1232/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1232 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1232/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ......, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αρτέμιδα Γιαννάρα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Μαρία-Τζίνα Καρύμπαλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 9-11-1993 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 808/1996 του ίδιου Δικαστηρίου και 332/1998 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-10-1998 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 4-1-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια των άρθρων 216 παρ.1, 217 και 626 ΚΠολΔ, για το νομικώς ορισμένο της αιτήσεως προς έκδοση διαταγής πληρωμής δεν είναι αναγκαίο να αναφέρονται σ'αυτήν τα επιμέρους στοιχεία της ουσιαστικής έννομης σχέσης, διότι η αίτηση συμπληρώνεται παραδεκτώς από τα συνυποβαλλόμενα, με αυτήν (αποδεικτικά της απαίτησης) έγγραφα, ούτε απαιτείται αναλυτική παράθεση των κονδυλίων του αλληλόχρεου λογαριασμού, όταν το αίτημα στηρίζεται σε αναγνώριση του καταλοίπου αυτού από τον οφειλέτη.

Ενόψει αυτού, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, με τον οποίο -κατά την δέουσα εκτίμηση του περιεχομένου αυτού-προβάλλεται η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ αιτίαση και υποστηρίζεται ότι η αίτηση για έκδοση της ένδικης διαταγής πληρωμής έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, επειδή δεν διαλαμβανόταν σ' αυτή αναλυτική παράθεση των κονδυλίων των λογαριασμών, στους οποίους στηριζόταν και, επιπλέον, ουσιώδη στοιχεία της απαίτησης δεν αναφέρονταν στην ίδια την αίτηση αλλά "στα συναπτόμενα έγγραφα".

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθμ. 20 και 561 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο οριζόμενος από την πρώτη διάταξη λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου ιδρύεται, μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε σφάλμα αναγνώσεως και αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά τα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ, έγγραφο διαφορετικό περιεχόμενο από εκείνο που αυτό πραγματικά έχει και ακολούθως καταλήγει, στηριζόμενο στο έγγραφο αυτό ή κυρίως σ' αυτό, σε επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα, για πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως από τον αριθμ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της υπ' αριθμ. 170/93 βεβαίωσης του Ειρηνοδικείου Πειραιά με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται σ' αυτή και συγκεκριμένα "ότι αποδεικνύεται από την παραπάνω βεβαίωση ότι παρήλθε δήθεν η 15/νθήμερη προθεσμία που έπρεπε να παραμείνουν τα αποδεικτικά στοιχεία στο Δικαστήριο, η δε διαπίστωση της ανυπαρξίας αυτών έγινε με την βεβαίωση αυτή που εκδόθηκε την 11-11-1993, πέραν της 15/νθήμερης προθεσμίας του άρθρου 632 ΚΠΔ προς άσκηση του δικαιώματος της ανακοπής, αγνοήσασα προφανώς το γεγονός ότι η άσκηση της ανακοπής πρέπει να γίνει εντός δέκα πέντε εργασίμων ημερών, όπως και πράγματι έγινε αφού κατατέθηκε εμπρόθεσμα δηλ.

εντος του 15νθημέρου στις 11/11/1993, μη υπολογιζομένων των μεσολαβουσών αργιών, γι αυτό άλλωστε και δεν απορρίφθηκε. Με το περιεχόμενο αυτό είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος ο λόγος αυτός αναιρέσεως λόγω της αοριστίας του -αφού δεν καθορίζεται η προκληθείσα στην αναιρεσείουσα επιζήμια συνέπεια σε σχέση με ισχυρισμό που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο απέρριψε τον προβληθέντα σ' αυτό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας, σύμφωνα με τον οποίο, για να θεωρηθεί αποδεδειγμένη η ένδικη απαίτηση της αναιρεσίβλητης τράπεζας και να εκδοθεί υπέρ αυτής η αιτηθείσα διαταγή πληρωμής, έπρεπε να είχαν προσκομισθεί τα σχετικά, "εντάλματα πληρωμής". Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, καθόσον το Εφετείο έκρινε ως αποδεδειγμένο ότι η αναιρεσείουσα οφειλέτρια είχε (σιωπηρώς, σύμφωνα με σχετικό συμβατικό όρο) αναγνωρίσει το προς την τράπεζα χρέος της.

Τέλος, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προδήλως από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ υποστηρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απέρριψε τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας σύμφωνα με τον οποίο αυτή "ελευθερώθηκε της εγγυήσεως από 1-1-1991", αφού "η ισχύς λειτουργίας της πρωτοφειλέτριας εταιρίας είχε λήξει την 31-12-1990" και έτσι έπρεπε αυτή να τεθεί υπό εκκαθάριση, παραβιάζοντας τις σχετικές με την εγγύηση διατάξεις (άρθρ. 847, 866 ΑΚ). Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι η υπαγωγή εταιρίας σε εκκαθάριση δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε μεταβολή των χρεών της, ούτε κατάργηση των υπέρ αυτής εγγυήσεων τρίτων προσώπων, όπως, στην προκειμένη περίπτωση, είναι η αναιρεσείουσα.

Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-10-1998 αίτηση της ...... για αναίρεση της 332/1998 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Απριλίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ