1216/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1216 / 2011 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1216/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεωργία Λαλούση, Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαΐου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μπελούρη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Β. του Π., 2) Γ. Χ. του Σ., κατοίκων Θεσσαλονίκης, οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3) Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Σταθόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13/3/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και προσώπου που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και την από 10/7/2006 παρεμπίπτουσα αγωγή του τρίτου των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21800/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1090/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 28/8/2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 18/4/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθούν οι λόγοι της αίτησης, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1090/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 6466/12-1-2010 και 6494/18-1-2010 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ..., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την (αρχική) δικάσιμο της 5-11-2010, κατά την οποία η συζήτηση ματαιώθηκε, λόγω της διενέργειας των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών, καθώς και κλήση προς συζήτηση, για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (6-5-2011), όπως προκύπτει από τις υπ' αριθμ. 7708 και 7709/7-1-2011 εκθέσεις επίδοσης της ιδίας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσείοντα, προς τους πρώτο και δεύτερο εκ των αναιρεσιβλήτων (Σ. Β. και Γ. Χ.). Επομένως, εφ' όσον αυτοί δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία τους, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Κατά το αρθρ. 932 ΑΚ σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Σε περίπτωση θανάτωσης προσώπου η χρηματική ικανοποίηση μπορεί να επιδικαστεί στην οικογένεια του θύματος λόγω ψυχικής οδύνης.

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι παρέχεται με αυτή δυνητική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση και να καθορίσει το εύλογο ποσό, αφού εκτιμήσει τα υπόψη του τιθέμενα πραγματικά περιστατικά (βαθμός πταίσματος, είδος προσβολής, περιουσιακή και κοινωνική κατάσταση των μερών επί θανατώσεως τον βαθμό συγγενείας, την ηλικία του θύματος με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής).

Έτσι, ο προσδιορισμός του ποσού της εύλογης κατά τα ανωτέρω χρηματικής ικανοποίησης αφέθηκε στην ελεύθερη εκτίμηση του δικαστηρίου της ουσίας, η δε περί τούτου κρίση του, μη υπερβαίνουσα τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, αφού αυτή σχηματίζεται από την εκτίμηση πραγματικών γεγονότων (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ), χωρίς υπαγωγή του πορίσματος σε κάποια νομική, έννοια, ώστε να δύναται να νοηθεί εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, είτε ευθέως, είτε εκ πλαγίου ή παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας (ΑΠ 1644/2006).

Επομένως, ο πρώτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίον αποδίδεται η, από το αρθ. 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, προβλεπόμενη πλημμέλεια, εκ του ότι το Εφετείο, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, επιδίκασε στον ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα, το ποσό των 2000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, εκ του τραυματισμού του, του προκληθέντος από το ένδικο τροχαίο ατύχημα, το οποίο ήταν κατώτερο του επιδικασθέντος, για την ίδια αιτία, ποσού, από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι όπως προαναφέρθηκε η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς το ύψος του ποσού της χρηματικής ικανοποίησης, κατά το αρθ. 932 ΑΚ δεν υπόκειται στον αναιρετικό έλεγχο του Αρείου Πάγου, ώστε να νοείται εσφαλμένη εφαρμογή της διάταξης αυτής ή παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας.

ΙΙ. Ο από το αρθ. 559 αριθμ. 8 περ. α ΚΠολΔ, λόγος αναίρεσης, για μη λήψη υπόψη πραγμάτων που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, δεν στοιχειοθετείται, εάν το δικάσαν δικαστήριο έλαβε υπόψη τους προταθέντες ισχυρισμούς και τους απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό, οπότε ο λόγος απορρίπτεται, ως αβάσιμος. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται η από το αρθ. 559 αριθμ. 8α πλημμέλεια, εκ του ότι το Εφετείο, το οποίο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, απέρριψε το αίτημα του ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα-παθόντα, για επιδίκαση αποζημίωσης, προς διενέργεια επανορθωτικής (πλαστικής) χειρουργικής επέμβασης, δεν έλαβε υπόψη τους προταθέντες, προς θεμελίωση του αιτήματος αυτού ισχυρισμούς, για την ανάγκη διενέργειας της επέμβασης, προς μείωση της δυσμορφίας της εκ του τραύματος ουλής. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασης, το Εφετείο έλαβε υπόψη τους ως άνω φερόμενους ως μη ληφθέντες υπόψη ισχυρισμούς και τους απέρριψε ως αβάσιμους (σελ.12η της απόφασης).

ΙΙΙ. Ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης, ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης, τα περιστατικά που είναι αναγκαία, για την κρίση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, περί συνδρομής των όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της εφαρμοσθείσας διάταξης, ή της μη συνδρομής των όρων αυτών, που αποκλείουν την εφαρμογή της, όπως, επίσης και όταν η απόφαση έχει ελλείπεις ή αντιφατικές αιτιολογίες, σε ότι αφορά το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών, που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όχι δε και όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων (ανάλυση - στάθμιση- αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού) και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αρκεί το αποδεικτικό πόρισμα να αναφέρεται με σαφήνεια.

Ανεπάρκεια και ασάφεια αιτιολογιών υπάρχει όταν από το αιτιολογικό δεν προκύπτουν τα πραγματικά περιστατικά, που είναι αναγκαία για την δικαιολόγηση της εφαρμοσθείσας διάταξης ουσιαστικού δικαίου, καθιστώντας έτσι ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Επομένως, ο τελευταίος (τρίτος) λόγος αναίρεσης με τον οποίον αποδίδεται η από το αρθ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, με ανεπαρκείς και ασαφείς αιτιολογίες, απέρριψε το αίτημα της αποζημίωσης για επανορθωτική χειρουργική επέμβαση, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, προεχόντως διότι οι επικαλούμενες αιτιάσεις, για δήθεν ελλείψεις, αναφέρονται στην, κατά την άποψη του αναιρεσείοντα, πληρέστερη ανάλυση του αποδεικτικού υλικού και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος.

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη του παρόντος αναιρεσιβλήτου (αρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ), κατά τα οφειλόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-8-2009 αίτηση του Χ. Μ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1090/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος αναιρεσιβλήτου (Επικουρικού Κεφαλαίου) την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2011.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ