Supreme Court partially allows appeal against eviction compensation ruling due to procedural defect in counterclaim service.

Απόφαση 1240 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1240/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. Ρ. του Π., έως και 36) Α. Θ. συζ. Θ. Α., κατοίκων ..., εκ των οποίων ο 2ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Δράκο - Βούλγαρη και οι 3ος, 4η, 25η, 31ος, 32ος, 33ος, 34ος, 35ος και 36η εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο τους, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ο 1ος αναιρεσείων Α. Ρ. του Π. απεβίωσε και κληρονομήθηκε από τις α) Μ. χα Α. Ρ., το γένος Γ. Π., β) Α. Ρ. του Α. και γ) Α. Ρ. του Α., ..., που συνεχίζουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη και εκπροσωπούνται από τον ίδιο. Οι λοιποί των αναιρεσειόντων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Βασίλειο Κυριαζόπουλο, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27-11-2009 και 5-1-2010 αιτήσεις καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Εφετείο Πατρών και συνεκδικάστηκαν με σαράντα δύο (42) αυτοτελείς αιτήσεις, ανταιτήσεις και παρεμβάσεις φυσικών προσώπων, μεταξύ των οποίων και των ήδη αναιρεσειόντων. Εκδόθηκε η 240/2012 απόφαση του Εφετείου Πατρών, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-12-2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 15-10-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου και την απόρριψη του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ "Αναίρεση επιτρέπεται μόνον ... α) αν το Δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε ή επιδίκασε περισσότερα από όσα ζητήθηκαν ή άφησε αίτηση αδίκαστη ...".

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως κατ' ορθότερο χαρακτηρισμό προβάλλουν οι αναιρεσείοντες, εκ των οποίων λόγω θανάτου του πρώτου εξ αυτών Ρ. Α. συνεχίζουν οι εξ αδιαθέτου κληρονόμοι, Μ. Ρ., σύζυγός του, τα τέκνα του Α. σύζυγος Π. Μ. και Α. Ρ. σύζυγος Χ. Μ., το γένος Α. Ρ. (όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 177/2013 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών Τμήμα Εκούσιας Δικαιοδοσίας), την αιτίαση του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ ότι το Εφετείο άφησε αδίκαστη ανταίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης την οποία παραδεκτά άσκησαν με τις προτάσεις σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 20 παρ. 5 του Ν. 2882/2002 κατά την συζήτηση της από 27-11-2009 αντίθετης αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου. Από την επισκόπηση των από 14-4-2011 προτάσεων των αιτούντων, που κατατέθηκαν, σύμφωνα με την σχετική επισημείωση του Γραμματέα του Εφετείου, στις 23-5-2011 και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει η άσκηση της ανωτέρω ανταιτήσεως ως και η παράλειψη του Δικαστηρίου να συνεκδικάσει και την εν λόγω ανταίτηση των ανταιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Με τον δεύτερο λόγο της αναιρέσεως, κατ' εκτίμηση, πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για πλημμέλεια από το άρθρο 559 αριθμός 14 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση κατά την ανεκδίκαστη της από 9-12-2009 αυτοτελούς αιτήσεως των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων και της από 5-1-2010 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου και ήδη αναιρεσιβλήτου για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος των επιδίκων και εδαφικών εκτάσεων και επικειμένων, κήρυξε την ανωτέρω αίτηση απαράδεκτη με την αιτιολογία ότι δεν τηρήθηκε η προβλεπόμενη προδικασία, και ειδικότερα ότι η αίτησή τους δεν κοινοποιήθηκε εμπρόθεσμα, και νόμιμα στο αντίδικο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 20 παρ. 3 και 19 παρ. 4 του Ν. 2882/2002.

Ότι οι αιτούντες και ήδη αναιρεσείοντες τήρησαν την ανωτέρω προδικασία αφού την ως άνω αίτησή τους είχαν επιδώσει στο Ελληνικό Δημόσιο, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 7415/18-12-2009, έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Πειραιώς ..., την οποία ενώ είχαν προσκομίσει ενώπιον του Εφετείου εντός άλλης εκθέσεως επιδόσεως, δεν την επικαλέσθηκαν με τις ενώπιον του εν λόγω Δικαστηρίου κατατεθείσες προτάσεις.

Ότι η μη επίκληση της ανωτέρω εκθέσεως επιδόσεως στις κατατεθείσες προτάσεις ενώπιον του Εφετείου συνιστά "τυπική" παράλειψη την οποία κατά την διάταξη του άρθρου 227 ΚΠολΔ ο Δικαστής υποχρεούται να προκαλέσει τη συμπλήρωσή της καλώντας τον πληρεξούσιο Δικηγόρο ή τους ίδιους να τη συμπληρώσουν.

Κατά την διάταξη του άρθρου 19 παρ. 7 εδ. γ' του Ν. 2882/ 2001 ΚΑΑΑ η οποία εφαρμόζεται και κατά την εκδίκαση της αιτήσεως οριστικού προσδιορισμού αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 6 εδ. α' του ιδίου νόμου (Ν. 2882/2001 ΚΑΑΑ), οι διάδικοι μέχρι να τελειώσει η συζήτηση στο ακροατήριο υποχρεούνται να προσάγουν όλα τα αποδεικτικά τους μέσα.

Στην προκειμένη περίπτωση από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και την επισκόπηση των προτάσεων προκύπτει ότι οι αναιρεσείοντες ούτε επικαλέστηκαν αλλ' ούτε και προσκόμισαν την υπ' αριθμ. 7415/18.12.2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή Πειραιώς της από 9.12.2009 αυτοτελούς αιτήσεως των αιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων.

Επομένως ο ανωτέρω λόγος πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει ν' αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και συγκεκριμένα μόνον κατά το μέρος, που αφορά την με τις από 23.5.2011 έγγραφες προτάσεις των ανταιτούντων και ήδη αναιρεσειόντων ασκηθείσα ανταίτηση κατά την συζήτηση της από 27.11.2009 αντίθετης αίτησης του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της για περαιτέρω εκδίκαση στο εκδόσαν την ίδια απόφαση Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί το αναιρεσίβλητο στην πληρωμή μέρους της δικαστικής δαπάνης των αναιρεσειόντων (άρθρα 178 παρ. 1 και 183 ΚΠολΔ), μειωμένη όμως, κατ' άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/ 1957.

Τέλος, μετά την προσθήκη της παρ. 4 στο άρθρο 495 ΚΠολΔ με το άρθρο 12 του Ν. 4055/2012, που ισχύει από 2.4.2012 λόγω της νίκης των αναιρεσειόντων πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ' αριθμ. 240/2012 απόφαση του Εφετείου Πατρών κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στην πληρωμή μέρους της δικαστικής δαπάνης των αναιρεσειόντων από τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Οκτωβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ