Supreme Court dismisses appeal due to untimely submission of supplementary grounds for appeal.

Απόφαση 1247 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1247/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΠΡΙΜΑ ΜΟΤΟΡΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Λάμπρο Σινανιώτη, Στέφανο Δεληκωστόπουλο και Σπυρίδωνα Αλεξανδρή.

Της αναιρεσιβλήτου: Ψ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Παπανδρουλάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-6-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 42011/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1972/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 11-11-2008 αίτησή της και τους από 4-12-2008 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 1-3-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων αυτής.

Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσείουσας ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψη τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, αντίγραφο δε του δικογράφου αυτού επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους. Η παράλειψη της καταθέσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων προ της άνω προθεσμίας ή στη περίπτωση της εμπροθέσμου καταθέσεως, η παράλειψη της επιδόσεως του δικογράφου αυτών προ της αυτής προθεσμίας, επάγεται το απαράδεκτο αυτών για έλλειψη προδικασίας και εντεύθεν την απόρριψή τους και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει μεν ότι το δικόγραφο των προσθέτων λόγων αναίρεσης κατατέθηκε εμπροθέσμως στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 5-12-2008, ήτοι τριάντα και πλέον ημέρες προ της 8-3-2010 που ορίσθηκε από τον Πρόεδρο του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου ως ημέρα συζητήσεως της αναίρεσης, πλην όμως δεν αποδεικνύεται ότι επιδόθηκε αυτό στην αναιρεσίβλητη εντός της ίδιας προθεσμίας, εφόσον η αναιρεσείουσα δεν προσκομίζει ούτε επικαλείται με τις προτάσεις της έκθεση επιδόσεως αυτού στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Κατά το άρθρο 216 § 1 ΚΠολΔ, η αγωγή εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 και 117, πρέπει να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, γ) ορισμένο αίτημα.

Περαιτέρω, η κατά τα άρθρα 297 - 298 ΑΚ οφειλόμενη από τον υπόχρεο χρηματική αποζημίωση, περιλαμβάνει τη μείωση της περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος, εκείνο δηλαδή που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία ορισμένου κέρδους, με βάση την, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πιθανότητα, καθώς και οι ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα, πρέπει κατά το άρθρο 216 § 1 ΚΠολΔ να εκτίθενται στην αγωγή. Δεν αρκεί δηλαδή η αφηρημένη επανάληψη της ως άνω εκφράσεως του άρθρου 298 ΑΚ, ούτε του συνολικώς φερομένου ως διαφυγόντος κέρδους, αλλά απαιτείται η εξειδικευμένη και λεπτομερής κατά περίπτωση μνεία των συγκεκριμένων περιστάσεων και μέτρων που καθιστούν πιθανό το κέρδος ως προς τα επί μέρους κονδύλια και ιδιαίτερη επίκληση των κονδυλίων αυτών, ώστε να καταστούν αντικείμενο αποδείξεως (Ολομ.

Α.Π. 20/1992). Εξάλλου, ποσοτική ή ποιοτική αοριστία του δικογράφου της αγωγής υπάρχει αν ο ενάγων δεν αναφέρει στην αγωγή με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποτελούν προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα δικαίου, στον οποίο στηρίζεται το αίτημα της αγωγής. Στην περίπτωση αυτή η αγωγή απορρίπτεται ως αόριστη και η σχετική παράβαση ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δικ.

Τέλος, ως πράγματα κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, η λήψη ή η μη λήψη υπόψη των οποίων ιδρύει τον ως άνω αναιρετικό λόγο, θεωρούνται και οι λόγοι εφέσεως που αφορούν σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς. Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος, αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη τους ισχυρισμούς αυτούς και τους απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του αγωγικού δικογράφου, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη, επικαλούμενη, κατά το ενδιαφέρον τους αναιρετικούς λόγους μέρος, τη ζημία που υπέστη από την εκ μέρους της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, χωρίς σπουδαίο λόγο, καταγγελία της καταρτισθείσης μεταξύ τους, τον Μάρτιο του έτους 1997, συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας, δυνάμει της οποίας ανέλαβε την αποκλειστική αντιπροσώπευση της αναιρεσείουσας στην πώληση αυτοκινήτων εργοστασίου κατασκευής SANG YONG Κορέας, για την αγορά της Βόρειας Ελλάδος, για χρονική διάρκεια επτά ετών, αντί συμφωνηθείσης προμηθείας ποσοστού 7% μέχρι την 31-12-1999 και 14% για το μετέπειτα χρονικό διάστημα και την υποχρέωση να διατηρεί συνεργείο επισκευής και συντήρησης των πωλουμένων αυτοκινήτων, ζήτησε, πλην άλλων, που δεν αποτελούν αντικείμενο αναιρετικού ελέγχου, να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της αναιρεσείουσας να της καταβάλει ως αποζημίωση, για τη ζημία που υπέστη, ποσό 1.400.000.000 δραχμών κατά το οποίο ζημιώθηκε από την απώλεια προμηθειών που θα εισέπραττε από τις διαμεσολαβήσεις της στις πιθανολογούμενες πωλήσεις αυτοκινήτων μέχρι την 31-12-2003 με πιθανότητα και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, αν δεν μεσολαβούσε η άκαιρη και χωρίς σπουδαίο λόγο καταγγελία, με βάση το συμφωνηθέν ποσοστό προμηθείας της (7% και 14%) και τα αυτοκίνητα που θα πωλούσε, ανερχόμενα κατά τα έτη 2000, 2001, 2002 και 2003 σε 150, 250, 350 και 500 τεμάχια, αντίστοιχα, αξίας εκάστου 8.000.000 δραχμών.

Υπό το εκτεθέν περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή, είναι αρκούντως ορισμένη, καθόσον εκτίθενται σ` αυτήν κατά τρόπο επαρκή τα πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία καθίστανται πιθανά τα ζητούμενα διαφυγόντα κέρδη. Ειδικότερα, για τον προσδιορισμό των διαφυγόντων κερδών από την πώληση των αυτοκινήτων κατά το χρόνο διάρκειας της συμβάσεως, δεν ήταν αναγκαία για την πληρότητα του αγωγικού δικογράφου, περαιτέρω εξειδίκευση της συνηθισμένης πορείας των πραγμάτων και των ληφθέντων προπαρασκευαστικών μέτρων και συγκεκριμένα σε ποιες επενδύσεις, με ποιο τρόπο και πότε είχε προβεί η αναιρεσίβλητη, οι λόγοι και οι τρόποι που αυτές θα οδηγούσαν σε επίτευξη πωλήσεων καθώς και προσδιορισμός της έννοιας της δυναμικής εισόδου αυτής στην αγορά, αλλά ούτε και αναφορά περί καταρτίσεως επιχειρηματικού πλάνου και προσδιορισμός αυτού και προσδιορισμός του αριθμού των πωληθέντων αυτοκινήτων κατά το διάστημα συνεργασίας των διαδίκων, ανεξαρτήτως του ότι το τελευταίο αυτό στοιχείο αναφέρεται στην αγωγή.

Επομένως, το Εφετείο που έκρινε ορισμένη την αγωγή ως προς το ανωτέρω κονδύλιο και απέρριψε τον σχετικό περί αοριστίας λόγο εφέσεως της αναιρεσείουσας, δεν υπέπεσε στις από το άρθρο 559 αριθμ. 14 και 8 ΚΠολΔ αναιρετικές πλημμέλειες και οι περί του αντιθέτου δύο λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμοι.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Νοεμβρίου 2008 αίτηση αναιρέσεως και το από 4 Δεκεμβρίου 2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων της εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΠΡΙΜΑ ΜΟΤΟΡΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1972/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ