Supreme Court allows appeal against small claims judgment for admitting unproven facts affecting the verdict.

Απόφαση 1219 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1219/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη - Εισηγητή, Ασημίνα Υφαντή και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 24 Ιανουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κουτσονάσιο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Η. Κ. του Σ., κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26/2/2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.

Εκδόθηκε η 2064/2019 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15/6/2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 3545/07.10.2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της δικαστικής περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Π. Π., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 15.06.2020 αίτησης αναίρεσης κατά της 2064/2019 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του Α1 πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου και πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (24.01.2022), καθώς και κλήση της αναιρεσείουσας προς τον αναιρεσίβλητο για να παραστεί κατά την ανωτέρω δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον τελευταίο. Αυτός, όμως, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως με τη σειρά της από το πινάκιο , ούτε κατέθεσε κατ` άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως πληρεξούσιου δικηγόρου του κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του αναιρεσίβλητου, σαν να ήταν παρών (ΚΠολΔ 568 παρ.4, 576 παρ.2).

Με την από 15.06.2020 και με ειδ.αριθ. κατάθ. 2/16.06.2020 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η με αριθ. 2064/25.11.2019 τελεσίδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά τις ειδικές διατάξεις των μικροδιαφορών, και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή του τότε ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου, υποχρεώνοντας τις τότε εναγόμενες, μεταξύ των οποίων και την ήδη αναιρεσείουσα, ως συναίτιων εξ αδικοπραξίας, να του καταβάλουν εις ολόκληρον το χρηματικό ποσό των 1.133,54 ευρώ, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρ.552,553,556,558,564 παρ.3 και 566 παρ.1 ΚΠολΔ). Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρ.577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Ο εκ του άρθρου 560 αρ.5 λόγος αναιρέσεως (που αντιστοιχεί στον εκ του αριθμού 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.), έχει δε στόχο τη διασφάλιση του συζητητικού συστήματος(άρθρο 106 ΚΠολΔ) , αλλά και την αρχή της ακρόασης των διαδίκων(άρθρο 110 παρ. 2 ΚΠολΔ), ιδρύεται και όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο και εκτιμώντας προφανώς εσφαλμένα τα διαδικαστικά έγγραφα(άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ), έλαβε υπόψη του πράγματα, που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 13/1995, ΑΠ 1333/2020).Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος (ΟλΑΠ 3/1997, ΑΠ 625/2008, ΑΠ 328/2008, ΑΠ1225/2004), δηλαδή οι ισχυρισμοί, που κατά νόμο διαμόρφωσαν ή ανάλογα ήταν ικανοί να διαμορφώσουν το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης(ΟλΑΠ 2/1989,ΑΠ 1072/2005), θεμελιώνεται δε ο ως άνω αναιρετικός λόγος, και όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη του μη προταθέντα ισχυρισμό περί δικαστικής ή εξώδικης ομολογίας ή και ανακλήσεως ομολογίας (ΑΠ 319/2015,ΑΠ 641/1993).

Δεν αποτελούν "πράγματα" και άρα δεν ιδρύεται ο ως άνω λόγος αναιρέσεως αν δεν ληφθούν υπόψη οι ισχυρισμοί που αποτελούν απλή ή αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, καθώς και οι ισχυρισμοί που συνιστούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου από την εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 701/2008, ΑΠ 625/2008, ΑΠ 558/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον μεν πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης προβάλλεται από την αναιρεσείουσα η, από το άρθρο 560 αρ.5 ΚΠολΔ, αιτίαση με την επίκληση ότι, παρά το νόμο, η προσβαλλομένη απόφαση έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και είχαν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα ισχυρισμό του αντιδίκου της περί δικαστικής ομολογίας της συνεναχθείσας εταιρείας με την επωνυμία "...", που είναι θυγατρική της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην Αυστρία, για το ότι αυτή τέλεσε, με τη συμπεριφορά της, αδικοπραξία (απάτη) σε βάρος του αντιδίκου τους ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου, που περιέλαβε στις από 04.10.2019 κατατεθείσες προτάσεις της ενώπιον του δικάσαντος Ειρηνοδικείου, χωρίς, ωστόσο να προκύπτει τέτοιος ισχυρισμός, με βάση τον οποίο (ισχυρισμό) το Δικαστήριο ήχθη στο αποδεικτικό του πόρισμα περί τελεσθείσας και ομολογηθείσας παραπλανητικής συμπεριφοράς, για την οποία ευθύνονταν αμφότερες οι εναγόμενες εταιρείες, αντιβαίνουσας στα άρθρα 914 ΑΚ και 9 Ν.2251/1994, και για την οποία κρίθηκε συνυπαίτια και η αναιρεσείουσα, την οποία και υποχρέωσε να καταβάλει στον ενάγοντα και ήδη αναιρεσίβλητο, εις ολόκληρον με τη συνεναχθείσα ως άνω εταιρεία, ως αποζημίωση για την υλική ζημία, που φέρεται ότι υπέστη, το ποσό των 133,54 ευρώ, καθώς και το ποσό των 1.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική του βλάβη.

Και, με τον δεύτερο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση, γιατί δεν εκτίθενται καθόλου σ' αυτήν τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία να θεμελιώνεται η αδικοπρακτική συμπεριφορά της αναιρεσείουσας και η ευθύνη της προς αποζημίωση του αναιρεσιβλήτου. Από την παραδεκτή επισκόπηση, κατ' άρθρο 561 παρ.2 ΚΠολΔ, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, του περιεχομένου του δικογράφου των από 04.10.2019 προτάσεων της εναγομένης ως άνω εταιρείας ενώπιον του δικάσαντος Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, καθώς και της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτουν τα εξής:

Στις προτάσεις της, η εναχθείσα εταιρεία με την επωνυμία "...", ουδένα ισχυρισμό, είτε άμεσης, είτε έμμεσης ομολογίας - παραδοχής περί τέλεσης εκ μέρους της οποιασδήποτε παραπλανητικής συμπεριφοράς σε βάρος του ενάγοντος και ήδη αναιρεσίβλητου έχει περιλάβει, αντίθετα ρητά και κατηγορηματικά αρνήθηκε την ιστορική βάση της αγωγής του τελευταίου(βλ.

σελ.3-7 και 9-10 των προτάσεών της), ισχυρισθείσα, αφενός ότι τηρήθηκαν εκ μέρους της όλες οι προβλεπόμενες από τον "Κώδικα Δεοντολογίας για την παροχή υπηρεσιών πολυμεσικής πληροφόρησης" διαδικασίες και ενημερώσεις, και αφετέρου ότι, ο ενάγων, με δικές του ενέργειες και σε πλήρη γνώση των έννομων αποτελεσμάτων αυτών (ενεργειών) εγγράφηκε στην συνδρομητική της υπηρεσία, από την οποία προέκυψαν οι επίμαχες χρεώσεις.

Αντίθετα, το Ειρηνοδικείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ισχυρισμό περί άμεσης ομολογίας της ως άνω εναγομένης εταιρείας, που προέκυπτε από τις κατατεθείσες προτάσεις της, αναφέροντας επί λέξει τα εξής: "... Η πρώτη εναγομένη είναι θυγατρική της μητρικής εταιρίας με την επωνυμία ¨...¨ που εδρεύει στην Αυστρία και εμπορεύεται σύστημα συναλλαγών με μηνύματα και πληρωμές μέσω κινητής τηλεφωνίας.

Για τον σκοπό αυτό συνάπτει συμβάσεις αφενός με παρόχους δικτύων κινητής τηλεφωνίας, όπως με τη δεύτερη εναγόμενη στην προκειμένη περίπτωση και αφετέρου με τους παρόχους υπηρεσιών περιεχομένου. Στην προκειμένη περίπτωση η πρώτη εναγόμενη όπως η ίδια παραδέχεται στις από 04.10.2019 προσκομιζόμενες προτάσεις της φαίνεται να παραπλάνησε τον ενάγοντα προκειμένου να ολοκληρώσει τη διαδικασία εγγραφής στη συνδρομητική της υπηρεσία μέσω της διεκδίκησης κάποιου επάθλου.

Την παράνομη αυτή συμπεριφορά της πρώτης εναγόμενης γνώριζε ή εν πάσει περιπτώσει όφειλε να ελέγχει αν συμβαίνει η δεύτερη εναγόμενη συνεργάτιδά της που της παρείχε το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας της. Ως εκ τούτου η συμπεριφορά των εναγομένων συνιστά αδικοπραξία εφόσον αντιβαίνει τόσο στο άρθρο 914 ΑΚ και στο άρθρο 9 Ν. 2251/1914.

Από τη συμπεριφορά των εναγομένων ο ενάγων υπέστη υλική ζημία εφόσον παρανόμως κατέβαλε το ποσό των 133,54 ευρώ καθώς και ηθική βλάβη και ως εκ τούτου θα πρέπει να του καταβληθεί το ποσό των 1.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση. Κατόπιν των ανωτέρω πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή ως ουσιαστικά βάσιμη και να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να καταβάλλουν εις ολόκληρον στον ενάγοντα το ποσό των 1.133,54 ευρώ νομιμότοκα...".

Έτσι, όμως, που έκρινε το Ειρηνοδικείο, αφενός δέχθηκε, παρά το νόμο, πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, και συγκεκριμένα ισχυρισμό περί δικαστικής ομολογίας της συνεναγομένης εταιρείας"..." για παραπλάνηση, με τη συμπεριφορά της, του ενάγοντος, που ουδόλως είχε προβληθεί με τις από 04.10.2019 κατατεθείσες προτάσεις της ενώπιον του δικάσαντος Δικαστηρίου, και ο οποίος(ισχυρισμός) άσκησε ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού το Ειρηνοδικείο, στηριζόμενο σ' αυτόν εξήγαγε το αποδεικτικό του πόρισμα περί τέλεσης ομολογηθείσης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς εκ μέρους της πρώτης εναγομένης σε βάρος του ενάγοντος, για την οποία κρίθηκε συνυπαίτια και η δεύτερη εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα και εντεύθεν θεμελίωση για αμφότερες ευθύνης τους προς αποζημίωση του αναιρεσίβλητου.

Επομένως η προβαλλόμενη με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αιτίαση για πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης, εκ του αριθμού 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, συνισταμένη στον παρά το νόμο λήψη από το δικαστήριο πραγμάτων που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, είναι βάσιμη, και ο ως άνω λόγος πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας του δεύτερου λόγου της από τον αριθμό 6 της ίδιας διάταξης του ΚΠολΔ, ως αλυσιτελούς.

Πέραν του απαραδέκτου της προβολής του καθόσον αυτός δεν προσάπτει σε υποθέσεις που εκδικάστηκαν με τη διαδικασία των μικροδιαφορών, όπως η προκείμενη. Στη συνέχεια πρέπει, κατά την παρ.3 του άρθρου 580 ΚΠολΔ, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση.

Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στην αναιρεσείουσα του κατατεθέντος παραβόλου, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ.3 ΚΠολΔ και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς διάδικος, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας(άρθρα 106, 176, 183 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 2064/2019 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή, πλην αυτού που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση. Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο να πληρώσει τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία καθορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 4 Ιουλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ