Legislator Case Law & Legislation
1217/2015 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against compensation valuation in expropriation case due to lack of procedural grounds.

Case Number 1217/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the Municipality of Agios Dimitrios's appeal against the Athens Court of Appeal's decision regarding expropriation compensation. The municipality argued the lower court failed to analyze specific street locations necessary for accurate property valuation, yet the appellate court had already determined the market value at 600 euros per square meter based on a comprehensive evaluation of evidence. The court ruled the appeal inadmissible because the alleged error was merely an analysis of the court's reasoning rather than a procedural defect, and the specific locations were already identified in the contested judgment without needing street references.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559, 560 of the Code of Civil Procedure; An appeal based solely on the lack of reasoning regarding the analysis of evidence is inadmissible if the lower court's decision is supported by a clear factual finding and the specific locations are already defined in the contested judgment.

Keywords

AI generated
expropriation compensation valuation methodology appeal admissibility lack of reasoning procedural defect Code of Civil Procedure property valuation

Cited Legislation

AI generated
Articles 559, 560 of the Code of Civil Procedure
Article 281 of Law 3463/2006
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1217 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1217/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Χαράλαμπο Καλαματιανό, Μαρία Χυτήρογλου και Ειρήνη Καλού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Μαρτίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής, που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευθυμία Καδδά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Α. Α. του Ε., 2) Β. - Γ. Α. του Ε., 3) Ε. - Α. Α. του Ε., κατοίκων ... και 4) Ε. - Α. Α. του Β., ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων της αποβιωσάσης στις 9-6-2012 αρχικής διαδίκου Β. συζ. Α. ή Ε. Α., το γένος Α. Κ., εκ των οποίων οι 1ος και 2ος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Απόστολο Φανό, που δήλωσε ότι ο 4ος Ε. - Α. Α. απεβίωσε στις 11-11-2013 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι ως άνω νόμιμοι κληρονόμοι του 1ος, 2ος και 3η των αναιρεσιβλήτων. Η 3η των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-5-2009 αίτηση της ήδη αποβιωσάσης Β. συζ. Α. ή Ε. Α., το γένος Α. Κ., που κατατέθηκε στο Εφετείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 2-3-2012 ανταίτηση (διά των προτάσεών του) του ήδη αναιρεσείοντος.

Εκδόθηκε η 4884/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-4-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Καλού διάβασε την από 29-10-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 9-4-2013 αίτησης αναίρεσης, κατά της υπ’ αριθμ. 4884/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 9-4-2013 αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η υπ’ αριθμ. 4884/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, το οποίο, αφού δέχτηκε εν μέρει ως κατ’ ουσία βάσιμες: α) την αίτηση της κληρονομηθείσας από τους αναιρεσίβλητους αρχικής διαδίκου Β. συζύγου Α. Α. κατά του αναιρεσείοντος Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής, και β) την ασκηθείσα με τις προτάσεις του ανταίτηση του καθού η αίτηση Δήμου, με τις οποίες ζήτησαν να καθοριστεί οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης σε ποσό μεγαλύτερο και μικρότερο, αντίστοιχα, από αυτό των 400 ευρώ ανά τ.μ. που καθορίστηκε ως προσωρινή τιμή μονάδας αποζημίωσης με την υπ’ αριθμ. 373/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για το περιγραφόμενο σ’ αυτή ακίνητο ιδιοκτησίας της αιτούσας, που κηρύχθηκε αναγκαστικά απαλλοτριωτέο λόγω ρυμοτομίας για τη δημιουργία κοινόχρηστων χώρων, με υπόχρεο σε αποζημίωση τον καθού η αίτηση και ήδη αναιρεσείοντα παραπάνω Δήμο, καθόρισε την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης του ως άνω απαλλοτριωθέντος ακινήτου στα 600 ευρώ ανά τετρ. μέτρο.

Από τις διατάξεις των άρθρων 286 περ. α’ , 287 και 290 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται, κατά το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 1846 και 1847 ΑΚ, προκύπτει ότι η δίκη διακόπτεται και όταν, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης και μέχρι να τελειώσει η προφορική συζήτηση, μετά την οποία εκδίδεται η οριστική απόφαση του Αρείου Πάγου, αποβιώσει κάποιος διάδικος.

Η διακοπή επέρχεται από τη γνωστοποίηση του λόγου της διακοπής προς τον αντίδικο με επίδοση δικογράφου ή με προφορική δήλωση στο ακροατήριο ή εκτός ακροατηρίου κατά την επιχείρηση διαδικαστικής πράξης από εκείνον που έχει το δικαίωμα να επαναλάβει τη δίκη ή και από εκείνον που μέχρι την επέλευση του θανάτου ήταν πληρεξούσιος του θανόντος.

Ως διάδικος, υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή της δίκης στην περίπτωση θανάτου του αρχικού διαδίκου, νοείται ο καθολικός του διάδοχος (κληρονόμος του). Η επανάληψη της δίκης που έχει διακοπεί μπορεί να γίνει εκούσια με ρητή ή σιωπηρή δήλωση του διαδίκου υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα και ειδικότερα: 1) Το υπ’ αριθμ. .../13-11-2013 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου συνταχθείσας από το ληξίαρχο του Δήμου Κρωπίας Αττικής, 2) το υπ’ αριθμ.

πρωτοκόλλου .../22-11-2013 πιστοποιητικό πλησιέστερων συγγενών του Δήμου Κρωπίας Αττικής, 3) το υπ’ αριθμ. 3536/22-9-2014 πρακτικό δημοσίευσης ιδιόγραφης διαθήκης του Ειρηνοδικείου Αθηνών και 4) το υπ’ αριθ. πρωτοκόλλου .../ 11-11-2014 πιστοποιητικό περί δημοσίευσης της ως άνω διαθήκης και μη δημοσίευσης άλλης διαθήκης, εκτός απ’ αυτήν, του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Αθηνών, προκύπτει ότι την 11-11-2013, μετά την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως, απεβίωσε ο αρχικώς τέταρτος αναιρεσίβλητος, Ε.

Α. του Β., κάτοικος εν ζωή ... ο οποίος κληρονομήθηκε δυνάμει της από 22-5-1997 ιδιόγραφης διαθήκης του από τους τρεις πρώτους αναιρεσίβλητους, τέκνα του. Επομένως, νομίμως, σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, ο πρώτος αναιρεσίβλητος Α. Α. του Ε. και ο δεύτερος αναιρεσίβλητος Β. - Γ. Α. του Ε., ως εκ διαθήκης κληρονόμοι του ως άνω αποβιώσαντος, στην κληρονομιά του οποίου περιλαμβάνεται και το περιελθόν σ’ αυτόν, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμο της μοναδικής αρχικής διαδίκου Β.

συζ. Α. ή Ε. Α., συζύγου του, κληρονομικό του μερίδιο στο απαλλοτριωθέν ακίνητο, δήλωσαν στο ακροατήριο, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως, διά του νομίμως εκπροσωπούντος αυτούς πληρεξούσιου δικηγόρου τους Απόστολου Φανού (βλ. το υπ’ αριθμ. .../4-3-2015 πληρεξούσιο - μεταπληρεξούσιο της συμβ/φου Αθηνών Α. Α. Α. σε συνδ.

με τα υπ’ αριθ. .../ 17-2-2015 και .../26-11-2013 πληρεξούσια της ίδιας συμβ/φου), το θάνατο του πιο πάνω αναιρεσίβλητου και την εκούσια στο όνομά τους επανάληψη της δίκης που βιαίως διακόπηκε λόγω του θανάτου αυτού και έτσι παραδεκτώς προχωρεί η συζήτηση της υποθέσεως.

Από την προσκομιζόμενη από τον αναιρεσείοντα Δήμο Αγίου Δημητρίου Αττικής υπ’ αριθμ. .../10-7-2014 έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ν. Τ. με τις συνημμένες σ’ αυτή, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 4 εδ. β’ και γ’ του άρθρου 128 ΚΠολΔ από 10-7-2014 απόδειξη εγχειρίσεως δικογράφου του Αξιωματικού Υπηρεσίας του Αστυνομικού Τμήματος Βούλας και από 11-7-2014 βεβαίωση του αρμόδιου ταχυδρομικού υπαλλήλου του Ταχυδρομικού Καταστήματος Γ.

Σ. (... αριθ….) αποδεικνύεται ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας της νομίμως παριστάμενης πληρεξούσιας δικηγόρου του ως άνω αναιρεσείοντος Ε. Κ., ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 9-4-2013 αίτησής του για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 4884/2012 οριστικής απόφασης του Εφετείου Αθηνών, με την επ’ αυτής πράξη ορισμού δικασίμου, για την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 7-11-2014 με κλήση να παραστεί κατά τη δικάσιμο αυτή, οπότε η συζήτηση αναβλήθηκε με σχετική επισημείωση στο πινάκιο για την παρούσα δικάσιμο της 6-3-2015, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην τρίτη αναιρεσίβλητη Ε. - Α.

Α. του Ε., και ότι συνεπώς αυτή κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως κατά την αρχική δικάσιμο, μη απαιτουμένης νέας κλητεύσεώς της κατά την παρούσα μετ’ αναβολή δικάσιμο, εφόσον η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο της νέας δικασίμου ισχύει ως νόμιμη κλήτευσή της (άρθρα 226 παρ. 4 και 575 ΚΠολΔ) (ΑΠ 461/ 2013, ΑΠ 63/2008).

Επομένως, εφ’ όσον η αναιρεσίβλητη αυτή δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.

Οι διατάξεις των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 11 του ν. 2882/2001, που εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση κατά το άρθρο 29 παρ. 2 του ίδιου νόμου, ορίζουν τα εξής: "3. Η αναγκαστική απαλλοτρίωση αίρεται αυτοδικαίως εάν δεν συντελεστεί μέσα σε ενάμισι έτος από τη δημοσίευση της απόφασης προσωρινού καθορισμού της αποζημίωσης και σε περίπτωση απευθείας οριστικού καθορισμού αυτής, από τη δημοσίευση της σχετικής απόφασης.

Η αρμόδια για την κήρυξη της απαλλοτρίωσης αρχή υποχρεούται να εκδώσει μέσα σε τέσσερις μήνες από τη λήξη της προθεσμίας του προηγούμενου εδαφίου βεβαιωτική πράξη για την επελθούσα αυτοδίκαιη άρση. Η πράξη αυτή δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. 4. Εάν περάσουν άπρακτες οι κατά τις προηγούμενες παραγράφους 2 και 3 προθεσμίες ή εκδοθεί πράξη αρνητική, κάθε ενδιαφερόμενος δύναται να ζητήσει από το τριμελές διοικητικό πρωτοδικείο, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το απαλλοτριωμένο ακίνητο, την έκδοση δικαστικής απόφασης, με την οποία να ακυρώνεται η προσβληθείσα πράξη ή παράλειψη και να βεβαιώνεται η αυτοδίκαιη ή υποχρεωτικώς επελθούσα άρση της απαλλοτρίωσης.

Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζεται αναλόγως η διαδικασία που ορίζεται από τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/19990, πλην του άρθρου 66 αυτού. Στη δίκη καλείται ο υπέρ ου η απαλλοτρίωση και το Δημόσιο. Η εκδιδόμενη απόφαση είναι ανέκκλητη." Οι διατάξεις αυτές θεσπίστηκαν προς το συμφέρον του καθ’ ού η απαλλοτρίωση, για να μην παραμένει για πολύ χρόνο εκκρεμής η απαλλοτρίωση και να μην υφίσταται βλάβη από την μακρόχρονη δέσμευση της περιουσίας του.

Άρα, η αυτοδίκαιη ανάκληση της απαλλοτρίωσης με την παρέλευση του δεκαοκταμήνου δεν λαμβάνεται αυτεπάγγελτα υπόψη από το δικαστήριο, αλλά θα πρέπει να προβάλλεται από τον καθ’ ού η απαλλοτρίωση (Ολ.ΑΠ 7/ 2007), ενώ ο υπέρ ου και ο υπόχρεος για τη δαπάνη της απαλλοτρίωσης δεν μπορούν να προβάλλουν την ανωτέρω αυτοδίκαιη ανάκλησή της (ΑΠ 802/2012).

Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α’ ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ο προβλεπόμενος από τη διάταξη αυτή λόγος αναίρεσης ιδρύεται σε περίπτωση παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, η δε παραβίαση του κανόνα αυτού συνίσταται στην εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή του, η οποία υπάρχει όταν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αν και δεν υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του, ή στην αντίθετη περίπτωση, όταν δεν εφαρμόζεται κανόνας ουσιαστικού δικαίου, ενώ υπάρχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις του, σύμφωνα με όσα ανελέγκτως δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας (Ολ.ΑΠ 1/2013, Ολ.ΑΠ 7/2006, ΑΠ 104/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με την αιτίαση, ότι το Εφετείο, με το να δεχτεί εν μέρει την από 4-5-2009 αίτηση για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως λόγω απαλλοτριώσεως της κληρονομηθείσας από τους αναιρεσίβλητους Β.

συζ. Α. Α., αντί να την απορρίψει αυτεπαγγέλτως δεχόμενη ότι η απαλλοτρίωση είχε αρθεί αυτοδικαίως, δεδομένου ότι από τη δημοσίευση της υπ’ αριθμ. 373/2009 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών περί καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, η οποία είχε δημοσιευθεί την 7η Απριλίου 2009, παρήλθε προθεσμία 18 μηνών χωρίς να καταβληθεί η αποζημίωση από τον αναιρεσείοντα Δήμο για το ακίνητο που απαλλοτριώθηκε και έτσι ανακλήθηκε αυτοδικαίως η απαλλοτρίωση και κατά συνέπεια δεν ήταν επιτρεπτός ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης για ακίνητο στο οποίο είχε αρθεί αυτεπαγγέλτως η απαλλοτρίωση, παραβίασε ευθέως τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 17 παραγρ. 4 του Συντάγματος και του άρθρου 10 παρ. 3 Ν. 2882/2001.

Με το πιο πάνω περιεχόμενο, ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι σύμφωνα με τα αναφερόμενα παραπάνω στη μείζονα σκέψη, την αυτοδίκαιη άρση της απαλλοτρίωσης μπορεί να προτείνει μόνο ο καθ’ ού η απαλλοτρίωση, που στην προκείμενη περίπτωση ήταν η κληρονομηθείσα από τους αναιρεσιβλητους Β.

σύζ. Α. ή Ε. Α. και δεν λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο.

Η παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, δηλαδή των γενικών και αφηρημένων αρχών για την εξέλιξη των πραγμάτων, που αντλούνται από την εμπειρική πραγματικότητα με τη βοήθεια της επιστημονικής έρευνας ή της επαγγελματικής ενασχόλησης, ιδρύει τον από το άρθρο 559 αρ. 1 εδ. β’ του ΚΠολΔ προβλεπόμενο λόγο αναιρέσεως, μόνο όταν αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή σε αυτούς των πραγματικών γεγονότων, όχι δε και όταν χρησιμεύουν για την εξακρίβωση από το δικαστήριο της ύπαρξης πραγματικών περιστατικών ή προς εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των αποδεικτικών μέσων που προσκομίστηκαν, γιατί στην περίπτωση αυτή πρόκειται για εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Ειδικότερα, παραβίαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας υπάρχει όταν το δικαστήριο εσφαλμένα χρησιμοποιεί ή παραλείπει να χρησιμοποιήσει τις άνω αρχές, για την ανεύρεση, με βάση αυτές, της έννοιας του κανόνα δικαίου, όταν ιδίως αυτός περιέχει αόριστες νομικές έννοιες ή για να υπαγάγει ή όχι τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά της διαφοράς στον εφαρμοστέο κανόνα δικαίου.

Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, ο οποίος προβάλλεται επικουρικά, για την περίπτωση απορρίψεως του πρώτου από τον αριθμό 1α του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου της αίτησης, με την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 1 εδ. β’ ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο με το να καθορίσει την οριστική τιμή μονάδας αποζημίωσης του απαλλοτριωθέντος ακινήτου στο ποσό των 600 ευρώ ανά τετρ.

μέτρο κατά τον κρίσιμο στην προκειμένη περίπτωση χρόνο συζητήσεως της αιτήσεως για τον οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως ενώπιον του Εφετείου (13-3-2012), λόγω παρελεύσεως έτους από το χρόνο καθορισμού της προσωρινής τιμής, αντί να καθορίσει αυτή στο ποσό των 310,00 ευρώ ανά τετρ. μέτρο, όπως έπρεπε και ζήτησε ο αναιρεσείων, παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας, κατά την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων, που έγιναν απ’ αυτό δεκτά, στις προαναφερόμενες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος, και 13 παρ. 1 εδ.

τελευταίο του Ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), για τον καθορισμό της πραγματικής αξίας του ακινήτου των αναιρεσειόντων, τα οποία έπρεπε να λάβει υπ’ όψη του χωρίς απόδειξη και αυτεπαγγέλτως κατ’ άρθρο 336 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., σύμφωνα με τα οποία, οι αγοραίες αξίες των οικοπέδων γενικά, με βάση τις υπάρχουσες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες κατά το χρόνο συζητήσεως για τον οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως και ειδικότερα των κειμένων στον ..., όπως το επίδικο ακίνητο, ήταν ίσες ή και μικρότερες των αντικειμενικών αξιών τους και επομένως, η αγοραία αξία του απαλλοτριωθέντος ακινήτου ήταν ίση ή και μικρότερη της αντικειμενικής του αξίας που, όπως δέχτηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ανερχόταν σε 154,24 ευρώ, το τετρ.

μέτρο, κι έτσι οδηγήθηκε στην ως άνω εσφαλμένη κρίση. Με το περιεχόμενο όμως αυτό, ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφ’ ενός μεν διότι η επικαλούμενη παραβίαση διδαγμάτων κοινής πείρας δεν αφορά την ερμηνεία κανόνα δικαίου, ή την υπαγωγή σ’ αυτές αποδειχθέντων πραγματικών περιστατικών, όπως διατείνεται ο αναιρεσείων αλλά ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων ως προς την πραγματική αξία του ως άνω ακινήτου, η οποία (εκτίμηση), καθ’ εαυτή, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, αφ’ ετέρου δε διότι τα επικαλούμενα με αυτόν, ανωτέρω περιστατικά δεν αποτελούν διδάγματα κοινής πείρας, αλλά απλά πραγματικά επιχειρήματα του αναιρεσείοντος για στήριξη των απόψεών του, και, επομένως δεν θεμελιώνουν τον επικαλούμενο λόγο αναιρέσεως.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες, ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την υπόψη διάταξη, που αποτελεί κύρωση της παράβασης του άρθρου 93 παράγραφος 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος απ’ αυτήν λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.ΑΠ 1/1999).

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 599, αριθ. 19 λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.ΑΠ 13/1995).

Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 2222/2013).

Εξάλλου, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 17 παρ. 2 και 3 του ισχύοντος Συντάγματος και 1 του πρώτου πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του ανθρώπου (ΕΣΔΑ), συνάγεται, ότι για τον προσδιορισμό της "πλήρους αποζημίωσης" λαμβάνεται υπόψη η αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου κατά το χρόνο της πρώτης συζήτησης ενώπιον του δικαστηρίου της αίτησης καθορισμού (προσωρινού ή οριστικού, σε περίπτωση παράλειψης του προσωρινού) της αποζημίωσης αυτής, καθώς και η δαπάνη του ιδιοκτήτη του απαλλοτριούμενου ακινήτου (Ολ.ΑΠ 8/1999).

Περαιτέρω, από το άρθρο 13 παρ. 1 έως και 2 του ν. 2882/2001 (ΚΑΑΑ), όπως ισχύει μετά το ν. 2985/2002, που εφαρμόζεται από 1-1-2002, προκύπτει και ότι "ως κριτήριο για την εκτίμηση της αξίας του απαλλοτριωμένου λαμβάνεται υπόψη ιδίως και η αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο παρακείμενα και ομοειδή ακίνητα...". Κατά την έννοια της διάταξης αυτής τα διαγραφόμενα κριτήρια δεν είναι αποκλειστικά και υποχρεωτικά για το δικαστήριο για τη διάγνωση της πραγματικής αξίας του απαλλοτριούμενου κατά τον κρίσιμο χρόνο, έτσι ώστε να θεωρείται ότι παραβιάζεται στην περίπτωση που το δικαστήριο δεν τα λάβει υπόψη του ή θα λάβει υπόψη του άλλα τέτοια.

Το δικαστήριο μπορεί να στηρίζει την κρίση του για την αξία του απαλλοτριούμενου ακινήτου σε κάθε πρόσφορο συγκριτικό στοιχείο, αφού το αξιολογήσει προσηκόντως (ΑΠ 600/2010, ΑΠ 594/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, το δικάσαν Εφετείο, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη κρίση του, τα ακόλουθα: "Για την εφαρμογή του ρυμοτομικού σχεδίου του Αγίου Δημητρίου Αττικής που εγκρίθηκε με τα από 31-3-1962, 23-9-1985 και 23-9-1995 Προεδρικά διατάγματα (τα οποία έχουν νομίμως δημοσιευθεί στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως) εκδόθηκε κατόπιν της με αριθ.

πρωτ. ... /2008 αιτήσεως της αιτούσας η υπ’ αριθ. …/2008 (ανασύνταξη της με αριθμό …/2008) πράξη αναλογισμού αποζημιώσεως λόγω ρυμοτομίας της Διεύθυνσης Πολεοδομίας, Τομέα Νότιας Αθήνας Νομαρχίας Αθηνών, για ιδιοκτησία που βρίσκεται στο Δήμο Αγίου Δημητρίου Αττικής επί της πλατείας ... Ο.Τ .... Η ως άνω πράξη κυρώθηκε με την υπ’ αριθ. .../2008 απόφαση του Διευθυντού της ΔΠΝΑ συνοδεύεται από τοπογραφικό διάγραμμα που συντάχθηκε στις 28-7-2008 από τον τεχνικό υπάλληλο της παραπάνω υπηρεσίας Ε.

Σ. και θεωρήθηκε αυθημερόν από τον ίδιο. Σύμφωνα με τις διατάξεις της άνω πράξης, οικόπεδο που φέρεται ότι ανήκει στην αιτούσα επί της πλατείας ..., στο παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα με τον αρ. ιδιοκτησίας … και τα στοιχεία 1-2-3-4-1 εμβαδού 315 τμ πρέπει να αποζημιωθεί από τον καθού - ανταιτούντα ως τμήμα του κοινόχρηστου χώρου του ΟΤ ....

Με την παραπάνω αναφερόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών καθορίστηκε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημιώσεως του ακινήτου το ποσό των 400 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Το ρυμοτομούμενο ακίνητο, όπως προαναφέρθηκε, ανήκει στο ΟΤ 74 και ορίζεται από τις οδούς ..., ... και την πλατεία .... Το οικόπεδο στη σημερινή του κατάσταση αποτελεί τμήμα της πλατείας του ..., είναι μη διακριτό και τα όριά του επί του εδάφους δεν έχουν υλοποιηθεί ενώ εντός αυτού υπάρχουν πεύκα μικρού μεγέθους.

Η περιοχή στην οποία βρίσκεται το ακίνητο είναι κυρίως οικιστική και εξυπηρετείται από όλα τα δίκτυα κοινής ωφελείας και από αστική συγκοινωνία. Συγκεκριμένα απέχει περίπου 430 μέτρα από τη ... και 780 μέτρα από το σταθμό "..." του ΜΕΤΡΟ. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ελεύθερα οικόπεδα και αδιαμόρφωτοι χώροι.

Η κατά το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού αξία του ανέρχεται σύμφωνα με την υπ’ αριθ. πρωτ. 5329/10-12-2008 έκθεση της αρμόδιας Κτηματικής Υπηρεσίας Πειραιά σε 154,24 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Το ακίνητο συνορεύει με το ρέμα ... το οποίο περιέχει λύματα και ακαθαρσίες με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος ρυπάνσεως της γύρω περιοχής.

Η αιτούσα προσδιορίζει την αξία του ακινήτου της σε 1.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και ο καθού - ανταιτών Δήμος σε 310 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο. Προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται τα ακόλουθα συγκριτικά στοιχεία και συγκεκριμένα η αιτούσα προσκομίζει: Α) την από 1-6-2011 έκθεση του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών με την οποία εκτιμάται η αξία του επιδίκου ακινήτου, με κρίσιμο χρόνο την 1-6-2011, στο ποσό των 744 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο Β) την από 7-1-2009 τεχνική έκθεση - εκτίμηση ακινήτου του αρχιτέκτονα τοπογράφου μηχανικού Ι.

Δ. σύμφωνα με την οποία οι αξίες των οικοπέδων της περιοχής του επιδίκου ακινήτου κυμαίνονται γύρω στα 1.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο Β) την υπ’ αριθ. 7424/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία, με κρίσιμο χρόνο την 20-9-2006 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ... στην περιοχή Εθνικής Αντιστάσεως του Δήμου Αγίου Δημητρίου σε 950 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο Γ) την υπ’ αριθ. 7423/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, με κρίσιμο χρόνο την 20-9-2006, καθορίσθηκε τιμή μονάδας για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ ...

στην περιοχή "..." του Δήμου Αγίου Δημητρίου σε 850 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο Δ) την υπ’ αριθ. 5493/2009 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, με την οποία, με κρίσιμο χρόνο την 27-1-2009, καθορίσθηκε τιμή μονάδας για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ ..., στην περιοχή "..." του Δήμου Αγίου Δημητρίου σε 700 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο Ε) την υπ’ αριθ. 6025 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 11-5-2010 καθορίσθηκε τιμή μονάδας για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ 1205 Α στο ποσό των 700 ευρώ ΣΤ) την υπ’ αριθ. 874/2009 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 2-12-2008 καθορίσθηκε τιμή μονάδας για ακίνητο που βρίσκεται στο Ο.Τ367, στο ποσό των 1.100 ευρώ Ζ) την από 19-6-2006 προσωρινή εκτίμηση της ΔΟΥ Αγίου Δημητρίου για την καταβολή φόρου μεταβίβασης σε αγοραπωλησία εκτός σχεδίου ακινήτου, όπου δεν ίσχυε το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού και συγκεκριμένα στο Ο.Τ ...

σε ποσό 780 ευρώ ανά τ.μ. εδάφους. Ο καθού η αίτηση - ανταιτών δήμος προσκομίζει και επικαλείται Α) την υπ’ αριθ. 4068/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 16-3-2007 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται επί της οδού ... και Αγίου Δημητρίου με πρόσοψη στη κεντρική λεωφόρο Αγίου Δημητρίου στο ποσό των 380 ευρώ ανά τ.μ.

Β) την υπ’ αριθ. 4400/2009 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 18-11-2008 καθορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται επί της οδού ... στο ποσό των 380 ευρώ ανά τ.μ. Γ) την υπ’ αριθ. 3301/2009 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 18-11-2008 καθορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται επί της οδού ...

στο ποσό των 380 ευρώ ανά τ.μ. Δ) την υπ’ αριθμ. 6238 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 21-9-2010 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητα που βρίσκονται επί της οδού ... στο ποσό των 410 ευρώ Ε) την υπ’ αριθ. 2546/2005 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 2-3-2004 και 22-2-2005 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ Γ 1299 στο ποσό των 220 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο ΣΤ) την υπ’ αριθ. 522/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία, με κρίσιμο χρόνο την 3-6-2011 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ Γ ...

του Δήμου Αγίου Δημητρίου στο ποσό των 250 ευρώ ανά τ.μ. Ζ) την υπ’ αριθ. 1295/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 17-2-2006 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο που βρίσκεται στο ΟΤ ... επί της οδού ... στο ποσό των 250 ευρώ ανά τ.μ. Η) την υπ’ αριθ. 248/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία με κρίσιμο χρόνο την 19-3-2010 καθορίσθηκε τιμή μονάδος για ακίνητο στην περιοχή ..., επί της οδού ...

στο ποσό των 380 ευρώ ανά τ.μ. Οι ανωτέρω προσωρινές τιμές δεν προκύπτει ότι έχουν καταστεί οριστικές και τέλος ο καθού - ανταιτών προσκομίζει και επικαλείται το υπ’ αριθ. .../2005 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Α. - Σ. με το οποίο αγόρασε οικόπεδο επί της οδού ..., στο ... ΟΤ αντί ποσού 245 ευρώ ανά τ.μ. Από όλα τα ανωτέρω αποδεικτικά στοιχεία, αλλά και από τα υπόλοιπα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα, που δεν μνημονεύθηκαν προηγουμένως ειδικότερα, εκτιμώμενα κατά το λόγο της τοπικής και χρονικής τους προσφορότητας, προκύπτει ότι η αγοραία αξία της απαλλοτριωθείσας λόγω ρυμοτομίας έκτασης, για την οποία υπέχει υποχρέωση αποζημιώσεως ο καθού Δήμος, κατά τον κρίσιμο χρόνο της προκειμένης συζητήσεως για τον οριστικό προσδιορισμό αποζημιώσεως ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, (13-3-2012), δεδομένου ότι αυτή διεξάγεται μετά την παρέλευση έτους από την δίκη για τον προσωρινό προσδιορισμό ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου στις 9-1-2009 (βλ.

άρθρο 17 παρ. 2 του Συντάγματος), με βάση τις υπάρχουσες οικονομικές και νομισματικές συνθήκες, χωρίς να υπολογισθεί η τυχόν ανατίμηση ή υποτίμηση που επέρχεται λόγω της εξαγγελίας της απαλλοτριώσεως ή της εκτελέσεως του έργου, το οποίο αυτή αφορά, κατά συνέπεια δε και η πλήρης οφειλομένη για την ίδια έκταση αποζημίωση, δηλαδή εκείνη με την οποία ο δικαιούχος μπορεί ν’ αντικαταστήσει το απαλλοτριούμενο με άλλο ισάξιο ακίνητο, (βλ.

Ολ.ΑΠ 13 και 17/2000 ΕλΔ/νη 2000. 950 και 958, 1332/85 ΕλΔ/νη 26.1134 και 1109/81 ΝοΒ 30.238), ανέρχεται στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο". Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο δέχτηκε ως εν μέρει κατ’ ουσίαν βάσιμες την αίτηση και την ανταίτηση και καθόρισε την οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης του ρυμοτομηθέντος ακινήτου της τότε αιτούσας στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Ο αναιρεσείων Δήμος με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. ο οποίος προβάλλεται, επίσης, επικουρικά, για την περίπτωση απορρίψεως του πρώτου από τον αριθμό 1α του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγου της αίτησης, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια της ελλείψεως νομίμου βάσεως, λόγω παντελούς ελλείψεως, άλλως ανεπαρκούς αιτιολογίας ως προς την αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου των αναιρεσιβλήτων, επειδή το Εφετείο, ενώ για το καθορισμό της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ένδικου ακινήτου στα 600,00 ευρώ ανά τετρ.

μέτρο, στηρίχθηκε αποκλειστικά, άλλως κατά κύριο λόγο στην αξία που έχουν κατά τον κρίσιμο χρόνο τα ακίνητα που αφορούσαν τα αναφερόμενα σ’ αυτή συγκριτικά στοιχεία με στοιχεία Β, Γ, Δ, Ε και Ζ (που συνίστανται σε δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες καθορίζουν διάφορες τιμές μονάδων αποζημιώσεων για διάφορα ακίνητα), εν τούτοις παρέλειψε να αναγράψει, όπως διατείνεται ο αναιρεσείων ότι ήταν αναγκαίο, ενόψει του ότι κατ’ αυτόν, πρόκειται για ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, τις οδούς στις οποίες κείται κάθε ακίνητο, ώστε να προσδιορίζεται η ακριβής θέση του, από την οποία εξαρτάται απολύτως η ιδιότητα του ως πρόσφορου ή μη πρόσφορου προς σύγκριση με το απαλλοτριούμενο ένδικο ακίνητο και κατά συνέπεια το αν στην καθορισθείσα με τις αποφάσεις αυτές τιμή μονάδας αποζημίωσης μπορεί να βασισθεί ο καθορισμός της οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης του ένδικου ακίνητου.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, εφόσον η επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα πλημμέλεια ως έλλειψη της αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασης, ανάγεται στην ανάλυση και αιτιολόγηση του σαφώς εκτιθέμενου αποδεικτικού πορίσματος ότι η πραγματική αξία του απαλλοτριουμένου ακινήτου, κατά το χρόνο της συζητήσεως ενώπιον του Εφετείου της αιτήσεως για τον οριστικό καθορισμό (λόγω παρελεύσεως έτους από τον προσωρινό) ανερχόταν σε 600 ευρώ το τετρ.

μέτρο και ειδικότερα στην ανάλυση και αξιολόγηση των επικαλούμενων από τον αναιρεσείοντα αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία αφορά η προβαλλόμενη από τον αναιρεσείοντα αιτίαση, στα οποία το Εφετείο, μετά από συνεκτίμησή τους με τα λοιπά μνημονευόμενα σ’ αυτήν αποδεικτικά στοιχεία και όχι στηριζόμενο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο σ’ αυτά, όπως διατείνεται ο αναιρεσείων, στήριξε το παραπάνω αποδεικτικό του πόρισμα.

Σε κάθε δε περίπτωση, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από το προαναφερόμενο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, προσδιορίζονται τα οικοδομικά τετράγωνα και η περιοχή του Δήμου Αγίου Δημητρίου στα οποία κείνται τα ακίνητα στα οποία αφορά η ως άνω αιτίαση, και συνεπώς και η ακριβής θέση στην οποία κείνται αυτά, χωρίς να είναι αναγκαία προς τούτο και η αναφορά στην απόφαση και της οδού στην οποία κείνται αυτά.

Τέλος, ο ίδιος (τρίτος) λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος του με το οποίο ο αναιρεσείων επιχειρεί να στηρίξει πλημμέλεια της προσβαλλόμενης απόφασης από τους αριθμούς 17 και 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με μόνη την αριθμητική επίκληση των εν λόγω διατάξεων, είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι ουδεμία απολύτως συγκεκριμένη νομική πλημμέλεια αποδίδεται με αυτόν στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να κριθεί αν παραβιάσθηκαν από το Εφετείο οι ορισμοί των παραπάνω διατάξεων.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων Δήμος στα δικαστικά έξοδα των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο και κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία θα καθοριστούν μειωμένα, σύμφωνα με το άρθρο 281 του Ν. 3463/ 2006 του Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-4-2013 αίτηση του Δήμου Αγίου Δημητρίου Αττικής για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 4884/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2015.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Οκτωβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ