Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and rejects vague legal arguments regarding evidence interpretation.

Απόφαση 1247 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1247/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Βούλγαρη, Δημήτριο Κυριτσάκη, Αχιλλέα Νταφούλη και Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Απριλίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του καλούντος-αναιρεσείοντος:Χ, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αλέξανδρο Κανδαράκη.

Του αναιρεσείοντος: Ζ ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Του καθού η κλήση- αναιρεσίβλητου: Δήμου Πάρου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Φιφλή, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16 Σεπτεμβρίου 1999 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/2000 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 185/2002 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 25 Νοεμβρίου 2002 αίτησή τους και τους από 26 Νοεμβρίου 2003 πρόσθετους λόγους αυτής.

Εκδόθηκε η 560/2004 μη οριστική απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η ως άνω αίτηση αναίρεσης, όσον αφορά τον 2ο αναιρεσείοντα (Ζ), ενώ αναβλήθηκε κατά τα λοιπά η συζήτηση της υπόθεσης. Με την από 17 Ιουνίου 2004 κλήση του ήδη 1ου αναιρεσείοντος η υπόθεση επανέρχεται για συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην του 2ου αναιρεσείοντος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αντώνιος Παπαθεοδώρου, ανέγνωσε την από 22 Μαρτίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του εκ του άρθρου 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης του δικογράφου των προσθέτων και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναίρεσης του κυρίως δικογράφου και του δικογράφου των προσθέτων. Ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Νόμιμα φέρεται, με την από 17-6-2004 κλήση, προς νέα συζήτηση η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης μόνο από τον πρώτο αναιρεσείοντα Χ όχι όμως και από το δεύτερο, απολιπόμενο ήδη, αναιρεσείοντα Ζ, ως προς τον οποίο, άλλωστε, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η αίτηση αναίρεσης με την 560/2003 απόφασή του δικαστηρίου αυτού.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ. 1 στοιχ. β', 346 και 453 παρ. 1 ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη είναι η επίκληση εγγράφου όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είτε με αναφορά δια των προτάσεων αυτών σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης, όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του εγγράφου κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240 ΚΠολΔ (Ολ.

ΑΠ 9/2000). Στην προκείμενη περίπτωση, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης του κυρίως δικογράφου, ο πρώτος και μόνος πλέον αναιρεσείωνΧ, προσάπτει στο Εφετείο την εκ του αριθμού 11 περ. β' του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση, συνιστάμενη στο ότι, προκειμένου να καταλήξει, ερήμην αυτού, ως μισθωτή και του τότε ομοδίκου του, ως εγγυητή, Ζ, στην πλήρη παραδοχή της αγωγής του αναιρεσίβλητου εκμισθωτή Δήμου, περί απόδοσης της χρήσης του μισθίου, κατ' άρθρο 66 ΕισΝ ΚΠολΔ και καταβολής των καθυστερούμενων μισθωμάτων και των τελών ύδρευσης και αποχέτευσης, έλαβε υπόψη το υπ' αριθ. 9265/5.9.2000 έγγραφο της Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Πάρου με την αναλυτική κατάσταση πληρωμών και οφειλών και το υπ' αριθ. 4476/16.9.1999 έγγραφο της Δ.Ο.Υ.

Πάρου με τη συνημμένη αναλυτική κατάσταση οφειλών, χωρίς να γίνει νόμιμη επίκληση των αποδεικτικών αυτών μέσων από τον εκκαλούντα και ήδη αναιρεσίβλητο Δήμο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση των εμπροθέσμως κατατεθεισών από τον εκκαλούντα τότε Δήμο προτάσεων για τη συζήτηση ενώπιον του Εφετείου, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι στις 9η και 11η σελίδες των ως άνω προτάσεων γίνεται αναφορά περί προσκόμισης και των δύο αυτών εγγράφων, στην έννοια της οποίας εμπίπτει και η επίκληση αυτών.

ΙΙΙ. Εξάλλου, οι εμπροθέσμως ασκηθέντες πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης εκ των αριθμών 8, 9, 11 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ που διαλαμβάνονται στις σελίδες 6 και 7 του δικογράφου αυτών, είναι απορριπτέοι, προεχόντως ως αόριστοι, αφού δεν προσδιορίζονται με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν τις αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες, αλλά αναφέρονται μόνο οι διατάξεις που τις προβλέπουν.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου αποδεικτικού κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 επ. ΚΠολΔ, δηλαδή υπέπεσε σε λάθος ως προς την ανάγνωση του εγγράφου με το να αποδώσει σ' αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό στη συνέχεια δε κατέληξε, στηριζόμενο σ' αυτό και μόνο ή κυρίως σ' αυτό, σε επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα πόρισμα ως προς τα πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 921/2002).

Με το λόγο αναίρεσης του δικογράφου των προσθέτων εκ του αριθμού 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του υπ' αριθ. 76169/10.3.1999 γραμματίου είσπραξης της Δ.Ο.Υ. Α' Πειραιά, που αναφέρεται στο προαναφερόμενο και ληφθέν υπόψη υπ' αριθ. 9265/5.9.2000 έγγραφο της Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Πάρου, καθόσον δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων, στις 10.3.1999, κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο, έναντι των οφειλών του, το ποσό των 20.918.991 δρχ., ενώ στο γραμμάτιο είσπραξης αναγράφεται το ποσό των 24.550.540 δρχ.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι ναι μεν ο αναιρεσείων μισθωτής, όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο υπ'αριθ.76169/10-3-1999 γραμμάτιο είσπραξης-συμψηφισμού της ΔΟΥ Α' Πειραιά, κατέβαλε το ποσό των 24.500.540 δραχμών, πλην, όμως, όπως προκύπτει από το ως άνω έγγραφο της Δ/νσης Οικονομικών Υπηρεσιών του αναιρεσίβλητου εκμισθωτή Δήμου Πάρου, μέρος του ποσού αυτού, ύψους 3.631.549 δραχμών καταλογίστηκε σε οφειλή του από μίσθωμα του προηγούμενου μισθωτικού έτους δηλαδή από 26-6-1997 μέχρι 25-6-1998 (βλ.

σελ. 3 υπό στοιχ. έκτη, πληρωμή) και το υπόλοιπο ποσό, ύψους 10.918.991 δραχμών, καταλογίστηκε στην οφειλή μισθώματος του επίδικου μισθωτικού έτους δηλαδή από 26-6-1998 μέχρι 25-6-1999 (βλ. σελ. 4 με στοιχ.τρίτη πληρωμή). Κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων και να καταδικαστεί ο μόνος πλέον αναιρεσείων Χ στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου Δήμου Πάρου, μειωμένη σύμφωνα με το άρθρο 307 παρ.2 του ΠΔ 410/1995.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-11-2002 αίτηση και το δικόγραφο των προσθέτων λόγων του Χ για αναίρεση της 185/2002 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου.

Καταδικάζει τον άνω αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε τριακόσια τριάντα (330) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαίου 2006.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 14 Ιουνίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ