1247/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1247 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1247/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καθ'ου η κλήση: Κ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων: 1. Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΦΟΙ Π. ΟΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. Ε. Π. του Φ., 3. Β. Π. του Φ., κατοίκων ..., 4. Θ. συζ. Ι. Π., το γένος Ι. Κ., 5. Φ. Π., και 6. Μ. Π. του Ι., κατοίκων ... . Οι 4η, 5ος και 6η ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αρχικού διαδίκου Ι. Π.. Οι 1η, 2ος, 3ος και 5ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Καυκούλα, οι δε 4η και 6η, δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 22-7-1994 και 15-11-1995 αγωγές των ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2128/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 674/1997 του Εφετείου Αθηνών. Ασκήθηκε η από 5-7-2002 αίτηση αναψηλάφησης και εκδόθηκε η 7245/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών την αναίρεση της οποίας ζητά ο αναιρεσείων-καθού η κλήση με την από 1-4-2005 αίτησή του. Μετά από βιαία διακοπή και ματαίωση της προκειμένης υπόθεσης, τη συζήτηση αυτή επαναφέρουν οι καλούντες-αναιρεσίβλητοι ενώπιον του δικαστηρίου αυτού με τις από 2-10-2009 και 18-1-20011 κλήσεις τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 17-9-2009 έκθεση της ήδη προαχθείσας σε Πρόεδρο του Αρείου Πάγου Ρένας Ασημακοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την υπ' αριθ. 3995/18-7-2008 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ηρακλείου, ..., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες την συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως αναιρεσίβλητοι, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινομένης από 1-4-2005 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθ. 7295/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, περιέχον πράξη καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου ως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 28-9-2009, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσείοντα.

Επελθούσης βιαίας διακοπής της δίκης λόγω θανάτου του τετάρτου των αναιρεσιβλήτων, οι λοιποί αναιρεσίβλητοι μαζί με τους εξ αδιαθέτου κληρονόμους του τετάρτου αναιρεσιβλήτου επανέλαβαν την δίκη, όπως δε προκύπτει από την υπ' αριθμ. 5648/24-9-2010 έκθεση επιδόσεως της ιδίας ως άνω επιμελήτριας, ακριβές αντίγραφο της από 22-10-2009 κλήσεως περιέχον πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου ως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως κατά την ορισθείσα δικάσιμο της 17-1-2011 επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσείοντα.

Τέλος, αφού ματαιώθηκε η συζήτηση κατά την ανωτέρω δικάσιμο, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 5937/28-3-2011 έκθεση επιδόσεως της ιδίας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας, ακριβές αντίγραφο της από 18-1-2011 κλήσεως των τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων και του Φ. Π., ενός εκ των εξ αδιαθέτου, κατά τα ανωτέρω, κληρονόμων του τετάρτου αναιρεσίβλητου, περιέχον πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου για την παρούσα δικάσιμο ως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσείοντα.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. α') 8035Δ'/29-3-2011 και 7576Δ/24-2-2011 και β') 8036Δ'/29-3-2011 και 7577Δ'/24-2-2011 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., ακριβή αντίγραφα της κρινομένης αιτήσεως για αναίρεση και της ως άνω από 18-1-2011 κλήσεως των τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων και του Φ.

Π., ενός εκ των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του τετάρτου αναιρεσίβλητου, περιέχοντα πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου για την παρούσα δικάσιμο ως και κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως επιδόθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως σε κάθε μία από τις λοιπές εξ αδιαθέτου κληρονόμους του τετάρτου αναιρεσιβλήτου, ήτοι τις Θ.

συζ. Ι. Π. και Μ. θυγ. Ι. Π.. Επομένως, εφόσον τόσο οι τελευταίες όσο και ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά του πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν με νόμιμο τρόπο, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ. Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά τα οποία είναι αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως η οποία εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής αυτών η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς τον νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών γεγονότων που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι όμως όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς.

Ο λόγος δε αυτός για να είναι ορισμένος σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.2, 566 παρ.1, 557 αριθ.3 ΚΠολΔικ πρέπει, πλην των άλλων στοιχείων, να αναφέρονται στο αναιρετήριο με πληρότητα και όχι αποσπασματικά και οι κρίσιμες επί της ουσίας παραδοχές αυτού, με βάση τις οποίες κατέληξε στην παραδοχή ή την απόρριψη της αγωγής, ένστασης ή αντένστασης ως κατ' ουσίαν βάσιμης ή αβάσιμης.

Δεν αρκεί δε για το ορισμένο του αφαιρετικού αυτού λόγου ή παράθεση του συμπεράσματος του δικαστηρίου, διότι μόνο εν όψει των ως άνω ουσιαστικών παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η αποδιδόμενη στην απόφαση νομική πλημμέλεια οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναιρέσεως, κατά το άρθρο 578 ΚΠολΔικ.

Εξάλλου η αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα (Ολ.ΑΠ 27/1998, Ολ.ΑΠ 57/1990, ΑΠ 46/2002).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο από το άρθρο 559 αριθ.19 ΚΠολΔικ λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων αναφέροντας συγκεκριμένο απόσπασμα από τις αιτιολογίες της πληττόμενης απόφασης και δη εκείνο που αναφέρει ότι "ο αναιρεσείων χρησιμοποίησε στον μάρτυρά του Α. Π. πειθώ, φορτικότητα, προτροπές συνεχείς και παραινέσεις" αποδίδει στο Εφετείο ότι το απόσπασμα αυτό είναι ανεπαρκές γιατί "εδέχθη άνευ άλλου πράγματα απολύτως αναπόδεικτα και κατ' εικασία μόνο γενόμενα δεκτά τα οποία δεν είναι ικανά να στηρίζουν το λογικό συμπέρασμα της απόφασης". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφενός μεν διότι δεν είναι σαφές ποιο είναι το νομικό σφάλμα που δι' αυτού αποδίδεται στην απόφαση, αφ' ετέρου δε, διότι υπό την επίφαση της συνδρομής των προϋποθέσεών του, πλήττει την εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων από το Εφετείο, η οποία δεν υπόκειται κατ' άρθρο 562 ΚΠολΔικ, στον αναιρετικό έλεγχο. Ο ίδιος λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος αυτού με το οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 8 ΚΠολΔικ, καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη ουσιώδεις ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος είναι αόριστος και ως εκ τούτου απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος που φέρονται ως αγνοηθέντες.

Για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ο οποίος συνίσταται στην μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο αποδεικτικών μέσων τα οποία οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό τους και το παραδεκτό της προσαγωγής τους και να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους, ακόμη και δεν έπρεπε να ληφθούν υπόψη αυτεπαγγέλτως. Πρέπει ακόμη να καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα απεδεικνύετο με το εν λόγω αποδεικτικό μέσον και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 568/2008).

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίον αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, ότι "Στο δικάσαν Εφετείο προσκόμισα και επικαλέσθηκα με τις από 15-9-2004 προτάσεις μου και την υπ' αριθμ. ... ένορκη βεβαίωση του Η. Μ., ενώπιον της συμβολαιογράφου Ε. Κατσούρη, όπου βεβαιώνονται ΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ, ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΔΙΚΩΝ. Η αντίθετη, όμως, αυτή κατάθεση δεν ελήφθη καν υπόψη από την αναιρεσίβλητη, ενώ ελήφθη υπόψη, η άλλη του αντιθέτου περιεχομένου", είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, διότι δεν εξειδικεύεται η δεύτερη κατάθεση του εν λόγω μάρτυρος, δεν προσδιορίζεται το περιεχόμενο τόσον αυτής όσον και της ένορκης βεβαιώσεως και δεν καθορίζεται ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα απεδεικνύετο με τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-4-2005 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 7295/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ