1220/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1220 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1220/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Κωνσταντίνο Ζαμπάρα, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Αλλοδαπής εταιρίας με την επωνυμία "LOUIS DREYFUS CORPORATION" (ΛΟΥΙΣ ΝΤΡΕΪΦΟΥΣ ΚΟΡΠΟΡΕΣΙΟΝ), που εδρεύει στο Wilton, Connecticut της Πολιτείας Delaware Η.Π.Α και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ματθαίο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-12-1983 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13589/1984 προδικαστική, 9127/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 2760/2002 του Εφετείου Αθηνών. Επί της τελευταίας αποφάσεως ασκήθηκε η από 19-9-2002 αίτησή αναιρέσεως και εκδόθηκε η 130/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την 2760/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο. Το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε την 3601/2005 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 14 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλο, ανέγνωσε την από 7 Νοεμβρίου 2006 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως .

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προετάθησαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προετάθησαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα νοούνται και οι δια λόγου εφέσεως ή αντεφέσεως ή παραδεκτώς δια των εκκλήτων προτάσεων προτεινόμενοι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί, που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 579 § 1 ΚΠολΔ, αν αναιρεθεί η απόφαση, οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την αναιρεθείσα απόφαση και η διαδικασία πριν από την απόφαση αυτή ακυρώνεται μόνο εφόσον στηρίζεται στην παράβαση για την οποία έγινε δεκτή η αναίρεση, κατά δε το άρθρο 581 §§ 1 και 2 του ιδίου Κώδικα, στο δικαστήριο της παραπομπής η υπόθεση εισάγεται και συζητείται με κλήση μέσα στα όρια που διαγράφονται με την αναιρετική απόφαση και αφού κατατεθούν προτάσεις κατά το άρθρο 237.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι με την αναίρεση της αποφάσεως εξαφανίζεται αυτή και αναβιώνει η εκκρεμοδικία της αγωγής ή εφέσεως επί της οποίας εξεδόθη. Η αναιρεθείσα απόφαση αποβάλλει, κατά το αναιρεθέν μέρος της, κάθε ισχύ και θεωρείται ως άκυρη, με αποτέλεσμα να καταλύονται όλες οι έννομες συνέπειες της, οι δε διάδικοι να επανέρχονται στην υφισταμένη προ της αναιρεθείσης αποφάσεως κατάσταση.

Εάν η αναιρεθείσα απόφαση είναι του εφετείου, οι διάδικοι επανέρχονται στη θέση που ήσαν πριν από τη συζήτηση της εφέσεως, επί της οποίας εξεδόθη η αναιρεθείσα απόφαση. Επομένως, οι προτάσεις, που υπεβλήθησαν κατά τη συζήτηση αυτή, όταν ανάγονται σε διατάξεις για τις οποίες εχώρησε η αναίρεση, δεν λαμβάνονται υπόψη από το εφετείο.

Ο ενάγων τέλος, ως εφεσίβλητος, μπορεί να προτείνει με τις προτάσεις του της νέας, μετά την αναίρεση, συζητήσεως της εφέσεως νέους πραγματικούς ισχυρισμούς, που δεν είχαν προταθεί πρωτοδίκως, υπό τους περιορισμούς των άρθρων 527 και 269 ΚΠολΔ.

Εν προκειμένω, μετά τη συζήτηση εφέσεως του αναιρεσείοντος εξεδόθη η υπ' αρ. 2760/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Η απόφαση αυτή ανηρέθη, κατ' άρθρον 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, με την υπ' αρ. 130/2004 απόφαση του Αρείου Πάγου, κατόπιν αιτήσεως του αναιρεσείοντος, ως λαβούσα υπόψη ένσταση δεδικασμένου, προταθείσα από την αναιρεσίβλητη δια της προσθήκης αντικρούσεως και όχι δια των προτάσεων της.

Κατά τη νέα συζήτηση της εφέσεως αυτής, μετά την παραπομπή της υποθέσεως στο δικαστήριο της ουσίας, η αναιρεσίβλητη προέβαλε δια των προτάσεων της την ιδία ένσταση. Η ένσταση αυτή συνεπώς προετάθη πλέον νομίμως και η προβολή της, μη κωλυόμενη εκ της, ως άνω, δεσμευτικής διαγνώσεως του απαραδέκτου της αρχικής, δια της προσθήκης - αντικρούσεως, προτάσεως της, δεν ήταν απαράδεκτη.

Επομένως, το Εφετείο, που έκρινε ομοίως, δεν έλαβε παρά το νόμο υπόψη πράγματα και σύμφωνα με το νόμο δεν εκήρυξε το απαράδεκτο της ενστάσεως δεδικασμένου. Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 8 και 14 ΚΠολΔ, μόνος λόγος της αιτήσεως είναι αβάσιμος, συνακόλουθα δε και η αίτηση αναιρέσεως είναι αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί, καταδικασθεί δε το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ως ηττηθέν, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, πλην, όμως, μειωμένη ως προς τη δικηγορική αμοιβή, ενόψει των διατάξεων των άρθρων 22 § 1 ν. 3693/1957, όπως τροποποιήθηκε με την 7429/1988 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 § 12 του ν. 1738/1987.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ -

Απορρίπτει την από 14.10.2005 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 3601/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

-

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία καθορίζει σε διακόσια ενενήντα τρία (293) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ