Supreme Court allows appeal against seizure of third party funds, ruling lower court misapplied civil code on automatic assignment.

Απόφαση 1218 / 2025 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1218/2025

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μαρία Κουφούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Βενιζελέα, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Κορνηλία Πανούτσου και Ευαγγελία Γίτση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Δεκεμβρίου 2024, με την παρουσία και της γραμματέως Θ. Π., για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "Τράπεζα Eurobank Ανώνυμη Εταιρεία" και τον διακριτικό τίτλο "Eurobank", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Τσιμπληνίδη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και στην προκειμένη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της ΔΟΥ Τρίπολης, που εδρύει στην Τρίπολη. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Νικολέτα Παπαρούνη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-10-2013 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3578/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 2924/2018 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 10-6-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 30, 32, 33 και 34 του ΚΕΔΕ (ΝΔ 356/1974) προκύπτει ότι το Δημόσιο, προς ικανοποίηση απαίτησης του κατά του οφειλέτη του, μπορεί να επιβάλλει κατάσχεση στα χέρια τρίτου των ευρισκομένων στα χέρια αυτού χρημάτων και άλλων κινητών πραγμάτων του οφειλέτη του Δημοσίου, η οποία διενεργείται από το Διευθυντή του Δημοσίου Ταμείου με κατασχετήριο έγγραφο, το οποίο δεν κοινοποιείται στον οφειλέτη.

Ο τρίτος στα χέρια του οποίου έγινε η κατάσχεση, μέσα σε προθεσμία 8 ημερών από την επίδοση του κατασχετηρίου, πρέπει να δηλώσει, στο Ειρηνοδικείο του τόπου του κατασχόντος με προφορική δήλωση ή στο διενεργήσαντα την κατάσχεση με κοινοποίηση αναφοράς, αν οφείλει τα αναφερόμενα στο κατασχετήριο χρήματα (άρθρο 32 παρ. 1 ΚΕΔΕ).

Την ειλικρίνεια της δήλωσης του τρίτου μπορεί να αμφισβητήσει το κατασχόν Δημόσιο με ανακοπή, η οποία ασκείται από τον Προϊστάμενο της αρμόδιας Δ.Ο.Υ. (Διευθυντή του Δημοσίου Ταμείου], μέσα σε προθεσμία ενός μηνός, από την κοινοποίηση της δήλωσης ή από την περιέλευση σ' αυτόν της δήλωσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου, εισάγεται δε και εκδικάζεται κατά το άρθρο 986 ΚΠολΔ (άρθρο 34 ΚΕΔΕ).

Η ως άνω ανακοπή αποτελεί ένδικο βοήθημα, με το οποίο το κατασχόν Δημόσιο επιδιώκει την αναγνώριση της εν όλω ή εν μέρει ανακρίβειας της δήλωσης του τρίτου και την καταδίκη του τρίτου στην καταβολή του κατασχεθέντος ποσού Με το άρθρο 30 παρ 3 του ΚΕΔΕ ορίζεται ότι η κατάσχεση εις χείρας τρίτου επιφέρει "τα αποτελέσματα αυτοδικαίως χωρούσης αναγκαστικής εκχωρήσεως", οπότε δικαιούχος της απαίτησης είναι πλέον το Δημόσιο, το οποίο μπορεί να επιδιώξει από τον τρίτο την είσπραξη της χρηματικής οφειλής χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα εκτέλεσης που προβλέπει ο ΚΕΔΕ.

Περαιτέρω από την ανωτέρω διάταξη σύμφωνα με την οποία 'από την ημέρα της κοινοποίησης του κατασχετηρίου, ο τρίτος κωλύεται να αποδώσει στον καθού η εκτέλεση τα κατασχεθέντα χρήματα ή πράγματα ή να προβεί σε συμψηφισμό με ανταπαιτήσεις του που είναι μεταγενέστερες της κατάσχεσης, καθώς και από τις διατάξεις των άρθρων 448 και 449 του ΑΚ [οι οποίες εφαρμόζονται και στην περίπτωση της εκ του νόμου -30 παρ. 3 του ΚΕΔΕ- οριζόμενης αναγκαστικής κατάσχεσης] με τις οποίες ορίζεται αντιστοίχως ότι μετά την αναγγελία της εκχώρησης στον οφειλέτη, δεν μπορεί αυτός να προτείνει έναντι του εκδοχέα σε συμψηφισμό απαιτήσεις αυτού κατά του εκχωρητή μεταγενέστερες της αναγγελίας, και ότι 'αν η απαίτηση έχει κατασχεθεί, ο οφειλέτης της δεν μπορεί να προτείνει κατά του προσώπου που επέβαλε την κατάσχεση σε συμψηφισμό ανταπαίτηση που απέκτησε κατά του δανειστή [καθού η κατάσχεση] μετά την κατάσχεση, εξ αντιδιαστολής συνάγεται ότι ο τρίτος δικαιούται να προτείνει προς συμψηφισμό και μετά την κατάσχεση ανταπαίτησή του κατά του καθού η κατάσχεση , η οποία ήταν γεγενημένη κατά το χρόνο της προς αυτόν κοινοποίησης του κατασχετηρίου και, επομένως, προγενέστερη της κατάσχεσης Την ως άνω δε δήλωση συμψηφισμού, εφόσον ο οφειλέτης -τρίτος στερείται της εξουσίας διάθεσης της οφειλής του ,προτείνει αυτός [ τρίτος] έναντι μόνο του εκδοχέα Δημοσίου [το οποίο έχει γίνει κύριο της εκχωρηθείσας απαίτησης] και η πρόταση αυτή προς συμψηφισμό μπορεί να γίνει προς αυτό είτε με τη δήλωση του άρθρου 32 του ΚΕΔΕ είτε με τις προτάσεις ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου που δικάζει την κατ' άρθρο 34 ΚΕΔΕ ανακοπή (ΑΠ 1853/2023, ΑΠ 486/2023, ΑΠ 1119/2022, ΑΠ 1010/2019, ΑΠ 435/2015, ΑΠ 1411/2011].

Ο νομοθέτης εν προκειμένω σταθμίζοντας τα αντικρουόμενα συμφέροντα του κατασχόντος Δημοσίου και του τρίτου, δικαιολογημένα δίνει το προβάδισμα στην προστασία της εμπιστοσύνης του τελευταίου, ο οποίος εύλογα αποβλέπει στο κτηθέν κατά το χρόνο της κατάσχεσης δικαίωμά του να προκαλέσει με τον συμψηφισμό την απόσβεση της εναντίον του απαίτησης.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, δηλαδή εσφαλμένη υπαγωγή σε αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης, που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα, με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 7/2006). Με τον παρακάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικά και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά, που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή δεν αποδείχθηκαν (ΑΠ 476/2023].

Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα Τράπεζα προσάπτει στην προσβαλλόμενη την από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, που συνίσταται στην μη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 30 παρ. 3 ΚΕΔΕ και 448,449 ΑΚ, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή τους Από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη επί της ουσίας κρίση του, τα εξής 'Δυνάμει της από ....2000 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό [αλληλόχρεο] λογαριασμό], η οποία καταρτίσθηκε στην Τρίπολη Αρκαδίας, η καθής η ανακοπή, [εφεσίβλητη ήδη αναιρεσείουσα] τράπεζα χορήγησε στον οφειλέτη του ανακόπτοντος Ελληνικού Δημοσίου, [εκκαλούντος ήδη αναιρεσίβλητου], Γ.

Κ. του Π. πίστωση μέχρι του ποσού των 120.000.000 δραχμών, η οποία στη συνέχεια αυξήθηκε με διαδοχικές συμβάσεις αύξησης πίστωσης, με αποτέλεσμα να ανέλθει στο ποσό των 2.300.000 ευρώ. Προς εξυπηρέτηση της χορηγηθείσας πίστωσης ανοίχθηκαν στο όνομα του οφειλέτη [Γ. Κ.] χορηγητικοί λογαριασμοί ... μεταξύ των οποίων και ο με αριθμός ..., ο οποίος την 1.7.2013 εμφάνιζε χρεωστικό υπόλοιπο 1.853,25 ευρώ, ...

το οποίο ο πιστούχος αναγνώρισε ανεπιφύλακτα με την από 1.7.2013 επιστολή του και ... η για το ποσό αυτό απαίτηση της Τράπεζας είχε καταστεί ληξιπρόθεσμη και απαιτητή πριν την 30η.7.2013 ... Στις 30.7.2013 επιδόθηκε στην εφεσίβλητη και καθής η ανακοπή τράπεζα [ήδη αναιρεσείουσα] η με αριθμό πρωτοκόλλου ... και με αριθμό ειδικού βιβλίου .../2013 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ.

Τρίπολης, στρεφόμενη σε βάρος ... μεταξύ άλλων και κατά του Γ. Κ. ... με την οποία το εκκαλούν και ανακόπτον [ήδη αναιρεσείον] Ελληνικό Δημόσιο επέβαλε κατάσχεση στα χέρια της εφεσίβλητης και καθής η ανακοπή τράπεζας ως τρίτης σε όσα η τελευταία οφείλει ή μέλλει να οφείλει στον πιο πάνω οφειλέτη του Δημοσίου.

Η κατάσχεση σε σχέση με τον Γ. Κ. επιβλήθηκε για οφειλή συνολικού ύψους 270.477,72 ευρώ, η οποία προέρχεται από φόρο εισοδήματος, εισφορές και τέλος επιτηδεύματος, ΕΤΑΚ, ΦΑΠ και ΕΕΤΗΔΕ έχει δε βεβαιωθεί με πράξεις της Δ.Ο.Υ. Τρίπολης. Ακολούθως η εφεσίβλητη και καθής η ανακοπή [ήδη αναιρεσείουσα] προέβη εμπροθέσμως στην κατ' άρθρο 32 του νδ 356/1974 [ΚΕΔΕ] υπ' αριθμό ....2013 δήλωση τρίτου ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών αναφέροντας σε σχέση με τον οφειλέτη του εκκαλούντος -ανακόπτοντος [ήδη αναιρεσίβλητου] Γ.

Κ. ότι αυτός διατηρούσε σε βάρος της τις εξής απαιτήσεις ... 3]ποσού 1.853,25 ευρώ, απορρέουσα από τον υπ' αριθμό ... λογαριασμό. Αναφορικά με την τελευταία αυτή απαίτηση η εφεσίβλητη [ήδη αναιρεσείουσα] δήλωσε πως συμψηφίζει τούτη με ανταπαιτήσεις, που διατηρούσε σε βάρος του οφειλέτη του Δημοσίου, ύψους 319.667,10 ευρώ, απορρέουσας από την με αριθμό .../2000 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό [αλληλόχρεο] λογαριασμό, με αποτέλεσμα να επέλθει απόσβεση ως προς το ρηθέν ποσό, κατά το οποίο αποσβέστηκε αντίστοιχα και δική της ανταπαίτηση.

Η δήλωση της εφεσίβλητης κατά τούτο τυγχάνει ανακριβής, δεδομένου ότι απλά με την αναφορά στη δήλωση τρίτου περί συμψηφισμού δεν χώρησε απευθυντέα δήλωση-πρόταση συμψηφισμού της δικαιούχου εφεσίβλητης προς το δικαιούχο και οφειλέτη του εκκαλούντος, ώστε να επέλθει απόσβεση της ύψους 1.853,25 ευρώ απαίτησης του οφειλέτη του εκκαλούντος έναντι της εφεσίβλητης.

Δεν αποδείχθηκε επίσης ότι χώρησε συμψηφισμός με απευθυντέα δήλωση που έλαβε χώρα με άλλο τρόπο [όπως π.χ με εξώδικη δήλωση που επιδόθηκε στον οφειλέτη Γ. Κ.]. Η ίδια μάλιστα η εκκαλούσα αναφέρει στις ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου δικαστηρίου προτάσεις ότι προς απόσβεση της απαίτησης των 1.853,25 ευρώ προέβαλε με το κείμενο της εν λόγω δήλωσης τρίτου [ήτοι το πρώτον και όχι με άλλο τρόπο] σε συμψηφισμό ανταπαιτήσεις που διατηρούσε σε βάρος του καθού οφειλέτη συνολικού ποσού 319.667,70 ευρώ'.

Τον συμψηφισμό αναφέρει - προβάλλει η εφεσίβλητη στις προτάσεις της τόσο ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου όσο και ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου. Η απλή όμως αυτή αναφορά δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, δεδομένου ότι, όπως και η δήλωση τρίτου ενώπιον του Ειρηνοδίκη, οι προτάσεις δεν απευθύνονται στον οφειλέτη του εκκαλούντος.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε ότι δεν χώρησε νομίμως συμψηφισμός με τη υποβληθείσα με τη δήλωση του άρθρου32 του νδ 356/1974 [ΚΕΔΕ] και με τις προτάσεις της πρωτοβάθμιας δίκης από την τρίτη προς το κατάσχον Ελληνικό Δημόσιο δήλωση του, ως μη απευθυντέα προς τον καθού η εκτέλεση, ακολούθως δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση, δέχθηκε την ανακοπή, θεωρώντας αναληθή κατά τούτο τη δήλωση της εφεσίβλητης τρίτης τράπεζας κατά το ποσό των 1.853,25 ευρώ, ακύρωσε την από 9.9.2013 και με αριθμό .../2013 δήλωση της καθής η ανακοπή και εφεσίβλητης ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών κατά το μέρος που αφορά την απόσβεση, λόγω συμψηφισμού, της απαίτησης ύψους 1.853,25 ευρώ του οφειλέτη του εκκαλούντος Γ.

Κ. που προέρχεται από τον με αριθμό ... λογαριασμό που τηρεί επ' ονόματι του στην καθής η ανακοπή, αναγνώρισε ότι η καθής η ανακοπή οφείλει στο ανακόπτον το ποσό των 1853,25 ευρώ το οποίο η καθής οφείλει στον οφειλέτη του ανακόπτοντος Γ. Κ., και υποχρέωσε την καθής η ανακοπή να καταβάλει στο ανακόπτον το ποσό των 1.853,25 ευρώ, το οποίο αυτή [καθής] οφείλει στον οφειλέτη του ανακόπτοντος Γ.

Κ.

Έτσι που έκρινε και με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, εσφαλμένως δεν εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις , των άρθρων 30 παρ. 3 του νδ 356/1974, 440, 448,449 του ΑΚ, οι οποίες ήταν εφαρμοστέες στην προκείμενη περίπτωση. Και τούτο διότι η επίδοση του κατασχετήριου εγγράφου στην τρίτη [αναιρεσείουσα Τράπεζα] έχει τα αποτελέσματα της αυτοδίκαιος από το νόμο κατ' άρθρο 30 παρ. 3 του ΚΕΔΕ που ανάγεται στην διάταξη του άρθρου 469 του ΑΚ αναγκαστικής εκχώρησης της κατασχεθείσας απαίτησης [1.853,25 ευρώ] στο κατάσχον [αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο], με συνέπεια αυτό να καθίσταται οριστικά εκδοχέας της κατασχεθείσας απαίτησης και η τρίτη Τράπεζα να λογίζεται οφειλέτρια του κατάσχοντος Ελληνικού Δημοσίου. Εφόσον δε η απαίτηση της τρίτης [αναιρεσείουσας Τράπεζας] κατά του καθού η εκτέλεση [Γ. Κ.] είχε γεννηθεί και καταστεί ληξιπρόθεσμη πριν την 30.7.2013, ήτοι πριν την κατά την ανωτέρω ημεροχρονολογία επίδοσης σ' αυτήν [τρίτη] του κατασχετήριου εγγράφου, αυτή νομίμως και παραδεκτώς πρότεινε σε συμψηφισμό απαίτηση που είχε κατά του καθού η εκτέλεση, έχοντας ως συνέπεια την απόσβεση των αμοιβαίων απαιτήσεων μεταξύ του καθού η εκτέλεση Γ. Κ. και της αυτής [αναιρεσείουσας τράπεζας], κατά το μέρος που καλύπτονται, από το χρονικό σημείο που συνυπήρξαν και την ανατροπή της επελθούσας αναγκαστικής εκχώρησης της απαίτησης.

Έτι δε περαιτέρω παραδεκτώς έλαβε χώρα η εν λόγο πρόταση συμψηφισμού που έκανε η αναιρεσείουσα Τράπεζα και απηύθυνε κατά του κατάσχοντος -εκδοχέα Ελληνικού Δημοσίου με την κατ' άρθρο 32 του ΚΕΔΕ δήλωσή της, αλλά και με τις ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προτάσεις της, που εκδίκασε την κατ' άρθρο 986 ΚΠολΔ ανακοπή.

Μετά ταύτα ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος και ελλείποντος άλλου λόγου προς αναίρεση πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, να επιστραφεί το καταβληθέν παράβολο στην αναιρεσείουσα (άρθρ. 495 παρ3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της, σε βάρος του αναιρεσίβλητου λόγω της ήττας του, μειωμένα, όμως κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 ΕισΝΚΠολΔ, άρθρο 5 παρ. 12 του Ν. 1738/1987 και 2 της 134423/28.12.1992 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ Β'/11/20.1.1993), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την από 10.6.2020 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 2924/2018 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο να πληρώσει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά του έξοδα, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Απριλίου 2025.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ και ταύτης αποχωρήσασας ο αρχαιότερος της σύνθεσης Αρεοπαγίτης

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιουλίου 2025.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ