Supreme Court dismisses appeal on appealability grounds, ruling the social security fund lacked standing to sue the doctor.

Απόφαση 1250 / 2023 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1250/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Σιμιτσή - Βετούλα, Αριστείδη Βαγγελάτο, Κωνσταντίνα Νάκου - Εισηγήτρια και Νικόλαο Πουλάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 12 Απριλίου 2022, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (e-EΦΚΑ), όπως μετονομάσθηκε ο "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ" (ΕΦΚΑ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως οιονεί καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΙΚΑ - ΕΤΑΜ". Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευδοκία Οικονόμου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ά. Η. του Σ., κατοίκου Γαλατσίου Αττικής, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο - Ελευθέριο Τάγαρη, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-2-2014 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και λοιπών προσώπων που δεν είναι διάδικοι στη δίκη αυτή, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 100/2019 του ίδιου Δικαστηρίου και 198/2021 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον νομικό πρόσωπο με την από 28-9-2021 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 28-9-2021 και με αριθ. κατ. 7537/945/30-9-2021 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 198/12-1-2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των εδώ διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών από αμοιβές για την παροχή εργασίας, μεταξύ άλλων, επί της από 23-10-2019 και με αριθ. κατ. 93307/7358/25-10-2019 έφεσης, την οποία άσκησε το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", με την ιδιότητα του οιονεί καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), ήδη αναιρεσείον, μετονομασθέν σε "Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (e-ΕΦΚΑ) κατά της ήδη αναιρεσίβλητης Α. Η. του Σ. και κατά της με αριθ. 100/24-6-2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί της ασκηθείσας ενώπιόν του από 12-2-2014 και με αριθ. κατ. 19110/46/12-2-2014 αγωγής.

Με την εν λόγω αγωγή, οι αρχικώς 409 ενάγοντες, στους οποίους περιλαμβάνεται, υπό τον αριθμό 39 (και τον αριθμό 45 στην από 21-12-2017 κλήση) η, ως άνω, αναιρεσίβλητη Α. Η. του Σ., στρεφόμενοι κατά του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), ισχυρίσθηκαν ότι είναι ιατροί, με τις αναφερόμενες, ειδικότερα, αντίστοιχες ειδικότητες, ότι προσλήφθηκαν και υπηρετούσαν με ειδικές συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου του άρθρου 10 ν.δ. 1204/1972 στις Περιφερειακές υγειονομικές υπηρεσίες του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων", που μετονομάσθηκε, ως άνω, σε "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) και ήδη υπήχθησαν στο εναγόμενο, αμειβόμενοι με βάση τις διατάξεις του ενιαίου μισθολογίου του προσωπικού δημόσιας διοίκησης και ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2006 έως 31-10-2011 το εναγόμενο δεν τους κατέβαλε το προβλεπόμενο στο άρθρο 8 παρ. 5 ν. 3205/2003 νοσοκομειακό επίδομα, το οποίο καταβαλλόταν σε άλλους ιατρούς, που απασχολούντο υπό τις ίδιες συνθήκες σε δημόσια νοσοκομεία.

Ζήτησαν δε, κατόπιν παραδεκτού περιορισμού του καταψηφιστικού τους αιτήματος σε αναγνωριστικό, να αναγνωρισθεί ότι το εναγόμενο υποχρεούται να καταβάλει, για την παραπάνω, αιτία, σε κάθε ενάγοντα νομιμοτόκως το αναλογούν στο προαναφερόμενο χρονικό διάστημα συνολικό ποσό των 20.516,27 ευρώ, κυρίως με βάση τη σύμβαση εργασίας και την επικαλούμενη ευθεία εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 5 ν. 3205/2003, επικουρικά με βάση τη συνταγματική αρχή της ισότητας και όλως επικουρικά με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού.

Κατά τη συζήτηση της αγωγής ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου στη δικάσιμο της 16-9-2014, τα Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία: α) "1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" και β) "7η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης" δήλωσαν διά των πληρεξουσίων δικηγόρων τους ότι υπεισέρχονται στη δίκη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 21 παρ. 9 ν. 4238/2014, ως παθητικά νομιμοποιούμενα για τους αναφερόμενους ειδικότερα διαδίκους, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται η ενάγουσα ήδη αναιρεσίβλητη Ά.

Η.. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με τη με αριθ. 99/2015 εν μέρει οριστική απόφαση απέρριψε την αγωγή κατά το μέρος που στρεφόταν κατά του αρχικά μόνου εναγομένου Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ενώ δέχθηκε την αγωγή ως προς το Ν.Π.Δ.Δ με την επωνυμία "1η Διοίκηση υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής" για 136 εκ των εναγόντων, για δε τους λοιπούς ενάγοντες, στους οποίους περιλαμβάνεται και η αναιρεσίβλητη, ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και διέταξε την επανάληψη της συζήτησης, προκειμένου να προσκομισθούν οι αναφερόμενες υπηρεσιακές βεβαιώσεις.

Μετά την έκδοση, στη συνέχεια, της με αριθ. 179/2017 απόφασης του ίδιου, ως άνω, δικαστηρίου, με την οποία κηρύχθηκε απαράδεκτη η συζήτηση της αγωγής, η υπόθεση εισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου με την από 21-12-2017 και με αρ. καταθ. 612230/311/2017 κλήση στρεφόμενη κατά του, ως άνω, εναγομένου (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), καθώς και κατά των Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία: α) " 1η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής", β) 2η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πειραιώς και Αιγαίου", γ) 3η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Μακεδονίας", δ) "5η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδος", ε) 6η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Πελοποννήσου, Ιονίων Νήσων, Ηπείρου και Δυτικής Ελλάδος", στ) "7η Διοίκηση Υγειονομικής Περιφέρειας Κρήτης" και ζ) "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης" (Ε.Φ.Κ.Α.), του τελευταίου δε, ως καθολικού διαδόχου του Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "Ιδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών" (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), με το διαλαμβανόμενο στο δικόγραφο της κλήσης ισχυρισμό ότι για την 45η ενάγουσα, ήδη αναιρεσίβλητη, νομιμοποιείται το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, λόγω αποχώρησής της από αυτό στις 28-12-2010. Ακολούθως, εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, η με αριθ. 100/2019 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία, αφού έγινε δεκτό ότι εκ των ενδίκων αξιώσεων οι αναλογούσες στο χρονικό διάστημα από 1-1-2006 έως 14-2-2009 έχουν υποπέσει σε πενταετή παραγραφή, η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή κατά την κύρια βάση της, για τις αξιώσεις που αναλογούν στο χρονικό διάστημα από 15-2-2009 έως 31-10-2011 και αναγνωρίσθηκε ότι το εναγόμενο Ν.Π.Δ.Δ. (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), καθώς και καθένα από τα αναφερόμενα, ως άνω, με στοιχεία α', β', γ', δ', ε'και στ' Ν.Π.Δ.Δ.

υποχρεούται να καταβάλει σε καθένα από τους προσδιοριζόμενους, μη διαδίκους στην παρούσα δίκη, ενάγοντες, για τους οποίους υφίσταται, αντίστοιχα, παθητική νομιμοποίησή τους, το ποσό των 9.888,77 ευρώ, το δε υπό στοιχείο ζ', ως άνω Ν.Π.Δ.Δ., ήδη αναιρεσείον, ότι υποχρεούται, ως καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ ΕΤΑΜ, να καταβάλει στην ενάγουσα, ήδη αναιρεσίβλητη, Α.

Η., το ποσό των 7.095,67 ευρώ.

Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε (μεταξύ άλλων εφέσεων, που δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αναιρετικής δίκης) η, ως άνω, από 23-10-2019 και με αριθ. κατ. 93307/7358/25-10-2019 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ. στρεφόμενη κατά της αναιρεσίβλητης. Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη με αριθ. 198/12-1-2021 απόφαση δέχθηκε τυπικά και απέρριψε κατ' ουσίαν την έφεση.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στο αναιρεσείον στις 5-8-2021, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη με αριθ. 8522Ε/5-8-2021 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ι. Γ. και η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 30-9-2021 (άρθρα 552, 553, 556, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1 σε συνδ. με 147 παρ. 2 ΚΠολΔ). Επομένως, είναι παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή σε αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, Ολ.ΑΠ 2/2013, Ολ.ΑΠ 7/2006).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 68 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η ένδικη προστασία παρέχεται υπέρ ή κατά εκείνων μόνο των προσώπων, τα οποία αποτελούν τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης.

Η νομιμοποίηση των διαδίκων, δηλαδή η εξουσία διεξαγωγής συγκεκριμένης δίκης για συγκεκριμένο δικαίωμα ή έννομη σχέση, καθοριζόμενη κατά κανόνα από το ουσιαστικό δίκαιο, ερευνάται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο (άρθρο 73 ΚΠολΔ) και αποτελεί, όπως και το έννομο συμφέρον, ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή δικαστικής προστασίας.

Συνεπώς, η εσφαλμένη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη των προϋποθέσεων αυτών ιδρύει τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και όχι εκείνον από τον αριθμό 14 του ίδιου άρθρου, ο οποίος ανακύπτει μόνο όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν εκτίθενται στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση και το έννομο συμφέρον για την άσκησή της (ΟλΑΠ 25/2008, ΑΠ 1243/2019, ΑΠ 269/2019).

Περαιτέρω, με το άρθρο 17 παρ. 1 και 2 ν. 3918/2011 (ΦΕΚ Α' 31/2-3-2011), όπως η πρώτη παράγραφος τροποποιήθηκε με το άρθρο 72 παρ. 2 ν. 3984/2011 (ΦΕΚ Α' 150/27-6-2011), 10 παρ. 1 και 13 παρ. 11 ν. 4052/2012 (ΦΕΚ Α' 41/1-3-2012) συστήθηκε Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας" (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), που αποτελεί φορέα κοινωνικής ασφάλισης και τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης με έδρα το Μαρούσι Αττικής, και με έναρξη λειτουργίας του έξι (6) μήνες μετά τη δημοσίευση του ν. 3918/2011, στον Οργανισμό δε αυτό (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) μεταφέρονται και εντάσσονται ως υπηρεσίες, αρμοδιότητες και προσωπικό, ο Κλάδος Υγείας του Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) με τις μονάδες υγείας του, το κέντρο διάγνωσης ιατρικής της εργασίας του ΙΚΑ με το σύνολο του εξοπλισμού του κ.λ.π.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 1Βα και β του, ως άνω, νόμου, τις περιφερειακές υπηρεσίες του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελούν οι υφιστάμενες μονάδες των περιφερειακών υπηρεσιών υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, οι υγειονομικές υπηρεσίες αυτού, που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι την εφαρμογή του παρόντος, ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης, οι υπηρεσίες ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που ασκούν αρμοδιότητες σχετικές με παροχές ασθενείας σε είδος και λειτουργούν σε υπηρεσίες ασφάλισης κ.λ.π., η ένταξη δε των περιφερειακών υπηρεσιών των μεταφερομένων φορέων στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο του νόμου 17 αυτού δύναται να είναι σταδιακή και πραγματοποιείται με την έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ κατά το άρθρο 26 παρ. 1 και 9 του ιδίου νόμου, που προστέθηκε με το άρθρο 72 παρ. 21 ν. 3984/2011, το ιατρικό......και λοιπό προσωπικό που υπηρετεί στις περιφερειακές υπηρεσίες, που εντάσσονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., μεταφέρεται στον οργανισμό από την ημερομηνία ένταξής τους σ' αυτόν, βάσει της αναφερόμενης στο άρθρο 23 περιπτ.

Β υποπεριπτ. β Κοινής Υπουργικής Απόφασης. Οι ιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί και το υγειονομικό προσωπικό, που υπηρετεί στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ μεταφέρονται αυτοδικαίως κατά την ημερομηνία ένταξης των κλάδων υγείας αυτών στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. Σε εκτέλεση και κατ' εφαρμογή της, ως άνω, εξουσιοδοτικής διάταξης, με την ΥΑ Φ. 80000/οικ. 32115/2009 (ΦΕΚ Β' 3010/29-12-2011), από 1-1-2012 μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ οι Νομαρχιακές Μονάδες Υγείας, οι Τοπικές Μονάδες Υγείας, τα Τοπικά Ιατρεία, τα Διαγνωστικά Κέντρα, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες που δεν αποτελούν οργανικές μονάδες και λειτουργούν μέχρι τότε ενταγμένες στις υπηρεσίες ασφάλισης του Ιδρύματος κ.λ.π. που αποτελούσαν , σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 3 π.δ. 266/1989 (όπως η παρ. 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 π.δ. 363/1992) μαζί με τις λοιπές αναφερόμενες εκεί υπηρεσίες, τις Υπηρεσίες Υγείας του ΙΚΑ.

Τέλος, με το άρθρο 29 παρ. 1 ν. 3918/2011 ορίζεται ότι ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των εντασσομένων φορέων και υπεισέρχεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις αυτών, ενώ κατά το άρθρο 33 παρ.9 του ίδιου νόμου, εκκρεμείς δίκες που αφορούν διαφορές ή υποθέσεις των εντασσομένων φορέων συνεχίζονται από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης, δικαστικές δε αποφάσεις που εκδίδονται ισχύουν έναντι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. (ΑΠ 464/2016, ΑΠ 696/2015).

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι από το χρόνο ένταξης του κλάδου υγείας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., οπότε μεταφέρθηκαν στον εν λόγω Οργανισμό οι ιατροί που υπηρετούσαν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κατέστη καθολικός διάδοχος του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και υπεισήλθε στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του τελευταίου, στις οποίες περιλαμβάνονται και εκείνες που αφορούν μισθολογικές αξιώσεις των ιατρών, που, κατά τον, ως άνω, χρόνο υπηρετούσαν στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 26 παρ. 1 και 9 του ν. 3918/2011 μεταφέρθηκαν αυτοδικαίως στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Επομένως, επί αγωγών περί επιδίκασης μισθολογικών αξιώσεων, που ασκήθηκαν από ιατρούς συνδεόμενους με σχέση εξαρτημένης εργασίας με το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ που ουδέποτε εντάχθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., για το λόγο ότι είχαν αποχωρήσει της υπηρεσίας τους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πριν τη σύσταση του εν λόγω οργανισμού (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.), παθητικά νομιμοποιούμενο εξακολουθούσε να είναι το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Επακολούθησε, εξάλλου, ο ν.4368/2016 (ΦΕΚ Α 21), με τον οποίο, και προς άρση οιασδήποτε αμφισβήτησης, συμπληρώθηκε η, ως άνω, διάταξη του άρθρου 29 παρ. 1 ν. 3918/2011 και αντικαταστάθηκε η, ως άνω, διάταξη του άρθρου 33 παρ. 9 του ιδίου νόμου. Ειδικότερα, με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ. α' του νόμου αυτού προστέθηκε υποπαράγραφος Α στο άρθρο 29 παρ. 1 ν. 3918/2011, με την οποία ορίσθηκε ότι: " 1.

α) Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. αποτελεί καθολικό διάδοχο των φορέων που εντάσσονται σε αυτόν ως προς τις υπηρεσίες και αρμοδιότητες που αφορούν αποκλειστικά παροχή υγείας σε είδος. Η καθολική διαδοχή του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και το πάσης φύσεως προσωπικό, καθώς και δικηγόρους με έμμισθη εντολή, εφόσον μεταφέρονται στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.", ενώ με το άρθρο 53 παρ. 2 στοιχ.

γ' του ν. 4368/2016 αντικαταστάθηκε η παρ. 9 του άρθρου 33 του ιδίου νόμου (3918/2011), ως ακολούθως: "α. Εκκρεμείς δίκες που αφορούν το περιεχόμενο της καθολικής διαδοχής του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., όπως αυτό προσδιορίζεται στην υποπαράγραφο Α' της παραγράφου 1 του άρθρου 29 του παρόντος, συνεχίζονται από τον Οργανισμό χωρίς να επέρχεται διακοπή της δίκης.

β) ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. συνεχίζει τις εκκρεμείς δίκες που αφορούν μόνο το προσωπικό που μεταφέρεται σε αυτόν. Δικαστικές αποφάσεις που αφορούν προσωπικό που δεν μεταφέρθηκε στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ακόμα και εάν οι σχετικές δίκες διεξήχθησαν από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. εκτελούνται σε βάρος του προϋπολογισμού του φορέα κοινωνικής ασφάλισης, στον οποίο, πριν από την ένταξη στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

ανήκε το προσωπικό. Το προηγούμενο εδάφιο ισχύει αναδρομικά από 1-1-2012" (ΑΠ 536/2020, ΑΠ 306/2020). Περαιτέρω, με το άρθρο 51 ν. 4387/2016 (ΦΕΚ Α 85/12-5-2016 ορίσθηκαν τα εξής: "Συνιστάται Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης", αποκαλούμενο στο εξής "ΕΦΚΑ", το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχει την έδρα του στην Αθήνα.

Από 1-1-2017, οπότε και αρχίζει η λειτουργία του ως φορέα κοινωνικής ασφάλισης, εντάσσονται στον ΕΦΚΑ οι υφιστάμενοι φορείς κοινωνικής ασφάλισης , σύμφωνα με τα άρθρα 53 επ. και ο ΕΦΚΑ καθίσταται οιονεί καθολικός διάδοχος αυτών.....", στο δε άρθρο 53 του ιδίου νόμου απαριθμούνται οι φορείς, κλάδοι, τομείς και λογαριασμοί, οι οποίοι από 1-1-2017 εντάσσονται στον ΕΦΚΑ, στους οποίους δεν περιλαμβάνεται ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Τέλος, στο άρθρο 13 ν. 4578/2018 με τον τίτλο "Νομική παράσταση ΕΦΚΑ υπέρ Ε.Ο.Π.Υ.Υ. ορίζεται ότι "1. Σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας, που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 ν. 3918/2011 (Α' 31) [.....] στις οποίες διάδικος είναι το πρώην ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, νυν ΕΦΚΑ ή και ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ., ο ΕΦΚΑ εξακολουθεί να νομιμοποιείται στη διεξαγωγή των δικών αυτών και η νομιμοποίηση αυτή περιλαμβάνει και την άσκηση ενδίκων μέσων μέχρι την αμετάκλητη περάτωσή τους.

Η νομική θέση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. στις δίκες αυτές δεν θίγεται. Οι αποφάσεις δεσμεύουν τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και εκτελούνται υπέρ και σε βάρος του. Οι διατάξεις του παρόντος καταλαμβάνουν και τις εκκρεμείς κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου δίκες". Η, ως άνω, διάταξη, όπως ρητά ορίζεται σε αυτήν, αφορά (και εφαρμόζεται) σε δίκες που αφορούν αξιώσεις ή υποχρεώσεις των κλάδων υγείας που μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 17 ν. 3918/2011, τέτοιες δε αξιώσεις δεν αποτελούν, όπως συνάγεται από τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 17 παρ.2 και 26 παρ.1 και 9 του ν.3918/2011 από την αρχική διατύπωση τους και στη συνέχεια μετά τη συμπλήρωση και αντικατάσταση τους με τις διατάξεις του άρθρου 53 παρ. 2 στοιχ. β και γ του ν. 4368/2016, οι μισθολογικές αξιώσεις των ιατρών που δεν μεταφέρθηκαν στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., για το λόγο ότι είχαν αποχωρήσει της υπηρεσίας τους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πριν τη σύσταση του, ως άνω, οργανισμού (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αφού έκρινε ότι οι ενάγοντες, μεταξύ αυτών και η 45η ενάγουσα, ήδη αναιρεσίβλητη Ά. Η., δικαιούνται, με βάση τη σύμβαση εργασίας και την ευθεία εφαρμογή του άρθρου 8 παρ. 5 ν. 3205/2003 το προβλεπόμενο από αυτή νοσοκομειακό επίδομα, δέχθηκε περαιτέρω, κατά λέξη τα ακόλουθα: " Η 45η των εναγόντων, Α. Η., η οποία αποχώρησε από την υπηρεσία του ΙΚΑ στις 28-12-2010, δικαιούται να λάβει το ανωτέρω νοσοκομειακό επίδομα από το τελευταίο, στη θέση του οποίου υπεισήλθε με καθολική διαδοχή το 7ο των καθών νομικό πρόσωπο με την επωνυμία "ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (ΕΦΚΑ)", απορριπτομένου του σχετικού λόγου εφέσεως ως αβάσιμου".

Με τον πρώτο, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, το αναιρεσείον (Ε.Φ.Κ.Α.) προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 68 ΚΠολΔ, 17 παρ. 1 και 2, 26 παρ. 9 και 29 παρ. 1 ν. 3918/2011, με το να δεχθεί ότι υφίσταται παθητική νομιμοποίησή του, ως καθολικού διαδόχου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, και περαιτέρω ότι υφίσταται υποχρέωσή του προς καταβολή στην ενάγουσα, ήδη αναιρεσίβλητη, ιατρό του επιδίκου νοσοκομειακού επιδόματος, παρά το γεγονός ότι η αγωγή δεν στρέφεται κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, από το οποίο η ενάγουσα αποχώρησε στις 28-12-2010, αλλά κατά του, μετά την αποχώρησή της, συσταθέντος Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προεκτέθηκαν, για τις μισθολογικές αξιώσεις του ιατρικού προσωπικού, που υπηρετούσε στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και είχε αποχωρήσει από αυτό πριν τη σύσταση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., νομιμοποιούμενο παθητικά είναι το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και ήδη ο Ενιαίος Φορέας κοινωνικής Ασφάλισης (ΕΦΚΑ), ήδη αναιρεσείων, ως οιονεί καθολικός του διάδοχος μετά την έναρξη λειτουργίας του τελευταίου ως φορέα κοινωνικής ασφάλισης από 1-1-2017.

Επομένως, επί εκκρεμών, κατά τη σύσταση του ΕΦΚΑ, δικών, που αφορούν μισθολογικές αξιώσεις ιατρών, που αποχώρησαν από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ πριν τις 1-1-2012, προϋπόθεση παθητικής νομιμοποίησης του ΕΦΚΑ για συνέχιση των δικών αυτών, είναι να στρέφεται η, πριν τη σύστασή του, ασκηθείσα σχετική αγωγή κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ.

Στην προκειμένη περίπτωση, η ένδικη από 12-12-2014 αγωγή, ασκηθείσα από την ενάγουσα ιατρό, η οποία, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, απασχολείτο στις υπηρεσίες του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και αποχώρησε από αυτό πριν τη σύσταση του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και συγκεκριμένα στις 28-12-2010, έπρεπε να στραφεί κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ώστε, κατά τη συζήτηση αυτής ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου στις 20-2-2018, να υπεισέλθει νομίμως στη θέση αυτού, ως καθολικός του διάδοχος, το (εν τω μεταξύ συσταθέν με το ν. 4387/2016 με έναρξη λειτουργίας 1-1-2017) Ν.Π.Δ.Δ., ΕΦΚΑ.

Στρεφόμενη, επομένως, η αγωγή κατά του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. και όχι κατά του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης. Επομένως, κρίνοντας αντίθετα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο και απορρίπτοντας το συναφή πρώτο λόγο έφεσης του εκκαλούντος, ήδη αναιρεσείοντος, με τον οποίο παραπονείτο για την κατάφαση από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο της παθητικής νομιμοποίησής του, παραβίασε, με εσφαλμένη εφαρμογή, τις, ως άνω, διατάξεις υποπίπτοντας στην από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια.

Κατά συνέπεια, κατά παραδοχή ως βάσιμου του, ως άνω, πρώτου αναιρετικού λόγου, η αναιρετική εμβέλεια του οποίου εκτείνεται στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης, παρελκούσης της έρευνας του δεύτερου λόγου αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί ως προς το αναιρεσείον και την αναιρεσίβλητη η προσβαλλόμενη απόφαση.

Ενόψει δε του ότι η υπόθεση δεν χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση, πρέπει, κατ' εφαρμογή του άρθρου 580 παρ. 3 εδ. α του ΚΠολΔ να κρατηθεί αυτή και δικασθεί από το παρόν αναιρετικό τμήμα, να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος της από 23-10-2019 έφεσης του εκκαλούντος ήδη αναιρεσείοντος, που ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, να εξαφανισθεί η με αριθ. 100/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και στη συνέχεια να ερευνηθεί και να απορριφθεί η από 12-2-2014 αγωγή ως προς τους εδώ διαδίκους ως απαράδεκτη για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης.

Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας πρέπει να συμψηφισθούν, διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρο 179 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Αναιρεί τη με αριθ. 198/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών ως προς το αναιρεσείον και την αναιρεσίβλητη.

-Κρατεί και δικάζει την υπόθεση.

-Δέχεται την από 23-10-2019 και με αριθ. κατ. 93307/7358/25-10-2019 έφεση.

-Εξαφανίζει ως προς τους παραπάνω διαδίκους τη με αριθ. 100/2019 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

-

Απορρίπτει την από 12-2-2014 και με αριθ. κατ. 19110/46/12-2-2014 αγωγή ως προς την ενάγουσα-αναιρεσίβλητη Α. Η..

-Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα των εδώ διαδίκων για όλους τους βαθμούς δικαιοδοσίας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Μαρτίου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Αυγούστου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ