Supreme Court dismisses appeal against judgment directed at non-party brother, ruling inadmissible under Article 558 of Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the anonymous company's appeal against the First Instance Court's judgment, ruling it inadmissible. The appellant filed the appeal against the appellant's brother, who was not a party to the original lawsuit and thus lacked standing. The court held that an appeal must be directed only against a party who was a litigant in the lower court proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticle 558 of the Code of Civil Procedure; An appeal must be directed against a litigant who was a party in the lower court proceedings, and is inadmissible if filed against a person who was not a litigant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1246 / 2024 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1246/2024
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Παναγιώτη Βενιζελέα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 46/2024 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό - Εισηγητή, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Παναγιώτα Γκουδή - Νινέ και Μιχαήλ Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Απριλίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε. και διακριτικό τίτλο ... ΑΕ", η οποία εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Τσαντίνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Σ. του Φ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Μεταξά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-12-2016 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1525/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 1084/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-10-2022 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 558 ΚΠολΔ [όμοια κατά περιεχόμενο με τη διάταξη του άρθρου 517 του ίδιου Κώδικα], η αναίρεση απευθύνεται κατά εκείνων οι οποίοι ήταν διάδικοι στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ή των καθολικών διαδόχων τους ή των κληροδόχων τους. Αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, αλλιώς απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά εκείνου του διαδίκου, έναντι του οποίου ο αναιρεσείων έχει έννομο συμφέρον να ζητήσει την εξαφάνιση της απόφασης, δηλαδή κατά εκείνου έναντι του οποίου ηττήθηκε, ανεξάρτητα από την ιδιότητα αυτού ως διαδίκου στον πρώτο βαθμό [ΑΠ 602/2023, ΑΠ 598/2022, ΑΠ 51/2020, ΑΠ 666/2016].
Εξάλλου, κατά το άρθρο 570 αρ. 1 ΚΠολΔ, οι διάδικοι δεν είναι υποχρεωμένοι να καταθέσουν προτάσεις, εκτός αν προβάλλονται ενστάσεις ως προς το παραδεκτό και το εμπρόθεσμο της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων, Οι διάδικοι καταθέτουν τις προτάσεις τους είκοσι τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο.
Η διάταξη αυτή αναφέρεται πρωτίστως στον αναιρεσίβλητο ο οποίος προβάλλει ενστάσεις κατά του παραδεκτού και εμπρόθεσμου της αναίρεσης. Αν όμως οι προτεινόμενες ενστάσεις λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως, με βάση γεγονότα που προκύπτουν από αυτεπάγγελτη έρευνα του υλικού της αναιρετικής δίκης, ο Άρειος Πάγος θα τις ερευνήσει παρά το εκπρόθεσμο των προτάσεων [ΑΠ 602/2023, ΑΠ 1488/2022, ΑΠ 178/2022].
Τέλος, κατά το άρθρο 577 ΚΠολΔ, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης και αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι κατά πρώτον ο Άρειος Πάγος εξετάζει τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων άσκησης της αίτησης αναίρεσης μεταξύ των οποίων και την παθητική νομιμοποίηση [ΚΠολΔ 558] και αν λείπει κάποια από αυτές απορρίπτει την αίτηση και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη [ΑΠ 602/2023, ΑΠ 506/2021].
Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης [άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ], προκύπτουν τα ακόλουθα, ως προς το παραδεκτό της ένδικης αίτησης αναίρεσης: Με την από 22-12-2016 αγωγή του Σ. Σ. του Φ. κατά της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία <<... Α.Ε.>> και το διακριτικό τίτλο <<...
Α.Ε.>>, η οποία μετονομάστηκε σε <<... ΑΕ>>, με το διακριτικό τίτλο <<... Α.Ε.>>, ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 6553,34 ευρώ για τόκους υπερημερίας από την καθυστέρηση εξόφλησης τιμολογίων πώλησης ηλεκτρικής ενεργείας σε εκτέλεση της υπ' αριθ. 12109/19-1-2012 Σύμβασης Πώλησης Ηλεκτρικής Ενέργειας, η οποία συνήφθη μεταξύ της αναιρεσείουσας και του Σ.
Σ. του Φ. και αφορούσε την παραχθείσα ηλεκτρική ενέργεια από τον φωτοβολταϊκό σταθμό ιδιοκτησίας του τελευταίου, που βρίσκεται στο .... Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθ. 1525/2018 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, με τη οποία απορρίφθηκε η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη. Κατά της απόφασης αυτής ο ενάγων άσκησε την από 30-4-2018 έφεσή του, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλομένη υπ' αριθ.1084/2022 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η έφεση και αφού εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση και δικάστηκε η υπόθεση, έγινε δεκτή η αγωγή και υποχρεώθηκε η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το παραπάνω ποσό των 6553,34 ευρώ με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση.
Κατά της απόφασης αυτής η εναγομένη - εφεσίβλητη και ήδη αναιρεσείουσα, άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, την οποία όμως έστρεψα όχι κατά του ενάγοντος - εκκαλούντος Σ. Σ. του Φ., αλλά κατά του αδελφού του Γ. Σ. του Φ., δηλαδή κατά προσώπου που δεν ήταν διάδικος στην έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και δεν συμμετείχε με οποιονδήποτε τρόπο στην όλη διαδικασία, με συνέπεια να μην αποκτήσει την ιδιότητα του διαδίκου και να μην είναι παραδεκτή η άσκηση σε βάρος του της ένδικης αίτησης αναίρεσης.
Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, που στρέφεται κατά προσώπου που δεν ήταν διάδικος στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, είναι απαράδεκτη και πρέπει ν απορριφθεί, όπως ζήτησε και ο αναιρεσίβλητος με τις προτάσεις του, που κατέθεσε στις 18/3/2024. Ακόμη, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο [άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ] και να επιβληθούν σε βάρος της αναιρεσείουσας, που ηττήθηκε, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, που κατέθεσε προτάσεις [άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ], όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 17-10-2022 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία <<... Α.Ε.>> και το διακριτικό τίτλο <<... Α.Ε.>>, για αναίρεση της υπ' αριθ. 1084/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Επιβάλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων [2.700] ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Σεπτεμβρίου 2024.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Σεπτεμβρίου 2024.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ