1209/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1209/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Εκδόθηκε η απόφαση 15/2017 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-8-2017 αίτησή του.
Full text
Απόφαση 1209 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1209/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σακκά, Αβροκόμη Θούα, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Γεώργιο Αποστολάκη - Εισηγητή και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Απριλίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. - Χ. Π. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γκρίτζαλη. Της αναιρεσίβλητης: ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "...." και το διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παντελεήμονα Καραμπίνα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-1-2015 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λαγκαδά.
Εκδόθηκε η απόφαση 15/2017 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-8-2017 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τα άρθρα 559 αριθ. 8 εδ. β' και 560 αριθ. 5 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, θεμελιώνουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης, όχι δε και τα προσκομιζόμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα προς απόδειξη των ισχυρισμών αυτών.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 15/2017 ανέκκλητη απόφαση του Ειρηνοδικείου Λαγκαδά, που εκδόθηκε κατά τις περί μικροδιαφορών διατάξεις επί αγωγής της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος για την καταβολή υπολοίπου τιμήματος πωλήσεως, την αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, ισχυριζόμενος ότι το Ειρηνοδικείο δεν έλαβε υπόψη την επικαλούμενη τραπεζική επιταγή, την οποία παραδεκτά επικαλέσθηκε και προσκόμισε προς απόδειξη της ενστάσεώς του περί μερικής καταβολής.
Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, όπως προεκτέθηκε, τα αποδεικτικά μέσα, άρα και το ανωτέρω έγγραφο, δεν αποτελούν πράγματα κατά την έννοια της ανωτέρω διάταξης. Αν πάλι εκτιμηθεί ότι με το λόγο αυτόν προβάλλεται αιτίαση αντίστοιχη με εκείνη του αριθμού 11 περ. γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, και πάλι πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος, διότι τέτοιος λόγος αναιρέσεως δεν προβλέπεται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων του ειρηνοδικείου.
Κατά την έννοια του λόγου αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559, καθώς και από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υφίσταται έτσι εκ πλαγίου παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού της και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999). Ειδικότερα αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή στην κατάλυση του επίδικου δικαιώματος συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της απόφασης για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περίπτωσης στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περιπτώσεως (ΟλομΑΠ 15/2006).
Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων με το δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου μέμφεται την προσβαλλόμενη απόφαση για εκ πλαγίου παραβίαση του άρθρου 416 ΑΚ προβάλλοντας την από τον αριθμό 6 του άρθρου 560 ΚΠολΔ αιτίαση ότι με αντιφατικές αιτιολογίες απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την ένστασή του περί μερικής καταβολής και αντίστοιχης αποσβέσεως της ένδικης οφειλής. Εντοπίζει δε την αντίφαση στο ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, ενώ έκρινε την ανωτέρω ένστασή του ως παραδεκτή και νόμιμη, εν τέλει την απέρριψε ως αβάσιμη από ουσιαστική άποψη (πλην άλλων και) με την αιτιολογία ότι δεν προσκομίσθηκε το πρωτότυπο σώμα της επιταγής αλλά απλό φωτοαντίγραφο αυτής. Ο λόγος όμως αυτός είναι απαράδεκτος διότι δεν προβάλλεται κάποια αντίφαση μεταξύ των πραγματικών παραδοχών της προσβαλλόμενης, που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμά της για το κρίσιμο ζήτημα της ένστασης μερικής καταβολής, αλλά αντιπαραβάλλεται ένα αποδεικτικό επιχείρημα της απόφασης αναφορικά με τη βασιμότητα της ανωτέρω ένστασης, εξαγόμενο από την προσκομιδή φωτοαντιγράφου και όχι του πρωτοτύπου της επιταγής, με την επί του παραδεκτού και του νομίμου της ίδιας ενστάσεως κρίση της.
Κατόπιν τούτων, η ένδικη αίτηση πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης που κατέθεσε προτάσεις σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ). Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30 Αυγούστου 2017 αίτηση του Ι.-Χ. Π. για αναίρεση της υπ' αριθ. 15/2017 απόφασης του Ειρηνοδικείου Λαγκαδά (ειδικές διατάξεις περί μικροδιαφορών).
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία προσδιορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιουνίου 2018.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 28 Ιουνίου 2018.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ