1216/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1216 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1216/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 30 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας : Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία ΛΤΔ", που εδρεύει στη Λευκωσία της Κύπρου, είναι νόμιμα εγκαταστημένη στην Ελλάδα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Σταθόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης : Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "..... Ο.Ε.", που εδρεύει στο .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεοδόσιο Γούζιο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-7-2003 ανακοπή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 155/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 6216/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24 Φεβρουαρίου 2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος ανέγνωσε την από 16 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των δύο πρώτων και την παραδοχή του τρίτου λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το άρθρο 240 του ΚΠολΔ ορίζει: "Για την επαναφορά ισχυρισμών που υποβλήθηκαν σε προηγούμενη συζήτηση στο ίδιο ή ανώτερο δικαστήριο αρκεί η επανυποβολή τους με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης, που τους περιέχουν". Η διάταξη αυτή, που κατά το άρθρο 591 παρ.1 του ΚΠολΔ ισχύει και στην ειδική διαδικασία των άρθρων 635 επ.

του ίδιου Κώδικα, που τηρήθηκε στην προκείμενη περίπτωση, έχει εφαρμογή και για την επίκληση αποδεικτικών μέσων. 'Αρα, δεν είναι νόμιμη επίκληση αποδεικτικού μέσου που γίνεται με τις προτάσεις δια γενικής απλώς αναφοράς του σε προτάσεις προηγούμενης συζήτησης, που περιέχουν την επίκληση αυτή. Δεν είναι νόμιμη η κατ΄έφεση επίκληση εγγράφου προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, όταν στις προτάσεις ενώπιον του Εφετείου περιέχεται γενική μόνο αναφορά σε όλα τα έγγραφα, τα οποία ο διάδικος είχε επικαλεσθεί και προσαγάγει ο ίδιος ή ο αντίδικός του πρωτοδίκως, χωρίς παραπομπή σε συγκεκριμένα μέρη των επανυποβαλλομένων προτάσεων.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αντίδικος, με τις από 16-2-2005 προτάσεις της, που κατέθεσε στο Εφετείο, κατά την συζήτηση της 17-2-2005, ύστερα από την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν επικαλέσθηκε, ειδικά, κανένα αποδεικτικό μέσο, εκτός από την 5521/2003 διαταγή πληρωμής. Με τις προτάσεις της αυτές η αντίδικος ανέφερε "Επειδή προσάγω και επικαλούμαι επικυρωμένο αντίγραφο των πρωτόδικων προτάσεών μου, οι οποίες αποτελούν ενιαίο σύνολο με τις παρούσες προτάσεις μου, καθώς και όλα τα σχετικά τα οποία και πρωτοδίκως προσεκόμισα".

Η προσβαλλόμενη απόφαση, εκδόθηκε, αφού το Εφετείο έλαβε υπόψη και εκτίμησε "όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδίκοι" και ακολούθως στο σκεπτικό γίνεται ιδιαίτερη μνεία του από 7-11-2002 ιδιωτικού συμφωνητικού και της από 8-4-2003 εξώδικης δήλωσης-διαμαρτυρίας της αντιδίκου προς τον Χ1.

Συγκεκριμένα, το Εφετείο δέχθηκε ότι "Πριν την παράδοση των πιο πάνω επιταγών στον Χ1 υπογράφτηκε μεταξύ αυτού και της ανακόπτουσας το προσκομιζόμενο από 7-11-2002 ιδιωτικό συμφωνητικό, στο οποίο αναφέρονται χωριστά οι ένδεκα πιο πάνω επιταγές. Με το συμφωνητικό αυτό, ρητά συμφώνησε και ο Χ1 αποδέχθηκε, ότι κατά την σταδιακή παράδοση των υλικών και εμπορευμάτων, που συνοδεύονται με όλα τα νόμιμα παραστατικά του Κ.Φ.Σ. (Δελτία Αποστολής, Τιμολόγια, Φορτωτικές) υπογεγραμμένα από τον παραλήπτη ή εξουσιοδοτημένο για την παραλαβή άτομο τότε και μόνο τότε μπορεί η κάθε επιταγή να εισπραχθεί ή να παραχωρηθεί προς τρίτους (ή να κατατεθεί σαν εγγύηση σε τραπεζικό ή άλλο πιστωτικό λογαριασμό για λήψη δανείου ή έκδοση μεταβιβάσιμης εγγυητικής επιστολής)...

Αμέσως η ανακόπτουσα απέστειλε την από 8-4-2003 εξώδικη δήλωση- διαμαρτυρία στα ευρισκόμενα στο Αίγιο υποκαταστήματα τραπεζών PRO BANK και ALPHA BANK AE γνωστοποιώντας σε αυτές τη συμφωνία με τον Χ1 και δίνοντας εντολή να μην πληρωθούν, παρά της ύπαρξης διαθέσιμων κεφαλαίων, όσες επιταγές εκδόθηκαν από αυτήν (ανακόπτουσα) σε διαταγή Χ1, τις οποίες και ανακάλεσε".

Τα έγγραφα αυτά, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, άσκησαν ουσιώδη επιρροή στο σχηματισμό της κρίσης του Εφετείου, το οποίο, με βάσει ακριβώς αυτά, κατέληξε στο ότι η έκδοση και παράδοση των επιταγών προς τον Χ1 τελούσε υπό την καταπιστευτική αναβλητική αίρεση της παράδοσης των εμπορευμάτων προς την αντίδικο και ότι πριν από την παράδοση των εμπορευμάτων ο κομιστής των επιταγών δεν είχε το δικαίωμα να τις μεταβιβάσει σε τρίτους. 'Ετσι, το Εφετείο δέχθηκε την έφεση και την ανακοπή της αντιδίκου, 'Όμως, ούτε η ανακόπτουσα, ούτε η καθ΄ής είχαν επικαλεστεί με τις από 16-2-2005 προτάσεις τους το πιο πάνω ιδιωτικό συμφωνητικό και την από 8-4-2003 εξώδικη δήλωση-διαμαρτυρία.

Η καθ' ής στις από 16-2-2005 προτάσεις της έκανε απλώς γενική αναφορά στα αποδεικτικά μέσα, που η ίδια επικαλέστηκε στις προτάσεις της προηγούμενης συζήτησης ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου.

Συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση έλαβε υπόψη αποδείξεις των οποίων δεν έγινε νόμιμη επίκληση και γι'αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος ο κατά το άρθρο 559 αριθ.11 του ΚΠολΔ τρίτος (και τελευταίος) λόγος αναιρέσεως), συνακόλουθα δε και η αίτηση αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, στη συνέχεια δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, συγκροτούμενο, όμως, από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωκαν την αναιρούμενη απόφαση (άρθρο 380 παρ.3 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 του ν.2172/1993).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6216/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί, όμως, από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την 1η Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ