1250/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1250 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1250/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Η Εθνική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλειών" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Φλώρα Τριανταφύλλου.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Άλφα Λησινγκ Ανώνυμος Εταιρείας Χρηματοδοτικής Μισθώσεως", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαος Μπούτσικος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-2-2005 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, και την από 10-3-2006 προσεπίκλησή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν . Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1982/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 5104/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 25-10-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 6-12-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις των αρθ. 556§2 και 578 ΚΠολΔ, αναίρεση μπορεί να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον, η ύπαρξη του οποίου κρίνεται από την προσβαλλομένη απόφαση κατά την γενική διάταξη του αρθ. 68 ΚΠολΔ και απαιτείται, όχι μόνο γενικά για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης, αλλά και ειδικά για κάθε λόγο αυτής.

Η έλλειψη αυτού, που ερευνάται αυτεπάγγελτα σε κάθε στάση της δίκης, κατ' αρθ. 73 ΚΠολΔ, συνεπάγεται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτης. Έννομο συμφέρον μπορεί να υφίσταται και στην περίπτωση, κατά την οποία ο διάδικος που νίκησε βλάπτεται από τις αιτιολογίες της απόφασης, από τις οποίες δημιουργείται δεδικασμένο σε βάρος του για την ίδια (σε περίπτωση ευδοκιμήσεως αντίθετης αναίρεσης του αντιδίκου του) ή άλλη δίκη, όταν δηλ.

η αιτιολογία της απόφασης αναφέρεται σε στοιχείο του δικαιώματος που κρίθηκε στην δίκη και στηρίζει το διατακτικό της, οπότε αυτός που νίκησε, δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση της εν λόγω απόφασης, κατά τη μη ορθή μόνο αιτιολογία της. Τέτοια περίπτωση όμως δεν υπάρχει, αν δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις, κατά τις διατάξεις των άρθρων 322, 324, 325, 330 και 331 Κ.Πολ.Δ, για τη δημιουργία επιζήμιου δεδικασμένου σε βάρος του διαδίκου που νίκησε από τη μη ορθή αιτιολογία ή από αιτιολογίες που δεν ήταν αναγκαίες για την κρίση της ένδικης διαφοράς, αλλά εκφέρθηκαν εκ περισσού.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αναιρεσίβλητη εταιρεία, για την ικανοποίηση απαιτήσεως της κατά της εταιρείας με την επωνυμία "Χ. Ε. ΑΕ", εκ συμβάσεως χρηματοδοτικής μίσθωσης, επέβαλε αναγκαστική κατάσχεση στα χέρια της αναιρεσείουσας ασφαλιστικής εταιρείας, ως τρίτης, απαιτήσεως της ανωτέρω οφειλέτιδάς της κατά της τελευταίας (αναιρεσείουσας), προερχόμενης από σύμβαση ασφαλίσεως, που καταρτίσθηκε μεταξύ εκείνης (εταιρείας Χ.

Ε. Α.Ε) και της αναιρεσείουσας, δυνάμει της οποίας η τελευταία είχε ασφαλίσει για τον κίνδυνο πυρκαγιάς το ακίνητο που κατείχε και εκμεταλλευόταν η ανωτέρω οφειλέτης της, επελθόντος κατά τη διάρκεια της ασφαλίσεως του ασφαλιστικού κινδύνου. Κατά της αρνητικής δηλώσεως της αναιρεσείουσας ως προς την ύπαρξη της υφισταμένης επί του ασφαλίσματος απαιτήσεως της οφειλέτιδας της αναιρεσίβλητης εταιρείας., η τελευταία άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ανακοπή, διώκουσα την αναγνώριση του ανειλικρινούς της ως άνω δηλώσεως και την αναγνώριση ότι υφίσταται η κατασχεθείσα από την ίδια απαίτηση της οφειλέτιδας της κατά της καθ' ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσείουσας.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο απέρριψε την ανακοπή ως αόριστη. Επί της ασκηθείσης από την ηττηθείσα αναιρεσίβλητη εφέσεως, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση με την οποία, μετ' εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, το Εφετείο απέρριψε την ανακοπή, με την παραδοχή ότι η οφειλέτης της αναιρεσίβλητης "Χ. Ε. ΑΕ", δεν ήταν δικαιούχος του ασφαλίσματος.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, αφού δέχθηκε ότι η ανωτέρω οφειλέτης της αναιρεσίβλητης, ως κάτοχος του ανωτέρω ακινήτου είχε ασφαλίσει τούτο στην αναιρεσείουσα από κίνδυνο πυρκαγιάς έως του ποσού των 733.676 ευρώ και ότι στις 13-12-2004 εκδηλώθηκε πυρκαγιά στο ακίνητο, συνεπεία της οποίας καταστράφηκε ολοσχερώς τούτο, έκρινε ακολούθως ότι ως δικαιούχος του ασφαλίσματος είχε ορισθεί από τους συμβληθέντες στην ασφαλιστική σύμβαση η τράπεζα ΕΤΒΑ ΑΕ, την οποία διαδέχθηκε ως καθολική διάδοχος η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ και συνεπώς μόνον η τελευταία ενομιμοποιείτο ενεργητικά να ασκήσει αγωγή κατά της αναιρεσείουσας για την καταβολή του, ως εκ τούτου δε η αναιρεσίβλητη δεν νομιμοποιείται να ζητεί να αναγνωρισθεί ότι υφίσταται η χρηματική απαίτηση της οφειλέτιδας της κατά της καθ' ης η ανακοπή και ήδη αναιρεσείουσας.

Η τελευταία, ως νικήσασα διάδικος, ισχυρίζεται για την θεμελίωση του εννόμου συμφέροντος της προς άσκηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, ότι το Εφετείο με τις ανωτέρω παραδοχές του, περί ολοσχερούς καταστροφής του ασφαλισθέντος οικοδομήματος, έκρινε κατ' ουσίαν την ύπαρξη και το ύψος της εκ της ασφαλιστικής συμβάσεως απαιτήσεως και, ότι σε περίπτωση ευδοκίμησης της ασκηθείσης από την αναιρεσίβλητη αναίρεσης, η σχετική περί αυτών κρίση του Εφετείου θα αποτελεί δεδικασμένο για το δικαστήριο της παραπομπής.

Τέτοιο όμως έννομο συμφέρον δεν έχει η αναιρεσείουσα, αφού το δικαστήριο της ουσίας, με το να απορρίψει την ανακοπή ως ενεργητικά ανομιμοποίητη δεν υπεισήλθε στην έρευνα του δικαιώματος, οι δε πλεοναστικώς και ως εκ περισσού εκφερθείσες αιτιολογίες περί του ύψους του ασφαλίσματος και ολοσχερούς καταστροφής του ασφαλισθέντος οικοδομήματος, δεν δεσμεύουν με δύναμη (δυσμενούς) για την αναιρεσίβλητη δεδικασμένου το δικαστήριο της παραπομπής.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ελλείψει εννόμου συμφέροντος προς άσκηση αυτής, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25 Οκτωβρίου 2010 αίτηση της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Η ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ" για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5104/2008 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ