1239/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1239 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1239/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Ανδρέα Πετρόπουλο και Θεοδώρα Ευσταθοπούλου βάσει δηλώσεων του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: ...(αναφέρονται 8 ονόματα). Δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-11-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 327/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 349/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 17-2-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 20-3-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή ως βασίμου του μοναδικού λόγου αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος σ΄ αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ΄Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες υπ΄ αριθ. 15349/18-4-2006 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Χανίων ...., .....΄, ....΄, ....΄, ...΄ και .... εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ρόδου ...., ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πατρών ....

και ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ...., αντίστοιχα, και τις κάτω από την 4η από αυτές αφενός από 3-4-2006 έγγραφη απόδειξη του αξιωματικού υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Ρόδου και αφετέρου υπό την ίδια χρονολογία έγγραφη βεβαίωση του πιο πάνω δικαστικού επιμελητή ....., που έχει προσυπογραφεί από την αρμόδια ταχυδρομική υπάλληλο, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, νόμιμα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε σε κάθε μία από τις αναιρεσίβλητες, με την επιμέλεια της αναιρεσείουσας, η οποία επισπεύδει τη συζήτηση.

Οι αναιρεσίβλητες δεν εμφανίστηκαν κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στην πιο πάνω δικάσιμο. Επομένως πρέπει, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία αυτών.-

2.- Επειδή, κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται : α) για παράβαση που δεν μπορεί να προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη.

Εξάλλου, από τα άρθρα 115 παρ. 3 και 256 παρ. 1δ ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στη διαδικασία ενώπιον του Ειρηνοδικείου, κατά την οποία δεν είναι υποχρεωτική η κατάθεση προτάσεων, οι διάδικοι οφείλουν να προτείνουν όλους τους αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς τους, όπως είναι η ένσταση καταχρήσεως δικαιώματος, προφορικά κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο και επιπλέον οι ισχυρισμοί αυτοί να καταχωριστούν στα πρακτικά, με συνοπτική έκθεση των γεγονότων που τους θεμελιώνουν, εκτός αν περιέχονται στις κατατιθεμένες στο ακροατήριο προτάσεις.

Σε κάθε όμως περίπτωση απαιτείται προφορική πρόταση του ισχυρισμού που σημειώνεται στα πρακτικά και δεν αρκεί μόνο η έκθεση του ισχυρισμού στις έγγραφες προτάσεις (Ολ. ΑΠ 2/2005). Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο της αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με το να κρίνει ως νομικά αβάσιμη την από το άρθρο 281 ΑΚ ένσταση της αναιρεσείουσας για κατάχρηση δικαιώματος και ακολούθως να απορρίψει ως αβάσιμο το σχετικό λόγο της εφέσεως αυτής κατά της εκκληθείσας πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία η εν λόγω ένσταση είχε απορριφθεί ως νομικά αβάσιμη, παραβίασε τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου του άρθρου 281 ΑΚ.

Από τα προσκομιζόμενα διαδικαστικά έγγραφα, τα οποία παραδεκτώς επισκοπεί ο ΄Αρειος Πάγος και ιδίως από το επίσημο αντίγραφο των πρακτικών συνεδριάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, που πιστοποιούν τις γενόμενες στο ακροατήριο διαδικαστικές πράξεις, προκύπτει ότι η εν λόγω ένσταση δεν έχει καταχωριστεί στα πρακτικά αυτά και συνακόλουθα δεν προτάθηκε νομίμως και δεν μπορούσε γι΄ αυτό να προταθεί παραδεκτά, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 αριθ. 3 και 269 ΚΠολΔ, ούτε στο Εφετείο (ΑΠ 1055/2005, 649/1994).

Επομένως ο προαναφερόμενος λόγος της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. ΄Ένα όμως μέλος του Δικαστηρίου, δηλαδή η Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου έχει την ακόλουθη γνώμη : Από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ, που ορίζει ότι είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται για τις πιο πάνω αναφερόμενες εξαιρετικές περιπτώσεις, προκύπτει ότι όρος παραδοχής κάποιου λόγου αναιρέσεως είναι το να έχει προταθεί νόμιμα αντίστοιχος ισχυρισμός ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας και μάλιστα στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, αν αυτού η απόφαση προσβάλλεται με την αναίρεση, και συγκεκριμένα να έχει προταθεί νόμιμα, και δη με λόγο εφέσεως ή με τις προτάσεις, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η με τον τρόπο αυτόν πρόταση επιτρέπεται.

Ειδικότερα, θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ του τρόπου προτάσεως του ισχυρισμού, στον οποίο στηρίζεται ο λόγος αναιρέσεως, το οποίο (τρόπο προτάσεως του ισχυρισμού) αφορά αποκλειστικά και μόνο η προαναφερόμενη διάταξη, και του απαραδέκτου για κάποιο συγκεκριμένο λόγο του ίδιου του ισχυρισμού, στο οποίο απαράδεκτο δεν αναφέρεται η διάταξη.

Αν υφίσταται (δικονομικό) απαράδεκτο του ισχυρισμού ιδρύεται λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, αν η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν είναι ειρηνοδικείου ή πρωτοδικείου που έχει εκδοθεί σε έφεση κατά αποφάσεως ειρηνοδικείου, ενώ στη τελευταία περίπτωση, δηλαδή σε περίπτωση (δικονομικού) απαραδέκτου δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως ακριβώς διότι δεν προβλέπεται τέτοιος λόγος από το σχετικό άρθρο 560 ΚΠολΔ(πρβλ.

Ολ. ΑΠ 2/2005). Στην προκειμένη όμως περίπτωση η ως άνω ένσταση της αναιρεσείουσας για κατάχρηση δικαιώματος (άρθρο 281 ΑΚ), ανεξάρτητα από το ότι πράγματι δεν είχε προταθεί νόμιμα στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο (Ειρηνοδικείο), αφού δεν είχε προταθεί και προφορικά κατά την ενώπιον του δικαστηρίου εκείνου συζήτηση, δεδομένου ότι είχε προταθεί μόνο με τις προτάσεις της αναιρεσείουσας, πάντως είχε επαναφερθεί στο Πολυμελές Πρωτοδικείο με λόγο της εφέσεως της τελευταίας (αναιρεσείουσας).

Δηλαδή είχε προταθεί, σύμφωνα με τα παραπάνω, νόμιμα στο τελευταίο δικαστήριο, που δίκαζε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, του οποίου η απόφαση προσβάλλεται με την αναίρεση και ως εκ τούτου δεν υφίσταται απαράδεκτο του ως άνω μοναδικού λόγου αναιρέσεως κατά το άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ. Γι΄ αυτό έπρεπε, κατά την παραπάνω γνώμη να εξεταστεί αν είναι ή όχι βάσιμος ο προαναφερόμενος (μοναδικός) από το άρθρο 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται ότι κατά παραβίαση του άρθρου 281 του ΑΚ το Πολυμελές Πρωτοδικείο έκρινε και αυτό ως νομικά αβάσιμη την από την τελευταία διάταξη ως άνω ένσταση της αναιρεσείουσας και ακολούθως απέρριψε ως αβάσιμο το σχετικό λόγο της εφέσεως αυτής κατά της εκκληθείσας πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία η εν λόγω ένσταση είχε απορριφθεί ως νομικά αβάσιμη.-

3.- Επειδή κατ΄ ακολουθίαν των παραπάνω, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί, εφόσον ο με αυτήν προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως κρίθηκε απορριπτέος. Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ των αναιρεσιβλήτων δεν τίθεται, εφόσον δεν υποβλήθηκε από αυτές, οι οποίες δεν παραστάθηκαν, σχετικό αίτημα.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ - ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ Α.Ε." για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 349/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Ιουνίου 2007.

O ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ