1229/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1229 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1229/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γεωργέλλη), Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Χρήστο Βρυνιώτη και Ιωάννη Μαγγίνα - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 24 Μαΐου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Ακριτίδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μαλέρμπα, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 37628/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ.πρωτ.7847/2-11-2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 9/2016.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι] Η κρινόμενη από 30-10-2015 (αρ.πρωτ. 1847/1894/2-11-2015) αίτηση του Ε. Κ. του Α. για αναίρεση της καταχωρηθείσας την 9-12-2015 στο οικείο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠοινΔ 37628/2015 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, - με την οποία τούτο δικάζον απόντα, ωσεί παρόντα, τον τελευταίο ως εκκαλούντα, - απέρριψε ως απαράδεκτη λόγω του εκπροθέσμου της άσκησης της την 3501/18-3-2014 έφεση κατά της 52093/2012 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με δήλωση που επέδωσε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 2-11-2015 πριν γίνει καταχώρηση αυτής στο ειδικό βιβλίο.

Επομένως, είναι παραδεκτή κατά τα άρθρα 473 παρ. 3 και 474 παρ. 1 και 2 ΚΠοινΔ και πρέπει να εξετασθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των προβαλλόμενων σ’ αυτήν λόγων α) για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο (άρθρο 510 παρ. 1 Α’ ΚΠοινΔ) και β) για έλλειψη επαρκούς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθ. 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ’ ΚΠοινΔ). II] Κατά τις διατάξεις των άρθρων 473 εδ. β’ , 500 εδ. γ’ , 501 παρ. 1 εδ, α’ και β’ και 510 του ΚΠοινΔ ο αρμόδιος εισαγγελέας κλητεύει εμπρόθεσμα τον εκκαλούντα προς συζήτηση της έφεσης και αν αυτός δεν εμφανιστεί, αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου, όπου επιτρέπεται τούτο, η έφεση του απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη, η δε απορριπτική απόφαση προσβάλλεται μόνο με αναίρεση για όλους τους λόγους του άρθρου 510 ΚΠοινΔ και η προθεσμία αυτής αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.

Περαιτέρω, κατά μεν την παρ. 3 του άρθρου 501 ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά το άρθρο 48 παρ. 2 του ν. 3160/03, αν η έφεση ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και συντρέχει περίπτωση του άρθρου 370 εδαφ. β’ και γ’ ΚΠοινΔ, το δικαστήριο παρά την απουσία του εκκαλούντος προχωρεί στην έκδοση σχετικής απόφασης, κατά δε την παρ. 4 του ίδιου άρθρου, η οποία προστέθηκε με το άρθρο 48 παρ, 3 του αυτού ως άνω νόμου, αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή η αναβολή αυτής και κατά την νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούμενος, αν και κλητεύθηκε νομίμως, δεν εμφανισθεί, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1, δικάζεται σαν να ήταν παρών.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι σε περίπτωση που η υπόθεση αναβληθεί νια ορισμένη ημέρα και κατ’ αυτήν δεν γίνει έναρξη της συζήτησης ούτε κριθεί το τυπικά δεκτό της έφεσης, ομοίως δε κατά την μετ’ αναβολή δικάσιμο χωρήσει νέα αναβολή για σημαντικά αίτια σε ρητή δικάσιμο με υποχρέωση κλήτευσης του κατηγορουμένου κατ’ αυτήν, χωρίς και πάλι να γίνει έναρξη της συζήτησης ούτε να εξετασθεί το τυπικά δεκτό της έφεσης, τότε κατά τη ρητή δικάσιμο, αν ο εκκαλών δεν εμφανισθεί και πάλι προς υποστήριξη της έφεσης του, κατά τον αναφερόμενο στις ως άνω διατάξεις τρόπο, το Εφετείο, εφόσον δεν συντρέχει περίπτωση οριστικής παύσης ή κήρυξης απαράδεκτης της ποινικής δίωξης, ερευνά, αν ο εκκαλών κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως., οπότε και απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη χωρίς να απαιτείται στην περίπτωση αυτή προηγούμενη έρευνα του παραδεκτού της άσκησης της έφεσης.

Μόνο αν το Εφετείο διαπιστώσει ότι συντρέχει περίπτωση οριστικής παύσης της ποινικής δίωξης, διότι έχει γίνει παραίτηση από το δικαίωμα της έγκλησης ή έχει γίνει ανάκλησή της ή έχει αμνηστευθεί η πράξη ή έχει παραγραφεί το αξιόποινό της ή ο κατηγορούμενος - εκκαλών έχει πεθάνει, ή συντρέχει περίπτωση κήρυξης της ποινικής δίωξης ως απαράδεκτης λόγω δεδικασμένου ή έλλειψης της έγκλησης, αίτησης ή άδειας που απαιτείται για τη δίωξη, οφείλει να ερευνήσει αν η έφεση ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, αν δηλαδή είναι παραδεκτή, οπότε παρά την απουσία του εκκαλούντος προχωρεί, στην έκδοση σχετικής απόφασης με την οποία παύει οριστικά ή κηρύσσει απαράδεκτη την ποινική δίωξη.

Εξάλλου, κατά της απόφασης που απορρίπτει το ένδικο μέσο ως απαράδεκτο επιτρέπεται μόνον αναίρεση. Αν, κατά παράβαση των άρθρων 476 και 501 ΚΠοινΔ, η έφεση απορριφθεί ως απαράδεκτη, παρόλο που συνέτρεχε περίπτωση απόρριψης αυτής ως ανυποστήρικτης, ιδρύεται ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ για υπέρβαση εξουσίας και όχι του στοιχ.

Α’ της ίδιας παραγράφου του αυτού άρθρου για απόλυτη ακυρότητα που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, καθόσον η παραπάνω περίπτωση δεν εντάσσεται σ’ εκείνες της μη τήρησης των διατάξεων του άρθρου 171 ΚΠοινΔ. Τέλος, κατά το άρθρο 511 του ίδιου Κώδικα, αν η αίτηση αναίρεσης κριθεί παραδεκτή και εμφανισθεί εκείνος που την άσκησε (άρθρο 515), ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν και δεν προτάθηκε, τον λόγο της αναίρεσης που ιδρύεται από την υπέρβαση εξουσίας.

III] Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη 37628/2015 απόφαση του δίκασε επί της έφεσης του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου κατά της 52093/2012 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικασθεί αυτός σε ποινή φυλάκισης τριάντα (30) μηνών για την πράξη της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο που τελέσθηκε στην Αθήνα στις 31-8-2008.

Ειδικότερα, κατά τη συνεδρίαση της 8-10-2014 κατά την οποία εισήχθη για πρώτη φορά η εκδίκαση της έφεσης ο νυν αναιρεσείων ως εκκαλών δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου αλλ’ ανήγγειλε σημαντικό αίτιο για αναβολή της υπόθεσης δια προσώπου εμφανισθέντος ως αγγέλου, αναβλήθηκε δε η συζήτηση σε ρητή δικάσιμο, και δη για την 24/2/2015, με την 37529/8-10-2014 αναβλητική απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, χωρίς την κλήτευση του κατηγορουμένου, για τον οποίον ανακοινώθηκε η άνω δικάσιμος της 24ης-2-2015 στον μάρτυρα - άγγελό του.

Κατά την εν λόγω δικάσιμο που δόθηκε η αναβολή δεν έγινε έναρξη συζήτησης της υπόθεσης ούτε κρίθηκε το τυπικά δεκτό της έφεσης. Στη συνέχεια στη δικάσιμο της 24ης-2-2015, κατά την οποία επίσης δεν εμφανίσθηκε ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων και κατά την οποία και πάλι δεν έγινε έναρξη της συζήτησης της υπόθεσης ούτε κρίθηκε το τυπικά δεκτό της έφεσης, η υπόθεση αναβλήθηκε με την 8218/24-2-2015 αναβλητική απόφαση του ίδιου ως άνω δικαστηρίου λόγω σημαντικών αιτίων στο πρόσωπο της γραμματέα της έδρας σε ρητή δικάσιμο με υποχρέωση κλήτευσης του εκκαλούντος.

Κατά τη νέα ρητή δικάσιμο της 22ας-10-2015 ο εκκαλών δεν εμφανίσθηκε αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου προς υποστήριξη της έφεσής του, καίτοι είχε κληθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα να εμφανισθεί ενώπιον αυτού. Παρόλα αυτά το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη απόφασή του, αφού βεβαιώθηκε, ότι ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων είχε νομότυπα και εμπρόθεσμα κληθεί για να εμφανισθεί σ’ αυτό, εξέδωσε ερήμην αυτού την προσβαλλόμενη, 37628/2015 τελεσίδικη απόφασή του, με την οποία τούτο αντί, ως όφειλε, να απορρίψει την έφεση ως ανυποστήρικτη, καθόσον δεν συνέτρεχε περίπτωση οριστικής παύσης ή κήρυξης απαράδεκτης της ποινικής δίωξης και συνεπώς δεν απαιτείτο προηγούμενη έρευνα του παραδεκτού της άσκησης της έφεσης, απέρριψε αυτήν ως απαράδεκτη λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της κατά της πρωτόδικης απόφασης (52093/2012 του Μον.

Πλημμ. Αθην.). Κρίνοντας έτσι το εφετείο υπέπεσε, κατ’ άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ ΚΠοινΔ, σε αρνητική υπέρβαση εξουσίας και πρέπει, αφού η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή και εμφανίσθηκε ο αναιρεσείων, εκτιμώντας αυτεπάγγελτα κατ’ άρθρο 511 ΚΠοινΔ τις αποδιδόμενες στην προσβαλλόμενη απόφαση και αναφερόμενες στον πρώτο λόγο της υπό κρίση αίτησης πλημμέλειες ως συγκροτούσες το πραγματικό του παραπάνω αναιρετικού λόγου και όχι της απόλυτης ακυρότητας που συνέβη κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο να κριθεί αυτός βάσιμος και αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο άνω δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (αρθρ. 519 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Αναιρεί την υπ’ αριθμό 37628/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο άνω δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Ιουνίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Ιουνίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ