1217/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1217 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1217/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Ιωάννα Πετροπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 23 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: S. V. του M., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της Γεώργιο Αλεξανδρόπουλο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Ευαγγελίας Κωτσίδου, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 2/3/2007 και 15/11/2007 αγωγές της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4722/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2919/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-10-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε την από 14-3-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρο 10§5 του ν.489/1976 όπως προστέθηκε η παρ.5 στο άρθρο 10§5 εδάφ. η' του ν.2741/1999 "η συζήτηση της αγωγής κατά της ασφαλιστικής εταιρίας του κατά το άρθρο 19 του παρόντος νόμου Επικουρικού Κεφαλαίου ή άλλου υπόχρεου για απώλεια εισοδήματος λόγω ατυχήματος που προκλήθηκε από αυτοκίνητο, κηρύσσεται απαράδεκτη αν δεν προσαχθεί βεβαίωση περί προηγούμενης κοινοποίησης αντιγράφου της αγωγής στην αρμόδια Οικονομική Εφορία του ενάγοντος".

Κατά την έννοια της ανωτέρω παραγράφου και κατά το εδ.1 περ. VI του άρθρου 10§5 του ν.2741/1999 που ορίζει ότι η διάταξη της υπό στοιχείο η περίπτωσης καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς δίκες για τις οποίες δεν έχει εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση συνάγεται, ότι η υποχρέωση προσκομίσεως βεβαιώσεως της αρμόδιας ΔΟΥ του ενάγοντος, περί κοινοποιήσεως αντιγράφου της αγωγής σ' αυτήν, εφαρμόζεται σε κάθε αγωγή, καταψηφιστική ή αναγνωριστική που έχει ως περιεχόμενο κονδύλιο αποζημιώσεως λόγω τροχαίου αυτοκινητικού ατυχήματος είτε βρίσκεται η υπόθεση στον πρώτο βαθμό, είτε στο δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας.

Εξ άλλου, από τη διάταξη του άρθρου 553 παρ.1 ΚΠολΔ σαφώς προκύπτει ότι με το ένδικο μέσο της αναίρεσης προσβάλλονται οι μη υποκείμενες σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση οριστικές αποφάσεις που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή, αν δε η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων αυτής πριν να εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη.

Μη οριστική δε απόφαση είναι και εκείνη του Εφετείου, η οποία μετ' αποδοχή της έφεσης και εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αγωγής εν όλω, ή για μέρος αυτής από οποιοδήποτε λόγο.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο, κατά παραδοχή εν μέρει ως βάσιμου και κατ' ουσία του τέταρτου λόγου της με αρ. κατ. 3143/2009 έφεσης της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, εξαφάνισε την εκκληθείσα υπ' αρ. 4722/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ακολούθως δε, διακρατώντας την υπόθεση και δικάζοντας επί των από 2.3.2007 και 15.11.2007 αγωγών της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας δέχθηκε αυτές εν μέρει ως βάσιμες και κατ' ουσία ως προς τα διαλαμβανόμενα σ' αυτή κονδύλια, ενώ, ως προς τα κονδύλια που αφορούν απώλεια εισοδήματος της αναιρεσείουσας λόγω ανικανότητάς της προς εργασία συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, δέχθηκε, κατ' εκτίμηση, απαράδεκτη τη συζήτησή της, λόγω μη επιδόσεως, αντιγράφου των αγωγών στον προϊστάμενο της αρμόδιας ΔΟΥ ενόσω δεν προσκόμισε πρωτόδικα ούτε στην κατ' έφεση δίκη βεβαίωση περί κοινοποίησης των αγωγών στην ΔΟΥ στην οποία υπάγεται, απορρίπτοντας ως αβάσιμο τον τρίτο λόγο της έφεσης περί αντισυνταγματικότητας της διάταξης του άρθρου 10§5 του ν. 489/1976.

Συνεπώς, εφ' όσον η εν λόγω απόφαση είναι εν μέρει οριστική και εν μέρει μη οριστική, απαραδέκτως ασκήθηκε κατ' αυτής η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης η οποία και πρέπει εκ του λόγου αυτού να απορριφθεί (άρθρ. 577 παρ.1, 2 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, η αναιρεσείουσα πρέπει να καταδικασθεί ως ηττηθείσα, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, όπως στο διατακτικό (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.10.2010 αίτηση για αναίρεση της 2919/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαΐου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Ιουνίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ