1224/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1224 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1224/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ασπασία Μαγιάκου, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη και Γεώργιο Παπανδρέου-εισηγητή Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 2α Μαϊου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Δ. του Χ., κατοίκου ... που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Αντωνίου Φούσα .

Των αναιρεσίβλητων: 1.J.) S.) του M…) 2. A….. συζ. J.) S….το γένος P... (Π.) K… κατοίκων ..., που παραστάθηκαν μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Θεόδωρου Σχινά

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Kαλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 10/2014 του ιδίου Δικαστηρίου και 2/2017 Εφετείου ...ς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-7-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Με την από 28-7-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα 2/2017 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου ...ς(τακτικής διαδικασίας), με την οποία έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ' ουσία έφεση της ήδη αναιρεσείουσας-ενάγουσας-εκκαλούσας κατά της 10/2014 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...ς (με την οποία είχε απορριφθεί η από 1-12-2010 διεκδικητική ακινήτου αγωγή της). Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558,560, 566§1 Κ.Πολ.Δ και καταβλήθηκε το προσήκον παράβολο του Δημοσίου, όπως προκύπτει από την με αριθμ. ..31-7-2017 βεβαίωση της έκθεσης κατάθεσης δικογράφου του Γραμματέα του Εφετείου ...ς).Είναι συνεπώς παραδεκτή(άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει και να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

2.Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν τα επιτρέπει. Για να είναι ορισμένος ο λόγος με τον οποίο ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το δικαστήριο απαραδέκτως έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν το επιτρέπει ο νόμος, πρέπει να ισχυρίζεται με το αναιρετήριο ότι το εν λόγω απαράδεκτο προτάθηκε στο δικαστήριο της ουσίας (άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ), εκτός αν συντρέχει κάποια από τις εξαιρέσεις των περιπτώσεων της παραγράφου 2 του άρθρου 562 ΚΠολΔ (ΑΠ 661/2017,ΑΠ1312/2012, ΑΠ 1419/2007).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προβάλλει τις αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α του ΚΠολΔ, ότι το εφετείο έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και ειδικότερα έλαβε υπόψη του'' την παραδεκτά επικαλούμενη και προσκομιζόμενη από τους εναγομένους υπ' αριθμ. ...195 /9-4-2013 ένορκη βεβαίωση (του Φ.

Π.), ληφθείσα νομότυπα ενώπιον της συμβ/φου ... Μ. Β.-Γ., κατόπιν προηγούμενης νομότυπης κλήτευσης της αντιδίκου τους''. Η ένορκη αυτή βεβαίωση τμήμα της οποίας αναφέρεται αυτολεξεί στην προσβαλλόμενη απόφαση που είχε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της τελικής κρίσης του Δικαστηρίου ελήφθη μη νομίμως κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 409 παρ'.1 ΚΠολΔ, η οποία καθιερώνει την προφορική εξέταση των μαρτύρων κατά τη λήψη ενόρκων βεβαιώσεων ,με τη δυνατότητα χρήσης ενός σημειώματος προς υποβοήθηση της μνήμης του και όχι προς αντιγραφή του εν λόγω σημειώματος το οποίο συνετάγη εκ των προτέρων και ακολούθως έλαβε χώρα αντιγραφή του από την συμπράττουσα συμβολαιογράφο.

Ειδικότερα όπως προκύπτει και από το κείμενο της'' η ένορκη βεβαίωση αυτή είχε ήδη ετοιμασθεί προ της υπογραφής και δεν διατυπώθηκε με τη μορφή ερωτοαποκρίσεων." Ο πρώτος αυτός λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος, λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι ο ισχυρισμός αυτός προβλήθηκε στο Εφετείο από την αναιρεσείουσα, όπως θα έπρεπε ,ενώ η προβολή του ήταν δυνατή, εφόσον δεν συνέτρεχε κάποια από τις περιπτώσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚπολΔ.

Όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση (άρθρο 561παρ.2 ΚΠολΔ) των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (5η σελίδα)και του Εφετείου (7η σελίδα) η ένορκη αυτή βεβαίωση προσκομίσθηκε με επίκληση από τους εναγομένους αναιρεσίβλητους χωρίς η αναιρεσείουσα να προβάλλει καμία ένσταση ότι το αποδεικτικό αυτό μέσο ήταν άκυρο και δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη, σε κάθε δε περίπτωση η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στήριξε την κρίση της αποκλειστικά στο ανωτέρω (μοναδικό )αποδεικτικό μέσο, αλλά το συνεκτίμησε μαζί με τα άλλα αναφερόμενα σ' αυτή αποδεικτικά μέσα.

3. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παράβαση ουσιαστικού κανόνα δικαίου ιδρύεται αν αυτός δεν εφαρμοστεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού κανόνα δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσας έννομης συνέπειας ή την άρνηση της.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, υπάρχει, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόσθηκε ή ότι δεν συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόσθηκε ορθώς ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αναφέρεται σε πλημμέλειες αναγόμενες στη διατύπωση του αποδεικτικού πορίσματος και δεν ιδρύεται όταν υπάρχουν ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να εκτίθεται πλήρως, σαφώς και χωρίς αντιφάσεις (Ολ.ΑΠ 24/1992).Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

"Οι διάδικοι τυγχάνουν ιδιοκτήτες δύο όμορων ακινήτων (οικοπέδων μετά των επ7 αυτών ανεγερθέντων κατοικιών), που βρίσκονται εντός των ορίων του οικισμού Κ. του Δήμου ... ..., στην ειδικότερη θέση "Λ.", τα οποία, μαζί με το όμορο (με αυτά) ακίνητο νυν ιδιοκτησίας Ε. Τ., αποτελούσαν ένα ενιαίο ακίνητο, το οποίο ανήκε στην αποκλειστική κυριότητα του κοινού απώτατου δικαιοπαρόχου τους, Χ.

Τ., συνορευόμενο γύρωθεν βόρεια και ανατολικά με κοινοτική οδό: νότια με ιδιοκτησία Π. και δυτικά με υπάρχουσα τότε (ήδη αποξηραμένη) λίμνη. Ο ανωτέρου, αποβιώσας κατά το έτος 1941 Χ. Τ., προικοδότησε τη θυγατέρα του και γιαγιά της ενάγουσας Ε. Π. Δ. με ένα μικρό σπίτι, εμβαδού 50 τετρ. μέτρων περίπου, που βρισκόταν στην ανατολική πλευρά του όλου ακινήτου, με τον αύλειο χώρο του, το οποίο στη συνέχεια η Ε.

Δ. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στον υιό της και πατέρα της ενάγουσας, Χ. Δ., δυνάμει του υπ' αριθμ. ..5/1983 συμβολαίου γονικής παροχής του συμβ/φου ...ς Α. Κ., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ... στον τόμο 157 και με αριθμό 5. Ακολούθως, αυτός το μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής στη θυγατέρα του, ήδη ενάγουσα, δυνάμει του υπ' αριθμ. ..245/2005 συμβολαίου γονικής παροχής του συμβ/φου ...

Σ. Μ., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα αυτά ως άνω βιβλία μεταγραφών, στον τόμο 378 και με αριθμό 3. Το ακίνητο αυτό, κατά τους τίτλους κτήσης του, έχει εμβαδόν 155,25 τετρ. μέτρα, επίπεδη επιφάνεια και συνορεύει ανατολικά με κοινοτική οδό, βόρεια και δυτικά με ιδιοκτησία Α. Τ. και νότια με ιδιοκτησία Α. Π., έχει δε ανεγερθεί επ' αυτού (νέα) διώροφη οικοδομή, εμβαδού 70 τετρ.

μέτρων του κάθε ορόφου, δυνάμει της υπ' αριθμ. 1…7/1983 οικοδομικής αδείας του Τμήματος Πολεοδομίας Μεσσηνίας Το υπόλοιπο οικόπεδο, το οποίο είναι υπερκείμενο κατά 2 1/2 μέτρα περίπου του ακινήτου της ενάγουσας, περιήλθε μετά τον (επελθόντα κατά το έτος 1941) θάνατο του Χ. Τ., στον υιό του Α. Τ., ο οποίος με τις υπ' αριθμ. ../1981 και 1…/1991 δημόσιες διαθήκες του, συνταχθείσες ενώπιον των συμβ/φων ...

Δ. Τ. και Μ. Β. - Γ., αντίστοιχα, κατέλειπε το βόρειο τμήμα του στον υιό του Ε. Τ. και το εναπομείναν νοτιοδυτικό τμήμα στα άλλα τρία τέκνα του Σ. συζ. Ν. Τ., Α. Τ. και Χ. Τ., κατά το 1/3 ιδανικό μερίδιο σε καθένα από αυτούς, οι οποίοι αποδέχθηκαν την κληρονομιά του με την υπ' αριθμ….11.2000 πράξη αποδοχής κληρονομιάς της αυτής ως άνω συμβ/φου, που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ...

στον τόμο 319 και με αριθμούς 7, 8 και 9, αντίστοιχα. Στη συνέχεια οι ανωτέρω κληρονόμοι με το υπ' αριθμ. ….6/22.11.2000 συμβόλαιο της αυτής ως άνω συμβ/φου νομίμως μεταγεγραμμένου στα αυτά ως άνω βιβλία μεταγραφών, στον τόμο 319 και με αριθμό 11, μεταβίβασαν λόγω πώλησης στους εναγόμενους την κείμενη δυτικά του ακινήτου της ενάγουσας, ιδιοκτησία τους - οικόπεδο, εμβαδού 694,76 τετρ.

μέτρων, το οποίο κατά τους τίτλους κτήσης τους και το συνημμένο στο πωλητήριο συμβόλαιο τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Γ. Μ., το πωληθέν ακίνητο είναι περίκλειστο από άλλα ακίνητα, και συγκεκριμένα βόρεια από τις ιδιοκτησίες Γ. Α., Δ. Κ. και Ε. Τ., νότια από την ιδιοκτησία ….. καθόλο το μήκος της δυτικής πλευράς του από λίμνη με καλαμιώνα και ανατολικά από την ιδιοκτησία Χ.

Δ. (ήδη της ενάγουσας) και εν μέρει με κοινοτικό δρόμο, μεταβλητού πλάτους τριών μέτρων Ο δρομίσκος αυτός, μήκους 9,5 μέτρου περίπου, που ξεκινούσε από το όριο των ιδιοκτησιών των διαδίκων και διερχόμενος ανάμεσα στην κατοικία της ενάγουσας και την ιδιοκτησία του Φ. Π., (ο οποίος στην προαναφερόμενη υπ' αριθμ…./2013 ένορκη βεβαίωσή του ρητά επιβεβαιώνει την από 80 και πλέον ετών ύπαρξή του), κατέληγε στον κείμενο ανατολικά κοινοτικό δρόμο, αποτελεί το επίδικο και αμφισβητούμενο μεταξύ των διαδίκων εδαφικό τμήμα, το οποίο, ωστόσο, παρά τους αντίθετους ισχυρισμούς της ενάγουσας, αποτελούσε ανέκαθεν τη μοναδική δίοδο του υπερκείμενου ακινήτου, ιδιοκτησίας Τ. (ήδη εν μέρει εναγομένων), προς τον κοινοτικό δΡ0μο.

Ειδικότερα, αποδεικνύεται ότι η επίδικη εδαφική λωρίδα, η οποία έχει κατηφορική κλίση, λόγω της σημαντικής υψομετρικής διαφοράς, που υφίσταται μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων, δεν ανήκε ποτέ στην επίπεδη ιδιοκτησία της ενάγουσας και είχε διαμορφωθεί ως δρομίσκος από τον απώτατο δικαιοπάροχο τους και αρχικό ιδιοκτήτη του όλου ακινήτου Χ.

Τ.., προκειμένου τόσο αυτός όσο και οι μετέπειτα κληρονόμοι του ο Α…..ς και τα τέκνα του, Σ., Α. και Χ. (άμεσοι δικαιοπάροχοι των εναγομένων) να μεταβαίνουν από το ακίνητο αυτό στην παρακείμενη κοινοτική οδό, αφού το ακίνητο τους ήταν από όλες του τις πλευρές περίκλειστο, μέχρι πριν από 15 περίπου έτη, όταν η κείμενη δυτικά λίμνη αποξηράνθηκε και έχει μπαζωθεί με χώματα από τον Δήμο.

Η ύπαρξη και χρήση της διόδου αυτή ήταν γνωστή σε όλους τους περίοικους, στη δημοτική αρχή καθώς και στον πατέρα της ενάγουσας, ο οποίος (παρά τους μεταγενέστερους αντίθετους ισχυρισμούς του) όταν περί το έτος 1983 ανήγειρε νέα οικοδομή εντός του οικοπέδου του, κατασκεύασε ο ίδιος τοίχο αντιστήριξης, που φθάνει μέχρι το σημείο που αρχίζει η επίδικη λωρίδα και δεν την καταλαμβάνει, αφήνοντας ελεύθερη την είσοδο αυτή, ούτε εναντιώθηκε ή διαμαρτυρήθηκε, όταν οι εναγόμενοι μετά την αγορά του οικοπέδου αυτού και περί το έτος 2000, ενόψει της ανέγερσης της εντός αυτού οικίας τους, προέβησαν στην κατασκευή της τσιμεντένιας σκάλας (και όχι το χρονικό διάστημα από 2005 έως 2010, όπως αβασίμως η ενάγουσα ισχυρίζεται), προκειμένου να καταστεί ευχερέστερη η πρόσβασή τους στην κοινοτική οδό, γεγονότα που καταδεικνύουν ότι ο δικαιοπάροχος της ενάγουσας αναγνώριζε τα δικαιώματα των εναγομένων στην επίδικη λωρίδα.

Αλλά και ο οικείος Δήμος με τα υπ' αριθμ. πρωτ. ..476/22.3.2013 και …/2.5.2013 έγγραφα του επιβεβαιώνει την ύπαρξη της επίμαχης διόδου, την οποία χαρακτηρίζει ως δημοτικό δρόμο καθώς και η Πολεοδομία ..., η οποία με το υπ' αριθμ. πρωτ. …6/10.4.2013 έγγραφο τη>. διαλαμβάνει ότι η κατασκευή της τσιμέντινης σκάλας, με διαστάσεις 1,20 μ.

Χ 5,80 μέτρα συνιστά αυθαίρετη κατασκευή, διότι ανεγέρθηκε σε χώρο, που έχει χαρακτηρισθεί ως δρόμος για την έκδοση της υπ' αριθμ. 3…/2001 οικοδομικής άδειας. Αντιθέτως, καμία πράξη νομής δεν αποδείχθηκε εκ μέρους της ενάγουσας ή των δικαιοπαρόχων της επί του επιδίκου, καθόσον λόγω της μεγάλης και απότομης κλίσης του εδάφους δεν ήταν αντικειμενικά δυνατή η καλλιέργεια ή η στάθμευση οχήματος επ' αυτής, ο δε ισχυρισμός της περί κατασκευής κάτωθι του επιδίκου βόθρου λυμάτων της οικίας της δεν αρκεί για να θεμελιώσει αδιάλειπτη άσκηση νομής επ' αυτού επί εικοσαετία, καθόσον δεν γίνεται επίκληση του χρόνου κατασκευής του, είναι δε αντικειμενικά αδύνατο (λόγω της μεγάλης κλίσης του εδάφους του επιδίκου) να προϋπήρχε της κατασκευής της σκάλας καθώς ήταν ανέφικτη η κατασκευή του.

Εξάλλου, το ακίνητο της ενάγουσας, και δη ο οικοπεδικός του χώρος είναι, κατά τους τίτλους κτήσης του, (ενιαία) επίπεδος, η δε ένορκη κατάθεση του Κ. Τ.. (η οποία περιέχεται στην προσκομιζόμενη μετά την έκδοση της εκκαλουμένης απόφασης υπ' αριθμ…/2014 ένορκη βεβαίωση) ελέγχεται ως ανακριβής, καθόσον αυτός απουσιάζει 49 έτη από τη γενέτειρά του, κατοικώντας μόνιμα στο ….".

Ακολούθως, το Εφετείο δέχθηκε τυπικά και απέρριψε ουσιαστικά την έφεση της ενάγουσας κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε απορρίψει ως αβάσιμη διεκδικητική αγωγή ακινήτου της αναιρεσείουσας. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, με την πληττόμενη απόφασή του, δεν παραβίασε, ευθέως, ούτε εκ πλαγίου, τις διατάξεις των άρθρων 974, 1041 και 1045 του ΑΚ, τις οποίες ορθά εφάρμοσε, ενώ διέλαβε στην απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των διατάξεων αυτών και, επομένως, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση περιέχονται επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, με την παράθεση συγκεκριμένων περιστατικών, από τα οποία αποδεικνύεται ότι :1) ότι το επίδικο δεν εμπεριέχεται στους τίτλους κυριότητας της ενάγουσας και 2) ότι δεν αποδείχθηκε καμία πράξη νομής της ενάγουσας και των δικαιοπαρόχων της στο επίδικο γι` αυτό και ο περί του εναντίου δεύτερος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

4. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. γ του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Παγίως γίνεται δεκτό ότι δεν θεμελιώνει λόγο αναιρέσεως η παράλειψη του δικαστηρίου της ουσίας να μνημονεύσει στην απόφασή του ποία αποδεικτικά μέσα χρησιμοποιήθηκαν στην απόφασή του για άμεση και ποία για έμμεση απόδειξη.

Η γενική αναφορά της λήψεως υπόψη όλων των αποδείξεων που προσκομίσθηκαν με επίκληση δεν αποκλείει την ίδρυση του άνω λόγου αναιρέσεως για κάποιο αποδεικτικό μέσο που έχει ουσιώδη σημασία στην έκβαση της δίκης όταν από το περιεχόμενο της αποφάσεως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι τούτο έχει ληφθεί υπόψη.

Αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για την ίδρυση του προβλεπόμενου από την άνω διάταξη λόγου αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως και υπό την επίκληση του αριθμού 11 περ. γ` του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.) προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του επί διεκδικητικής αγωγής ακινήτου της ενάγουσας δεν έλαβε υπόψη τα προσκομισθέντα μετ` επικλήσεως με τις έγγραφες προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου μεταξύ άλλων αποδεικτικά έγγραφο, ήτοι: 1) Το υπ' αριθμ. ..891/1985 συμβόλαιο παραίτησης από του δικαιώματος της επικαρπίας της γείτονος Α.

Π. 2). Την υπ'αριθμ.5…2/10-11-2000 βεβαίωση του τότε Δημάρχου ... Δ. Π., 3) το από Ιανουαρίου 2010 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Ν. Γ. ,4) την υπ' αριθμ. ..40/2-9-2010 βεβαίωση του τότε Δημάρχου ... Θ. Σ., 5) την από Οκτωβρίου 2014 τεχνική έκθεση φωτοερμηνεία του δασολόγου -περιβαλλοντολόγου Α. Λ.,6)την από 14/4/2015 πραγματογνωμοσύνη της τοπογράφου -μηχανικού Β.

Κ. - Θ., που διορίσθηκε από το Τεχνικό Επιμελητήριο Πελοποννήσου. Το Εφετείο προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και να απορρίψει την αγωγή της αναιρεσείουσας αναφέρει στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι έλαβε υπόψη όλες τις μνημονευόμενες ένορκες βεβαιώσεις "καθώς και τα λοιπά επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα".

Από την ανωτέρω γενική αναφορά δεν προκύπτουν αμφιβολίες σχετικά με το εάν το εφετείο έλαβε ή όχι υπόψη του για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης και τα ανωτέρω μνημονευόμενα έγγραφα. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο προβαλλόμενος τρίτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 περ. γ` του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ.

5. Επειδή, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ., λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, ιδρύεται αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο, αναγόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο. Έγγραφα, κατά τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως, είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432 επ. Κ.Πολ.Δ. αναφερόμενα ως αποδεικτικά έγγραφα, τα παρέχοντα άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Υπό την έννοια αυτή έγγραφα αποτελούν και τα διαδικαστικά έγγραφα άλλης δίκης, όπως η απόφαση. Δεν αποτελούν όμως έγγραφα εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως οι ένορκες βεβαιώσεις. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο, κατά τον αναιρεσείοντα, παραμορφώθηκε, το διαφορετικό από αυτό περιεχόμενο που δέχθηκε το δικαστήριο, καθώς και το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξαιτίας της παραμορφώσεως σε σχέση με τη συνδρομή ή όχι ορισμένων πραγματικών γεγονότων.

Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως, θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό πόρισμά του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει, μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε ως προς το αποδεικτέο γεγονός (Ολομ.

ΑΠ 2/2008). Έγγραφα, κατά τον προκείμενο λόγο αναιρέσεως, είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432 επ. Κ.Πολ.Δ. αναφερόμενα ως αποδεικτικά έγγραφα, τα παρέχοντα άμεση ή έμμεση απόδειξη. Υπό την έννοια αυτή έγγραφα αποτελούν και τα διαδικαστικά έγγραφα άλλης δίκης, όπως η απόφαση. Δεν αποτελούν όμως έγγραφα εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως οι ένορκες βεβαιώσεις(.ΑΠ 25/2011) Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναιρέσεως, πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο, κατά τον αναιρεσείοντα, παραμορφώθηκε, το διαφορετικό από αυτό περιεχόμενο που δέχθηκε το δικαστήριο, καθώς και το επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο εξαιτίας της παραμορφώσεως σε σχέση με τη συνδρομή ή όχι ορισμένων πραγματικών γεγονότων.

Η παραμόρφωση πρέπει να ανάγεται σε σημείο του εγγράφου που αφορά το αποδεικτέο γεγονός. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τέταρτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια ότι, παραμόρφωσε το περιεχόμενο των ακόλουθων προσκομισθέντων εγγράφων δεχόμενο πραγματικά γεγονότα διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά ,τα οποία είναι τα εξής: 1) Η υπ'αριθμ.1693/1991 δημόσια διαθήκη του Α.

Τ. ενώπιον της Συμβολαιογράφου ... Μ. Β. - Γ., 2) Η υπ'αριθμ.9453/1991 δημόσια διαθήκη του Α. Τ. ενώπιον του Συμβολαιογράφου ... Δ. Τ., 3). Η υπ'αριθμ.22712/10-4-2013 ένορκη βεβαίωση -κατάθεση του Χ. Δ. ενώπιον του συμβολαιογράφου ... Σ. Μ., 4. Η υπ' αριθμ.10338/10-4-2013 ένορκη κατάθεση μάρτυρος της Α. Δ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Π. Δ., 5) Το υπ'αριθμ.19245/8-2-2005 συμβόλαιο γονικής παροχής του Χ.

Δ. προς την ενάγουσα ενώπιον του συμβολαιογράφου ... Σ. Μ., 6) Η υπ' αριθμ.665/1983 πράξη παροχής γονέως προς τέκνο του της Ε. Δ. ενώπιον του συμβολαιογράφου ...ς Α. Κ., 7) Το υπ'αριθμ…46/2000 πωλητήριο συμβόλαιο προς τους εναγομένους ενώπιον της συμβολαιογράφου ... Μ. Β. -Γ., 8) Οι υπ' αριθμ. 10338/10-4-2013 και 22712/2013 (προαναφερθείσες) ένορκες βεβαιώσεις, 10) Η υπ' αριθμ. 5476/22-3-2013 βεβαίωση του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Κ., 11).Η υπ' αριθμ. 1107/1983 οικοδομική άδεια και 11) Η υπ'αριθμ.465/4-8-2014 ένορκη κατάθεση του μάρτυρα ….ενώπιον της συμβολαιογράφου ...

Κ. Α., και από τα οποία (έγγραφα )αποδεικνύεται, κατά τους ισχυρισμούς της, ότι η αναιρεσείουσα κατέστη κυρία του επιδίκου ακινήτου με πρωτότυπο και επικουρικά, με παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας και παρά ταύτα το εφετείο ,κατά παραμόρφωση των ανωτέρω εγγράφων ,δέχθηκε τα αντίθετα και απέρριψε την αγωγή της ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι :1) οι ένορκες βεβαιώσεις, τις οποίες επικαλείται η αναιρεσείουσα, δεν είναι αποδεικτικά έγγραφα κατά την παραπάνω έννοια,2 κατά τα λοιπά, αφενός γιατί το εφετείο δεν στήριξε την κρίση του αποκλειστικά στα ανωτέρω έγγραφα και αφετέρου γιατί υπό την επίκληση της παραβιάσεως αυτής, πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση, ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο (άρθρο 561 §1 Κ.Πολ.Δ.).

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ο τέταρτος λόγος αναίρεσης. Μετά ταύτα, πρέπει ν' απορριφθεί, στο σύνολό της, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (αρθρ. 12 παρ. 2 Ν. 4055/2012) και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, σε βάρος της αναιρεσείουσας, λόγω της ήττας της (αρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28 Ιουλίου 2017 αίτηση της Ε. Δ. προς αναίρεση της 2/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει σε βάρος της αναιρεσείουσας τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων από δύο χιλιάδες επτακόσια (2700) ευρώ ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Ιουνίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ