1244/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1244 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1244/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα, σύμφωνα με την υπ’ αριθ. 38/2016 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη - Εισηγητή, Διονυσία Μπιτζούνη και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γερασίμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 27 Μαΐου 2016, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου A. H. του A., κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Γρεβενών, ο οποίος δεν παρέστη στο Συμβούλιο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 125, 126, 127, 128, 129, 130/2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Μικτό ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 17 Ιουλίου 2015 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 896/2015.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελως του Αρείου Πάγου Άννας Ζαϊρη με αριθμό 30/12-2-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, κατ’ άρθρο 513§1 σε συνδ. με άρθρο 476§1 εδ. α’ Κ.Π.Δ., την από 17-7-2015 αίτηση αναίρεσης του H. (επ.) A. (ον.) του Α.

και της H., που γεννήθηκε στο Ελμπασαν , Αλβανίας στις 31-5-1978 κατά της υπ’ αρ. 125-130/8-4-2013 απόφασης του ΜΟΕ Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα ακόλουθα: Πριν από κάθε έρευνα για τη βασιμότητα ή μη των λόγων άσκησης ενδίκου μέσου - και αναίρεσης - πρέπει να έχει ερευνηθεί ότι τούτο έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, γιατί άλλως τούτο είναι και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτο σύμφωνα με το άρθρο 476§1 Κ.Ποιν.Δ.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 473§2, ΚΠΔ το ένδικο μέσο της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι ημέρες από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης απόφασης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ.3 ΚΠΔ που τηρείται, από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, όταν αυτή (προσβαλλόμενη απόφαση) εκδόθηκε παρόντος του δικαιούμενου στην άσκηση του ένδικου μέσου.

Και ναι μεν κατά τη βασική αρχή - που πηγάζει τόσο από τη φύση του πράγματος όσο και από το άρθρο 255 ΑΚ -ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα έτσι ώστε να δικαιολογείται η εκπρόθεσμη άσκηση ενός ένδικου μέσου, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, πλην όμως στην περίπτωση αυτή πρέπει να αναφέρονται στην αίτηση αναίρεσης τα πραγματικά περιστατικά τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα και να επισυνάπτονται τα οικεία αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτουν, αλλιώς το ασκηθέν εκπροθέσμως ένδικο μέσο είναι και απορρίπτεται ως απαράδεκτο, σύμφωνα με τα άρθρα 473, 474§2, 476§1 Κ.Ποιν.Δ. (ΑΠ 511/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση ο αναιρεσείων καταδικάστηκε, κατ’ έφεση σε ποινή ισόβιας κάθειρξης και συνολικής ποινής κάθειρξης δέκα οκτώ μηνών. Η απόφαση εκδόθηκε με παρόντα τον τότε εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα και καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο του αρθρ. 473§3 Κ.Π.Δ. στις 19-9-2013.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε στις 17-7-2015 με την υπ’ αριθ. πρωτ. ενδίκου μέσου 49/2015 δήλωση του ιδίου του αιτούντα ενώπιον του διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Γρεβενών, όπου εκρατείτο σύμφωνα με το αρθρ. 474 παρ. 1 του ΚΠΔ. Επομένως η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την πάροδο της εικοσαήμερης προθεσμίας του άρθρου 473§2 Κ.Π.Δ.

και ο αιτών δεν επικαλείται λόγους ανώτερης βίας που εμπόδισαν την εμπρόθεσμη άσκηση του. Επομένως η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (αρθρ. 476 παρ. 1, 583 παρ. 1 ΚΠΔ). ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω να κηρυχθεί απαράδεκτη η από 17-7-2015 αίτηση αναίρεσης του H. (επ.) A. (ον.) του Α.

και της H., που γεννήθηκε στο Ελμπασάν , Αλβανίας στις 31-5- 1978 κατά της υπ’ αρ. 125-130/8-4-2013 απόφασης του ΜΟΕ Θεσσαλονίκης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Άννα Ζαίρη."

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η προθεσμία άσκησης αναίρεσης κατ’ αποφάσεως που εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο, όταν αυτή ασκείται με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων που ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ είναι δεκαήμερη και αρχίζει από την καταχώριση της απόφασης καθαρογραμμένης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, ενώ, κατά τη συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου κατά την οποία "κανένας δεν υποχρεούται στα αδύνατα", τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση της αίτησης για αναίρεση τότε μόνο συγχωρείται όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠοινΔ συντασσομένη έκθεση ασκήσεως της γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων που επιβεβαιώνουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά η αναίρεση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρα 476 παρ.1, 513 παρ. 1 εδ.

α’ ΚΠοινΔ). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, παραδεκτώς επισκοπούμενα, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττεται η υπ’ αρ. 125 - 130/8-4-2013 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων κατηγορούμενος (ον) A. (επ) H. του A. καταδικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό, στην ποινή της ισόβιας κάθειρξης για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και σε συνολική ποινή κάθειρξης δέκα οκτώ (18) ετών και δέκα (10) μηνών για τις πράξεις του βιασμού, της κλοπής και της υπεξαίρεσης.

Η προσβαλλομένη απόφαση αυτή, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου, καταχωρίσθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ στις 19 Σεπτεμβρίου 2013 με αύξοντα αριθμό …, όπως προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του καταχωρήσαντος Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παρά ταύτα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, με δήλωση στον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης του Καταστήματος Κράτησης Γρεβενών, εκπροθέσμως και συγκεκριμένα στις 17 Ιουλίου 2015, ημερομηνία συντάξεως της σχετικής με αριθμό ενδίκου μέσου …/2015 εκθέσεως αναιρέσεως, δηλαδή μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 παρ. 1 και 3 ΚΠοινΔ προθεσμίας, χωρίς να επικαλείται οποιονδήποτε λόγο ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της.

Με τα δεδομένα αυτά, και αφού διαπιστώνεται ότι ειδοποιήθηκε ο αναιρεσείων να προσέλθει να εκθέσει τις απόψεις του ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (σε Συμβούλιο) κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας ημερομηνία, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 31 Μαρτίου 2016 αποδεικτικό του Γ. Γ., Γραμματέα του Καταστήματος Κράτησης Γρεβενών, πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17 Ιουλίου 2015 αίτηση του (ον) A. (επ) H. του A. και τις H. για αναίρεση της υπ’ αρ. 125 - 130/2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 2016. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιουνίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ