1249/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1249 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1249/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 28 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών : Ετερορρύθμης εταιρίας με την επωνυμία "Α. Δ. ΕΤΕΡΟΡΡΥΘΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και το διακριτικό τίτλο "DΝΑ" που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Ά. Δ. του Δ., κατοίκου ..., ατομικώς και υπό την ιδιότητά της ως ομορρύθμου εταίρου της ως άνω εταιρίας. Παραστάθηκε με τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Ιωάννη Ρουπακιώτη και Κωνσταντίνο Παπαδάκη, ο οποίος ανεκάλεσε την από 24-11-11 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Της αναιρεσιβλήτου: Θ. Ν. του Γ., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Κρανιδιώτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-11-2005 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 6184/2007 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 30-9-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης ανέγνωσε την από 18-11-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε 1. το παραδεκτό της αίτηση αναίρεσης, 2.την αναίρεση της προσβαλλομένης απόφασης κατά παραδοχή των δευτέρου, τρίτου, έκτου και εβδόμου βασίμων λόγων αναίρεσης και 3. απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Ο

ι πληρεξούσιοι των αναιρεσειουσών ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 553 § 1 του ΚΠολΔ ορίζει ότι "αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση". Εξάλλου, το άρθρο 321 του ιδίου Κώδικα ορίζει ότι "όσες αποφάσεις των πολιτικών δικαστηρίων δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση είναι τελεσίδικες και αποτελούν δεδικασμένο".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για να προσβληθεί με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως απόφαση του πρωτοβαθμίου πολιτικού δικαστηρίου, που εκδόθηκε, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αντιμωλία των διαδίκων, πρέπει αυτή να είναι τελεσίδικη. Η πρωτοβάθμια απόφαση, η οποία υπόκειται σε έφεση, γίνεται τελεσίδικη, για κάποια αιτία που έχει επέλθει, όπως:

διότι έχει περάσει η προθεσμία για έφεση ή διότι ο διάδικος έχει παραιτηθεί από το δικαίωμα προς άσκηση της εφέσεως ή διότι αυτός έχει παραιτηθεί από το δικόγραφο της εφέσεως, εφόσον στην τελευταία περίπτωση δεν υπάρχει πλέον προθεσμία προς άσκηση της. Η προθεσμία της αναιρέσεως, που κατ' άρθρο 564 §1 ΚΠολΔ, είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως ηρεμεί όσο διαρκεί η προθεσμία της εφέσεως, δηλαδή αρχίζει αφού περάσει η προθεσμία της εφέσεως, που είναι, στην περίπτωση που επιδόθηκε η πρωτόβαθμη απόφαση, κατά το άρθρο 518 S1 ΚΠολΔ, τριάντα ημέρες.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 555 Κ.Πολ.Δικ, δεύτερη αναίρεση του ιδίου διαδίκου κατά της ιδίας αποφάσεως, ως προς το ίδιο ή άλλο κεφάλαιο δεν επιτρέπεται. Σε περίπτωση όμως νομότυπης παραιτήσεως του διαδίκου από το δικόγραφο της αναιρέσεως δεν εμποδίζεται η άσκηση νέας αιτήσεως αναιρέσεως, εφόσον δεν έχει παρέλθει η οριζόμενη από τον νόμο προθεσμία, διότι, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 295, 299 ΚΠολΔ, η παραίτηση έχει ως αποτέλεσμα ότι η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 297 του ίδιου Κώδικα η παραίτηση από το δικόγραφο της αναιρέσεως γίνεται ή με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου. Η μη εφαρμογή της άνω διατάξεως του άρθρου 555 Κ.Πολ.Δ. δικαιολογείται και όταν η παραίτηση από το δικόγραφο προγενέστερης αιτήσεως αναιρέσεως περιέχεται στο δικόγραφο της νέας αιτήσεως αναιρέσεως που κοινοποιείται στον αναιρεσίβλητο μέχρι τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, εφόσον βεβαίως δεν έχει ήδη συζητηθεί η προγενέστερη αίτηση.

Και τούτο διότι η μεν επελθούσα παραίτηση ενεργεί αναδρομικά (225 παρ. 1 Κ. Πολ.Δικ.), πληρούται δε και στην περίπτωση αυτή ο σκοπός της διατάξεως του άρθρου 555 Κ. Πολ.Δικ., που συνίσταται στην απαγόρευση επανειλημμένης έρευνας παραπόνων κατά της ιδίας αποφάσεως, από τον ίδιο διάδικο (Ολ.ΑΠ 25/2005, ΑΠ 1381/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα επικαλούμενα και νομίμως από τους διαδίκους προσκομιζόμενα έγγραφα προκύπτουν τα εξής: Η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 6184/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εξεδόθη αντιμωλία των διαδίκων και όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 7495, 7496/14-1-2008 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., αντίγραφο της αποφάσεως επεδόθη με φροντίδα της εναγούσης και ήδη αναιρεσίβλητης σε κάθε μία από τις εναγόμενες και ήδη αναιρεσείουσες, οι οποίες έχουν την έδρα και την διαμονή των στην Ελλάδα, την 14ην Ιανουαρίου 2008.

Από το υπ' αριθμ. 1942/19-2-2008 πιστοποιητικό της Γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών προκύπτει, ότι αν και παρήλθαν έκτοτε 30 ημέρες, οι εναγόμενες δεν άσκησαν έφεση μέχρι της ημερομηνίας αυτής, με συνέπεια η απόφαση να καταστεί τελεσίδικη, ακολούθως δε, άσκησαν εμπροθέσμως, ήτοι την 26-2-2008 κατά της εν λόγω αποφάσεως την με ημερομηνία 25-2-2008 αίτηση αναιρέσεως , δικάσιμος της οποίας ορίσθηκε η 16-2-2009 και μετ' αναβολήν η 15-3-2010.

Περαιτέρω όμως οι εναγόμενες άσκησαν κατά της εναγούσης και κατά της ιδίας αποφάσεως, την 4-11-2009, την επίδικη από 30-9-2009 δεύτερη αίτηση αναιρέσεως, αντίγραφο της οποίας, όπως προκύπτει από σχετική επ' αυτού σημείωση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών, ..., επεδόθη στην αναιρεσίβλητη την 14-1-2010, στο δικόγραφο δε αυτό περιέχεται και δήλωση των αναιρεσειουσών, ότι παραιτούνται από του δικογράφου της πρώτης αιτήσεως αναιρέσεως, με συνέπεια αυτή, σύμφωνα με την εκτεθείσα στην αρχή σκέψη, να θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε.

Έτσι όμως, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μετά την πάροδο εξήντα ημερών από την επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, να καταδικασθούν δε οι αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-9-2009 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6184/2007 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ