124/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 124 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 124/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., 6) ..., 7) ..., 8) ..., 9) ..., 10) ..., 11) ..., 12) ..., 13) ..., 14) ..., 15) ..., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Κωστόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: ..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Βάθη και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6/8/2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και προσώπων που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 304/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 277/2006 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26/11/2007 αίτησή τους κοινοποιούμενης στους 1) ..., 2) ..., 3) ..., 4) ..., 5) ..., 6) ..., 7) ..., 8) ..., 9) ..., 10) ..., 11) ... .

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καραχάλιου ανέγνωσε την από 6/11/2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου και δευτέρου λόγων αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1002 ΑΚ, 1, 2§1, 3, 4§1, 5 και 13 του Ν. 3741/1929, που, κατά το άρθρο 54 του Εισαγ.Ν.ΑΚ διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του Αστικού Κώδικα, συνάγεται, ότι οι συνιδιοκτήτες κοινής οικοδομής, η οποία υπάγεται στο καθεστώς του νόμου αυτού, μπορούν να ρυθμίσουν ελευθέρως, με σύμβαση, η οποία καταρτίζεται με την σύμπραξη όλων, δια συμβολαιογραφικού εγγράφου και μεταγράφεται, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των, τόσο ως προς τα αναγκαστικώς αδιαίρετα (κοινά) μέρη της οικοδομής, όσο και ως προς τις χωριστές οριζόντιες ιδιοκτησίες κατ' ορόφους ή διαμερίσματα ορόφων και μάλιστα κατά παρέκκλιση από τις ενδοτικού δικαίου διατάξεις του ανωτέρω νόμου και του Αστικού Κώδικα. Στην περίπτωση αυτή, οι κατά τον τρόπο αυτό δημιουργούμενοι περιορισμοί δεσμεύουν και τους διαδόχους τών εξ αρχής συμβληθέντων ή εκείνων που προσχώρησαν μεταγενεστέρως στον καταρτισθέντα με την σύμβαση κανονισμό.

Συνεπώς, με τον κανονισμό, εγκύρως καθιερώνονται περιορισμοί και απαγορεύσεις στη χρήση των ανωτέρω πραγμάτων και πέραν των αναφερομένων στο άρθρο 3 του ανωτέρω νόμου. Κατ' ακολουθίαν τούτων, αν με κάποιον όρο απαγορεύεται στους συνιδιοκτήτες η ενέργεια μεταβολών σε κάθε περίπτωση ή ορισμένη χρήση των πραγμάτων αυτών, η απαγόρευση ισχύει και όταν από την απαγορευμένη πράξη δεν παραβλάπτεται η χρήση ούτε θίγονται τα δικαιώματα των άλλων συνιδιοκτητών ούτε μειώνεται η ασφάλεια των ιδιοκτησιών των ή του όλου οικοδομήματος, ούτε μεταβάλλεται ο συνήθης προορισμός του.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 του Κ.Πολ.Δ., ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο κανόνας παραβιάζεται είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε με μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ έπρεπε να εφαρμοσθεί ή όταν εφαρμόζεται εσφαλμένα.

Επομένως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4 και 566§1 Κ.Πολ.Δ., για να είναι ορισμένος ο αναιρετικός αυτός λόγος, δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο η διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε αλλά πρέπει να εξειδικεύεται και το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα και ειδικότερα, στην τελευταία περίπτωση, που έγκειται ακριβώς το σφάλμα, κατά την εφαρμογή του κανόνα.

Εξ άλλου, κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 19 του Κ.Πολ.Δ., η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και έτσι ιδρύεται ο από την διάταξη αυτή προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως και όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως, που αποτελεί την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν περιέχονται ή δεν αναφέρονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του, επί ζητήματος με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν, στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν ή όχι οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε, όχι όμως αν οι ελλείψεις ή αντιφάσεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση και αιτιολόγηση του σαφώς εκτιθεμένου στην απόφαση αποδεικτικού πορίσματος.

Επομένως, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα της αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται ποιά περιστατικά λείπουν, τα οποία είναι αναγκαία για την πληρότητα της αιτιολογίας ή πού έγκεινται οι αντιφάσεις.

Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει, επιπρόσθετα, να εκτίθεται στο αναιρετήριο, ότι υποβλήθηκε στο Εφετείο ισχυρισμός, για την αντιμετώπιση του οποίου εσφαλμένα εφαρμόσθηκε ή, ενώ έπρεπε να εφαρμοσθεί, εσφαλμένα δεν εφαρμόσθηκε ο επικαλούμενος κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ώστε από το αναιρετήριο να προκύπτει η νομική πλημμέλεια, δοθέντος ότι η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να καλυφθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ.ΑΠ 20/2005).

Στην παρούσα περίπτωση, με την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, ανελέγκτως, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο πρώτος εναγόμενος είναι εργολάβος οικοδομών και με το σύστημα της αντιπαροχής ανέλαβε, σε εκτέλεση του ... προσύμφωνου και εργολαβικού συμβολαίου του συμβολαιογράφου Ναυπλίου Γεωργίου Τόμπρα, την κατασκευή πολυωρόφου οικοδομής επί οικοπέδου εκτάσεως 2.300,53 τμ, κειμένου στη θέση ...

ή ... Συγκύριες του ακινήτου αυτού ήταν η ..., η τρίτη και η τετάρτη των εναγομένων, κατά ποσοστά 700,07/1000, 82,59/1000 και 217,34/1000 αντιστοίχως. Δυνάμει της ... συμβολαιογραφικής πράξεως του ως άνω συμβολαιογράφου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, η ως άνω πολυκατοικία υπήχθη στις διατάξεις περί οριζοντίου ιδιοκτησίας. Με την εν λόγω πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας ορίσθηκε ότι η οικοδομή θα αποτελείται από τον ισόγειο όροφο-πυλωτή και τρεις ορόφους πάνω από αυτήν, προβλέφθηκε δε ρητά ότι ο εργολήπτης όπως και οι οικοπεδούχοι διατήρησαν το δικαίωμα εσωτερικών διαρρυθμίσεων και τροποποιήσεων των περιερχομένων σ' αυτούς οριζοντίων ιδιοκτησιών και ειδικότερα των ιδιοκτησιών του ισογείου ορόφου.

Ο εργολήπτης διατήρησε, επίσης, το δικαίωμα μέχρι αποπερατώσεως της οικοδομής και της μεταβιβάσεως των ανηκουσών σ' αυτόν οριζοντίων ιδιοκτησιών, να επιφέρει επ' αυτών και προ πάσης πωλήσεως όποιες τροποποιήσεις και διαρρυθμίσεις επιθυμεί, είτε υποδιαιρώντας μία σε περισσότερες, είτε ενώνοντας περισσότερες σε μία, είτε αποσπώντας τμήμα της μίας και προσθέτοντας τούτο σε άλλη και να προβαίνει μονομερώς και χωρίς την σύμπραξη της οικοπεδούχου, ως πληρεξούσιος και επ' ονόματι αυτής ενεργών, στην σύνταξη και υπογραφή κάθε απαιτούμενης προς τούτο συμβολαιογραφικής πράξης, συνοδευομένης από τον οικείο πίνακα κατανομής ποσοστών που θα αφορούν τις εν λόγω τροποποιήσεις και μεταρρυθμίσεις, δια των οποίων πράξεων θα τροποποιείται η πράξη οροφοκτησίας και ο κανονισμός και όλα αυτά υπό τον όρο ότι δεν θα επέρχεται με αυτά μεταβολή στο όλο οικοδομικό σκελετό και την στατική ικανότητα του κτιρίου στην πρόσοψη και του κοινόκτητους και κοινοχρήστους χώρους και εγκαταστάσεις της πολυκατοικίας, δεν θα θίγεται το πλάτος των διαδρόμων, δεν θα επέρχεται αύξηση των ποσοστών συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου του εργολήπτη και υπό τον όρο ότι δεν θα παρουσιαστεί εντεύθεν υπέρβαση των προθεσμιών αποπερατώσεως και παραδόσεως των διαμερισμάτων της οικοπεδούχου.

Προβλέφθηκε, περαιτέρω, ότι ο εργολήπτης έχει δικαίωμα να προβαίνει στις τροποποιήσεις αυτές οποτεδήποτε και μέχρις ενός έτους από της αποπερατώσεως της πολυκατοικίας, μη απαιτουμένης της συμπράξεως των συνιδιοκτητών αυτής (άρθρο 20), ενώ με το άρθρο 2 καθορίσθηκαν οι ιδιόκτητοι χώροι διηρημένης ιδιοκτησίας και οι κοινόκτητες και κοινόχρηστες ή αδιαίρετες ιδιοκτησίες, μεταξύ των οποίων και το οικόπεδο επί του οποίου βρίσκεται η οικοδομή και με το άρθρο 3 προβλέφθηκε ότι επί των κοινοκτήτων και κοινοχρήστων χώρων έκαστος των συνιδιοκτητών έχει όλα τα προσιδιάζοντα στον συγκύριο δικαιώματα και ότι πρέπει να είναι πάντοτε ελεύθεροι απαγορευομένης της, πέραν του αναγκαίου χρόνου, χρησιμοποιήσεως αυτών για τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται.

Προβλέφθηκε, τέλος, η απαγόρευση οιασδήποτε χρήσης των διαμερισμάτων και των λοιπών εν γένει αυτοτελών χώρων θέτουσα σε κίνδυνο την ασφάλεια της πολυκατοικίας, παραβλάπτουσα την ησυχία των ενοίκων αυτής, προκαλούσα ασυνήθης θορύβους, δυσοσμία, εκπέμπουσα καπνούς και αναθυμιάσεις ή αντικείμενη στους νόμους, στις αστυνομικές διατάξεις, όπως και η χρησιμοποίηση των διηρημένων ιδιοκτησιών ως αποθήκες εύφλεκτων υλικών (άρθρο 5).

Αναπόσπαστο μέρος της, ως άνω, πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας αποτελεί, μεταξύ άλλων και το 32455/1.6.1990 δηλωτικό συμβόλαιο του ιδίου και πάλι συμβολαιογράφου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, με το οποίο συμφωνήθηκε, ότι όλοι οι χώροι του ισογείου ορόφου, πλην των εισόδων (κλιμακοστασίου), που θα κατασκευαστούν από τον εργολάβο πρώτο εναγόμενο στην επίδικη πολυκατοικία, θα διατεθούν (μεταβιβαστούν) για αποκλειστική χρήση χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων (γκαράζ) συνολικού εμβαδού 812,69 τμ.

Επίσης, ορίσθηκε ότι ο ισόγειος όροφος-πυλωτή θα αποτελείται από τα κοινά μέρη και συγκεκριμένα από τα δύο κλιμακοστάσια (είσοδοι της πολυκατοικίας), τα δύο φρεάτια ανελκυστήρων και από εννέα αυτοτελείς οριζόντιες ιδιοκτησίες υπό τα στοιχεία Ι.1 επιφανείας 103,11 τμ, Ι.2 επιφανείας 96,18 τμ, Ι.3 επιφανείας 99,56 τμ, Ι.4 επιφανείας 58,65 τμ, Ι.5 επιφανείας 178.90 τμ, Ι.6 επιφανείας 23,97 τμ, Ι.7 επιφανείας 93,20 τμ, Ι.8 επιφανείας 49,84 τμ και Ι.9 επιφανείας 109,31 τμ, για τις οποίες υπεγράφη το ανωτέρω δηλωτικό συμβόλαιο.

Από τις εν λόγω οριζόντιες ιδιοκτησίες ορίσθηκε ότι η Ι.5 και η Ι.8 περιέρχονται στην ..., η Ι.6 στην τετάρτη εναγομένη και οι λοιπές στον πρώτο εναγόμενο. Με την ως άνω συστατική της οροφοκτησίας πράξη είναι σαφές ότι είχε προβλεφθεί η κατασκευή κλειστών χώρων για χρήση χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων, στο τμήμα του κενού αδιαμόρφωτου χώρου του ισογείου ορόφου (πυλωτής) της πολυκατοικίας, όπως τούτο προκύπτει από το περιεχόμενο της πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας, το 3255/1990 δηλωτικό και την κάτοψη του ισογείου ορόφου.

Στον χώρο αυτόν εγκύρως συνέστησαν τις με τα ως άνω στοιχεία Ι-1 έως Ι-9 αυτοτελείς (διηρημένες) ιδιοκτησίες και με βάση την ... οικοδομική άδεια της πολεοδομίας Ναυπλίου ανηγέρθη η εν λόγω πολυώροφη οικοδομή και κατασκευάσθηκαν οι κλειστοί ως άνω χώροι στο ισόγειο όροφο αυτής, οι οποίοι δεν υπολογίσθηκαν στον συντελεστή δόμησης του οικοπέδου, επειδή δηλώθηκαν με το ως άνω δηλωτικό.

Κατά το έτος 1994 και δυνάμει της ... πράξεως του ιδίου ως άνω συμβολαιογράφου Ναυπλίου Γεωργίου Τόμπρα, που έχει νόμιμα μεταγραφεί, ο εργολήπτης και οι οικοπεδούχοι, κάνοντας χρήση του προμνησθέντος δικαιώματος, τροποποίησαν την συστατική της οροφοκτησίας πράξη ως προς την διαρρύθμιση και οριοθέτηση των οριζοντίων ιδιοκτησιών - χώρων στάθμευσης των ευρισκομένων στον ισόγειο όροφο της ανωτέρω πολυκατοικίας.

Πιο συγκεκριμένα, η Ι.1 ιδιοκτησία διαμορφώθηκε σε τρεις νέες αυτοτελείς ιδιοκτησίες με στοιχεία Ι1.1 εμβαδού 29,64 τ.μ. Ι1.2 εμβαδού 58,02 τ.μ. και Ι-1.3 εμβαδού 15,45 τ.μ. . Περί τον Απρίλιο του 1996 ο πρώτος εναγόμενος, κάνοντας και πάλι χρήση του δικαιώματος μονομερούς τροποποιήσεως της συστατικής πράξης της οροφοκτησίας και της δυνατότητας διαρρυθμίσεων και τροποποιήσεων, ενοποιήσεως χώρων ή διαχωρισμό των οριζοντίων ιδιοκτησιών στο ισόγειο όροφο, που είχε επιφυλάξει υπέρ αυτού με τις προμνησθείσες διατάξεις της πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και κανονισμού της πολυκατοικίας, μετέτρεψε τις Ι-1, Ι-2, Ι-3 και Ι-7 από τις ως άνω ιδιοκτησίες της αποκλειστικής του κυριότητας σε τρία διαμερίσματα και δύο καταστήματα, που απεικονίζονται στο από Μαρτίου 1996 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού ..., τα μεν διαμερίσματα με στοιχεία 1.3 - 2.1, 2.2 - 2.3 κα 3.1 - 3.2 που βρίσκονται στην ανατολική πλευρά του ισογείου, τα δε καταστήματα με στοιχεία 1.1 - 1.2 και 7 που βρίσκονται στην νοτιοανατολική και στη νοτιοδυτική πλευρά του ισογείου αντίστοιχα και αναθεωρήθηκε η ...

προμνησθείσα οικοδομική άδεια ως προς την αλλαγή χρήσης των εν λόγω ιδιοκτησιών από γκαράζ σε δύο καταστήματα και κατοικίες συνολικού εμβαδού 345,53 τμ με μεταφορά συντελεστή δόμησης, σύμφωνα με τον ... τίτλο και την 40136/2502/4.12.96 απόφαση. Οι ως άνω ενέργειες του πρώτου εναγομένου, δηλαδή η διαμόρφωση των θέσεων στάθμευσης σε κατοικίες και καταστήματα, έγιναν μέσα στα πλαίσια των δικαιωμάτων που παρέχονται από τον νόμο στον κύριο, αφού αποτελούν έκφραση του δικαιώματος κυριότητος, χωρίς να παραβλάπτονται τα δικαιώματα των λοιπών ιδιοκτητών διαμερισμάτων.

Επίσης, οι τροποποιήσεις αυτές δεν αντίκεινται στην πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και τον κανονισμό της πολυκατοικίας, καθότι δεν αποδείχθηκε, ότι με αυτές επήλθε μεταβολή στον όλο οικοδομικό σκελετό και την στατική ικανότητα του κτιρίου, στην πρόσοψη και τους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους και εγκαταστάσεις της πολυκατοικίας ή επιβάρυνση των υδραυλικών, ηλεκτρικών και αποχετευτικών εγκαταστάσεων της οικοδομής τέτοια, που θα μπορούσε να είναι επιβλαβής για την ασφάλεια των λοιπών συνιδιοκτητών της οικοδομής, ή δυσχέρεια στην πρόσβαση και την χρήση των κοινοχρήστων και κοινοκτήτων χώρων, ούτε από την ως άνω μετατροπή παραβλάπτεται η ησυχία των λοιπών ενοίκων της πολυκατοικίας.

Βέβαια με την μετατροπή των, ως άνω, χώρων στάθμευσης σε κατοικίες και καταστήματα οι κατοικήσιμοι χώροι της οικοδομής αυξάνονται σημαντικά με ανάλογη αύξηση των ενοίκων και παράλληλα μειώνονται οι χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων, που είναι αναγκαίοι, εκ του λόγου αυτού, όμως, δεν καθίσταται παράνομη η, ως άνω, ενέργεια του πρώτου εναγομένου, ο οποίος, σε κάθε περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, διατήρησε υπέρ αυτού το εν λόγω δικαίωμα με ρητό όρο της πράξεως συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας και τον κανονισμό της πολυκατοικίας και οι ενάγοντες, όπως και οι λοιποί συνιδιοκτήτες της πολυκατοικίας είχαν την δυνατότητα να λάβουν γνώση ότι ο εργολήπτης είχε επιφυλάξει υπέρ αυτού το ως άνω δικαίωμα, κατά την αγορά των διαμερισμάτων...".

Με βάση τις παραδοχές του αυτές, το Εφετείο, κατά παραδοχή της εφέσεως του ήδη αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την απόφαση του Πρωτοδίκου δικαστηρίου και δικάζοντας επί της αγωγής των ήδη αναιρεσιβλήτων, με την οποία εδιώκετο, πλην άλλων, να αναγνωρισθεί ότι είναι παράνομος η μεταβολή της χρήσεως των ισογείων χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων της εις αυτή πολυκατοικίας σε τρία διαμερίσματα και δύο καταστήματα, απέρριψε αυτή, κατά το ανωτέρω αίτημά της.

Με αυτά, όμως, που δέχθηκε το Εφετείο παραβίασε ευθέως τις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Και τούτο, διότι κρίνει, ότι η μετατροπή των ισογείων χώρων σταθμεύσεως, από τον ήδη αναιρεσίβλητο, σε τρία διαμερίσματα και δύο καταστήματα, δεν αντίκειται στην πράξη συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας, καίτοι δέχεται:

α) ότι το υπ' αριθμ. ... δηλωτικό συμβόλαιο του Συμβ/φου Ναυπλίου, Γεωργίου Τόμπρα, που έχει μεταγραφεί νομίμως, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της υπ' αριθμ. ... πράξεως του αυτού συμβ/φου, που έχει νομίμως μεταγραφεί, με την οποία η επίδικος πολυκατοικία υπήχθη στις διατάξεις περί οριζοντίου ιδιοκτησίας, και ότι με το δηλωτικό αυτό συμβόλαιο συμφωνήθηκε μεταξύ του εργολήπτου ήδη αναιρεσείοντος και των οικοπεδούχων ότι όλοι οι χώροι του ισογείου ορόφου (πλην των εισόδων που θα κατασκευασθούν από τον εργολάβο) θα διατεθούν "για αποκλειστική χρήση χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων", συνολικού εμβαδού 812,69 τ.μ.

και β) ότι με την επακολουθήσασα υπ' αριθμ. ... πράξη του αυτού συμβ/φου, που έχει νομίμως μεταγραφεί, τροποποιήθηκε η ανωτέρω συστατική της οριζοντίου ιδιοκτησίας πράξη "ως προς την διαρρύθμιση και οριοθέτηση των οριζοντίων ιδιοκτησιών-χώρων σταθμεύσεως" που ευρίσκονται στον ισόγειο όροφο της πολυκατοικίας, χωρίς συνάμα να δέχεται ότι έλαβε χώρα τροποποίηση της συστατικής της οριζοντίου ιδιοκτησίας πράξεως, με νόμιμο τρόπο και την σύμπραξη όλων των εν τω μεταξύ ιδιοκτητών, ως προς τη συμφωνηθείσα χρήση των χώρων του ισογείου.

Επίσης, με την ανωτέρω κρίση του παρεβίασε και εκ πλαγίου τις αυτές διατάξεις, με ανεπαρκείς αιτιολογίες, που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την εφαρμογή των, ως άνω, ουσιαστικού δικαίου διατάξεων. Ειδικότερα, δεν αποσαφηνίζει τον λόγο για τον οποίο εξέλιπε η συμφωνία περί χρήσεως όλων των χώρων του ισογείου ως χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων ή τον λόγο για τον οποίο στο δικαίωμα του αναιρεσιβλήτου περί διαρρυθμίσεως-οριοθετήσεως των χώρων σταθμεύσεως (προς δημιουργία περισσοτέρων) περιλαμβάνεται και αυτό της μετατροπής της χρήσεως των χώρων αυτών σε διαμερίσματα και καταστήματα.

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 1 και 19 του αυτού άρθρου του Κ.Πολ.Δ., πρέπει να γίνουν δεκτοί, ως βάσιμοι. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, κατά το προαναφερόμενο κεφάλαιό της, και να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφ' όσον είναι δυνατή η συγκρότηση αυτού από δικαστές άλλους, εκτός εκείνων που δίκασαν, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

Εξ άλλου, εφ' όσον αναιρείται η απόφαση, κατά το ανωτέρω κεφάλαιο, παρέλκει η έρευνα των τρίτου και τετάρτου λόγων αναιρέσεως (με τους οποίους αποδίδεται σ' αυτή η πλημμέλεια της ευθείας και εκ πλαγίου παραβιάσεως των διατάξεων των άρθρων 1 παρ. 2 περ. β' του Ν. 1221/1981 και 1 του Ν. 960/1979, αντιστοίχως), που αφορούν στο ίδιο κεφάλαιο αυτής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 277/2006 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, κατά το κεφάλαιο που αναφέρεται στο σκεπτικό της παρούσας.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αυτό κεφάλαιο, στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιανουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ