Supreme Court dismisses appeal against bankruptcy ruling where some appellants withdrew and others failed to state grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by multiple parties against a second-instance bankruptcy ruling. While the court acknowledged that one appellant withdrew their appeal, it found the remaining appellants' submissions inadmissible because they failed to specify the factual basis for their legal arguments. Consequently, the court rejected the appeal and ordered the appellants to pay the costs of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArticles 576, 568, 498, 573, 297 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible if the appellant fails to state the factual basis of their claim or if the lower court did not examine the substantive merits of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1233 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1233/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειόντων : 1/ X1, 2/ ....., 3/ ......, 4/ ......, 5/ ......, 6/ ......, 7/ ......, 8/ ......, 9/ ......, 10/ X10, 11/ ......, 12/ ......, 13/ ....., 14/ ......, 15/ ......., 16/ ......., 17/ ......., 18/ ......., 19/ ........, 20/ ......., 21/ ......., 22/ X22, 23/ ......., 24/ ......, 25/ ......., 26/ ......, 27/ ......, 28/ ......., 29/ ......, 30/ ......, 31/ ...... και 32/ ......, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Χρηστοπαντελής Παυλάτος, πλην της10ης των αναιρεσειόντων X10, για την οποία ο ως άνω δικηγόρος δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της αναίρεσης και του 22ου X22, ο οποίος δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Της αναιρεσιβλήτου : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΕΩΣ ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΥ - ΕΘΝΙΚΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΑΕ" με έδρα την Αθήνα, νόμιμα εκπροσωπούμενης, ως ειδικής εκκαθαρίστριας της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Μεταλλουργική Χάλυψ ΑΒ και ΝΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος της Ιωάννα Βαβουγιού.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13.09.2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις :3364 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 9506/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 18.05.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την από 28.02.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
I. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 576 παρ. 1, 2 και 3, 568 παρ. 1 και 4 και 498 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, το δικαστήριο οφείλει να εξετάσει αν επισπεύδει αυτός τη συζήτηση ή όταν την επισπεύδει άλλος, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, σε αποφατική δε περίπτωση να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους. Στην προκείμενη περίπτωση από την έκθεση επιδόσεως ..... του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείου Πειραιώς ......., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της 764/6.6.2006 αιτήσεως αναιρέσεως της 9506/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με τη πράξη ορισμού δικασίμου και την κλήση προς συζήτηση κατά την ως άνω δικάσιμο (21.1.2008), επιδόθηκαν, με την επιμέλεια των αναιρεσειόντων, στον 22ο εκ των αναιρεσειόντων X22. Πλην όμως αυτός, όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση, κατά την οποία, η υπόθεση εκφωνήθηκε από την οικεία της σειρά στο πινάκιο και επομένως, αυτή πρέπει να προχωρήσει παρά την απουσία του κατ' άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ.
II. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 296, 297, 298 και 299 ΚΠολΔ, οι οποίες εφαρμόζονται και επί της διαδικασίας της αναιρετικής δίκης, κατά το άρθρο 573§1 του ιδίου Κώδικος, προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δύναται να παραιτηθεί από αυτόν αναίρεση κατά της εκδοθείσης σε βάρος του αποφάσεως του ουσιαστικού δικαστηρίου. Η δήλωση περί της παραιτήσεως γίνεται κατά τους τύπους του άρθρου 297 ΚΠολΔ, ήτοι δια δηλώσεως καταχωριζομένης στα πρακτικά ή δια δικογράφου που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου και ο Άρειος Πάγος αποφαίνεται κατηργημένη την δίκη. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά παραιτήθηκε από την ασκηθείσα από αυτόν αναίρεση ως προς την δεκάτη εκ των αναιρεσειόντων X10. Επομένως, ως προς την εν λόγω αναιρεσείουσα η αναίρεση πρέπει να θεωρηθεί ως και ασκηθείσα.
ΙΙΙ. Επειδή, η παραβίαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 του ΚΠολΔ, μπορεί να έχει ως περιεχόμενο είτε: α) την αιτίαση ότι η αγωγή επί της οποίας έκρινε το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ ήταν νόμιμη βάσει του οικείου κανόνος ουσιαστικού δικαίου, είτε β) την αιτίαση ότι παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, με αποτέλεσμα η αγωγή να γίνει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη ή να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.
Σε όλες, όμως, αυτές τις περιπτώσεις για να είναι ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 566 παρ.1 του ΚΠολΔ, ορισμένος και άρα παραδεκτός, πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρεται με πληρότητα: α) Στην πρώτη περίπτωση η ιστορική βάση της αγωγής που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη και β) στις λοιπές περιπτώσεις οι επί της ουσίας κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου με βάση τις οποίες αυτό κατέληξε στην αποδοχή ή απόρριψη της αγωγής ως κατ' ουσίαν βάσιμης ή αβάσιμης.
Εξάλλου, ο λόγος αναιρέσεως εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν εισήλθε στην αποδεικτική διαδικασία. Στην προκειμένη περίπτωση με τους πρώτο και δεύτερο (τελευταίο) λόγους αναιρέσεως ψέγεται η προσβαλλομένη απόφαση για αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, συνισταμένες στο ότι το Εφετείο :
α) κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 730, 734, 914 ΑΚ, 46 παρ.4, 46α παρ.8, 9, 10 του Ν. 1842/1990, απέρριψε ως μη νόμιμη την αγωγή των αναιρεσειόντων, β) διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες. Ο υπό στοιχ. α' λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος ως αόριστος, γιατί δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο τα συγκροτούντα την ιστορική βάση της αγωγής πραγματικά περιστατικά και θεμελιούντα το αίτημα αυτής, ενώ ο υπό στοιχ.β' είναι απαράδεκτος, γιατί το Εφετείο δεν ερεύνησε την ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αποφαίνεται ότι η 764/6.6.2006 αίτηση αναιρέσεως της X1 κ.λ.π., περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 9506/2005 του Εφετείου Αθηνών, θεωρείται μη ασκηθείσα ως προς την 10η εκ των αναιρεσειόντων X10.
Απορρίπτει την εν λόγω αίτηση αναιρέσεως ως προς τους λοιπούς αναιρεσείοντες. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες αυτούς στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκτακοσίων (1.800) Ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 9.5.2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9-6-2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ