1241/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1241 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1241/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 14 Φεβρουαρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων-καλούντων: 1) α) Φ. χήρας Α. Δ., β) Α. Δ. του Α. και γ) Ι. Δ. του Α., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος Α. Δ. του Ι., 2) Π. Δ. του Ι., κατοίκου ... και 3) Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Πρότυποι Κτηνοτροφικαί και Ζωοτροφικαί Επιχειρήσεις" και το διακριτικό τίτλο "DEMICO Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Μαδημένο με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου - καθής η κλήση: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε." (ΑΤΕ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κουλουρούδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-1983 ανακοπή των αρχικά αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Χαλανδρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 325/ 1983 του ίδιου Δικαστηρίου, 12966/1984, 368/1986 μη οριστικές και 1844/1999 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησαν οι αρχικά αναιρεσείοντες με την από 26-9-2000 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκαν οι 662/2008 και 243/2010 αποφάσεις του Αρείου Πάγου, που κήρυξαν απαράδεκτη τη συζήτηση. Η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με την από 9-6-2010 κλήση των ήδη αναιρεσειόντων.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 13-2-2006 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Διονυσίου Γιαννακόπουλου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 9-6-2010 κλήση των ήδη αναιρεσειόντων Φ. Δ. (χήρας του πρώτου αρχικά αναιρεσείοντος Α. Δ.), Α. Δ., Ι. Δ. (τέκνων αυτού), Π. Δ. (δευτέρου αναιρεσείοντος) και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Πρότυποι Κτηνοτροφικαί και Ζωοτροφικαί Επιχειρήσεις" και το διακριτικό τίτλο "DEMICO Α.Ε." (τρίτης αναιρεσείουσας) νομίμως φέρεται για συζήτηση η προκειμένη υπόθεση, νομίμως δε επαναλαμβάνεται η δίκη από τους τρεις πρώτους καλούντες, οι οποίοι δικαιούνται να επαναλάβουν αυτήν ως μόνοι εξ αδιαθέτου συγκληρονόμοι του πρώτου αρχικά αναιρεσείοντος (άρθρα 1710 εδ.β, 1813 και 1820 Α.Κ.), μετά τη γνωστοποίηση με την πιο πάνω κλήση τους του επισυμβάντος στις 29-8-2001 θανάτου αυτού (πρώτου αρχικά αναιρεσείοντος) και της εκ του λόγου τούτου βιαίας διακοπής της δίκης (άρθρα 286 περ.α, 287 παρ.1 και 290 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Από τη σαφή διατύπωση της ανωτέρω διατάξεως προκύπτει ότι ο προαναφερθείς λόγος αναιρέσεως ιδρύεται μόνο επί παραβάσεως κανόνων του ουσιαστικού δικαίου και όχι εκείνων του δικονομικού δικαίου. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 Κ.Πολ.Δ. η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 (πράγματι δε 560) αριθ.1 Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παραβίασε κανόνες του ουσιαστικού δικαίου και συγκεκριμένα ότι κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 126 και 129 Κ.Πολ.Δ.

σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 934 του ίδιου κώδικα δέχθηκε ότι η επίδοση του αναφερόμενου προγράμματος αναγκαστικού πλειστηριασμού στην τρίτη ανακόπτουσα και ήδη τρίτη αναιρεσείουσα ήταν παραδεκτή και νόμιμη, ενώ η επίδοση αυτή δεν ήταν νόμιμη διότι η παραλαβούσα Φ. Δ., σύζυγος του πρώτου αρχικά ανακόπτοντος, που κατά την αναφερόμενη έκθεση επιδόσεως φερόταν ως υπάλληλος αυτής (της τρίτης αναιρεσείουσας), πράγματι δεν ήταν υπάλληλός της διότι ασχολούνταν με τα οικιακά.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος και κατά τα δύο σκέλη του και ειδικότερα κατά μεν το πρώτο διότι οι διατάξεις των οποίων την παράβαση επικαλούνται οι αναιρεσείοντες δεν είναι ουσιαστικού αλλά δικονομικού δικαίου, κατά το δεύτερο δε διότι με αυτό οι αναιρεσείοντες πλήττουν την ανέλεγκτη περί των πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου.

Στις διατάξεις του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., στις οποίες απαριθμούνται περιοριστικά οι λόγοι αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, δεν περιλαμβάνεται λόγος αντίστοιχος εκείνου του άρθρου 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ.

και συνακόλουθα όσον αφορά τις αποφάσεις αυτές δεν προβλέπεται λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως λόγω πλήρους ελλείψεως αιτιολογιών ή λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Συνεπώς ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι στερείται νομίμου βάσεως διότι περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες κατά τα ειδικότερα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, να μην καταδικασθούν όμως οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου ενόψει του ότι η τελευταία δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-9-2000 αίτηση για αναίρεση της 1844/1999 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουνίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ