1235/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1235 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1235/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη και Αναστασία Περιστεράκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Λ. Ρ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Λύρο. Του αναιρεσιβλήτου: Π. Σ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-4-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Μεσολογγίου.

Εκδόθηκε η απόφαση 70/2017 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-10-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις τον άρθρου 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης. Και αν μεν τη συζήτησή επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται

να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, διαφορετικά, αν δηλαδή δεν προκύπτει έγκυρη επίσπευση της συζήτησης ή δεν μπορεί να διαπιστωθεί ποιός διάδικος επέσπευσε τη συζήτησή αυτή κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήση (ΑΠ 1061/2010, ΑΠ 407/2004).

Στην προκειμένη περίπτωση, από την 3028Β/7.2.2018 έκθεση επίδοσης της Δικ. Επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Δυτικής Στερεάς Ελλάδας με έδρα το Πρωτοδικείο Αγρινίου, Χ. Γ. Ρ. που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι, ο αναιρεσίβλητος έχει κληθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Κατά την εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης από το οικείο πινάκιο ο αναιρεσίβλητος ούτε παρέστη, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, πλην όμως η συζήτηση της υπόθεσης θα χωρήσει ως να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 αριθμ. 5 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015, ο οποίος άρχισε να ισχύει από 1-1-2016 (άρθρο 1, άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού), κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός δεν προβλεπόταν μεταξύ των περιοριστικά αναφερόμενων στο παραπάνω άρθρο λόγων, όπως τούτο ίσχυε πριν αντικατασταθεί με το ν. 4335/2015. Από τη διάταξη αυτή, όμοια με εκείνη του άρθρου 559 αρ 8ΚΠοΛΔ, ως "πράγματα"' κατά την έννοια της διάταξης αυτής νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, ή αντένστασης και όχι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής (ΟλΑΠ 9/1997, ΑΠ 625/2008, ΑΠ 328/2008). "Πράγμα", υπό την έννοια αυτή, αποτελεί και ο λόγος της έφεσης ή αντέφεσης που περιέχει παράπονο κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε αυτοτελής ισχυρισμός του εκκαλούντος ή έγινε δεκτός αυτοτελής ισχυρισμός του αντιδίκου του (ΟλΑΠ 22/2005, ΑΠ 845/2011).

Δεν στοιχειοθετείται, όμως, ο λόγος αυτός αναίρεσης αν ο αυτοτελής πραγματικός ισχυρισμός λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας και απορρίφθηκε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, έστω και αν η απόρριψη του δεν είναι ρητή, αλλά συνάγεται από το περιεχόμενο της απόφασης (ΟλΑΠ 11/96, ΑΠ 1434/2010, ΑΠ 1255/2004), όπως συντρέχει και όταν το δικαστήριο δέχθηκε, ως αποδειχθέντα, γεγονότα αντίθετα από εκείνα που συγκροτούν τον ισχυρισμό, οπότε τον έχει αντιμετωπίσει και απορρίψει εκ των πραγμάτων (ΑΠ59/2017,ΑΠ 1876/2013).

Με τον πρώτο λόγο της ένδικης αναίρεσης, κατ' εκτίμηση αυτού, ο αναιρεσείων μέμφεται την προσβαλλομένη απόφαση για παράβαση του άρθρου 560αρ5ΚΠοΛΔ.Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του και συνακόλουθα τους ισχυρισμούς και ενστάσεις του που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, αφού δεν αναφέρει ο αναιρεσείων, ποιους από τους προβληθέντες ισχυρισμούς του που ασκούσαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης δεν έλαβε υπόψη το δικαστήριο.

Με τους δεύτερο και τρίτο λόγους της αναίρεσης, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες ισχυρισμούς του που είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (άρθρ. 560αρ 5 ΚΠολΔ). Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη τα όσα κατέθεσε σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούσαν στον τόπο και κατά το χρόνο που έλαβε χώρα το ατύχημα στην ΕΟ Αντιρρίου - Ιωαννίνων και δεν έλαβε υπόψη τις σχετικές φωτογραφίες, δεχθέν πράγματα χωρίς απόδειξη, καθώς και ότι δεν έλαβε υπόψη τις σχετικές ενστάσεις του και ισχυρισμούς του, με τους οποίους αρνήθηκε την αγωγή, με αποτέλεσμα να εκτιμήσει εσφαλμένα την αγωγή του αναιρεσίβλητου ως προς τις συνθήκες επέλευσης του ατυχήματος και να απορρίψει την ένσταση αποκλειστικής υπαιτιότητας, άλλως συνυπαιτιότητας που πρότεινε με τις προτάσεις του. Οι ανωτέρω λόγοι αναίρεσης είναι προεχόντως απαράδεκτοι, γιατί τα επικαλούμενα προς στοιχειοθέτηση της πλημμέλειας του αριθ. 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ δεν αποτελούν "πράγματα" υπό την προαναφερθείσα έννοια, αλλά αιτιολογημένη άρνηση της ιστορικής βάσης της αγωγής του αναιρεσίβλητου, την δε ένσταση συνυπαιτιότητας έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, και ρητά την απέρριψε ως αβάσιμη κατ' ουσία.

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ 6 ΚΠολΔ που προβλέφθηκε με το ν 4335/2015,επιτρέπεται αναίρεση και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αποτελεί δε κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος.

Ο παρών λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία ότι αυτή δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, β) ο ισχυρισμός (αγωγικός, ένσταση) και τα περιστατικά που προτάθηκαν για τη θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο η έλλειψη, η ανεπάρκεια ή η αντίφαση και η σύνδεση του με το διατακτικό και γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή, αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας, μνεία μόνο τούτου, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία, ποία επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη νομικού χαρακτηρισμού και, αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες, ποίες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει.

Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και, ιδίως, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που εξάγεται απ' αυτές, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές και πλήρες το πόρισμα και για το λόγο αυτόν γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή γιατί δεν αποδείχθηκε. Τα επιχειρήματα του δικαστηρίου που σχετίζονται με την εκτίμηση των αποδείξεων δεν συνιστούν παραδοχές, με βάση τις οποίες διαμορφώνεται το αποδεικτικό πόρισμα και, επομένως, δεν αποτελούν "αιτιολογία" της απόφασης, ώστε, στο πλαίσιο της υπόψη διάταξης του άρθρου 560 αριθμ. 6 (ή 559 αριθμ. 19) του ΚΠολΔ, αυτή να επιδέχεται μομφή για αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια, ενώ δεν δημιουργείται ο ίδιος λόγος αναίρεσης ούτε εξαιτίας του ότι το δικαστήριο δεν αναλύει ιδιαιτέρως και διεξοδικό τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς, οπότε ο σχετικός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος. (ΑΠ189/2018).

Από την επισκόπηση της απόφασης του Ειρηνοδικείου προκύπτουν τα εξής: "Στις 7.10.2014 και περί ώρα 00.40 ο ενάγων, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ….. I Χ.Ε. αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του, εκινείτο στην εθνική οδό Αντιρρίου-Ιωαννίνων με κατεύθυνση προς …. με ταχύτητα περί τα 80χλμ/ώρα. Όταν έφθασε στο 42° χλμ της οδού αυτής, όπου η περιοχή δεν είναι κατοικημένη, η οδός είναι ευθεία, διπλής κατευθύνσεως με ένα ρεύμα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και δεν υπάρχει πινακίδα αναγγελίας κινδύνου (Κ-18) από διέλευση ζώων, επέπεσε με το εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσε σε μια αγελάδα η οποία, κινούμενη κατά τη στιγμή εκείνη χωρίς οδηγό, επιχειρούσε να διασχίσει κάθετα την εθνική οδό από τα αριστερά προς τα δεξιά σε σχέση με την πορεία του αυτοκινήτου, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί θανάσιμα η αγελάδα και να υποστεί φθορές και βλάβες το αυτοκίνητο του ενάγοντος.

Η αγελάδα, όπως αποδείχτηκε, ανήκε στον εναγόμενο και περιφερόταν τη νύχτα εκείνη αδέσποτη στην περιοχή και στη συνέχεια εισήλθε αιφνίδια στη εθνική οδό και επιχείρησε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα αυτής, όταν το αυτοκίνητο του ενάγοντος, κινούμενο με την επιτρεπόμενη για την οδό αυτή ταχύτητα των 80 χλμ/ώρα, βρισκόταν ήδη σε απόσταση 10-15 μέτρα, με αποτέλεσμα ο ενάγων να μη μπορέσει να ενεργήσει οποιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό και να επιπέσει σ' αυτή.

Ενόψει των προεκτεθέντων το ανωτέρω ατύχημα προήλθε από την προαναφερομένη ενέργεια του ζώου του εναγομένου, ενώ ο ενάγων οδηγός δεν φέρει καμία ευθύνη και συνεπώς πρέπει ν' απορριφθεί η ένσταση συνυπαιτιότητος (αρθ. 300 ΑΚ) που προβάλλεται από τον εναγόμενο. Περαιτέρω αποδείχτηκε ότι από την πιο πάνω σύγκρουση προκλήθηκαν εκτεταμένες φθορές στο εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου του ενάγοντος.

Για την αποκατάσταση των ζημιών αυτών ο ενάγων θα αναγκαστεί να δαπανήσει τα παρακάτω ποσά: Α) Για αγορά ανταλλακτικών και συγκεκριμένα: 2 φτερών εμπρός 200 ευρώ, 1 καπό εμπρός 250 ευρώ, 2 φαναριών εμπρός 200, 1 προφυλακτήρα εμπρός κομπλέ 350, 1 τραβέρσας προφυλακτήρα 120 ευρώ, 1 μετώπης εμπρός 150 ευρώ, 2 πλαστικών θόλων 30 ευρώ, 1 φίλτρου αέρος με το φιλτροκούτι 80ευρώ, 1 δεξιού καθρέπτη 100 ευρώ, 1 ψυγείου νερού 110 ευρώ, 1 ψυγείο aircondition 100 ευρώ, 1 βεντιλατέρ 130 ευρώ, 1 ψυγείου intercooler 100 ευρώ, 1 καλύμματος μηχανής 50 ευρώ, 1 βάσης μηχανής δεξιάς 80 ευρώ, 1 παρμπρίζ εμπρός 180 ευρώ, 2 σωληνώσεων AC 100 ευρώ, 2 σωληνώσεων ψυγείου νερού 50 ευρώ, 2 σωληνώσεων ψυγείου intercooler 70 ευρώ, 1 άκρου δεξιού 80 ευρώ, 1 ψαλιδιού δεξιού 70 ευρώ, 1 μπουκάλας αμορτισέρ δεξιού 70 ευρώ, 1 καλύμματος μπαταρίας 30 ευρώ, 1 δοχείου νερού 40 ευρώ και 1 πλαστικής ποδιάς 80 ευρώ, ήτοι συνολΙκά 2830 ευρώ.

Β) Για εργασίες τοποθέτησης των ως άνω ανταλλακτικών και γενικά την επισκευή του αυτοκινήτου του θα δαπανήσει το ποσό των 800 ευρώ και συνεπώς το αιτούμενο για την αιτία αυτή ποσό των 1.385 ευρώ, για το οποίο ο ενάγων προσκομίζει τη χωρίς ημερομηνία προσφορά του Κ. Σ., κρίνεται υπερβολικό κατά το επί πλέον, εν όψει των προαναφερθέντων βλαβών που υπέστη, όπως άλλωστε κατέθεσε και ο μάρτυρας του εναγομένου

Α. Σ., ο οποίος είναι μηχανικός - φανοποιός αυτοκινήτων. Ήτοι η συνολική δαπάνη για την αποκατάσταση των ζημιών του αυτοκινήτου του ενάγοντος θα ανέλθει στο ποσό των (2.830 + 800 =) 3.630 ευρώ. Περαιτέρω, το Δικαστήριο κρίνει ότι το αυτοκίνητο ενάγοντος, τύπου SAAB, 1998 cc, με πρώτο έτος κυκλοφορίας το 2003, εν όψει του είδους και της έκτασης των βλαβών και του γεγονότος ότι δεν επλήγη σε καίρια μηχανικά μέρη, μετά την επιμελημένη επισκευή του σε συνεργείο επιλογής του ενάγοντος θα επανέλθει στην κατάσταση που βρισκόταν και πριν το ατύχημα και συνεπώς η εμπορική του αξία, που δεν υπερέβαινε τα 5.000 ευρώ, ουδεμία υπέστη μείωση, εξαιτίας της συγκρούσεως, λαμβανομένης υπόψη και της παλαιότητας αυτού. Εξ άλλου, όπως αποδείχτηκε, ο ενάγων, εξαιτίας της προαναφερόμενης εις βάρος του αδικοπραξίας, υπέστη ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες του ατυχήματος, το βαθμό υπαιτιότητας του εναγομένου ιδιοκτήτη. του ζημιογόνου ζώου, την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των διαδίκων ,πρέπει να του επιδικαστεί ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 200 ευρώ".

Με τον τελευταίο λόγο του αναιρετηρίου ο αναιρεσείων παραπονείται για παράβαση του άρθρου 560 αρ 6ΚΠοΛΔ. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι αναιτιολόγητα το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε: α) τον ισχυρισμό του περί αποκλειστικής υπαιτιότητας, άλλως συνυπαιτιότητας κατά 95% του αναιρεσίβλητου ως προς την πρόκληση του άνω ατυχήματος, β) τον ισχυρισμό του ότι ο αναιρεσίβλητος έτρεχε με υπερβολική ταχύτητα εντός κατοικημένης περιοχής, δεν έλαβε υπόψη του τις σημάνσεις και τους φωτεινούς σηματοδότες και δεν είχε τεταμένη την προσοχή του ώστε να δει την αγελάδα του και γ) τον ισχυρισμό του ότι ο ελιγμός που ισχυρίζεται στην αγωγή του ότι επιχείρησε ο αναιρεσίβλητος δεν ήταν ο ενδεδειγμένος. Από τις άνω παραδοχές προκύπτει ότι το Ειρηνοδικείο διέλαβε σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις ως προς την αδικοπρακτική ευθύνη του αναιρεσείοντος που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 914, 924 και 300 ΑΚ, τις οποίες εφάρμοσε και το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Ειδικότερα με σαφήνεια εκτίθεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι η υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος συνίσταται στο ότι η ανήκουσα σ' αυτόν αγελάδα περιφερόταν αδέσποτη κατά τη διάρκεια της νύκτας στην Ε.Ο. Αντιρρίου Ιωαννίνων και σε περιοχή που δεν υπάρχει πινακίδα αναγγελίας κινδύνου (Κ-18) διέλευσης ζώων, και εισήλθε κάθετα στο οδόστρωμα, με αποτέλεσμα την πρόσκρουση σ' αυτήν του οχήματος που οδηγούσε ο αναιρεσίβλητος, ο οποίος και οδηγούσε με σύνεση και προσοχή και με την επιτρεπόμενη γι' αυτόν, ταχύτητα, λόγω δε της αιφνίδιας κινήσεως του ζώου κατά τον τρόπο που περιγράφηκε δεν είχε την δυνατότητα να ενεργήσει οποιοδήποτε αποφευκτικό ελιγμό. Κατά συνέπεια είναι αβάσιμος ο ως άνω λόγος, με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα, προβάλλων τις ως άνω αιτιάσεις.

Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495§3 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό. Θέμα δικαστικής δαπάνης δεν τίθεται, εφόσον ο αναιρεσίβλητος λόγω της ερημοδικίας του δεν υποβλήθηκε σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 12.10.2017 αίτηση του Λ. Ρ. για αναίρεση της 70/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Μεσολογγίου (διαδικασία μικροδιαφορών).

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαΐου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Ιουλίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ