Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for missing substantive law violation details and document distortion proof.

Απόφαση 1228 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1228/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Δαλιάνη (λόγω κωλύματος του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα), Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Των αναιρεσειόντων : 1) ...., 2) ....., 3) ....., 4) ...... και 5) ......, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Παύλος Ντόκας, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου : ......., την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Γεώργιος Φλώρος με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την υπ'αριθμ.228/8.11.2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 14/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 17/2006 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 08.12.2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Δημάδης ανέγνωσε την έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 529 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, κατά κανόνα, είναι παραδεκτή η προσκόμιση νέων αποδεικτικών μέσων στο Εφετείο, εκτός και αν το Εφετείο τα αποκρούσει ως απαράδεκτα λόγω συνδρομής, κατά την ανέλεγκτη κρίση του και χωρίς να είναι υποχρεωμένο να διαλάβει αιτιολογία, κάποιου από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο αυτό. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, δια του οποίου αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από το άρθρο 559 αρ.11 ΚΠολΔ, γιατί το Εφετείο έλαβε υπόψη έγγραφα που προσκομίσθηκαν από την αναιρεσίβλητη για πρώτη φορά ενώπιόν του, το οποίο όμως έκρινε, ανελέγκτως, ότι η για πρώτη φορά ενώπιόν του προσκόμιση δεν οφειλόταν σε βαριά αμέλεια ή σε πρόθεση στρεψοδικίας.

ΙΙ. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 559 αριθ. 20 και 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ. προκύπτει ότι ο οριζόμενος από την πρώτη διάταξη λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση εγγράφου ιδρύεται μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας υποπίπτει σε σφάλμα αναγνώσεως και αποδίδει σε αποδεικτικό, κατά τα άρθρα 339 και 432 ΚΠολΔ., έγγραφο διαφορετικό περιεχόμενο από εκείνο που πραγματικά αυτό έχει και ακολούθως καταλήγει, στηριζόμενο στο έγγραφο αυτό ή κυρίως σε αυτό, σε επιζήμιο αποδεικτικό πόρισμα για πράγματα που έχουν ουσιώδη επιρροή στη δίκη.

Αντίθετα, ο παραπάνω λόγος δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από την συνεκτίμηση περισσοτέρων αποδεικτικών μέσων, μεταξύ των οποίων και το επίμαχο έγγραφο, χωρίς τούτο να εξαίρεται ιδιαιτέρως. Στα έγγραφα δε των οποίων η παραμόρφωση ιδρύει τον ανωτέρω αναιρετικό λόγο δεν περιλαμβάνονται τα διαδικαστικά έγγραφα ή τα έγγραφα στα οποία καταχωρίζονται οι καταθέσεις μαρτύρων ή ένορκες βεβαιώσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ γιατί το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο α) της υπ' αριθμ. 14377/2005 ενόρκου βεβαιώσεως, β) των από .... και ..... ιατρικών βεβαιώσεων του .......

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως κατά το υπό στοιχ. α' μέρος είναι απαράδεκτος γιατί οι ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων ενώπιον Ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ.20 ΚΠολΔ, κατά δε το υπό στοιχ. β' μέρος είναι αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από το σύνολο των αιτιολογιών της προσβαλλομένης, το Εφετείο δεν σχημάτισε το αποδεικτικό του πόρισμα, στηριζόμενο αποκλειστικά ή κυρίως στις ανωτέρω ιατρικές βεβαιώσεις, τις οποίες συνεξετίμησε, με τις λοιπές αποδείξεις, ως δικαστικά τεκμήρια.

ΙΙΙ. Επειδή, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος ουσιώδους πράγματος, προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη (Ολ.ΑΠ 2/01 και 12/00 και 12/00). "Πράγματα" θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν ιστορικώς το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως. "Πράγμα" επομένως αποτελεί και ο λόγος εφέσεως που περιέχει παράπονο κατά της κρίσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (ΟλΑΠ 11/96).

Δεν στοιχειοθετείται όμως ο λόγος αυτός αναιρέσεως αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του προταθέντος ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΟλΑΠ 25/03). Στην κρινόμενη υπόθεση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο αυτού μέρος, προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια, γιατί το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τον ουσιώδη αγωγικό ισχυρισμό ότι ο δωρητής .....

κατά το χρόνο συντάξεως του υπ' αριθμ....... δωρητηρίου συμβολαίου έπασχε από "οργανικό ψυχοσύνδρομο" με συνεχή επιδείνωση των σωματικών και νοητικών του λειτουργιών και ολική τύφλωση από γλαύκωμα, το οποίο κατά τα δεδομένα της ιατρικής επιστήμης επιφέρει παράλυση του οπτικού νεύρου, στερούμενος παντελώς της ικανότητος να έχει ελεύθερη δικαιοπρακτική βούληση, μη δυνάμενος να υπογράφει.

Ο λόγος αυτός αναιρέσεως (αριθμ. 8 άρθρου 559 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμος, γιατί, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση το Εφετείο απήντησε στον άνω ισχυρισμό, τον οποίο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμο.

IV. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Κατά δε το άρθρο 559 αρ.19 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Στην περίπτωση κατά την οποία η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία ή εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αρ.1 και 1 ΚΠολΔ), πρέπει να καθορίζεται στο έγγραφο της αναιρέσεως α) η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε, β) το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, γ) τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για την βασιμότητα ή μη της αγωγής.

Διότι μόνο ενόψει των ουσιαστικών αυτού παραδοχών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικώς η ευδοκίμηση της αναιρέσεως, η δε αοριστία του λόγου αναιρέσεως δεν θεραπεύεται με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο κατά το τρίτο μέρος λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, χωρίς όμως στο αναιρετήριο να μνημονεύεται κανένα εκ των προαναφερομένων στοιχείων. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8.12.2006 αίτηση για αναίρεσητης απόφασης 17/2006 του Εφετείου Λαρίσης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις .

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 9-6-2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ