1253/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1253 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1253/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα-----

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΜΕΤΑΛΛΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΙ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στο Νέο Ηράκλειο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μπακόπουλο.

Του αναιρεσιβλήτου:... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γραμματικόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-4-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 782/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 678/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 21-4-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης, Αντώνιος Αθηναίος ανέγνωσε την από 5-3-2009 έκθεση του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 8 του ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως, δεν ανακύπτει η πλημμέλεια αυτή, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη του προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό. Εξ' άλλου, επί αγωγής μισθωτού που διώκει την επιδίκαση αποδοχών για υπερεργασιακή απασχόληση, νόμιμη υπερωριακή, εργασία κατά Κυριακές και αργίες ως και αποζημίωση για παράνομη υπερωριακή απασχόληση αποτελεί πράγμα ο ισχυρισμός του εναγομένου εργοδότη ότι κατέβαλε σε εξόφληση των παραπάνω απαιτήσεων τα αναφερόμενα ποσά. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον παραδεκτά με τις προτάσεις της αναιρεσείουσας σ'αυτό(Εφετείο),αλλά και με λόγο έφεσης προβληθέντα ισχυρισμό ότι κατά το επίδικο χρονικό διάστημα ο αναιρεσίβλητος εισέπραξε α)2.729.718 δρχ. ως αμοιβή υπερεργασίας, β)1.635.954 δρχ. ως αμοιβή ιδιόρρυθμων υπερωριών, γ)7.757.382 δρχ. ως αμοιβή κανονικών υπερωριών και δ)2.377.721 ως αμοιβή εργασίας Κυριακών. Πλην, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ως άνω ισχυρισμό και τον απέρριψε ρητώς μεν ως προς το ποσό των 2.729.718 δρχ για αμοιβή υπερεργασίας, και το ποσό του 1.635.594 δρχ. για αμοιβή ιδιόρρυθμων υπερωριών, ως προς δε το ποσό των 7.757.382 για αμοιβή κανονικών υπερωριών, το απέρριψε επίσης ρητώς, από παραδρομή δε το χαρακτήρισε εσφαλμένως ως αμοιβή για εργασία Κυριακών, αντί του ορθού της αμοιβής κανονικών υπερωριών, ενώ ως προς το ποσό που αφορά την εργασία κατά τις Κυριακές εκ 2377921δρχ.,το οποίο επίσης από παραδρομή παραλείπει να μνημονεύσει, αναφέροντας μόνο τη φράση<<ως αμοιβή εργασίας Κυριακών>>,για την οποία εσφαλμένως, όπως προεκτέθηκε, διαλαμβάνει ως αξιούμενο κονδύλιο το ποσό των 7.757.382 δρχ., το απέρριψε εκ του πράγματος, αφού από την προσβαλλομένη προκύπτει ότι το Εφετείο ασχολήθηκε και με τα ανωτέρω τέσσερα είδη πρόσθετων ωρών εργασίας, και με τις δικαιούμενες για κάθε ένα απ'αυτά αμοιβές, ενώ από τις σχετικές περικοπές αυτής <<Με βάση τα παραπάνω ο ενάγων δικαιούται τα παρακάτω ποσά: Α)για υπεργασία-ιδιότυπη υπερωρία...Β)για παράνομη υπερωρία...Γ)για αμοιβή εργασίας κατά τις Κυριακές...>> και <<Η εναγομένη με τις ενώπιον του Εφετείου προτάσεις αμυνόμενη κατά της έφεσης του ενάγοντος είχε προτείνει παραδεκτά κατ'άρθρο 527 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ένσταση εξόφλησης των πιο πάνω απαιτήσεων του ενάγοντος>>,προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του τον ως άνω ισχυρισμό στο σύνολό του και τον απέρριψε κατ'ουσίαν.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.16 ΚΠολΔ, ιδρύεται όταν το Δικαστήριο, ερευνώντας αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση διαδίκου τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων του δεδικασμένου, παρά το νόμο δέχθηκε την ύπαρξη ή μη ύπαρξη αυτού. Έτσι, εάν στην προσβαλλόμενη απόφαση ουδεμία γίνεται μνεία περί υπάρξεως ή μη υπάρξεως δεδικασμένου, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται από το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ, αλλά τότε μόνο όταν ο διάδικος προσκόμισε ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας τελεσίδικη απόφαση και επικαλέσθηκε το δεδικασμένο που απορρέει από αυτή, προς απόδειξη της βάσεως της αγωγής ή την απόκρουση αυτής, τον ισχυρισμό δε τούτον, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, παρέλειψε να ερευνήσει το Δικαστήριο και συγχρόνως ανέφερε στο αναιρετήριο ότι προέβαλε στο Εφετείο τον ως άνω ισχυρισμό(ΑΠ ολομ.1339/1985).Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, και κατά το μέρος του, από το άρθρο 559 αριθ.16 ΚπολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παρά το νόμο, με το να απορρίψει την υπό της αναιρεσείουσας προβληθείσα ένσταση εξόφλησης των αγωγικών κονδυλίων που αφορούσαν την παροχή ωρών πρόσθετης εργασίας από τον αναιρεσίβλητο, ως κατ'ουσίαν αβάσιμη, παραβίασε το προκύπτον δεδικασμένο από την υπ'αριθμ.5993/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, η οποία έχει τελεσιδικήσει ως προς το ζήτημα της εξόφλησης των αγωγικών κονδυλίων που αφορούσαν δεδουλευμένες μηνιαίες αποδοχές. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως, κατ'ορθή υπαγωγή από το άρθρο 559 αριθ.8 ΚΠολΔ, αφού το Εφετείο, σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση, καθόλου δεν ερεύνησε τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων δεδικασμένου, υπό τις ως άνω αιτιάσεις, που δεν ενέχουν νόμιμη επίκληση δεδικασμένου χωρίς την αναφορά των ως άνω αναγκαίων στοιχείων για το ορισμένο του αντίστοιχου αναιρετικού λόγου, πρέπει να απορριφθεί προεχόντως λόγω της αοριστίας του ως απαράδεκτος.

Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δικ., λόγος αναίρεσης της έλλειψης νόμιμης βάσης, για αντιφατικές αιτιολογίες ιδρύεται αν υπάρχουν αντιφάσεις στις αιτιολογίες της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης, ώστε απ' αυτές να μη καθίσταται εφικτός ο από το ακυρωτικό έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής κανόνα ουσιαστικού δικαίου και όχι αν υπάρχει ασυμφωνία των αιτιολογιών αυτών προς το περιεχόμενο άλλων εγγράφων έστω και διαδικαστικών(βλ. σχ.ΑΠ 700/1987). Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα, με τον ίδιο λόγο αναίρεσης(δεύτερο),και κατά το μέρος του από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., πλήττει την προσβαλλομένη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης και ειδικότερα για ανεπαρκή αιτιολογία, ως προς την απορριπτική κρίση της αναφορικά με την υπό της ως άνω αναιρεσείουσας, προβληθείσα ένσταση εξόφλησης των αγωγικών αξιώσεων αναφορικά με τις ώρες και ημέρες πρόσθετης εργασίας που προσέφερε ο αναιρεσίβλητος σ'αυτή κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του στην υπηρεσία της, γιατί αφενός χρησιμοποιεί αιτιολογία που αντιβαίνει στο ουσιαστικό δεδικασμένο της 5993/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, περί εξόφλησης των αγωγικών αξιώσεων ως προς τις οφειλόμενες μηνιαίες αποδοχές του αναιρεσιβλήτου και αφετέρου διότι αντιφάσκει η προσβαλλομένη απόφαση με το να δεχθεί ότι δεν εξοφλήθηκαν οι αγωγικές αξιώσεις του αναιρεσιβλήτου, ως προς τις ώρες και ημέρες της πρόσθετης εργασίας του, με άλλη παραδοχή της, ότι οι οφειλόμενες μηνιαίες αποδοχές αυτού έχουν πλήρως εξοφληθεί. Ο ανωτέρω λόγος σε σχέση με την αιτίαση για αιτιολογία αντιβαίνουσα στο ουσιαστικό δεδικασμένο της προαναφερθεί σας απόφασης (5993/2004)του Εφετείου Αθηνών, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ενόψει του ότι δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός όταν η αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης απόφασης αντιβαίνει στο περιεχόμενο άλλων εγγράφων διαδικαστικών και μη. Ακόμη και σε σχέση με την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη έχει την ανωτέρω αντιφατική αιτιολογία με τις προεκτεθείσες παραδοχές της, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλομένης απόφασης, δεν διαλαμβάνεται σ'αυτήν καμία παραδοχή ως προς το ότι οι αγωγικές αξιώσεις που αφορούσαν οφειλόμενες αποδοχές έχουν εξοφληθεί από την αναιρεσείουσα. Επομένως, ο προεκτεθείς λόγος αναίρεσης και αναφορικά με τη τελευταία αιτίαση του, πρέπει να απορριφθεί και ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση και συνακόλουθα και η αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-4-2008 αίτηση για αναίρεση της υπ'αριθμ.678/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων(1200)Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ