Supreme Court allows appeal when lower court ignores evidence submitted in main body of appeal briefs.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the Athens Court of Appeal's decision, ruling that the lower court erred by failing to consider specific documents submitted by the appellant. The appellant argued that the payment received was not for a boat sale but a loan, submitting a private agreement, transfer deed, and other documents in the main body of his appeal briefs. The Court held that because these documents were formally submitted and discussed during the appeal hearing, the lower court was legally obligated to evaluate them, making the appeal admissible under Article 559(11) of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 335, 338, 340, 346, 559(11), 561(2) of the Code of Civil Procedure; The court of first instance must examine all evidence lawfully submitted by parties, including documents presented in the main body of appeal briefs, and failure to do so renders the decision appealable.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1234 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1234/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Του αναιρεσείοντος : ......, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Ιωάννης Παπασταύρου, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου : ......., τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Δημήτριος Προκοπίου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26.03.2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 5124/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6060/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 09.01.2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 10.01.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή εν μέρει η ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ., επιτρέπεται αναίρεση και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Σύμφωνα δε με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 340 και 346 ιδίου κώδικα το δικαστήριο της ουσίας έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προς σχηματισμό της δικανικής πεποιθήσεώς του για την αλήθεια ή όχι πραγματικών γεγονότων που ασκούν αμέσως ή εμμέσως ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.
Στην πολιτική δίκη αποδεικτικά μέσα είναι, μεταξύ άλλων, κατά το άρθρο 339 ΚΠολΔ., τα έγγραφα και τα δικαστικά τεκμήρια. Τα τελευταία είναι συμπεράσματα τα οποία συνάγει το δικαστήριο από αποδεδειγμένα γεγονότα για την ύπαρξη ή την ανυπαρξία άλλων γεγονότων. Έτσι, αν ο διάδικος προσκομίζει και επικαλείται κάποιο έγγραφο, που έχει αποδεικτική δύναμη υπό τις προϋποθέσεις των άρθρων 438, 439 και 443 ΚΠολΔ, προς απόδειξη πραγματικού γεγονότος από την αλήθεια του οποίου ο δικαστής, λαμβάνοντας υπόψη και τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατόπιν συλλογισμών μπορεί να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για την αλήθεια ή αναλήθεια πραγματικών γεγονότων, τα οποία αποτελούν άμεσα στοιχεία του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, το δικαστήριο οφείλει να το λάβει υπόψη και να το αξιολογήσει μαζί με τα άλλα τυχόν προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, άλλως καθιστά την απόφασή του αναιρετέα κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων προς απόδειξη του ισχυρισμού του προταθέντος και με ειδικό λόγο εφέσεως ότι δεν ήταν υποκείμενο της υπό του αναιρεσιβλήτου επικαλουμένης με την αγωγή του συμβατικής εννόμου σχέσεως πωλήσεως με αντικείμενο ένα καινούργιο σκάφος επτά μέτρων τύπου "......" και ότι το ποσό που του κατέβαλε ο τελευταίος εκ 5.000.000 δραχμών ή 14.673,51 ευρώ σε μετρητά και επιταγές δεν είχε ως αιτία την εν λόγω πώληση, καταβληθέν κατόπιν εντολής τρίτων, ήτοι του Γ1 και Γ2, οι οποίοι ήσαν δανειστές του αναιρεσιβλήτου από πώληση μεταχειρισμένου σκάφους που κατασκεύασε ο αναιρεσείων το έτος 1998, επικαλέσθηκε και προσήγαγε με το κύριο σώμα των ενώπιον του Εφετείου υποβληθεισών προτάσεων και όχι μόνο με παραπομπή στις πρωτόδικες προτάσεις α) το από 16.7.2006 ιδιωτικό συμφωνητικό, με το οποίο οι ανωτέρω (Γ1 και Γ2) επώλησαν στον αναιρεσίβλητο και τον συνέταιρό του ......., ένα μεταχειρισμένο σκάφος τύπου "..." επτά μέτρων αντί τιμήματος 6.000.000 δραχμών ή 14.673,51 Ευρώ, β) την από ......
πράξη μεταβιβάσεως του Λιμεναρχείο Ρόδου, με αντικείμενο την μεταβίβαση της κυριότητος του πωληθέντος ως μεταχειρισμένου σκάφους, γ) διάφορα σημειώματα του διαχειριστού του σκάφους αυτού, από τα οποία αποδεικνύεται η παράδοση και η λειτουργία του, γ) το υπ' αριθμ. ...... τιμολόγιο πωλήσεως ομοίου σκάφους από τον αναιρεσείοντα προς τους ανωτέρω εντολείς του αναιρεσιβλήτου.
Όπως δε προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμο τον ανωτέρω λόγο εφέσεως του αναιρεσείοντος με την παραδοχή ότι δεν αποδεικνύεται από κάποιο "νόμιμα προσκομιζόμενο έγγραφο" ότι πράγματι ο αναιρεσίβλητος και ο προαναφερόμενος συνεργάτης του αγόρασαν από τους ανωτέρω το καλοκαίρι του έτους 2001 ένα μεταχειρισμένο σκάφος όμοιο με το στην αγωγή περιγραφόμενο αντί τιμήματος εξ 6.000.000 δραχμών για να δικαιολογείται έτσι η καταβολή του ποσού αυτού προς τον αναιρεσείοντα, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του.
Σύμφωνα με την στην προσβαλλομένη απόφαση υπάρχουσα διαβεβαίωση τα ανωτέρω κρίσιμα έγγραφα δεν ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο λόγω της αοριστίας ως προς την επίκλησή τους με γενική αναφορά στις πρωτοδίκως υποβληθείσες από τον αναιρεσείοντα προτάσεις. Πλην όμως, όπως ελέχθη, η επίκληση και η προσαγωγή από τον αναιρεσείοντα των ανωτέρω εγγράφων έγινε και με το κύριο σώμα των εγγράφων προτάσεών του ενώπιον του Εφετείου κατά την συζήτηση της εφέσεώς του, όπως προκύπτει από την παραδεκτώς από τον Άρειο Πάγο γενομένη επισκόπηση, αυτών (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ).
Επομένως, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπόψη από το Εφετείο κατά την δικαιοδοτική του έρευνα περί της ουσιαστικής βασιμότητος των λόγων εφέσεως του αναιρεσείοντος και ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πέμπτος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αρ. 6060/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος εκ χιλίων τριακοσίων (1.300) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 9.5.2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9-6-2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ