Appeal dismissed as inadmissible because the defense lawyer filed it without a power of attorney and the defendant was not notified.

Απόφαση 1216 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1216/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Στ΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου και των αρχαιοτέρων Αρεοπαγιτών) Μιχαήλ Δέτση - Εισηγητή, Κωνσταντίνο Κούκλη, Γρηγόριο Μάμαλη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Μαϊου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ....., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 6877/2005 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιά.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Πειραιά με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27-10-2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1961/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ανδρέας Ζύγουρας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου με αριθμό 93/27-2-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 § 1 εδ. α΄ του ΚΠΔ, την υπ'αριθ. 25/27-10-2005 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά της υπ'αριθ. ΒΤ 6877//29-9-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, μαζί με τη σχετική δικογραφία, και εκθέτω τα εξής: Κατά τη διάταξη του άρθρου 465 § 2 εδ.

α΄ του ΚΠΔ, το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής απόφασης που παρέχεται σ'εκείνον που καταδικάστηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από τον συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση. Από τη διάταξη αυτή, που ρυθμίζει ειδικά την άσκηση των ενδίκων μέσων από τον καταδικασθέντα, προκύπτει ότι ο συνήγορος του κατηγορουμένου που παρέστη στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, μπορεί να ασκήσει στο όνομά του για λογαριασμό του πελάτη του το ένδικο μέσο της αναιρέσεως μόνον αν πρόκειται για καταδικαστική απόφαση.

Διαφορετικά, αν δηλαδή η καταδικαστική απόφαση δεν είναι καταδικαστική, ο συνήγορος που παρέστη στη συζήτηση μπορεί να ασκήσει παραδεκτά αναίρεση μόνον υπό τους όρους της παρ.1 του ίδιου άρθρου (465 ΚΠΔ), και συγκεκριμένα αν έχει γι'αυτό ειδική εντολή και προσαρτηθεί στη σχετική έκθεση το πληρεξούσιο έγγραφο ή επικυρωμένο αντίγραφο τούτου.

Εξάλλου, η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση του κατηγορουμένου ως εκπρόθεσμη ή ανυποστήρικτη, δεν είναι καταδικαστική, διότι στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλά διαπιστώνει απλώς το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου (ΑΠ 143/2004 σε Συμβούλιο ΠΧρ.

ΝΔ΄ σελ. 881, ΑΠ 1340/2001 ΠΧρ. ΝΒ΄ σελ. 545).

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, με την υπ'αριθ. ΒΤ 6877/29-9-2005 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη, γιατί ασκήθηκε εκπρόθεσμα, την έφεση που είχε ασκήσει ο ήδη αναιρεσείων κατηγορούμενος ..... κατά της υπ'αριθ. ΒΜ 8310/2000 αποφάσεως του Β΄ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία είχε καταδικασθεί σε φυλάκιση δεκαπέντε (15) μηνών, μετατραπείσα προς 1500 δρχ.

την κάθε ημέρα, και σε χρηματική ποινή 500.000 δρχ., για έκδοση ακαλύπτων επιταγών κατ'εξακολούθηση. Κατά της παραπάνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, η οποία δεν είναι καταδικαστική, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου δικηγόρος Αθηνών Αθανάσιος Γ. Αθανασόπουλος, που παρέστη στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση αυτή, άσκησε με δήλωσή του στον αρμόδιο γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, για την οποία συντάχθηκε η υπ'αριθ. 25/27-10-2005 έκθεση του πιο πάνω γραμματέα.

Στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι ο ανωτέρω δικηγόρος ενεργεί ως συνήγορος του κατηγορουμένου, σύμφωνα με το άρθρο 465 § 2 του ΚΠΔ, χωρίς συγχρόνως ή ακολούθως να προσκομίσει για να προσαρτηθεί στην ίδια έκθεση και πληρεξούσιο του πελάτη του. Ενόψει των ανωτέρω παρέπεται ότι η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως δεν ασκήθηκε παραδεκτώς από τον συνήγορο του κατηγορουμένου, ως πληρεξούσιο δικηγόρο αυτού, αφού δεν προσαρτήθηκε στη σχετική έκθεση το έγγραφο της πληρεξουσιότητας (άρθρο 465 § 1 ΚΠΔ), ούτε ο ανωτέρω συνήγορος είχε δικαίωμα να την ασκήσει με μόνη την ιδιότητα αυτού ως συνηγόρου που παρέστη στη συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική (άρθρο 465 § 2 εδ.

α΄ ΚΠΔ). Πρέπει, επομένως, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αυτή και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Για τους λόγους αυτούς

Προτείνω: Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθ. 25/27-10-2005 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ....., κατά της υπ'αριθ. ΒΤ 6877/29-9-2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. και Β) Να καταδικασθεί ο ως άνω αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Θάνος».

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 ΚΠΔ, όπως ισχύει, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκτός των άλλων περιπτώσεων, από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται αυτό, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά προηγούμενη ειδοποίηση από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 τουλάχιστον ώρες πριν την εισαγωγή της υποθέσεως, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχουν προσβληθεί και την καταδίκη του ασκήσαντος στα έξοδα.

Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο πειραιώς, με την υπ' αριθ. ΒΤ 6877/29-9-2005 απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη, γιατί ασκήθηκε εκπρόθεσμα, την έφεση που είχε ασκήσει ο ήδη αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ....., κατά της υπ' αριθ. ΒΜ 8310/2000 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, με την οποία είχε καταδικασθεί σε φυλάκιση δεκαπέντε (15) μηνών, μετατραπείσα προς 1500 δρχ.

ημερησίως και χρηματική ποινή 500.000 δραχ., για έκδοση ακαλύπτων επιταγών κατ' εξακολούθηση. Κατά της παραπάνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Περαιώς, η οποία δεν είναι καταδικαστική, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου δικηγόρος Αθηνών, Αθανάσιος Γ. Ασημακόπουλος, που παρέστη στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η απόφαση αυτή, άσκησε με δήλωσή του στον αρμόδιο γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Πειραιώς, την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, για την οποία συντάχθηκε η υπ' αριθ. 25/27-10-2005 έκθεση του πιο πάνω γραμματέα.

Στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι ο ανωτέρω δικηγόρος ενεργεί ως συνήγορος του κατηγορουμένου, σύμφωνα με το άρθρο 465 παρ.2 του ΚΠΔ, χωρίς συγχρόνως ή ακολούθως να προσκομίσει για να προσαρτηθεί στην ίδια έκθεση και πληρεξούσιο του πελάτη του. Ενόψει των ανωτέρω παρέπεται ότι η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως δεν ασκήθηκε παραδεκτώς από τον συνήγορο του κατηγορουμένου, ως πληρεξούσιο δικηγόρο αυτού, αφού δεν προσαρτήθηκε στη σχετικη έκθεση το έγγραφο της πληρεξουσιότητας (άρθρο 465 παρ.1 ΚΠΔ), ούτε ο ανωτέρω συνήγορος είχε δικαίωμα να την ασκήσει με μόνη την ιδιότητα αυτού ως συνηγόρου που παρέστη στη συζήτηση, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική (άρθρο 465 παρ.2 εδ.α' ΚΠΔ).

Εν όψει του απαραδέκτου αυτού με την υπ'αριθ. 93/2006 εισαγγελική πρόταση εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου (Σε Συμβούλιο) η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, προκειμένου να απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη. Από κανένα όμως στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ειδοποιήθηκε από το Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και μάλιστα, είκοσι τέσσερις (24) τουλάχιστον ώρες πριν την εισαγωγή της υπόθεσης στο Συμβούλιο, προκειμένου αυτός να ακουστεί και να εκθέσει τις απόψεις του για το απαράδεκτο της αιτήσεώς του.

Συνεπώς, πρέπει να αποφανθεί το Συμβούλιο, ότι απαραδέκτως εισήχθη η αίτηση αναιρέσεως σ'αυτό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αποφαίνεται ότι απαραδέκτως εισήχθη ενώπιον του Αρείου Πάγου (Σε Συμβούλιο) η από 27 Οκτωβρίου 2005 αίτηση του ..... για αναίρεση της υπ' αριθ. 6877/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Μαϊου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 25 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ