Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to expiration of ninety-day statutory time limit for filing.

Απόφαση 1245 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1245/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου, και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: Γ. Λ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σπηλιωτόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων-καλούντων: 1.Α. Ρ., χήρας Σ. Ρ., για τον εαυτό της ατομικά και ως έχουσας τη γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου της, 2. Μ. Σ. Ρ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Γαλάτη, ο οποίος ανεκάλεσε την από 9-1-2012 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 7-7-1998 αγωγή του αρχικά ενάγοντος Σ. Ρ. που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1574/1999 μη οριστική, 1325/200 οριστική και 6051/2001 μετ' ανακοπή ερημοδικίας του ίδιου Δικαστηρίου και 258/2002 του Εφετείου Πειραιώς. Ασκήθηκε αναίρεση κατά της απόφασης αυτής και εκδόθηκε η 482/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου που αναίρεσε την εφετειακή και παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Πειραιώς. Το Εφετείο Πειραιώς εξέδωσε την 516/2005 απόφαση του με την οποία απέρριψε την ανακοπή. Ασκήθηκε αναίρεση κατά της απόφασης αυτής και εκδόθηκε η 1509/2006 απόφαση του Αρείου πάγου που αναίρεσε την εφετειακή και παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Πειραιώς. Το Εφετείο Πειραιώς εξέδωσε την 555/2007 απόφασή του, την αναίρεση της οποίας ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 10-6-2008 αίτησή του και με τις από 20-9-2010 προτάσεις του ζήτησε την επαναφορά των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση. Εκδόθηκε η 59/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της υπόθεσης. Την υπόθεση επαναφέρουν για συζήτηση οι καλούντες-αναιρεσίβλητοι με την από 12-5-2011 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 15-4-2010 έκθεση, της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, ήδη Προέδρου του Αρείου Πάγου Ρένας Ασημακοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1, 97 παρ.1 και 104 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση της αναιρέσεως, υπογράφοντας την απαιτούμενη κλήση και την παραγγελία προς το δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, καθώς και εκείνος που εκπροσωπεί το διάδικο κατά τη συζήτηση της στον Άρειο Πάγο, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον εκπροσωπούμενο διάδικο είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.

Έλλειψη της πληρεξουσιότητας, εξεταζόμενη και αυτεπαγγέλτως, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των πιο πάνω πράξεων της προδικασίας και τη μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση (Α.Π 273/2010). Περαιτέρω, από τις ανωτέρω διατάξεις συνδυαζόμενες και με εκείνες των άρθρων 568 § 4 και 576 § 1 και 3 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο απολειπόμενος διάδικος, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του, τότε ερευνά αν ο απολειπόμενος ή αυτός που εμφανίσθηκε και δεν έλαβε μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα, κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Εξάλλου από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 143 παρ. 3, 104 και 96 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι η επίδοση της κλήσης για την συζήτηση της αναίρεσης μπορεί να γίνει και σε όποιον έχει υπογράψει το αναιρετήριο ως πληρεξούσιος δικηγόρος.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την συζήτηση της υποθέσεως στην αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης δικάσιμο, ο αναιρεσείων, δεν εκπροσωπήθηκε νόμιμα, διότι ο εμφανισθείς και παρασταθείς γι' αυτόν δικηγόρος Γεώργιος Σπηλιωτόπουλος, δεν αποδεικνύει την πληρεξουσιότητα του, εφόσον δεν προσκομίζει σχετικό συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο έγγραφο. Όμως, η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, εφόσον, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 8195Β/8-6-2011 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά ..., την οποία προσκομίζουν και επικαλούνται οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υπόθεσης και νόμιμα παραστάντες αναιρεσίβλητοι, αντίγραφο της από 12-5-2011 κλήσης, με τις συνημμένες σ' αυτή πράξεις κατάθεσης δικογράφου και ορισμού δικασίμου με κλήση για συζήτηση κατά την παρούσα δικάσιμο (30-1-2012) επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου τους στον υπογράφοντα το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης δικηγόρο Αθηνών Γεώργιο Σπηλιωτόπουλο.

Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 555/2007 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής της υποθέσεως: Το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς, με την υπ' αριθμ. 1325/2000 οριστική απόφαση του, η οποία εκδόθηκε ερήμην, πλην άλλων και του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, δέχθηκε ως προς την επικουρική βάση της αποζημιώσεως εκ του νόμου 551/1915, την από 7-7-1998 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος Σ.

Ρ., στη θέση του οποίου, αποβιώσαντος μετά την άσκηση της αγωγής, υπεισήλθαν ως μόνοι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του οι ήδη αναιρεσίβλητοι σύζυγος και ενήλικο ήδη τέκνο του. Κατά της ανωτέρω ερήμην αποφάσεως, ο αναιρεσείων Γ. Λ., άσκησε διαδοχικώς α) την από 25-7-2000 και με αύξοντα αριθμό εκθέσεως καταθέσεως δικογράφου 8187/26-7-2000 ανακοπή ερημοδικίας, η οποία απορρίφθηκε με την υπ' αριθμ. 7294/2000 απόφαση του Πρωτοδικείου Πειραιώς, με αιτιολογία ότι ήταν δικονομικώς ανυπόστατη, και β) την επίσης από 25-7-2000 και αριθμό εκθ.

καταθ. ενδίκου μέσου 1465/28-11-2000 ανακοπή ερημοδικίας, η οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη με την αριθμ. 6051/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς, με την αιτιολογία ότι ασκήθηκε εκπροθέσμως. Την τελευταία αυτή απόφαση προσέβαλε ο αναιρεσείων Γ. Λ., με την από 15-11-2001 έφεση του, ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς, το οποίο απέρριψε την έφεση ως κατ' ουσία αβάσιμη με την υπ' αριθμ. 258/2002 απόφαση του.

Η τελευταία εφετειακή απόφαση αναιρέθηκε με την υπ' αριθμ. 482/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, κατόπιν της από 17-5-2002 αιτήσεως αναιρέσεως του αναιρεσείοντος. Ακολούθως, το Εφετείο Πειραιώς στο οποίο παραπέμφθηκε η υπόθεση εξέδωσε την υπ' αριθμ. 516/2005 απόφαση του, με την οποία έκρινε ότι η ανωτέρω υπό στοιχείο β ανακοπή ερημοδικίας ήταν απορριπτέα ως απαράδεκτη, με τη σκέψη ότι δεν επιτρέπεται η άσκηση δεύτερης ανακοπής ερημοδικίας κατά της ίδιας αποφάσεως και ο ανακόπτων-αναιρεσείων είχε προηγουμένως ασκήσει κατά της ίδιας υπ' αριθμ. 1325/2000 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς ανακοπή ερημοδικίας με τους ίδιους ακριβώς λόγους, για τους οποίους εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 7294/2000 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς που την απέρριψε ως απαράδεκτη, με αυτή δε την αιτιολογία αντικατέστησε εκείνη της πρωτόδικης αποφάσεως (6051/2001) και απέρριψε την από 15-11-2001 έφεση ως κατ' ουσία αβάσιμη.

Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκε η από 13-7-2005 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1509/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την υπ' αριθμ. 516/2005 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, με την αιτιολογία ότι η προγενέστερη ανακοπή ερημοδικίας ήταν δικονομικώς ανυπόστατη και η απόρριψη της για τον λόγο αυτό, ως απαράδεκτης, με την υπ' αριθμ. 7294/2000 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς δεν εμπόδιζε την άσκηση νέας παραδεκτής ανακοπής κατά της ερήμην υπ' αριθμ. 1325/2000 αποφάσεως του ίδιου Δικαστηρίου.

Μετά την παραπομπή της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου Πειραιώς για περαιτέρω εκδίκαση, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 555/2007 απόφαση, με την οποία, κατ' αποδοχή της εφέσεως του αναιρεσείοντος, εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση και ακολούθως, κατ' αποδοχή ως βάσιμης της ανακοπής ερημοδικίας αυτού, εξαφανίσθηκε η πρωτόδικη απόφαση και ερευνηθείσης κατ' ουσίαν της αγωγής, έγινε δεκτή αυτή ως προς την μόνη ερευνώμενη επικουρική της βάση και υποχρεώθηκε ο αναιρεσείων να καταβάλει στους ήδη αναιρεσιβλήτους τα αναφερόμενα σ' αυτή ποσά.

Η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, επιδόθηκε, με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων, στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών στις 25-1-2008, όπως προκύπτει τούτο από την υπ' αριθμ. 640Δ/2008 έκθεση επιδόσεως του δικ. επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά ..., μέσω δε του Εισαγγελέως, διαβιβάσθηκε στο εξωτερικό προς επίδοση στον εκεί διαμένοντα αναιρεσείοντα και ακολούθως, επιδόθηκε πράγματι σ' αυτόν, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης της Χάγης, στις 12 Μαρτίου 2008, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη από 17-3-2008 βεβαίωση επιδόσεως στην αγγλική γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα.

Η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, όπως προκύπτει από τη συνημμένη σ' αυτή πράξη καταθέσεως του οικείου δικαστηρίου, κατατέθηκε αρμοδίως στο Εφετείο Πειραιώς στις 11 Ιουνίου 2008 δηλαδή μετά την πάροδο της προβλεπόμενης από τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 2 ΚΠολΔ προθεσμίας των ενενήντα ημερών (εφόσον ο αναιρεσείων διαμένει στο εξωτερικό), από την επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, η οποία (προθεσμία) έληγε στις 10 Ιουνίου 2008, ημέρα Τρίτη.

Συνεπώς η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της, λαμβανομένου υπόψη αυτεπαγγέλτως αλλά και κατ' αποδοχή της σχετικής περί αυτού ενστάσεως των αναιρεσιβλήτων, νομίμως προβληθείσης με τις εμπροθέσμως προ είκοσι ημερών κατατεθείσες προτάσεις τους, με παράλληλη καταδίκη του αναιρεσείοντος στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Ιουνίου 2008 αίτηση του Γ. Λ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 555/2007 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 24 Απριλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ