Supreme Court dismisses appeal against small differences decision due to procedural default and inadmissible arguments.

Απόφαση 1231 / 2021 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1231/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή και Στέφανο - Σπυρίδωνα Πανταζόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:

Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ» (πρώην «ΕΝΙΑΙΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ») ως οιονεί καθολικός διάδοχος του αρχικά εναγομένου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία «ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ - ΕΝΙΑΙΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΜΙΣΘΩΤΩΝ» (ΙΚΑ - ΕΤΑΜ), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Βηλαρά με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου:

Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «ΒΙΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ» που εδρεύει στον Άγιο Δημήτριο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30.11.2016 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νέας Ιωνίας.

Εκδόθηκε η 105/2019 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 28.01.2020 αίτηση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[I] Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 2 και 576 παρ. 1-3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ’ αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος, κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Στην προκειμένη περίπτωση από την υπ’ αριθμ. .../2-6-2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθήνας Αναστασίας Ανδρικοπούλου, που νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει το αναιρεσείον προκύπτει, ότι ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ως άνω αναίρεσης με την πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσίβλητη. Επομένως, αφού αυτή δεν εμφανίσθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δήλωση παράστασης κατά τη δικάσιμο αυτή, πρέπει, παρά την απουσία της, η συζήτηση της υπόθεσης να προχωρήσει σαν να ήταν και αυτή παρούσα.

Με την κρινόμενη από 28.01.2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ’ αριθ. 105/2019 ανέκκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, η οποία δικάζοντας με τη διαδικασία των μικροδιαφορών (άρθρα 466επ. ΚΠολΔ), δέχθηκε την από 30.11.2016 αγωγή της αναιρεσίβλητης για την καταβολή τιμήματος πώλησης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρα 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

[II] Από τη διάταξη του άρθρου 68 του ΚΠολΔ με την οποία ορίζεται ότι δικαστική προστασία έχει δικαίωμα να ζητήσει όποιος έχει άμεσο έννομο συμφέρον σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 216 παρ.1 στοιχ. α’ του ιδίου Κώδικα, κατά την οποία το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, μεταξύ άλλων, σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, προκύπτει ότι η νομιμοποίηση των διαδίκων, τόσο η ενεργητική, όσο και η παθητική αναφορικά με την επίδικη έννομη σχέση καθορίζεται κατά κανόνα από το ουσιαστικό δίκαιο, τόσο ως προς το αντικείμενο αυτής, όσο και ως προς τους φορείς της (δικαιούχο και υπόχρεο). Κατά συνέπεια, η από το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένη κρίση ότι ο ενάγων νομιμοποιείται ενεργητικά και ο εναγόμενος νομιμοποιείται παθητικά στην άσκηση της αγωγής ελέγχεται από τον αριθμ. 1 του όρθρου 559 (ή τον αριθμό 1 του άρθρου 560) του ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, διότι προϋποθέτει παραβίαση από το ίδιο δικαστήριο κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΟλΑΠ 18/2005, ΑΠ 1002/2017, 1383/2010).

Από το συνδυασμό δε των διατάξεων των άρθρων 466 παρ. 1, 560 παρ. 1 και 577 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, που εκδόθηκαν κατά τις ειδικές διατάξεις των μικροδιαφορών (άρθρα 466 - 472 ΚΠολΔ), δεν μπορεί να προβληθεί ο, από την παραπάνω διάταξη, προβλεπόμενος λόγος της παραβίασης κανόνων ουσιαστικού δικαίου (αρ. 560 παρ. 1 α), απορριπτόμενου, στην περίπτωση προβολής αυτού, ως απαραδέκτου (ΑΠ 824/2015).

Ένα μέλος του Δικαστηρίου τούτου και συγκεκριμένα η Αρεοπαγίτης Ιωάννα Κλάπα-Χριστοδουλέα έχει τη γνώμη ότι οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων επί υποθέσεων μικροδιαφορών προσβάλλονται παραδεκτά και με το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ, ο οποίος προστέθηκε (όπως και ο λόγος από τον αριθμό 5 του ίδιου άρθρου) με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015 και δεν εξαιρείται στις υποθέσεις αυτές (μικροδιαφορών), σε αντίθεση με τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ.

Σύμφωνα με την Αιτιολογική Έκθεση του ν. 4335/2015, η ως άνω ρύθμιση έγινε «με σκοπό την ενότητα της νομολογίας και την εξασφάλιση ορθότερης δικαστικής κρίσης». Περαιτέρω, πρέπει να επισημανθεί ότι ο λόγος από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ αποτελεί μεν συμπλήρωμα του λόγου από τον αριθμό 1 του ίδιου άρθρου (που αφορά στην ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου), δεν αποτελεί όμως παρακολούθημα τούτου, ώστε να θεωρηθεί ότι η εξαίρεση του ενός στις υποθέσεις μικροδιαφορών συνεπάγεται, αυτονοήτως και την εξαίρεση του άλλου, παρά την πρόσφατη αντίθετη βούληση του νομοθέτη.

Εξάλλου, με το λόγο αυτό (560 αριθμ. 6), το περιεχόμενο του οποίου ταυτίζεται με αυτόν από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, ελέγχεται η ύπαρξη ή μη της νόμιμης βάσης της προσβαλλόμενης απόφασης, ιδρύεται, δηλαδή, αν, στην ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν περιέχονται παντάπασι πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του κανόνα δικαίου, που, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του ειρηνοδικείου, εφαρμόστηκε ή δεν εφαρμόστηκε για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας ή την άρνησή της (ανεπαρκής αιτιολογία) ή αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία), σύμφωνα με τη συνταγματική απαίτηση για ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης (άρθρο 93 παρ.3 του Συντάγματος), η οποία δεν εξαιρεί τις αποφάσεις επί μικροδιαφορών.

[III] Συνακόλουθα, στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη μειοψηφούσα άποψη, παραδεκτά προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, η από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 του ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια. Από το περιεχόμενο, όμως, του λόγου τούτου καταδεικνύεται ότι δι’ αυτού αποδίδεται μεν ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, πράγματι, όμως, πλήττεται η επιχειρηματολογία του Δικαστηρίου της ουσίας ως προς την εκτίμηση και την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων, η οποία δεν συνιστά παραδοχή διαμορφωτική του αποδεικτικού πορίσματος και επομένως αιτιολογία της απόφασης, ικανή να ελεγχθεί με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια (ΑΠ 164/2021, ΑΠ 49/2020, ΑΠ 38/2020). Πρέπει, συνεπώς, ν’ απορριφθεί ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης ως απαράδεκτος.

[IV] Κατ’ ακολουθίαν αυτών ο μόνος λόγος της αναίρεσης με τον οποίο προβάλλεται από τον αναιρεσείοντα η από το άρθρο 560 παρ. 1α ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 17 και 29 ν. 3918/2011, 1επ. ν. 4238/2014, 97 παρ. 1 ν. 4486/2017, η κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών εκδοθείσα προσβαλλόμενη απόφαση έκανε δεκτή την από την αναιρεσίβλητη και κατ’ αυτού ασκηθείσα ένδικη αγωγή της, ενώ έπρεπε να την απορρίψει ελλείψει παθητικής νομιμοποίησης κρίνεται απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθόσον κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη δεν συγχωρείται η προβολή του λογού αυτού, όταν η απόφαση έχει εκδοθεί κατά τις διατάξεις των μικροδιαφορών. Επομένως, πρέπει ν’ απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται σε βάρος του αναιρεσείοντος ελλείψει αιτήματος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28.01.2020 αίτηση αναίρεσης κατά της 105/2019 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ν. Ιωνίας (διαδικασία μικροδιαφορών).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Οκτωβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Οκτωβρίου 2021.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ