Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific substantive law violated and its impact on judgment.

Απόφαση 1242 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1242/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κώστα Βουτσά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου Δημοσίου Δικαίου, (ΝΠΔΔ), με την επωνυμία Γενικό Νοσοκομείο Θεσ/νίκης "ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, από τον Διοικητή του κ..... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αναστασία Σκουλά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-3-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 169/2005του ίδιου Δικαστηρίου και 17698/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 14-7-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 18-3-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1)αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου...., 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.

Η απαρίθμηση των λόγων είναι περιοριστική. Έτσι, στους λόγους αυτούς, δεν περιλαμβάνονται, πλην άλλων, και οι προβλεπόμενοι από τους αριθμούς 8, 11, 12, 13 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Στην προκειμένη περίπτωση με τους δύο λόγους της αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το οικείο μέρος τους, προβάλλονται οι αιτιάσεις ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, επί εφέσεως της αναιρεσείουσας, παραμόρφωσε το περιεχόμενο του όρου 10 της υπογραφείσας μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου νοσοκομείου συμβάσεως, δεν εκτίμησε ορθά τα προσαχθέντα και επικληθέντα από την ίδια έγγραφα, δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες με τις προτάσεις της ισχυρισμούς και εσφαλμένα δέχθηκε ότι εισέπραττε τους μηνιαίους μισθούς της χωρίς να παρέχει εργασία στο αναιρεσίβλητο κατά τα ειδικότερα στους λόγους αυτούς διαλαμβανόμενα και έτσι υπέπεσε στις προβλεπόμενες από το άρθρο 559 αριθμ. 20 σε συνδυασμό με τους αριθμούς 8, 11, 12, και 13 ΚΠολΔ πλημμέλειες.

Όμως, όλες αυτές οι αιτιάσεις, δεν συνιστούν και λόγους αναιρέσεως από εκείνους που περιοριστικά προβλέπονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ, αφού με βάση το άρθρο αυτό και όχι το άρθρο 559 του ίδιου Κώδικα πρέπει να κριθεί στην προκειμένη περίπτωση αν συντρέχει κάποιος λόγος αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Επομένως, αμφότεροι οι λόγοι αυτοί, κατά το οικείο μέρος τους, είναι απαράδεκτοι.

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να εκτίθενται στο αναιρετήριο, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, η επίδραση που είχε το σφάλμα αυτό στο διατακτικό της αποφάσεως και επιπλέον να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για τη βασιμότητα ή μη της αγωγής.

Εν προκειμένω, με τους ανωτέρω λόγους της αίτησης αναίρεσης, κατά το οικείο μέρος τους, υπό την επίκληση, κατ' εκτίμηση, πλημμέλειας από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ (και όχι 559 αριθμ. 1 ίδιου Κώδικα), καταλογίζεται στο ως εφετείο δικάσαν πολυμελές πρωτοδικείο, ότι με το να δεχθεί ότι η αναιρεσείουσα κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερη από την είσπραξη των αποδοχών της εκ της εργασιακής της σχέσης με το αναιρεσίβλητο νοσοκομείο, χωρίς αντίστοιχη παροχή των υπηρεσιών της σ' αυτό και με το να μη δεχθεί ότι υφίστατο σπουδαίος λόγος για την καταγγελία της σχέσης εργασίας εκ μέρους του αναιρεσιβλήτου, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 904, 905, 672 και 656 ΑΚ. Οι λόγοι είναι απαράδεκτοι, διότι δεν προσδιορίζεται στο αναιρετήριο το αποδιδόμενο στο δικαστήριο της ουσίας σφάλμα ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή των ως άνω κανόνων ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, αλλά και η επίδραση που έχει το σφάλμα αυτό στο διατακτικό της αποφάσεως. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 14 Ιουλίου 2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 17698/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 25 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ