1243/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1243 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1243/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. συζ. Θ. Κ., το γένος Ι. Ι., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Θ. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Καρανίκο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-5-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4352/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 920/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-9-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου ανέγνωσε την από 28-4-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο

πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την δέουσα εκτίμηση του δικογράφου της από 9-2-2007 έφεσης της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 43521/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η αναιρεσείουσα προέβαλε ως μοναδικό λόγο έφεσης την παρά τον νόμο απόρριψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ως μη νόμιμης της από το άρθρο 281 του Α.Κ. ένστασης της περί καταχρηστικής άσκησης της ένδικης αγωγής διαζυγίου, τον οποίο λόγο και αναπτύσσει στις προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου και δεν αμφισβήτησε τη συμπλήρωση τετραετούς διάστασης μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου, την οποία ρητά αποδέχεται με τις προτάσεις της, επικαλούμενη μάλιστα δεδικασμένο περί αυτού. Επομένως, το Εφετείο δεν άφησε αδίκαστο σχετικό λόγο της έφεσης και ο περί του αντιθέτου πρώτος από το άρθρο 559 αριθ. 9 ΚΠολΔ λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος.

Περαιτέρω, αβάσιμος είναι και ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται αιτιολογίας σχετικά με τον άνω λόγο της έφεσης της, διότι τέτοιος λόγος δεν προβλήθηκε και δεν ερευνήθηκε από το Εφετείο.

Για τη θεμελίωσή της από το άρθρο 281 ΑΚ ενστάσεως περί καταχρηστικής ασκήσεως του παρεχομένου από το άρθρο 1439§1 ιδίου Κώδικα δικαιώματος προς διάζευξη, δεν αρκούν οποιεσδήποτε δυσμενείς επιπτώσεις του διαζυγίου σε βάρος του εναγομένου συζύγου ή των τέκνων τους, αλλά απαιτείται οι επιπτώσεις να εκφεύγουν εκείνων που είναι συνήθεις και αυτονόητες και να οδηγούν λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα της σοβαρότητάς τους, στη δημιουργία καταστάσεως υπέρμετρης σκληρής για τον εναγόμενο ή τα τέκνα, ώστε εντεύθεν να επιβάλλεται η διατήρηση του γάμου για την αποτροπή αυτών των συνεπειών (Α.Π. 49/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ότι η αναιρεσείουσα προς απόκρουση της κατ' αυτής ασκηθείσας από τον αναιρεσίβλητο αγωγής διαζυγίου με βάση το άρθρο 1439§3 ΑΚ, πρόβαλε την ένσταση της καταχρηστικής ασκήσεως του προς διάζευξη δικαιώματος του ενάγοντος, επικαλούμενη ειδικότερα ότι: "η επιδίωξη της λύσεως του γάμου από μέρους του ενάγοντος συζύγου της υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, καθόσον η ίδια είναι πενήντα πέντε ετών, στερείται εισοδημάτων, δεν δύναται να βρει εργασία λόγω της ηλικίας της, αλλά και της έλλειψης οποιασδήποτε επαγγελματικής της ειδικεύσεως, ουδέποτε μέχρι σήμερα εργάστηκε, διότι είχε αναλάβει μόνη της τη φροντίδα των τριών τέκνων τους, τα οποία σήμερα έχουν ενηλικιωθεί, η υγεία της είναι κλονισμένη και αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας, ο ενήλικος υιός τους Ι.

με τον οποίο διαμένει και φροντίζει η ίδια, έχει ανάγκη συνεχών φυσικοθεραπειών και φαρμάκων, θα στερηθεί συνεπεία του διαζυγίου την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί με τη διατροφή που θα λάβει, η κατάσταση της υγείας της είναι επισφαλής και θα επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από τη λύση του γάμου, σε περίπτωση θανάτου του ενάγοντος θα στερηθεί της σύνταξής του και τέλος ο ενάγων επιδιώκει με την ένδικη αγωγή στην αποφυγή της υποχρέωσής του προς διατροφής της".

Την άνω ένσταση το Εφετείο απέρριψε ως μη νόμιμη. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη μη εφαρμογή τη διάταξη ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 281 του Α.Κ. και ο περί του αντιθέτου τρίτος από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να συμψηφισθούν τα μεταξύ των διαδίκων δικαστικά έξοδα, καθόσον πρόκειται για διαφορά μεταξύ συζύγων ( άρθρο 179, 183 ΚΠολΔ ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-9-2009 αίτηση της Σ. συζύγου Θ. Κ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ' αριθ. 920/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Συμψηφίζει τα μεταξύ των διαδίκων δικαστικά έξοδα.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ