1210/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1210 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1210/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Ελένη Παναγιωτάκη και Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: ...... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Γρηγοριάδη.

Του αναιρεσιβλήτου : ......, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Τόλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27 Μαρτίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 4070/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7135/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κανελλόπουλος ανέγνωσε την από 29 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 806 ΑΚ, δάνειο είναι η σύμβαση, με την οποία ο ένας από τους συμβαλλομένους (δανειστής) μεταβιβάζει στον άλλο συμβαλλόμενο (οφειλέτη), κατά κυριότητα χρήματα ή άλλα αντικαταστατά πράγματα, ο τελευταίος δε έχει υποχρέωση να αποδώσει άλλα πράγματα της ίδιας ποσότητας και ποιότητας.

Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι για τη σύναψη δανείου απαιτείται να υπάρχει καταρτισμένη σύμβαση κατά τους όρους των άρθρων 185-195 ΑΚ και μεταβίβαση της κυριότητας των πραγμάτων. Δηλαδή η μεταβίβαση στον οφειλέτη της κυριότητας τού αποτελούντος το αντικείμενο του δανείου αποτελεί προϋπόθεση για την απόδοση του δανείου.

Σύμφωνα δε με το άρθρο 1034 ΑΚ, για τη μεταβίβαση της κυριότητας κινητού, επομένως και χρηματικού ποσού, απαιτείται παράδοση της νομής του από τον κύριο σ' αυτόν που την αποκτά και συμφωνία των δύο ότι μετατίθεται η κυριότητά του. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα.

Την 1-7-1998 ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος) κατάρτισε με τον εναγόμενο (ήδη αναιρεσείοντα) σύμβαση άτοκου δανείου, ποσού 20.000.000 δρχ. με ημερομηνία επιστροφής την 30-12-1998. Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους και προς εξασφάλιση της απαίτησης του ενάγοντος για την επιστροφή του παραπάνω ποσού, ο εναγόμενος συναίνεσε ενώπιον του δικαστηρίου για την εγγραφή προσημειώσεως επί ακινήτου της ιδιοκτησίας του, οπότε και εκδόθηκε η 26977/1998 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δυνάμει της οποία ενεγράφη προσημείωση υποθήκης σε ακίνητο της ιδιοκτησίας του, που βρίσκεται στην Κοινότητα ...., μέχρι το ποσό των 22.000.000 δρχ.

Ο εναγόμενος δεν επέστρεψε το ως άνω ποσό του δανείου κατά την ημερομηνία που είχε συμφωνηθεί. Γιαυτό ο ενάγων, για την εξασφάλιση της απαίτησής του, υπέβαλε αίτηση συντηρητικής κατάσχεσης ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατά τη συζήτηση της οποίας ο εναγόμενος συνομολόγησε την οφειλή του και εκδόθηκε η 6600/2000 απόφαση του εν λόγω Δικαστηρίου, με την οποία η αίτηση αυτή έγινε δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη.

Ακολούθως το Εφετείο, με βάση τις πιο πάνω παραδοχές, δέχτηκε την αγωγή ως βάσιμη και από ουσιαστική άποψη και υποχρέωσε τον αναιρεσείοντα να αποδώσει στον αναιρεσίβλητο το παραπάνω δάνειο. ΄Ετσι που έκρινε το Εφετείο, για το ζήτημα της κατάρτισης της επίμαχης σύμβασης του δανείου, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση, εξαιτίας αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, αφού εξέθεσε σ' αυτή, χωρίς αντιφάσεις και με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ως αποδεικνυόμενα και που ήταν αναγκαία για την εφαρμογή της ουσιαστικής διάταξης του άρθρου 806 ΑΚ, την οποία έτσι δεν παραβίασε εκ πλαγίου.

Ειδικότερα το Εφετείο, όπως εκτιμάται ολόκληρο το προαναφερόμενο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασής του, δέχτηκε ότι η σύμβαση του δανείου καταρτίστηκε με την έννοια που αναφέρεται στη μείζονα σκέψη, δηλαδή με την παράδοση από τον αναιρεσίβλητο στον αναιρεσείοντα του ποσού των 20.000.000 δρχ., που αποτελούσε το αντικείμενο του δανείου και με συμφωνία τους ότι μετατίθεται η κυριότητά του από τον πρώτο στο δεύτερο.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος της αναίρεσης, από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, με τον οποίο ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

ΙΙ. Κατ΄ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-12-2005 αίτηση του ......, για αναίρεση της 7135/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2007.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ