Supreme Court dismisses appeal due to procedural defects and lack of admissibility regarding evidence evaluation.

Απόφαση 1248 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1248/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ' αριθμ. 98/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Μαΐου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Ψ. χήρας Ν. Θ., κατοίκου ..., για τον εαυτό της ατομικά και ως νόμιμης και μοναδικής κληρονόμου του Ν. Θ. του Γ., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. χήρας Θ. Π. το γένος Κ. Μ., 2) Α. Π. του Θ., 3) Ν. Π. του Θ., 4) Κ. Π. του Θ. και 5) Δ. - Τ. Π. του Θ., απάντων κατοίκων .... Οι 2η, 3ος και 5ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιάκωβο Βενιέρη, ο οποίος ανακάλεσε την από 17-4-2017 δήλωση για παράσταση με το άρθρο 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε στο ακροατήριο, ενώ οι 1η και 4ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-11-2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4329/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 6764/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 3-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν οι 2η, 3ος και 5ος αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωσήφ Τσαλαγανίδης ανέγνωσε την από 4-5-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 573 παρ. 1 ΚΠολΔ, "Στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 233 έως 236, 242 παρ.2, 245, 246, 252 έως 261, 286 έως 308, 310 και 312 έως 334", επομένως και αυτή του άρθρου 260 παρ. 1, σύμφωνα με την οποία, "Αν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης δεν εμφανίζονται όλοι οι διάδικοι ή εμφανίζονται, αλλά δεν μετέχουν κανονικά στη συζήτηση, η συζήτηση ματαιώνεται".

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 576 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου προστέθηκε με το άρθρο 62 ν. 4139/2013, "Αν μετέχουν περισσότεροι στη δίκη για την αναίρεση και δεν κλητεύθηκε κάποιος από αυτούς, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη για όλους. Σε περίπτωση απλής ομοδικίας, αν κάποιος δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, η υπόθεση χωρίζεται και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης χωρεί νομίμως, ως προς όσους εκπροσωπούνται από πληρεξούσιο δικηγόρο ή έχουν κλητευθεί νομίμως και κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς τους λοιπούς".

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως στη σειρά της από το πινάκιο δεν εμφανίσθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο, η αναιρεσείουσα, η πρώτη και ο τέταρτος των αναιρεσίβλητων, ενώ εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι δεύτερη, τρίτος και πέμπτος τούτων, οι οποίοι προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν την 3319/15-12-2016 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Η.

Π. Μ., από την οποία προκύπτει ότι επέδωσαν αυτοί στην αναιρεσείουσα ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας. Επομένως, η αναιρεσείουσα πρέπει να δικασθεί ερήμην, η συζήτηση όμως θα χωρήσει ως να ήσαν και αυτή παρούσα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 εδ.

γ' ΚΠολΔ. Αντιθέτως, πρέπει να κηρυχθεί ματαιωμένη η συζήτηση μεταξύ αυτής και των πρώτης και τετάρτου των αναιρεσίβλητων, λόγω του ότι οι τελευταίοι δεν ήταν απαραίτητο να κλητευθούν από τους επισπεύδοντες τη συζήτηση ομοδίκους των, εφόσον συνδέονται μαζί τους με δεσμό απλής ομοδικίας.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Με τη διάταξη αυτή, που αποτελεί εκδήλωση της αρχής της συζητήσεως (άρθρο 106 ΚΠολΔ), διασφαλίζεται η συμμόρφωση προς τα άρθρα 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ, ώστε να λαμβάνονται υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νομίμως προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι και μόνον αυτά.

Ο λόγος όμως είναι αβάσιμος, αν αποδεικνύεται από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους. Προς τούτο αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, χωρίς την ανάγκη ειδικής μνείας και αξιολογήσεως εκάστου και χωρίς διάκριση από ποια αποδεικτικά μέσα προκύπτει άμεση και από ποια έμμεση απόδειξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ (κατά τη νοηματική του εκτίμηση και όχι από τον αρ. 8), η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο ότι, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του για τη βασιμότητα της ένδικης αγωγής των αναιρεσίβλητων με αίτημα την ακύρωση αιτιώδους συμβάσεως αναγνωρίσεως χρέους λόγω ουσιώδους πλάνης τούτων, δεν έλαβε υπόψη και δεν συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις την 7965/2004 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα ενώπιον της συμβολαιογράφου … Α.

Σ. - Π., που επικαλέσθηκε και προσκόμισε αυτή κατά την ενώπιον του Εφετείου συζήτηση, από την οποία προέκυπτε κατά τους ισχυρισμούς της ότι για την οφειλή των 200.000 ευρώ, που ήταν το αντικείμενο της αιτιώδους αναγνωρίσεως χρέους εκ μέρους των αναιρεσίβλητων, ο πέμπτος τούτων είχε επισκεφθεί τον αρχικό εναγόμενο και σύζυγό της Ν.

Θ. και του είχε προτείνει να συμβιβασθούν. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, εφόσον ρητά στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη, πλην των άλλων αποδεικτικών μέσων, και την ως άνω ένορκη βεβαίωση, η προβαλλόμενη δε αιτίαση ότι από την εν λόγω ένορκη βεβαίωση συνάγεται αντίθετο πόρισμα από εκείνο που δέχθηκε το Εφετείο ως προς το κύρος της ένδικης συμβάσεως αναγνωρίσεως χρέους, είναι απαράδεκτη, αφού αναφέρεται στην εκτίμηση της αποδεικτικής βαρύτητας του αποδεικτικού αυτού μέσου, η οποία και δεν υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Εξάλλου, με τον ίδιο λόγο κατά το πρώτο μέρος του, η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο για έλλειψη νόμιμης βάσεως, με την έννοια των ανεπαρκών και αντιφατικών αιτιολογιών ως προς το ζήτημα της παραπλανήσεως των αναιρεσίβλητων αναφορικά με την κατάρτιση της ένδικης συμβάσεως αναγνωρίσεως χρέους. Οι αιτιάσεις αυτές είναι απαράδεκτες λόγω αοριστίας, εφόσον ουδόλως προσδιορίζονται ποιες είναι οι ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως και σε τι συνίσταται το προβαλλόμενο ελάττωμα αυτών.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα ως ηττώμενη διάδικος στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσίβλητων (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει ματαιωμένη τη συζήτηση της υποθέσεως μεταξύ της αναιρεσείουσας και των πρώτης και τετάρτου των αναιρεσίβλητων.

Απορρίπτει την από 3 Νοεμβρίου 2015 αίτηση της Α. Ψ. για αναίρεση της 6764/2014 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών ως προς τους δεύτερη, τρίτο και πέμπτο των αναιρεσιβλήτων.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των δεύτερης, τρίτου και πέμπτου των αναιρεσίβλητων, το ποσόν των οποίων ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 5 Ιουλίου 2017.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ