1228/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1228 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1228/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σωτήριο Πολύδωρα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1......, 2...... και 3. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Στυλιανό Σταματόπουλο και Δημήτριο Κωστόγιαννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-1999 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Τριπόλεως. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 120/2000 μη οριστική, 4/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 187/2005 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 12-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 8-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναίρεσης κατά το ανωτέρω προσδιοριζόμενο μέρος της. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις, που δεν προσκομίσθηκαν. Σύμφωνα με την αληθινή έννοια της διατάξεως αυτής που προκύπτει από το συνδυασμό της με αυτές των άρθρων 106, 237 παρ. 1 στοιχ. β, 346 και 453 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Σαφής και ορισμένη επίκληση αποδεικτικού μέσου υφίσταται όταν είναι ειδική και από αυτή προκύπτει η ταυτότητά του. Μπορεί δε η επίκληση αυτή να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης, μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση είτε με αναφορά με τις προτάσεις αυτές σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του αποδεικτικού αυτού μέσου, κατ΄ ανάλογη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δ..

Η διάταξη αυτή αναφέρεται στον τρόπο επαναφοράς "ισχυρισμών" έχει όμως εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων, λόγω της ταυτότητας του νομικού λόγου (σχετ. Ολ. Α.Π. 9/2000). Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη με την υπό κρίση αναίρεση απόφαση προκύπτει ότι (1) με αυτή το Εφετείο προέβη στην (α) παραδοχή της έφεσης των αναιρεσιβλήτων (β) εξαφάνιση της προσβληθείσης με την έφεση αυτή υπ΄ αριθ. 4/2004 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Τριπόλεως και (γ) απόρριψη της ασκηθείσης από τον αναιρεσείοντα κατά των αναιρεσιβλήτων αγωγής και (2) στην εκτεθείσα κρίση του το Εφετείο οδηγήθηκε, αφού, όπως ειδικά προσδιορίζεται στην προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη και τις υπ΄ αριθμ. 4923/2000 και 10680/2000 ένορκες βεβαιώσεις των "Συμβ/φων Τριπόλεως Γεωργίας Τσιούλια και Δράμας Αφροδίτης Μοναστηριώτου".

Όμως από την επισκόπηση των προτάσεων, που οι αναιρεσίβλητες υπέβαλαν στο Εφετείο, προκύπτει ότι με αυτές οι αναιρεσίβλητες για την απόδειξη των ισχυρισμών τους επικαλέστηκαν και προσκόμισαν "όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που είχαν "προσκομίσει πρωτοδίκως". Το μέρος αυτό των ανωτέρω προτάσεων των αναιρεσιβλήτων συνιστά γενική επίκληση αποκλειστικά εγγράφων, στην έννοια των οποίων δεν εμπίπτουν οι ένορκες βεβαιώσεις, αφού αυτές αποτελούν ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο.

Επίκληση των ενόρκων αυτών βεβαιώσεων δεν αποτελεί η περιληφθείσα στις ίδιες ενώπιον του Εφετείου προτάσεις των αναιρεσιβλήτων γενική αναφορά στις ενσωματωθείσες σε αυτές προτάσεις τους που είχαν υποβάλει στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο όχι μόνο γιατί οι αναιρεσίβλητες επικαλέστηκαν στο Εφετείο αποκλειστικά έγγραφα ως αποδεικτικά μέσα αλλά και διότι η αναφορά αυτή δεν περιλαμβάνει και όσα απαιτούνται από τη σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί εφαρμοστέα και στην περίπτωση αυτή διάταξη του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δ..

Συνακόλουθα με όσα έχουν εκτεθεί το Εφετείο με το να λάβει υπόψη και τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις υπέπεσε στην από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β΄ Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια της παρά το νόμο λήψης αποδεικτικών μέσων, των οποίων δεν έγινε επίκλησή τους. Για την αιτία αυτή ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ.

β΄ Κ.Πολ.Δ. υπ΄ αριθ. 2 στοιχ. β λόγος της υπό κρίση αναίρεσης ως προς το μέρος του που αφορά την από το Εφετείο λήψη υπόψη των ανωτέρω ενόρκων βεβαιώσεων είναι (1) αντίθετα με όσα οι αναιρεσίβλητες διατείνονται παραδεκτός, αφού ως εκ της μη επίκλησης των ανωτέρω ενόρκων βεβαιώσεων δεν συντρέχει περίπτωση καθίδρυσης απαραδέκτου από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία είναι, εκτός από τις διατυπούμενες στην ίδια διάταξη εξαιρέσεις, απαράδεκτος λόγος αναίρεσης, που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας και (2) ενόψει του ότι όπως προκύπτει από τις υποβληθείσες από τον αναιρεσείοντα προτάσεις στο Εφετείο επίκληση των ανωτέρω ενόρκων βεβαιώσεων δεν έγινε ούτε απ΄ αυτόν, βάσιμος.

Επομένως, παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών λόγων αναίρεσης πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και, κατ΄ άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο δυνάμενο να συντεθεί από άλλους δικαστές Εφετείο που έχει εκδώσει την αναιρούμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ΄ αριθ. 187/2005 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου.

Παραπέμπει την υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρούμενη απόφαση στο Εφετείο, που την έχει εκδώσει για περαιτέρω απ΄ αυτό εκδίκαση της υπόθεσης αυτής.

Καταδικάζει τις αναιρεσίβλητες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος από χίλια εκατόν εβδομήντα, (1.170), ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ