Supreme Court dismisses appeal on auction acceleration claim, ruling discretion exists for auctioneer to choose legal path.

Απόφαση 1221 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1221/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Μαρτίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Κ. Μ. του Β., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σπυρίδωνα Κωνσταντόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Θ. Δ. του Ι., και 2. Α. συζ. Θ. Δ., για τον εαυτό τους και ως ασκούντες τη γονική μέριμνα της ανήλικης θυγατέρας τους Ε. Δ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Κόκκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-5-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4670/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 985/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 9-7-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 26-2-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1018 ΚΠολΔ "σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός ακυρώθηκε και διενεργηθεί νέος, η απαίτηση του υπερθεματιστή του πλειστηριασμού που ακυρώθηκε να αναλάβει το πλειστηρίασμα που διανεμήθηκε κατατάσσεται μετά τα έξοδα της εκτέλεσης του νέου πλειστηριασμού και πριν από τις απαιτήσεις των άρθρων 975, 976, 1007, 1012 παρ. 4 και 1015 παρ. 4.

Για να ικανοποιηθεί αυτή η απαίτηση, ο υπερθεματιστής μπορεί να επισπεύσει πλειστηριασμό με βάση την απόφαση που ακύρωσε την εκτέλεση και πιστοποίηση του υπαλλήλου του πλειστηριασμού ότι το πλειστηρίασμα έχει καταβληθεί και διανεμηθεί". Όπως προκύπτει από την γραμματική διατύπωση της διάταξης αυτής, που εισήχθη το πρώτον με τη διάταξη του άρθρου 66 παρ. 9 του ν. 958/1971 αλλά και από το σκοπό της, εγκείμενο κατά την οικεία αιτιολογική έκθεση "...

στην προστασία του καταβαλόντος το πλειστηρίασμα υπερθεματιστού εν ακυρότητι του πλειστηριασμού ... καθόσον υπό το (μέχρι τότε) κρατούν νομικόν καθεστώς, ο υπερθεματιστής εις περίπτωσιν ακυρώσεως του πλειστηριασμού μετά την διανομήν του εκπλειστηριάσματος, έμενεν απροστάτευτος έναντι των μετασχόντων της διανομής, εις περίπτωσιν αφερεγγυότητας τούτων και εν πάση περιπτώσει ήτο υποχρεωμένος να διεξαγάγη δικαστικόν αγώνα δια να αναλάβει τα καταβληθέντα", αφ' ενός μεν αναγνωρίσθηκε ύπαρξη απευθείας αξίωσης του υπερθεματιστή για επίσπευση πλειστηριασμού στο ίδιο το πλειστηριασθέν ακύρως πράγμα, με βάση αυτήν την ίδια την ακυρωτική του πλειστηριασμού απόφαση και με πιστοποίηση του υπαλλήλου του πλειστηριασμού που τον διενήργησε περί καταβολής και διανομής του πλειστηριάσματος και αφ' ετέρου προικοδοτήθηκε η απαίτησή του αυτή, τόσο με ειδικό προνόμιο, κατισχύον έναντι κάθε άλλου ειδικού ή γενικού προνομίου επί του πλειστηριασμένου αντικειμένου, όσο και με ιδιώνυμο εκτελεστό τίτλο, δηλαδή την ίδια την απόφαση που ακύρωσε την εκτέλεση, έτσι ώστε να δύναται αυτός το συντομότερο δυνατόν να αναλάβει το πλειστηρίασμα που κατέβαλε.

Ο κατά την ανωτέρω διάταξη "νέος πλειστηριασμός" απευθύνεται εναντίον του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη και έχει ως αντικείμενο το πλειστηριασθέν πράγμα, αφού μετά την ακύρωση του πλειστηριασμού, αυτό ανήκει και πάλι στον οφειλέτη, χωρίς να αποκλείεται η διακριτική ευχέρεια του υπερθεματιστή να στραφεί κατά των πιστωτών στους οποίους διανεμήθηκε το πλειστηρίασμα και οι οποίοι στην περίπτωση αυτή έλαβαν χωρίς αιτία τα χρήματα που εισέπραξαν και να επιδιώξει, με βάση τις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις, την απόδοση του καταβληθέντος πλειστηριάσματος.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της από 22-5-2006 ανακοπής της ήδη αναιρεσείουσας, αυτή ζήτησε να ακυρωθεί η, κατ’ άρθρο 1018 ΚΠολΔ επισπευδόμενη σε βάρος της από τους καθ' ων η ανακοπή και ήδη αναιρεσιβλήτους, διαδικασία αναγκαστικής εκτελέσεως, με βάση σχετική επαναληπτική περίληψη κατασχετήριας έκθεσης και εκτελεστό τίτλο την υπ' αριθμ. 1451/2004 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ακυρωτική προγενέστερου πλειστηριασμού ακινήτου της, που κατακυρώθηκε στους αναιρεσιβλήτους υπερθεματιστές, οι οποίοι κατέβαλαν ολοσχερώς το επιτευχθέν εκπλειστηρίασμα, το οποίο και διανεμήθηκε νομίμως μεταξύ των πιστωτών της, ενώ το απομένον εκ δραχμών 432.979 υπόλοιπο δεν αναλήφθηκε από την ίδια.

Την ακύρωση ζήτησε, επικαλούμενη ότι, η με βάση την ανωτέρω διάταξη αναγκαστική εκτέλεση, έπρεπε να επισπευθεί κατά των πιστωτών και του επισπεύδοντος και όχι της ίδιας. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, με την οποία είχε απορριφθεί η ανακοπή της, κρίναν ειδικότερα ότι στην περίπτωση ακυρώσεως πλειστηριασμού, υφίσταται διακριτική ευχέρεια του υπερθεματιστή που κατέβαλε το εκπλειστηρίασμα να απαιτήσει αυτό είτε απευθείας με βάση τη διάταξη του άρθρου 1018 ΚΠολΔ, είτε με την άσκηση αγωγής κατά των πιστωτών με βάση τη διάταξη του άρθρου 904 ΑΚ και ότι, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της ανακοπής, οι υπερθεματιστές επέλεξαν, για την ανάληψη του καταβληθέντος από αυτούς κατά τον - πλειστηριασμό που ακυρώθηκε - πλειστηριάσματος, την οδό της διενέργειας νέου πλειστηριασμού κατ' άρθρο 1018 ΚΠολΔ και συνεπώς η επιδίωξή τους να ικανοποιήσουν την εν λόγω απαίτησή τους, κάνοντας χρήση του παρεχομένου σ'αυτούς από την ανωτέρω διάταξη ενδίκου βοηθήματος, είναι σύννομη.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 1018 ΚΠολΔ την οποία εφάρμοσε, ούτε εκείνη του άρθρου 904 ΑΚ την οποία δεν εφάρμοσε, εφόσον, σύμφωνα με τα αναφερθέντα στη μείζονα πρόταση, με την διάταξη του άρθρου 1018 ΚΠολΔ, χορηγήθηκε στον υπερθεματιστή ευθεία αξίωση προς ανάληψη του διανεμηθέντος ήδη στους δανειστές του καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη πλειστηριάσματος, με αναγκαστική εκτέλεση επί του πλειστηριασθέντος αντικειμένου.

Επομένως ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δ. απορρέων, μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9 Ιουλίου 2008 αίτησης της Κ. Μ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 985/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων εκ δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ