Legislator Case Law & Legislation
121/2009 AI generated

121/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 121/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

121/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Στη συνέχεια εκδόθηκε η 52/2005 απόφαση της Τακτικής Ολομέλειας, που απορρίπτει τον παραπεμφθέντα πρώτο λόγο της από 25.01.2002 αιτήσεως των Όθωνα Γαλανού κ.λ.π για αναίρεση της 1979/2000 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και αναπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Τμήμα του Αρείου Πάγου για να αποφασίσει κατά τα λοιπά. Ήδη, με την από 01.03.2008 κλήση των αναιρεσειόντων η υπόθεση φέρεται προς συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 121 / 2009 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 121/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων : 1) Χ1 έως και 47) Χ47, κατοίκων ......, τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Γρηγόριος Κοσσυβάκης.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ",που εδρεύει στη ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Γιώργος Πανούσης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 20.12.1997 και με αριθμούς εκθέσεως καταθέσεως 46874/1997 και 46875/1997, αντίστοιχα, δύο αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15932/1998 και 15933/1998 οριστικές του ίδιου δικαστηρίου και 1979/2000 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 25.01.2002 αίτησή τους. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις του Β2' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου 893/2003 μη οριστική και 1190/2004, που παρέπεμψε στην Τακτική Ολομέλεια του Δικαστηρίου τούτου τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Στη συνέχεια εκδόθηκε η 52/2005 απόφαση της Τακτικής Ολομέλειας, που απορρίπτει τον παραπεμφθέντα πρώτο λόγο της από 25.01.2002 αιτήσεως των Όθωνα Γαλανού κ.λ.π για αναίρεση της 1979/2000 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης και αναπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Τμήμα του Αρείου Πάγου για να αποφασίσει κατά τα λοιπά. Ήδη, με την από 01.03.2008 κλήση των αναιρεσειόντων η υπόθεση φέρεται προς συζήτηση στη σημερινή δικάσιμο.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος ανέγνωσε την από 20.03.2003 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Νικολάου Συρόπουλου με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο αναιρετικός λόγος του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ προϋποθέτει ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας και ελλείψεις ή ασάφειες στη διατύπωση της ελάσσονος προτάσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως σε ζήτημα που ασκεί επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως, ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη ή ως απαράδεκτη.

Κατά συνέπεια, ο δεύτερος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι περιέχει αντιφατικές και ανεπαρκείς αιτιολογίες, είναι απαράδεκτος, εφόσον στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δεν εισήλθε στην κατ' ουσίαν διευρεύνηση της υποθέσεως, αλλά, κρίνοντας ομοίως, επικύρωσε τις πρωτόδικες 15932 και 15933/1998 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με τις οποίες οι ένδικες υπ' αριθμ. 46874 και 46875/20-12-1997 αγωγές των αναιρεσειόντων απερρίφθηκαν ως νομικά αβάσιμες.

Υπό τα δεδομένα αυτά, και ενόψει του ότι, με την 52/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου σε Τακτική Ολομέλεια, ο παραπεμφθείς από τον αριθμ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πρώτος λόγος του αναιρετηρίου απερρίφθη ως αβάσιμος και αναπέμφθηκε η υπόθεση στο παρόν Δικαστήριο (Β2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου) για την εξέταση μόνο του ως άνω εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ δεύτερου αναιρετικού λόγου, πρέπει η αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στο σύνολο των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με τη σχετική νόμιμη αίτηση του τελευταίου αυτού (άρθρα 106, 176 και 183 ΚΠολΔ).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25-1-2002 αίτηση των Χ1, κλπ περί αναιρέσεως της 1979/2000 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια 1.500 ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ