1235/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1235 / 2016 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1235/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Καπελούζο - Εισηγητή, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα και Νικόλαο Τσάκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 25 Μαΐου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Άννας Ζαΐρη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Θ. Π. του Π., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέργιο Γιαλάογλου, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 709/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Νοεμβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1358/2015.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 504 παρ.3 ΚΠοινΔ "αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται κατά του περί αποδόσεως ή δημεύσεως μέρους της αποφάσεως εις τους εις το άρθρο 492 αναφερομένους, κατά δε το άρθρο 492 ΚΠοινΔ, κατά του περί αποδόσεως των αφαιρεθέντων και πειστηρίων και περί δημεύσεως μέρους πάσης αποφάσεως επιτρέπεται έφεση εις τον κατηγορούμενο, τον πολιτικώς ενάγοντα και τρίτον του οποίου τις αξιώσεις έκρινε η απόφαση.

Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι είναι επιτρεπτή η άσκηση αναιρέσεως σε κάθε περίπτωση κατά την οποία απόφαση ποινικού δικαστηρίου αποφάνθηκε περί δημεύσεως ή αποδόσεως των κατασχεθέντων κατά την προδικασία πραγμάτων. Περαιτέρω, από τις διατάζεις των άρθρων 473 παρ. 2 και 474 παρ. ΚΠοινΔ προκύπτει ότι το ένδικο μέσο της αναίρεσης ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε το προσβαλλόμενο βούλευμα ή απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον Προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος και αν κρατείται σε φυλακή, σ’ εκείνων που τη διευθύνει, κατ’ εξαίρεση δε μόνον, όταν πρόκειται για καταδικαστική απόφαση και ασκείται από τον καταδικασθέντα κατηγορούμενο, μπορεί να ασκηθεί και με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Καταδικαστική δε είναι η απόφαση με την οποία κηρύσσεται ένοχος ο κατηγορούμενος και επιβάλλεται σ’ αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας ή χρηματική ποινή (Ολ.ΑΠ 5/2000), ενώ δεν είναι καταδικαστική η απόφαση που διατάσσει δήμευση κατασχεθέντων (ΑΠ 879/2006).

Στη προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 709/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό και μετ’ αναίρεση της με αριθμό 728/2013 αποφάσεως του ιδίου δικαστηρίου (που είχε κηρύξει ένοχο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα), επικυρώθηκε η από 12-7-2011 έκθεση κατασχέσεως του δασοφύλακα Λ. Α. και διατάχθηκε η δήμευση μηχανημάτων που ανήκαν στο ως άνω κατηγορούμενο. Η απόφαση δημοσιεύθηκε παρόντος του εκκαλούντος, που εκπροσωπήθηκε από τον διορισθέντα συνήγορο του Στέργιο Γιαλάογλου, στις 20-10-2015 και καταχωρήθηκε στο προαναφερόμενο ειδικό βιβλίο στις 13-11-2015, όπως προκύπτει από την επ’ αυτής επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα του ποινικού δικαστηρίου. Στις 30-11-2015, ο κατηγορούμενος άσκησε αναίρεση κατά της ως άνω αποφάσεως, με δήλωση που επιδόθηκε στoν Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, την 1-12-2015. Εφόσον όμως η ως άνω προσβαλλόμενη απόφαση, δεν ήταν καταδικαστική, η αναίρεση δεν μπορούσε να ασκηθεί με δήλωση επιδοθείσα στο Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αλλά μόνο κατά τον, στα άρθρα 473§1 και 474 παρ. 1 ΚΠοινΔ, τρόπο, ήτοι με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, εντός δέκα ημερών από την δημοσίευση της αποφάσεως αυτής. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ασκηθείσα χωρίς την τήρηση των διατυπώσεων που προβλέπονται στο νόμο για την άσκηση της, είναι απαράδεκτη.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ., στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30 Νοεμβρίου 2015 αίτηση του Π. Θ. του Π., για αναίρεση της υπ’ αριθμό 709/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ξάνθης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15.Ιουνίου 2016

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ