1224/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1224 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1224/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Παπατσίκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης : ψ1, α) περί αναγνωρίσεως της πατρότητας του αρσενικού τέκνου που γεννήθηκε την 14-8-2000 στην Αθήνα χωρίς γάμο των γονέων του και δαπανών τοκετού και β) υπό την ιδιότητά της ως ασκούσα τη γονική μέριμνα επ' αυτού περί διατροφής αυτού, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Παπασίμο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-10-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 3614/2001 μη οριστική, 2699/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 8871/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30 Μαρτίου 2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ΄ του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 Κ. Πολ.Δ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση του καθενός απ' αυτά, αρκεί να καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που με επίκληση προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους.

Περαιτέρω, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. για λήψη ή μη υπόψη προταθέντος ουσιώδους πράγματος προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δικαστήριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη. "Πράγματα" δε θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή την εκτίμηση των αποδείξεων. "Πράγμα", επομένως, αποτελεί και ο λόγος εφέσεως, που περιέχει παράπονο κατά της κρίσης του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου (Ολομ.

Α.Π 11/1996). Δεν στοιχειοθετείται, όμως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (ολομ. Α.Π. 25/2003). Στην προκείμενη περίπτωση με τους δύο πρώτους λόγους αναιρέσεως, ο αναιρεσείων αποδίδει στη προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες εκ των ανωτέρω αρ. 11 και 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., και ειδικότερα ότι το δικάσαν Εφετείο, που, απορρίπτοντας έφεσή του, δέχθηκε αγωγή της αναιρεσίβλητης για αναγνώριση της πατρότητας αυτού επί εκτός γάμου γεννηθέντος τέκνου του, "έσφαλε, καθόσον δεν έλαβε υπόψη, ούτε καν μνημόνευσε στο σκεπτικό της α) το νομίμως προσαχθέν και επικληθέν αντίγραφο του εξιτηρίου του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, όπου είχα υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ρήξεως προσθίου χιαστού γόνατος, εξαιτίας της οποίας παρέμεινα κλινήρης με αυστηρό κλινοστατισμό β) τη νομίμως προσαχθείσα και επικληθείσα από ......

βεβαίωση του χειρουργού ορθοπαιδικού, .........., από τις οποίες αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί μου περί αδυναμίας μετακινήσεώς μου και υποχρεωτικής παραμονής μου στην οικία των γονέων μου, με τους οποίους εξακολουθώ να συγκατοικώ, γ) τα όσα κατέθεσαν σχετικά οι εξετασθέντες μάρτυρες αποδείξεως και ανταποδείξεως, από τις καταθέσεις των οποίων ουδόλως προέκυψε, ότι προέτρεψα την αναιρεσίβλητη να υποβληθεί σε άμβλωση και πολύ περισσότερο, ότι κατόπιν αρνήσεώς της την εγκατέλειψα και δ) τη νομίμως προσαχθείσα και επικλειθήσα επιστημονική μελέτη των ........

και ....... του Τομέα Γενετικής Ανάπτυξης και Μοριακής Βιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σχετικά με την αξιολόγηση της δικαστικής αξίας των αναλύσεων DΝΑ, σύμφωνα με την οποία: "οι ιδιότητες του χρωμοσώματος Υ καθιστούν δύσκολη τη χρησιμοποίηση των δεικτών DΝΑ σε αποφάσεις θετικής διαπίστωσης της πατρότητας ή βεβαίωσης ότι ο ύποπτος είναι και ο ένοχος.

Υπάρχουν δύο σοβαρά προβλήματα. Σε κάθε γενεαλογικό δένδρο του κατηγορούμενου άνδρα, ο ίδιος απλότυπος χαρακτηρίζει αρκετούς συγγενείς του (π.χ. αδέλφια, γιοι, ο πατέρας, οι θείοι από την πατρική σειρά) ή με άλλα λόγια ο ύποπτος και οι άνδρες συγγενείς έχουν το ίδιο χρωμόσωμα Υ με τον υποτιθέμενο πατέρα ή ύποπτο εγκλήματος.

Στην περίπτωση των αυτοσωματικών μικροδορυφορικών δεικτών μόνο ο ομοκύτταρος δίδυμος αδελφός θα έχει το ίδιο πρότυπο DNA. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος μπορεί να φέρει τον ίδιο απλότυπο μίας ολόκληρης υποομάδας ενός πληθυσμού. Πράγματι στον ελληνικό πληθυσμό ποσοστό 27,6% των ανδρών έχουν τον ίδιο απλότυπο και μάλιστα από την ανάλυση 22 διαλληλομορφικών DΝΑ δεικτών του χρωμοσώματος Υ.

Εξαιτίας αυτών των δύο προβλημάτων τα δεδομένα από την ανάλυση του DΝΑ του χρωμοσώματος Υ δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στα δικαστήρια για θετική διαπίστωση ενόχου, ή να χρησιμοποιούνται μόνο εφόσον δεν υπάρχουν άλλα αποδεικτικά μέσα". Οι λόγοι αυτοί, όπως διατυπώνονται, είναι απορριπτέοι κατά μεν τις υπό στοιχ.

α', β' και δ' αιτιάσεις εκ του αρ. 11 ως αβάσιμοι, διότι εκ της ρητής διαβεβαιώσεως της αναιρεσιβαλλόμενης, ότι για τη συναγωγή του αποδεικτικού της πορίσματος συνεκτίμησε, μαζί με τις καταθέσεις των ενόρκως εξετασθέντων μαρτύρων, και "όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι νομίμως προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν", σε συνδυασμό και προς τις αιτιολογίες της, αναμφίβολα προκύπτει, ότι ελήφθησαν υπόψη και τα αποδεικτικά αυτά έγγραφα, κατά δε την υπό στοιχ.

γ' εκ του αρ. 8 αιτίαση ως απαράδεκτοι, διότι βάλλουν κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας, η οποία, όμως, κατ' άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., είναι αναιρετικά ανέλεγκτη. Τέλος, απορριπτέος ως απαράδεκτος είναι ο τρίτος (και τελευταίος) εκ του αρ. 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, κατά τον οποίον "η αναιρεσιβαλλόμενη δεν έλαβε υπόψη, ούτε καν μνημόνευσε τις με τις νομιμοπρόθεσμα υποβληθείσες προτάσεις μου ενστάσεις μου κατά τη πρώτη συζήτηση της αγωγής της αντιδίκου, δηλαδή την ένσταση περί απαραδέκτου των κονδυλίων των νοσηλείων, την ένσταση περί ελλείψεως παθητικής νομιμοποιήσεως και την ένσταση, περί αοριστίας και συνεισφοράς της αντιδίκου", αφού ο αναιρεσείων δεν διατείνεται με το αναιρετήριο, ότι πράγματι επικαλέσθηκε νομίμως στο δικάσαν Εφετείο τις ανωτέρω ενστάσεις του.

Συνεπώς, και μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, πρέπει η κρινόμενη αίτηση (αναιρέσεως) να απορριφθεί στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30.3.2004 αίτηση του αναιρεσείοντος χ1 για αναίρεση της 8871/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία καθορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 1 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ