησε όλες τις επιβαλλόμενες νόμιμες προϋποθέσεις, δημιουργήθηκε μια νέα αξίωση σε βάρος του Ασφαλιστικού Οργανισμού, που πηγάζει από νέα ενοχή, ήτοι τις ειδικές ρυθμίσεις του άρθρου 73 του ν 3918/2011..., η οποία όμως αξίωση δεν εξοφλήθη ... Η κρινόμενη αγωγή, η οποία ασκήθηκε την 12.12.2018, ήτοι μετά την ισχύ του άρθρου 97 του ν 4486/2017, απαραδέκτως στρέφεται, αναφορικά με τα τιμολόγια που αφορούν το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ στα Μελίσσια Αττικής, καθολικός διάδοχος του οποίου είναι το νπδδ με την επωνυμία 'ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟ ΓΕΝΙΚΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΑΟΗΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ' στο οποίο συγχωνεύθηκε [άρθρο 2 παρ 1 του ν 4052/2012, Α 41 και Υ4α/οικ 123908/2012 κοινή υπουργική απόφαση Β'3515], το οποίο είναι φορέας υποδοχής της αντίστοιχης ως άνω Υπηρεσίας Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και [το οποίο] ως αυτοτελές νπδδ και μόνο νομιμοποιείται παθητικώς ως καθολικός διάδοχος του 1ου Νοσοκομείου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ. Το Νοσοκομείο υπεισήλθε από 1.6.2011 στην απορρέουσα από κάθε υποχρέωση του αρχικώς συμβληθέντος Ιδρύματος για εξόφληση του τιμήματος των παραδοθέντων στη συγκεκριμένη νοσοκομειακή μονάδα του υλικών και μόνο αυτό, ως φορέας πλέον της υποχρέωσης, νομιμοποιείται παθητικώς στη σχετική δίκη που ανοίχθηκε μετά την ένταξη και όχι το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και κατ' επέκταση ο ΕΦΚΑ ως καθολικός διάδοχος του τελευταίου, δοθέντος ότι οι 28 αναφερόμενες στην αγωγή συμβάσεις, συνολικής αξίας 60.060,75 ευρώ, αφορούσαν προμήθειες σε νοσοκομειακές μονάδες του Ιδρύματος που μεταφέρθηκαν στο ΕΣΥ. Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις διατάξεις των άρθρων 68 ΚΠολΔ, 73 του Ν 3918/2011 σε συνδυασμό με το άρθρο 32 του ν 3918/2011 και απέρριψε την ασκηθείσα στις 12.12.2018 αγωγή για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης του εναγομένου αναφορικά με το κονδύλιο των 60.060,75 ευρώ, το οποίο δεν συνιστά υποχρέωση του εναγόμενου, αλλά του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Αττικής, στο οποίο από 1.6.2011 είχε ενταχθεί το 1° Νοσοκομείο ΙΚΑ στα Μελίσσια Αττικής, για την κάλυψη των αναγκών του οποίου, η ενάγουσα είχε πωλήσει υλικά της εμπορίας της με 28 συμβάσεις πωλήσεων που αυτή είχε καταρτίσει με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ κατά το χρονικό 25-1-2005 έως 23-4-2007, και η οποία αξίωση συνιστά υποχρέωση ανεξαρτήτως του ότι αυτή υπήχθη στη ρύθμιση του άρθρου 73 του Ν 3918/2011, εφόσον αυτή δεν εξοφλήθη. Εφόσον δε από 1.6.2011 το Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Αττικής είναι φορέας υποδοχής της ως άνω Υπηρεσιακής Νοσοκομειακής Υποστήριξης του ΙΚΑ- ΕΤΑΜ και υπόχρεο ως καθολικός διάδοχος του αρχικώς υπόχρεου Ι.Κ.Α. - Ε.Τ.Α.Μ. στην καταβολή αυτού, σύμφωνα και με την ανωτέρω νομική σκέψη, το πρώτο νομιμοποιείτο παθητικώς ως διάδικος, για το ποσό αυτό στη εν λόγω δίκη και όχι το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και κατ' επέκταση ο ΕΦΚΑ ως καθολικός διάδοχος αυτού. Επομένως, ο ανωτέρω λόγος αναίρεσης, είναι αβάσιμος. Ακολούθως ελλείποντος άλλου αναιρετικού λόγου η ως άνω αναίρεση είναι απορριπτέα. Το καταβληθέν από την ηττηθείσα αναιρεσείουσα της δευτέρας αναίρεσης παράβολο πρέπει να εισαχθεί στο δημόσιο ταμείο κατ' άρθρο 495 ΚΠολΔ, ενώ τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου ΝΠΔΔ, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει, να συμψηφιστούν μεταξύ των διαδίκων λόγω της δυσχέρειας των εφαρμοστέων κανόνων δικαίου [άρθρο 179 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις από 8.2.2003 και από 9.2.2003 αιτήσεις για αναίρεση της με αριθμό 5329/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

-Απορρίπτει την από 8.2.2023 αίτηση αναίρεσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία 'MENARINI ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΑΕΒΕ, για αναίρεση της με αριθμό 5329/2022 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

-Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

-Συμψηφίζει τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων.

-Αναιρεί την με αριθμό 5329/2022 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

-Κρατεί και δικάζει την από 16.6.2021 έφεση του αναιρεσείοντος-.

-Δέχεται την έφεση.

-Εξαφανίζει την εκκαλουμένη με αριθμό 845/2021 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

-Δέχεται την από 7.12.2018 αγωγή της αναιρεσίβλητης ως προς το μέρος αυτό.

-Υποχρεώνει το αναιρεσείον - εναγόμενο ΝΠΔΔ, να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη- ενάγουσα, το επιδικασθέν (με την ως άνω με αριθμό 845/2021 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατά το μη αναιρούμενο μέρος) ποσό των εκατό εβδομήντα ένα χιλιάδων επτακοσίων τριάντα τεσσάρων ευρώ και ογδόντα ένα λεπτών(171.734,81 ευρώ), με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της από 29.4.2013 ασκηθείσας ενώπιον του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγής, ήτοι από 2.5.2013 και μέχρι την εξόφληση, με επιτόκιο έξι τοις εκατό (6%) ετησίως για το διάστημα έως και τις 30.4.2019 και με το επιτόκιο του άρθρου 45 ν. 4607/2019 για το διάστημα από 1.5.2019 και εφεξής

Και

-Συμψηφίζει στο σύνολο τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου για την αγωγή, την έφεση του εναγομένου και την αίτηση αναίρεσης του εναγομένου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Ιουλίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ