1238/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1238 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1238/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος του Αντιπροέδρου), Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου, Σπυρίδωνα Ζιάκα και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Απριλίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΡΕΝΩ ΜΕΣΟΓΕΙΩΝ ΕΜΠΟΡΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΑΕ", και τον διακριτικό τίτλο "ΡΕΜΕΣ Α.Ε.", που εδρεύει στον δήμο Γέρακα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Γρατσία.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ...... και 2) ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Καρακουλάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-4-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 5679/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 27-12-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Καλούδης, διάβασε την από 10-3-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 703 παρ.1 ΑΚ, εκείνος που υποσχέθηκε αμοιβή σε κάποιον (μεσίτη) για τη μεσολάβηση ή την υπόδειξη ευκαιρίας για τη σύναψη μιας σύμβασης, έχει υποχρέωση να πληρώσει μόνο αν η σύμβαση καταρτιστεί ως συνέπεια αυτής της μεσολάβησης ή υπόδειξης. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι προϋποθέσεις της αξιώσεως μεσιτικής αμοιβής είναι α) η ύπαρξη έγκυρης συμβάσεως μεσιτείας, και β) η έγκυρη σύναψη της σκοπούμενης (κυρίας) συμβάσεως ως συνέπεια της μεσολαβήσεως ή της υποδείξεως του μεσίτη.

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να αναφέρει στην αγωγή του ο ενάγων που αξιώνει την καταβολή μεσιτικής αμοιβής, προκειμένου αυτή να είναι ορισμένη κατά το άρθρο 216 παρ.1 του ΚΠολΔ. Εξάλλου, κατά το άρθρο 2 παρ. 1 του Π.Δ. 248/1993, για την άσκηση του επαγγέλματος του μεσίτη αστικών συμβάσεων ο ενδιαφερόμενος πρέπει να έχει εγγραφεί στο οικείο Επιμελητήριο της έδρας του.

Στην υπόθεση που κρίνεται οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι ισχυρίζονται με την ένδικη αγωγή τους, ότι στις 29-5-2001, ο Z1, ενεργώντας ως νόμιμος εκπρόσωπος της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας εταιρείας, έδωσε έγγραφη εντολή στους ενάγοντες, οι οποίοι διατηρούν μεσιτικό γραφείο στη .... Αττικής να του υποδείξουν, ακίνητο προς αγορά στην περιοχή ...., αντί αμοιβής 7.000.000 δρχ., πλέον του αναλογούντος στο ποσό αυτό Φ.Π.Α.

Ότι την ίδια ημέρα (29-5-2001) οι αναιρεσίβλητοι υπέδειξαν στον Z1 ακίνητο εκτάσεως 3.500 τ.μ., που βρίσκεται στο ...., επί της Λεωφόρου ..... και της οδού ...., ιδιοκτησίας Z2, για την αγορά του οποίου η αναιρεσείουσα έδειξε αμέσως ενδιαφέρον, και ότι στις 17-12-2001 ο Z2 πώλησε και μεταβίβασε σ' αυτήν το προαναφερόμενο ακίνητο με το υπ' αριθ. 2423/17-12-2001 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Χριστίνας Μάνδρου, αντί τιμήματος 350.000.000 δρχ.

Ακολούθως, ζητούν να υποχρεωθεί η αναιρεσείουσα να καταβάλει σ' αυτούς το ανωτέρω ποσό που είχε συμφωνηθεί ως αμοιβή. Σύμφωνα με τα ανωτέρω η ένδικη αγωγή είναι ορισμένη, αφού περιέχει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία, προκύπτει δε με σαφήνεια από το περιεχόμενό της, ότι οι αναιρεσίβλητοι είχαν νομίμως διοριστεί μεσίτες αστικών συμβάσεων.

Σημειώνεται, ότι όπως προκύπτει από τις προτάσεις που κατέθεσε η αναιρεσείουσα στο Πρωτοδικείο και στο Εφετείο, δεν αμφισβήτησε αυτή την ιδιότητα των αναιρεσιβλήτων, ως νομίμως διορισμένων μεσιτών αστικών συμβάσεων, αλλά ισχυρίστηκε απλώς ότι η αγωγή είναι αόριστη, διότι δεν περιέχει τα προαναφερόμενα στοιχεία.

Επομένως, το Εφετείο που δέχτηκε ότι η αγωγή περιέχει τα απαιτούμενα προς τούτο από το νόμο στοιχεία, δεν έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν, ούτε παρέλειψε να κηρύξει την αγωγή απαράδεκτη, λόγω αοριστίας και οι περί του αντιθέτου, από το άρθρο 559 αριθ.8 και 14 του ΚΠολΔ, πρώτος και τρίτος, αντίστοιχα, λόγοι της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, που εκτιμάται ότι στηρίζεται σε πλημμέλεια από την παραπάνω διάταξη του άρθρου 559 αριθ.8 του ΚΠολΔ, και με τον οποίο αποδίδεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον προταθέντα από την αναιρεσείουσα ισχυρισμό για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποιήσεως της αγωγής, ενόψει του ως άνω περιεχομένου της, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, αφού πρόκειται για νομικό ισχυρισμό, ο οποίος δεν αποτελεί γι' αυτό πράγμα κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-12-2005 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 5679/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Ιουνίου 2007.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ