1245/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1245 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1245/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίστηκε με την υπ’ αριθμ. 83/2017 Πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου, κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Δήμητρας Παπαντωνοπούλου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Γεώργιο Παπανδρέου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Απριλίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας - καλούσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "...", η οποία εδρεύει στις ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Φωτιάδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης - καθής η κλήση: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκε δε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Άννα Μεμετζή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-12-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης και την από 15-5-2007 ανταγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδος.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 20/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 22/2010 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 18-5-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπανδρέου, ανέγνωσε την από 30-4-2012 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Αργύριου Σταυράκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Με την από 18-15-2010 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 22/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης , με την οποία εξαφανίσθηκε η 20/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ορεστιάδας, απορρίφθηκε η ανταγωγή της αναιρεσείουσας και έγινε δεκτή η αγωγή της αναιρεσίβλητης.

Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (αρθρ. 552, 553, 556, 558,564, 566§1ΝΚ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (αρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (αρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

II). Κατά τη διάταξη του αριθμού 9 εδάφ. γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη. Ως "αίτηση", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοείται κάθε αυτοτελής αίτηση των διαδίκων, με την οποία ζητείται η παροχή έννομης προστασίας, υπό οποιαδήποτε νόμιμη μορφή αυτής, που δημιουργεί αντίστοιχη εκκρεμότητα δίκης. Τέτοια αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, της ανακοπής, της τριτανακοπής και κάθε ένδικου μέσου (ΑΠ Ολομ. 25/2003, ΑΠ 1004/2015). Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής (του αριθμού 9), για τη θεμελίωση του προβλεπόμενου απ’ αυτήν λόγου αναίρεσης, απαιτείται η παντελής σιωπή του δικαστηρίου της ουσίας σε αυτοτελή αίτηση των διαδίκων να υπάρχει όχι μόνο στο αιτιολογικό αλλά και στο διατακτικό(ΑΠ 209/2017). Εξάλλου αν από το διατακτικό προκύπτει ότι η αίτηση δικαστικής προστασίας (αγωγή κλπ) απορρίφθηκε στο σύνολο της, μολονότι δεν υπάρχει ειδική αιτιολογία ως προς όλα τα αιτήματα (σιωπηρή απόρριψη) δεν ιδρύεται ο προκείμενος λόγος(ΑΠ 1402/1994).

Στην εξεταζόμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης, η αναιρεσείουσα, με την επίκληση της παραπάνω διάταξης, από τον αριθμό 9 εδάφ. γ’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αποδίδει στην πληττόμενη απόφαση την αιτίαση ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστο την ανταγωγή της . Όπως όμως προκύπτει από την επισκόπηση των εγγράφων που προσκομίζονται η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-12-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ορεστιάδας.

Εκδόθηκε η απόφαση 20/2008 του ίδιου δικαστηρίου τακτικής διαδικασίας με την οποία συνεκδικάσθηκε η αγωγή με την από 15-5-2007 ανταγωγή της αναιρεσείουσας, απορρίφθηκε η ανταγωγή και έγινε δεκτή η αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής η αναιρεσίβλητη άσκησε την 10/2008 έφεση της και εκδόθηκε η προσβαλλόμενη 22/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης η οποία δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση ,και αφού έλαβε υπόψη τα περιστατικά που συγκροτούσαν την ανταγωγή και την αγωγή, απέρριψε την ανταγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη ,δέχθηκε την αγωγή και υποχρεώθηκε η αναιρεσείουσα να καταβάλλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό των 49.175 ευρώ νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής, με το ακόλουθο σκεπτικό: "6ο φύλλο ..και πρέπει να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη η αγωγή απορριπτόμενης .συνακολούθως ως ουσιαστικά αβάσιμης της ανταγωγής. V. Περαιτέρω ,το Δικαστήριο πρέπει να διακρατήσει την υπόθεση, να εκδικάσει τα ένδικα δικόγραφα(αγωγής και ανταγωγής)στην ουσία τους ,να απορρίψει την ανταγωγή ,να δεχθεί την αγωγή..........ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ.

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων .Δέχεται την ένδικη έφεση τυπικά και ουσιαστικά. Εξαφανίζει την εκκαλουμένη απόφαση 20/2008 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ορεστιάδας. Διακρατεί την υπόθεση και εκδικάζει τα ένδικα δικόγραφα(αγωγής και ανταγωγής)στην ουσία. Απορρίπτει την ανταγωγή. Δέχεται την αγωγή.......".

Συνεπώς, ο πρώτος από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, με τον οποίο, διατυπώνεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο παρά το νόμο άφησε αδίκαστη την ανταγωγή της αναιρεσείουσας είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

III) Περαιτέρω, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, ιδρύεται αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (Ολομ. Α.Π. 9/1997, Α.Π. 625/2008, Α.Π 328/2008). Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων (Α.Π 701/2008, Α.Π 625/2008, Α.Π 558/2008). Δεν ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, αν το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό που προτάθηκε και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Α.Π. 1299/2009, Α.Π. 37/2008, Α.Π. 2102/2007, ΑΠ 2068/2007).

Στην κρινόμενη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη το σφάλμα ότι "παρά το νόμο έλαβε υπόψει της πράγματα που δεν προτάθηκαν και δεν έλαβε υπόψει πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ειδικότερα δεν έλαβε υπόψη του :" α)την συναφθείσα προφορικά σύμβαση του έτους 2005....β) τον αποδειχθέντα ισχυρισμό μας ότι η συμπληρωματική τιμή αραβοσίτου 2005 ανερχόταν σε 0,002 θ/κιλό ,όση δηλ.και αυτή που έδωσε η Ε.Γ. Σ. Ορεστιάδας στους δικούς της παραγωγούς και όση κατά την συμφωνία μας θα ήταν και η μεταξύ μας συμφωνηθείσα μεταξύ μας τιμή. γ)...ότι από την απαίτηση 2000 τόνων αραβοσίτου εσοδείας 2006 των τιμολογίων μας παρέδωσε μόνον 1400 τόνους...δ)...ότι καλέσαμε την αντίδικο να διορθώσει τα τιμολόγια.... ". Με βάσει τα ανωτέρω ο προβαλλόμενος λόγος πρέπει να απορριφθεί γιατί οι ισχυρισμοί αυτοί δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναιρέσεως αλλά απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, καθώς και επιχειρήματα και συμπεράσματα των διαδίκων από την εκτίμηση των αποδείξεων.

IV). Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 παρ.1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν εφήρμοσε τέτοιο κανόνα, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του, ή αν εφήρμοσε αυτόν, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθή (Ολομ. ΑΠ 36/1988, ΑΠ 1186/2009, ΑΠ 1126/2009). Στην περίπτωση κατά την οποία το δικαστήριο έκρινε κατ’ ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών που ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν προφανή την παραβίαση (ΑΠ 236/2009, ΑΠ 12/2009, ΑΠ 1588/2011).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης προκύπτει ότι ανελέγκτως έγιναν δεκτά τα εξής: "Η ενάγουσα εταιρία με την επωνυμία "ΑΦΟΙ ... Ο.Ε.", η οποία εδρεύει στον ... του δήμου Τριγώνου-Έβρου, έχει, μεταξύ άλλων, ως αντικείμενο την εμπορία και μεταφορά αγροτικών προϊόντων, την εκμετάλλευση ξηραντηρίου καλαμποκιού και θεριζοαλωνιστικής μηχανής και τη διενέργεια μεσιτικών εργασιών.

Η εναγομένη εταιρία με την επωνυμία "... προϊόντων", η οποία εδρεύει στις ..., έχει ως-αντικείμενο την εμπορία και επεξεργασία αγροτικών προϊόντων. Η συνάφεια του αντικειμένου τους οδήγησε τις δύο διαδίκους εταιρίες να αρχίσουν, στη διάρκεια του έτους 2002, εμπορική συνεργασία μεταξύ τους, η οποία συνεχίστηκε μέχρι το έτος 2006.

Στη διάρκεια όλου αυτού του χρονικού διαστήματος η εναγομένη προμηθευόταν από την ενάγουσα γεωργικά προϊόντα, σίτο και, κυρίως, αραβόσιτο, και οι μεταξύ τους συμφωνίες καταρτίζονταν προφορικά και παρουσίαζαν ορισμένη ομοιότητα ως προς το περιεχόμενο τους, αλλά ποτέ, μέχρι το έτος 2006, δεν προκλήθηκε διαφωνία μεταξύ των διαδίκων.

Ειδικότερα, προκειμένου να καθορίσουν την τιμή πώλησης των αγροτικών προϊόντων, τα οποία πωλούσε η ενάγουσα στην εναγομένη, οι διάδικοι λάμβαναν, συνήθως, υπόψη τους την τιμή που ανακοίνωνε η Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών (Ε.Α.Σ.) Ορεστιάδας για το αντίστοιχο γεωργικό προϊόν της συγκεκριμένης εσοδείας, προσαυξημένη κατά το χρηματικό ποσό που λάμβανε η ενάγουσα ως κέρδος της από την πώληση των αγροτικών προϊόντων, και, επίσης, κατά το ποσοστό του Φ.Π.Α.

που αναλογούσε στο τίμημα της πώλησης. Σχετικά με το προϊόν του αραβοσίτου η Ε.Α.Σ. Ορεστιάδας καθόριζε αρχικά, στη διάρκεια του αλωνισμού, την τιμή αγοράς του προϊόντος από τους παραγωγούς, διατηρούσε όμως το δικαίωμα να ανακοινώσει στη συνέχεια συμπληρωματική τιμή, ανάλογα με την εξέλιξη της αγοράς του προϊόντος στη διάρκεια του έτους, με αποτέλεσμα να διαμορφώνεται η τελική τιμή πώλησης του αραβοσίτου ως άθροισμα της αρχικής και της συμπληρωματικής τιμής του.

Η εναγομένη είχε την πεποίθηση ότι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο θα γινόταν και η πώληση αραβοσίτου εσοδείας 2006 από την ενάγουσα προς αυτή. Ετσι, μόλις η Ε.Α.Σ. Ορεστιάδας ανακοίνωσε, στη διάρκεια του αλωνισμού, ότι η τιμή αγοράς αραβοσίτου, εσοδείας 2006, από τους παραγωγούς θα ανερχόταν στο ποσό των 0,13 ευρώ ανά κιλό, ήτοι 130 ευρώ ανά τόνο, η εναγομένη θεώρησε ότι με την ανακοίνωση αυτή οριστικοποιήθηκε μεταξύ των διαδίκων η τιμή πώλησης του αραβοσίτου στο ποσό των 0,1375 ευρώ ανά κιλό, το οποίο συνιστά άθροισμα της τιμής των 0,13 ευρώ ανά κιλό και της προμήθειας υπέρ, της ενάγουσας, ποσού 0,0075 ευρώ ανά κιλό.

Φυσικά, η άποψη αυτή της εναγομένης δεν είχε εκτεθεί προς την ενάγουσα ούτε είχε αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων ούτε είχε καταστεί συμφωνία των διαδίκων. Αντίθετα, η ενάγουσα, έχοντας την πεποίθηση ότι η παραγωγή αραβοσίτου θα ήταν περιορισμένη στη διάρκεια του έτους 2006 και ότι το γεγονός αυτό θα προκαλούσε μεγάλη αύξηση στην τιμή πώλησης του αραβοσίτου, θεωρούσε ως εύλογη τιμή πώλησης του αραβοσίτου από αυτή προς την εναγομένη το ποσό των 0,19 ευρώ ανά κιλό.

Στις 09.11.2006 η ενάγουσα κάλεσε την εναγομένη να αρχίσει τη φόρτωση του αραβοσίτου εσοδείας 2006, ο οποίος ήταν αποθηκευμένος στις αποθήκες της ενάγουσας. Την επόμενη ημέρα, 10.11.2006, η ενάγουσα απέστειλε στην εναγομένη δύο παραστατικά έγγραφα, ήτοι το τιμολόγιο αριθμ....10.2006, το οποίο αφορούσε τη συμπληρωματική τιμή πώλησης αραβοσίτου εσοδείας 2005, ποσότητας 5.500.000 κιλών, και το τιμολόγιο αριθμ. ...11.2006, το οποίο αφορούσε την πώληση 2.000.000 κιλών αραβοσίτου εσοδείας 2006 από την ενάγουσα προς την εναγομένη.

Στο συγκεκριμένο τιμολόγιο αναγραφόταν ως τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006 το ποσό των 0,19 ευρώ ανά κιλό και όχι το ποσό των 0,1375 ευρώ ανά κιλό, το οποίο θεωρούσε η εναγομένη ως εύλογο. Μολονότι όμως η τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006 ήταν καταφανώς υπέρογκη, σύμφωνα με τις απόψεις της εναγομένης, η εναγομένη συνέχισε να παραλαμβάνει αραβόσιτο από τις αποθήκες της ενάγουσας, ώσπου, τελικά, παρέλαβε συνολική ποσότητα αραβοσίτου, βάρους 2.000.000 κιλών.

Τότε η ενάγουσα αξίωσε να προβεί η εναγομένη σε εξόφληση του συνολικού τιμήματος αυτής της ποσότητας αραβοσίτου, το οποίο ανερχόταν στο ποσό των 414.200 ευρώ, (ήτοι: 2.000.000 κιλά χ 0,19 €/κιλό = 380.000 € + ΦΠΑ ποσοστού 9% και ποσού 34.200 € = 414.200 €), και, ειδικότερα, να καταβάλει η εναγομένη προς την ενάγουσα το 49.175 ευρώ, πέραν του χρηματικού ποσού των 365.025€ που είχε ήδη καταβάλει προς την ενάγουσα, αλλά η εναγομένη δεν ικανοποίησε την πιο πάνω αξίωση της ενάγουσας, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι είχε ήδη καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 514.984,47 ευρώ, το οποίο δεν αμφισβητεί αυτή (ενάγουσα), το οποίο υπερκάλυπτε, σύμφωνα με την άποψη της εναγομένης, όχι μόνο τη συμπληρωματική τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2005 αλλά και την τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006, αφού, κατ’ αυτήν, η μεν συμπληρωματική τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2005 ανερχόταν στο ποσό των 11.000 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, ποσοστού 9% και ποσού 990 ευρώ, δηλαδή στο ποσό των 11.990 ευρώ συνολικά, και όχι στο επικαλούμενο από την ενάγουσα ποσό των 137.500 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ποσοστού 9%, δηλαδή στο ποσό των 149.875 ευρώ συνολικά, η δε τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006 ανερχόταν στο ποσό των 0,1375 ευρώ ανά κιλό και, συνολικά στο ποσό των 299.750 ευρώ (2.000.000 Χ 0,1375 + ΦΠΑ 9%) και όχι στο επικαλούμενο από την ενάγουσα ποσό των 414.000 Ευρώ (2.000.000 Χ 0,19+ΦΠΑ 9%).

Στις 10.11.2006 η ενάγουσα, αποστέλλοντας στην εναγομένη τα δύο παραστατικά έγγραφα που αναφέρθηκαν ήδη, γνωστοποίησε τις απόψεις της ως προς τα πιο πάνω ζητήματα στην εναγομένη με αναμφίβολη σαφήνεια. Παρόλα αυτά η εναγομένη, μολονότι ισχυρίζεται πλέον ότι είχε διαφορετικές απόψεις ως προς τα πιο πάνω ζητήματα, ήτοι ότι θεωρούσε ως εύλογη συμπληρωματική τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2005 το ποσό των 0,002 ευρώ ανά κιλό και ως εύλογη τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006 το ποσό των 0,1375 ευρώ ανά κιλό, και μολονότι δεν είχε επέλθει συμφωνία ως προς αυτά τα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων, συνέχισε να παραλαμβάνει αραβόσιτο εσοδείας 2006 από τις αποθήκες της ενάγουσας ακόμη και μετά τις 10.11.2006, γεγονός που συνιστά αναμφίβολα, σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου τούτου, αποδοχή εκ μέρους της εναγομένης, των απόψεων της ενάγουσας ως προς τα πιο ζητήματα, δηλαδή τα ζητήματα της συμπληρωματικής τιμής πώλησης αραβοσίτου εσοδείας 2005 και της τιμής πώλησης αραβοσίτου εσοδείας 2006.

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου ενδυναμώνεται, όχι μόνο από την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατάθεση της μάρτυρα απόδειξης, Ε. Μ., λογίστριας της ενάγουσας, η οποία κατέθεσε, μεταξύ άλλων, ότι "... η τιμή συμφωνήθηκε 19 λεπτά το κιλό συν 9% ΦΠΑ", αλλά και από την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου κατάθεση της μάρτυρα ανταπόδειξης, Χ.

Κ., υπαλλήλου της εναγομένης, η οποία κατέθεσε, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Ζητήσαμε τιμολόγιο και η ενάγουσα μας το έδωσε τον Νοέμβριο", ήταν για όλη την ποσότητα και έγραφαν τιμή σχεδόν διπλάσια, δηλαδή 190 ευρώ, τον τόνο, ενώ η τιμή ήταν 137,5 ευρώ ο τόνος, τότε παγώσαμε, σταμάτησε και η φόρτωση. Συναντήθηκαν οι δυο τους, δεν τα βρήκαν.

Τελικά φορτώσαμε 1400.000 κιλά και καταβάλαμε 515.000 ευρώ ...". Από το συγκεκριμένο χωρίο κατάθεσης της μάρτυρα ανταπόδειξης προκύπτει αναμφίβολα ότι, μολονότι οι εκπρόσωποι των διαδίκων εταιριών δεν κατέληξαν σε συμφωνία ως προς την τιμή πώλησης αραβοσίτου εσοδείας 2006, η εναγομένη, όπως εκθέτει και η ίδια στις προτάσεις της, συνέχισε να παραλαμβάνει αραβόσιτο εσοδείας 2006 από τις αποθήκες της ενάγουσας, γεγονός που συνιστά έμπρακτη υποχώρηση της εναγομένης και αποδοχή των απόψεων της ενάγουσας σχετικά με την τιμή και το τίμημα του αραβοσίτου, που είχε μεταβιβαστεί από την ενάγουσα στην εναγομένη.

Μέχρι τις 10.11.2006, οπότε η ενάγουσα απέστειλε στην εναγομένη το τιμολόγιο αριθμ. ...11.2006, το οποίο αφορούσε την πώληση 2.000.000 κιλών αραβοσίτου εσοδείας 2006, η εναγομένη είχε παραλάβει από τις αποθήκες τις ενάγουσας ποσότητα αραβοσίτου, βάρους 239.950 κιλών, η οποία συνιστά πολύ μικρό ποσοστό, ήτοι ποσοστό 12%, του αντικειμένου της πώλησης, ήτοι της ποσότητας αραβοσίτου, βάρους 2.000.000 κιλών.

Είναι προφανές ότι, αν η εναγομένη θεωρούσε την τιμή πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006, την οποία αξίωνε η ενάγουσα, ήτοι την τιμή των 0,19€/κιλό, ως υπέρογκη και ασύμφορη, θα διέκοπτε την παραβολή αραβοσίτου από τις αποθήκες της ενάγουσας και θα υπαναχωρούσε από τη σύμβαση πώλησης ή θα προσέφευγε αμέσως στα δικαστήρια, προκειμένου να επιλυθεί η διαφορά που είχε ανακύψει μεταξύ των διαδίκων ως προς την τιμή πώλησης του αραβοσίτου.

Περαιτέρω, από τιμολόγια της εταιρίας "... Ο.Ε.", τα οποία επικαλείται η εναγομένη, προκύπτει ότι η τιμή πώλησης ξηρού αραβοσίτου χύμα εσοδείας 2006, τον οποίο αγόρασε η εναγομένη από την εταιρία "... Ο.Ε." ανήλθε αντίστοιχα: ι) Στις 11.10.2006 στο ποσό των 0,140 ευρώ ανά κιλό, ιι) Στις 30.10.2006 στο ποσό των 0,143 ευρώ ανά κιλό, ιιι) Στις 30.11.2006 στο ποσό των 0,160 ευρώ ανά κιλό.

Η σταδιακή αύξηση της τιμής πώλησης του αραβοσίτου εσοδείας 2006 επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι στη διάρκεια του έτους 2006 ήταν μειωμένη η παραγωγή αραβοσίτου και αυξημένη η ζήτηση και η τιμή πώλησης αυτού του προϊόντος, ενώ, αντίθετα, αποδυναμώνει τον ισχυρισμό της "εναγομένης ότι η τιμή πώλησης αραβοσίτου εσοδείας 2006 συμφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων στο ποσό των 0,1375 ευρώ ανά κιλό.

Στις 29.11.2006 η ενάγουσα επέδωσε νόμιμα προς την εναγομένη, διαμέσου δικαστικής επιμελήτριας, εξώδικη δήλωση-πρόσκληση και κάλεσε την εναγομένη να καταβάλει σ’ αυτή το ποσό των 49.175 ευρώ ως υπόλοιπο τιμήματος αραβοσίτου. Στις 20.12.2006 η εναγομένη επέδωσε νόμιμα προς την ενάγουσα, διαμέσου δικαστικού επιμελητή, εξώδικη διαμαρτυρία-δήλωση-πρόσκληση και κάλεσε την ενάγουσα:

ι) Να καταλογίσει το ποσό των 11.990 ευρώ σε εξόφληση του τιμολογίου συμπληρωματικής τιμής αραβοσίτου 2005 αριθμ....10.2006, ιι) Να επιστρέψει στην εναγομένη το ποσό των 203.244,47 ευρώ, πλην όμως αβασίμως, ενόψει των ως άνω αποδεχθέντων, αφού, κατά τα προεκτεθέντα, αν από την οφειλή της αγοράστριας-εναγομένης προς την πωλήτρια-ενάγουσα ανερχόμενη σε 564.075 ευρώ (149.875€ για το υπόλοιπο του οφειλομένου για τον αραβόσιτο εσοδείας 2005 τιμήματος 414.200€ για τίμημα αραβοσίτου εσοδείας 2006) αφαιρεθεί το έναντι αυτής (οφειλής) καταβληθέν από την εναγομένη ποσό των 514.984 ευρώ, απομένει υπόλοιπο 49.175 ευρώ, ως προς το οποίο και πρέπει να γίνει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη η αγωγή, απορριπτόμενης, συνακολούθως, ως ουσιαστικά αβάσιμης της ανταγωγής".

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη δέχθηκε ότι η ενάγουσα με προφορική συμφωνία επώλησε και παρέδωσε στην εναγομένη 2.000 κιλά αραβοσίτου εσοδείας 2006 αντί τιμήματος 0,19 ευρώ /κιλό και όχι ότι "ολοκληρώθηκε η σύμβαση πώλησης του αραβόσιτου με την μονομερή και χωρίς τη συγκατάθεση της εναγομένης έκδοση του τιμολογίου πώλησης ενώ η σύμβαση πώλησης περιλαμβάνει συγκεκριμένη συμφωνία και παράδοση του πράγματος ",όπως αβάσιμα υποστηρίζει η εναγομένη -αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, ορθώς εφήρμοσε και ερμήνευσε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 513 ΑΚ και επομένως ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίον υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

V). Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης,και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει αντιμωλία των διαδίκων.

Απορρίπτει την από 18.05.2010 αίτηση για αναίρεση της 22/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου. 2017.

Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ