1212/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1212 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1212/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλιού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: ...... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φίλιππο Σαμαρά.

Της αναιρεσίβλητης: ...... , η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημοσθένη Λιόντο, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 295/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 40/2003 μη οριστική, 698/2005 οριστική του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10 Ιανουαρίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 26 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απέρριψε ως απαράδεκτη την αγωγή λόγο αοριστίας, ισχυρισμό τον οποίο ο αναιρεσείων, όπως αναφέρεται στο αναιρετήριο, είχε προβάλλει με τις προτάσεις του ως εφεσίβλητος ενώπιον του Εφετείου. Από την επισκόπηση όμως των προτάσεών του αμφοτέρων των συζητήσεων ενώπιον του Εφετείου προκύπτει ότι ο αναιρεσείων δεν πρότεινε ότι η αγωγή ήταν αόριστη και εντεύθεν απορριπτέα ως απαράδεκτη. Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ αντίθετος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 529 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, στην κατ΄ έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων. Εξέταση νέων μαρτύρων για ζητήματα για τα οποία εξετάσθηκαν μάρτυρες στην πρωτόδικη δίκη επιτρέπεται, αν αυτό επιβάλλεται κατά την κρίση του δικαστηρίου. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μπορεί να αποκρούσει τα αποδεικτικά μέσα που προσάγονται πρώτη φορά σ΄ αυτό ως απαράδεκτα, αν κατά την κρίση του ο διάδικος δεν τα είχε προσκομίσει στην πρωτόδικη δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαριά αμέλεια.

Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη τις 984,985/31.10.2002 ένορκες βεβαιώσεις τρίτων ενώπιον του Ειρηνοδίκη Λάρισας, κατόπιν νομίμου κλητεύσεως του εφεσιβλήτου, τις οποίες προσκόμισε στη δευτεροβάθμια δίκη η εκκαλούσα - ενάγουσα ως νέο αποδεικτικό μέσο.

Περαιτέρω το ότι το Εφετείο έκρινε ότι οι ως άνω ένορκες βεβαιώσεις παραδεκτώς προσάγονται ενώπιόν του ως νέο αποδεικτικό μέσο, σημαίνει ότι δέχθηκε ότι δεν συνέτρεχε περίπτωση απαραδέκτου αυτών, κατ΄ άρθρο 529 παρ. 2 ΚΠολΔ. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως αφού η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αναφέρει ότι δεν συνέτρεχαν οι περιπτώσεις που αναφέρει η διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 529 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της αποφάσεως δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είναι αναγκαία για την κρίση του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση περί της συνδρομής των νομίμων όρων και προϋποθέσεων της διατάξεως που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση στερείται αιτιολογιών ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (Ολ.ΑΠ 28/1997, Ολ.ΑΠ 30/1997).

Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλομένη απόφαση περιέχει ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, μεταξύ των άλλων, και τα εξής: "Από τα προεκτεθέντα περιστατικά αποδεικνύεται ότι, εφόσον ο εναγόμενος προέβη στην αφαίρεση των αναφερόμενων στη συνέχεια κινητών πραγμάτων, ιδιοκτησίας της ενάγουσας, διέπραξε κλοπή, η οποία εμπίπτει στον όρο της αφαίρεσης του άρθρου 934 ΑΚ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι για την πράξη του αυτή ο εναγόμενος, με την υπ΄αριθ. 822/2004 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης έξι (6) μηνών. Περαιτέρω, από τις ίδιες, πιο πάνω, αποδείξεις, αποδείχθηκε ότι ο εναγόμενος αφαίρεσε τα ακόλουθα κατ΄ είδος και ποσότητα κινητά πράγματα, τα οποία είχαν την έναντι τούτων αναφερόμενη αξία.

Ήτοι 1) ένα (1) τραπέζι (πλαστικό) με έξι (6) καρέκλες, αξίας 10.000 δραχμών, 2) ένα (1) τραπέζι κανούργιο ξύλινο και πέντε (5) ξύλινες καρέκλες, αξίας 60.000 δραχμών, 3) ένα (1) καλόγερο ξύλινο, αξίας 15.000 δραχμών, 4) μία κουζίνα με φούρνο, αξίας 50.000 δραχμών, 5) ένα (1) απορροφητήρα, αξίας 50.000 δραχμών, 6) κουζινικά σκεύη, αξίας 27.000 δραχμών, 7) ένα (1) σερβίτσιο πιάτων καινούργιο, αξίας 80.000 δραχμών, 8) ένα (1) σερβίτσιο μαχαιροπήρουνα καινούργιο, αξίας 75.000 δραχμών, 9) τρείς (3) μεγάλες βελέντζες μάλλινες, αξίας 75.000 δραχμών, 10) δέκα (10) κουβέρτες καινούργιες, αξίας 80.000 δραχμών, 11) ένα (1) σκρίνιο ξύλινο, αξίας 80.000 δραχμών, 12) ένα (1) σκρίνιο, είδους κινητού BAR για ποτά, αξίας 50.000 δραχμών, 13) κουρτίνες άσπρες, 18 μ., αξίας 40.000 δραχμών, 14) τρία (3) ταγιέρ καινούργια, αξίας 60.000 δραχμών, 15) τρία (3) φορέματα καινούργια, αξίας 60.000 δραχμών, 16) μία (1) ζακέτα βαμβακερή, αξίας 20.000 δραχμών, 17) μία (1) ζακέτα καστόρ, αξίας 20.000 δραχμών, 18) ένα (1) παλτό, αξίας 30.000 δραχμών, 19) ένα (1) δερμάτινο μπουφάν, αξίας 50.000 δραχμών, 20) ένα (1) παλτό απομίμησης γούνας, αξίας 30.000 δραχμών, 21) έξι (6) ζεύγη παπούτσι καινούργια, αξίας 60.000 δραχμών, 22) μία (1) αλυσίδα χρυσή, αξίας 160.000 δραχμών, 23) ένα (1) βραχιόλι χρυσό, αξίας 150.000 δραχμών, 24) εικόνα Παναγίας Ευαγγελίστριας κεντητή, αξίας 50.000 δραχμών, 25) τέσσερα (4) κάδρα με ζωγραφιές, αξίας 50.000 δραχμών, 26) δύο (2) άλμπουμ με φωτογραφίες οικογενειακές και άλλες εικόνες του Χριστού, του Αγίου Ραφαήλ και των Αγίων Αναργύρων, αξίας 100.000 δραχμών και 27) χρηματικό ποσό 450.000 δραχμών.

Έτσι το συνολικό ποσό, που δικαιούται να λάβει η ενάγουσα ως αποζημίωση, ανέρχεται σε 1.982.000 δραχμές". Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο περιέλαβε επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες του ότι τα ευρισκόμενα εντός του μισθωμένου από την αναιρεσίβλητη διαμέρισμα κινητά πράγματα ανήκαν κατά κυριότητα σ΄αυτήν και ότι η αξία ενός εκάστου κινητού πράγματος ανερχόταν στο ποσό που αναγράφεται στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ αντίθετος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-1-2006 αίτηση του .... για αναίρεση της 698/2005 αποφάσεως του Εφετείου Λάρισας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο την 1η Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ