1209/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1209 / 2015 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1209/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Χριστόφορο Κοσμίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Γεωργίου Γιαννούλη), Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Γεώργιο Αναστασάκο και Δήμητρα Κοκοτίνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση, στο Κατάστημά του, την 26η Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ-ΚΑΘΟΥ Η ΚΛΗΣΗ: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού (ΟΑΕΔ)", νομίμως εκπροσωπούμενου, που εδρεύει στην Αθήνα, το οποίο παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Λουκά και δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΩΝ-ΚΑΛΟΥΝΤΩΝ: 1. Σ. Κ. του Α., 2. Α. Λ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίες παραστάθηκαν δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Θάνου Αμπατζή και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-5-2009 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων-καλούντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 759/2009 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 137/2013 Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης, ζήτησε το ήδη αναιρεσείον-καθού η κλήση με την από 18-5-2012 αίτησή του.

Εκδόθηκε η υπ' αριθμ 2107/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Με την από 22-1-2015 κλήση τους, οι αναιρεσίβλητες-καλούσες επανέφεραν προς συζήτηση την από 18-5-2012 αίτηση αναίρεσης.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Απόστολος Παπαγεωργίου, ανέγνωσε την από 10-9-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγείται να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 552 και 553 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, αν η υπόθεση εξετασθεί και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας και γίνει τυπικά δεκτή η έφεση, σε αναίρεση υπόκειται μόνο η εφετειακή απόφαση. Και τούτο γιατί, αν η έφεση γίνει δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση εξαφανίζεται κατά το μέρος που έχει εκκληθεί, ενώ αν απορριφθεί η έφεση, η πρωτόδικη απόφαση κατά το ίδιο μέρος επικυρώνεται και ενσωματώνεται στην εφετειακή.

Εξ άλλου, κατά το άρθρο 524 παρ.3 ΚΠολΔ, σε περίπτωση ερημοδικίας του εκκαλούντος η έφεση απορρίπτεται. Η απόρριψη της εφέσεως λόγω της ερημοδικίας του εκκαλούντος, γίνεται κατ' ουσίαν και όχι κατά τύπους. Γιατί, παρόλο που στην πραγματικότητα οι λόγοι της εφέσεως δεν εξετάζονται ως προς το παραδεκτό και τη βασιμότητά τους, θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι είναι αβάσιμοι και για την αιτία αυτή πάντοτε απορριπτέοι, αφού δεν δίδεται στο δικαστήριο η δυνατότητα εκδόσεως αντίθετης αποφάσεως περί παραδοχής τους.

Επομένως, εάν η ασκηθείσα έφεση κατά της πρωτόδικης αποφάσεως απορριφθεί, λόγω ερημοδικίας του εκκαλούντος, με το ένδικο μέσο της αναιρέσεως προσβάλλεται μόνον η [μη υποκείμενη πλέον σε ανακοπή ερημοδικίας] απόφαση του εφετείου, στην οποία ενσωματώνεται η πρωτόδικη. Έτσι, τα τυχόν σφάλματα της αποφάσεως του πρώτου βαθμού, αφού επικυρώνονται από το εφετείο κατά το μέρος που εκκλήθηκε παραδεκτά, μπορούν να προταθούν με την άσκηση αναιρέσεως ως σφάλματα της δευτεροβάθμιας αποφάσεως, εφόσον συνιστούν και αναιρετικούς λόγους, παραδεκτώς προβαλλόμενους (ΟλΑΠ 16/1990, ΑΠ 845/2012, ΑΠ 1025/ 2010).

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει, κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, τη νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση (ΟλΑΠ 32/1996), διαφορετικά η αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη και απορριπτέα ως απαράδεκτη (ΑΠ 845/2012).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 137/2013 απόφαση του Εφετείου Πατρών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η από 6-3-2010 έφεση του εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ΟΑΕΔ κατά της 759/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία η από 18-5-2009 αγωγή των εναγουσών Σ. Κ. (ήδη δεύτερης αναιρεσίβλητης) και Α.

Λ. (ήδη πρώτης αναιρεσίβλητης) είχε γίνει εν μέρει δεκτή κατ' ουσίαν ως προς τη δεύτερη από αυτές (Α. Λ.) και ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη και είχε απορριφθεί κατ' ουσίαν ως προς την πρώτη από αυτές (Σ. Κ.) και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη. Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη (Α. Λ.), είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, γιατί δεν περιέχει κανένα ορισμένο και σαφή λόγο αναιρέσεως, ο οποίος να αφορά ως προς αυτήν είτε την ρητώς προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση είτε την εις αυτήν ενσωματωμένη πρωτόδικη απόφαση.

2. Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 104 και 106 ΕισΝΑΚ συνάγεται ότι για πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του Δημοσίου, που ανάγονται σε έννομες σχέσεις του ιδιωτικού δικαίου ή σχετικές με την ιδιωτική του περιουσία, το Δημόσιο ευθύνεται κατά τις διατάξεις του Αστικού Κώδικα για τα νομικά πρόσωπα (ΑΚ 70, 71) και ότι η ρύθμιση αυτή εφαρμόζεται και για την ευθύνη των Δήμων και λοιπών Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), καθώς και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ), από πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων, που βρίσκονται στην υπηρεσία τους.

Από τις ίδιες διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ, συνάγεται ότι το Δημόσιο, οι ΟΤΑ και τα ΝΠΔΔ υποχρεούνται να αποκαθιστούν, με καταβολή αποζημίωσης, τη ζημία, που προκαλείται σε τρίτους, από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων τους, κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, εκτός αν η ζημιογόνος πράξη ή παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης που έχει τεθεί για χάρη του γενικού συμφέροντος, ανεξάρτητα από την τυχόν υπαιτιότητα αυτών.

Επομένως, εάν η αδικοπραξία λάβει χώρα στο πλαίσιο έννομων σχέσεων του ιδιωτικού δικαίου, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 914 επ. ΑΚ, εφόσον συγκεντρώνονται όλες οι σ' αυτές απαιτούμενες προϋποθέσεις, σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 του ίδιου Κώδικα, η δε εκ της αιτίας αυτής αξίωση υπόκειται σε πενταετή παραγραφή (ΑΠ 580/2011).

3. Επειδή, κατά το άρθρο 3 παρ.2 του ν. 2336/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 του ν. 2643/1998, το εκπαιδευτικό προσωπικό του ΟΑΕΔ προσλαμβάνεται με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, με τα εξής κριτήρια: α) διδακτική εμπειρία στην αντίστοιχη ειδικότητα, β) επαγγελματική εμπειρία στην αντίστοιχη ειδικότητα, γ) παιδαγωγικός τίτλος, δ) μεταπτυχιακός τίτλος, ε) κοινωνικά κριτήρια.

Ειδικά προσόντα και τυχόν εκθέσεις αξιολόγησης από συναφή υπηρεσία των υποψηφίων στον ΟΑΕΔ συνεκτιμώνται. Με απόφαση τον Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που εκδίδεται μετά από πρόταση του ΔΣ του ΟΑΕΔ και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εξειδικεύονται και συμπληρώνονται τα παραπάνω κριτήρια.

Με την ίδια απόφαση καθορίζονται τα στοιχεία και τα δικαιολογητικά τα οποία πρέπει να προσκομίζουν οι ενδιαφερόμενοι για την πιστοποίηση των κριτηρίων αυτών, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παραγράφου αυτής. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 13 του ν. 3144/2003, που ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο της κρινόμενης υπόθεσης (καταργήθηκε από 21-12-2006 με το άρθρο 67 παρ.4 γ' του ν. 3518/2006), ορίζεται ότι "1.

Ο ΟΑΕΔ για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των ΤΕΕ μπορεί να προσλαμβάνει εκτός των ωρομισθίων του άρθρου 2 του ν. 2336/1995, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 του ν. 2643/1998, και προσωρινούς αναπληρωτές των κλάδων ΠΕ και ΤΕ με πλήρες ωράριο διδασκαλίας του πρωτοδιόριστου εκπαιδευτικού και προσωρινούς αναπληρωτές με μειωμένο ωράριο διδασκαλίας, με τους όρους και προϋποθέσεις του άρθρου 17 του ν. 1566/1985. [...]. 3.

Οι εκπαιδευτικοί που υπηρετούν, κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, ως ωρομίσθιοι στα ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ των κλάδων ΠΕ και ΤΕ, εφόσον έχουν συμπληρώσει μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος διδακτική προϋπηρεσία τουλάχιστον χιλίων διακοσίων (1.200) ωρών στη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση του ΟΑΕΔ, εντάσσονται σε ενιαίο πίνακα για την κάλυψη των αναγκών των ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ και προσλαμβάνονται κατ' απόλυτη προτεραιότητα ως αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι στα ΤΕΕ του ΟΑΕΔ, με σειρά που εξαρτάται από την προαναφερθείσα συνολική διδακτική προϋπηρεσία και ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες του ΟΑΕΔ ανά κλάδο και ειδικότητα. [...]. 8.

Εφόσον οι ανάγκες του Οργανισμού για αναπληρωτές ή ωρομίσθιο εκπαιδευτικό προσωπικό δεν καλυφθούν από τους πίνακες της παρ.3 του παρόντος άρθρου καλύπτονται από τους πίνακες των εκπαιδευτικών που ο Οργανισμός καταρτίζει σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 2336/1995, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 του ν. 2643/1998".

Με τις τελευταίες πιο πάνω διατάξεις, όπως από αυτές σαφώς και χωρίς αμφιβολία συνάγεται, ο νομοθέτης θέλησε ως κρίσιμο για την επιλογή του εκπαιδευτικού προσωπικού το κριτήριο της διδακτικής εμπειρίας στις μονάδες του ΟΑΕΔ.

4. Επειδή, σύμφωνα με το άρθρο 118 παρ.6 του Συντάγματος "προβλεπόμενες ή διατηρούμενες στο ν. 2190/1994, όπως αυτός ισχύει, εξαιρέσεις από την αρμοδιότητα του ΑΣΕΠ εξακολουθούν να ισχύουν". Στις εξαιρέσεις αυτές υπάγεται και η πρόσληψη, κατά τον ανωτέρω νόμο, του εκπαιδευτικού προσωπικού για τις μονάδες του ΟΑΕΔ. Η προβλεπόμενη από το Σύνταγμα εξαίρεση αφορά στην αρμοδιότητα του ΑΣΕΠ και δεν ανάγεται στο περιεχόμενο του ειδικού καθεστώτος της πρόσληψης. Η εν λόγω συνταγματική διάταξη κατοχύρωσε τις προβλεπόμενες ή διατηρούμενες στο ν. 2190/1994 εξαιρέσεις φορέων ή κατηγοριών προσωπικού, όχι, όμως, και την ακολουθούμενη διαδικασία, η οποία μπορεί να εξειδικεύεται και προσδιορίζεται κάθε φορά από τον κοινό νομοθέτη. Αν συνέβαινε το αντίθετο, θα έπρεπε να γίνει δεκτό ότι όλες εν γένει οι διατάξεις, οι οποίες την εποχή της συνταγματικής αναθεώρησης ρύθμιζαν τη διαδικασία της πρόσληψης του εξαιρούμενου από την αρμοδιότητα του ΑΣΕΠ εκπαιδευτικού προσωπικού, είναι έκτοτε αυξημένης τυπικής ισχύος και δεν μπορούν πλέον να μεταβληθούν παρά μόνο με τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεωρήσεως.

Συνεπώς, οι διατάξεις της παρ.2 του άρθρου 3 του ν. 2336/1995 (όπως τροποποιήθηκαν από τη διάταξη του άρθρου 16 του ν. 2643/1998), όσον αφορά στη διαδικασία πρόσληψης, δεν έχουν αυξημένη τυπική ισχύ σε σχέση με τις προαναφερόμενες διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 3144/2003, οι οποίες συμπληρώνουν και εξειδικεύουν (όπως και θα μπορούσαν να έχουν καταργήσει) τη διαδικασία πρόσληψης, που προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ.2 του άρθρου 3 του ν. 2336/1995 (ΑΠ 1664/2010). Τέλος, από το άρθρο 2 ΑΚ, που ορίζει ότι "ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του, εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά", συνάγεται ότι η διάταξη αυτή δεν αναφέρεται στην περίπτωση όπου ο νέος νόμος ρυθμίζει (τροποποιεί ή καταργεί) έννομες συνέπειες που γεννήθηκαν μετά την έναρξη της εφαρμογής του, αλλά πηγάζουν από προϋφιστάμενες έννομες σχέσεις ή καταστάσεις, οπότε δεν πρόκειται πράγματι περί αναδρομής (μη γνήσια αναδρομή), το δε άρθρο 77 του Συντάγματος αποκλείει την αναδρομικότητα του ψευδοερμηνευτικού νόμου, όχι, όμως, και τον αναδρομικό νόμο, εφ' όσον με αυτόν δεν θίγονται συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα (ΑΠ 1440/2012). Έτσι, δεν είναι αντισυνταγματικός ο ν. 3144/ 2003, άρθρο 13 παρ.8, με τον οποίο ορίστηκε ως κριτήριο επιλογής του εκπαιδευτικού προσωπικού του αναιρεσείοντος ΟΑΕΔ το κριτήριο της διδακτικής εμπειρίας στις εκπαιδευτικές μονάδες του.

5. Επειδή, εξ άλλου, με το άρθρο 30 παρ.1 του ν. 2009/1992, ιδρύθηκαν δύο νέοι κλάδοι εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (στην οποία ανήκουν και οι σχολές ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ), ο ΠΕ19 Πληροφορικής πτυχιούχων Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και ο ΠΕ20 Πληροφορικής πτυχιούχων Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Κατ' επίκληση του άρθρου 14 παρ.3 του ν. 1566/1985, εκδόθηκε αρχικώς το π.δ. 239/1992, το οποίο στην συνέχεια αντικαταστάθηκε με το π.δ. 118/1995, με το οποίο ορίστηκαν τα προσόντα διορισμού στους ανωτέρω κλάδους ΠΕ19 Πληροφορικής πτυχιούχων ΑΕΙ και ΠΕ20 Πληροφορικής πτυχιούχων ΤΕΙ. Ειδικότερα, με το άρθρο 1 παρ.1 του π.δ. 118/1995, τα προσόντα διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό σε θέσεις Εκπαιδευτικού Προσωπικού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του κλάδου ΠΕ19 Πληροφορικής πτυχιούχων ΑΕΙ, ορίστηκαν ως εξής :

α) πτυχίο ή δίπλωμα Τμήματος Πληροφορικής ή Επιστήμης των Υπολογιστών ή Εφαρμοσμένης Πληροφορικής ή Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής ή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών ή Ηλεκτρονικής και Μηχανικών Υπολογιστών ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμος τίτλος σπουδών αντιστοίχων Τμημάτων ΑΕΙ της αλλοδαπής αναγνωρισμένος από το ΔΙΚΑΤΣΑ ή β) πτυχίο ή δίπλωμα Τμήματος ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμος τίτλος σπουδών αναγνωρισμένων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της αλλοδαπής και διδακτορικό δίπλωμα στην Πληροφορική ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένος από το ΔΙΚΑΤΣΑ ή μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Πληροφορική ή στον ηλεκτρονικό αυτοματισμό ή στην Πληροφορική και Επιχειρησιακή Έρευνα ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ ή δίπλωμα του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ και πιστοποιητικό παρακολούθησης του κύκλου σπουδών Μηχανικού Υπολογιστών και Πληροφορικής ή γ) πτυχίο ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ και πτυχίο ΤΕΙ Πληροφορικής της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το Ινστιτούτο Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (ΙΤΕ) ή δ) πτυχίο ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ και διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική, που να αποκτήθηκε σε δημόσια ή ιδιωτικά σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με την ιδιότητα του αναπληρωτή ή του ωρομισθίου Καθηγητή και στην περίπτωση του ΟΑΕΔ σε σχολή ΤΕΕ αυτού ή ε) πτυχίο ΑΕΙ της ημεδαπής ή της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική που να αποκτήθηκε σε Εκπαιδευτικά Ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης της χώρας (ΑΕΙ-ΤΕΙ) και της ΑΣΕΤΕΜ/ΣΕΛΕΤΕ και στην περίπτωση του ΟΑΕΔ σε σχολή ΤΕΕ αυτού.

Κατά την αληθινή έννοια των διατάξεων αυτών, μόνον όταν δεν υπάρχουν πτυχιούχοι Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, που έχουν κάποιο από τα πτυχία του εδαφίου α' της παρ.1 του άρθρου 1 του π.δ. 118/1995, διορίζονται στις θέσεις του κλάδου ΠΕ19 Πληροφορικής πτυχιούχοι Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων που έχουν τα προσόντα που αναφέρονται στα εδάφια δ' και ε' της προαναφερθείσας παραγράφου (ΣτΕ 2599/2009, ΣτΕ 2600/2009).

Εν τούτοις, οι διατάξεις αυτές, ως γενικές, υποχωρούν έναντι των διατάξεων άρθρου 13 του ν. 3144/2003 (βλ. παραπάνω, σκέψη αρ.3), οι οποίες ρυθμίζουν ειδικώς το ζήτημα ως προς το εκπαιδευτικό προσωπικό που προσλαμβάνεται από τον ΟΑΕΔ. Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συντρέχουν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (ΟλΑΠ 7/2006 και 4/2005).

Εξ άλλου, ο ίδιος λόγος αναίρεσης είναι δυνατό να φέρεται ότι πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση γιατί παραβίασε κανόνα δικαίου, αλλά στην πραγματικότητα να πλήττει την απόφαση κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, υπό το πρόσχημα ότι κατά την εκτίμηση αυτή παραβιάστηκε κανόνας δικαίου, οπότε ο λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος, διότι πλήττει την ανέλεγκτη από τον Άρειο Πάγο εκτίμηση των αποδείξεων (ΚΠολΔ 561 παρ.1).

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε ως προς την πρώτη από τις ενάγουσες και ήδη δεύτερη από τις αναιρεσίβλητες [Σ. Κ.], μετά από εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα, είναι εκπαιδευτικός, πτυχιούχος του Τμήματος Φυσικής της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πατρών, με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική.

Κατά τα σχολικά έτη 1999-2000, 2001-2002, 2002-2003-2004 και 2004-2005, δίδασκε στο ΤΕΕ μαθητείας του εναγομένου ως καθηγήτρια Πληροφορικής, έχοντας συμπληρώσει μέχρι την 8-5-2003 (έναρξη ισχύος του ν. 3144/2003), σύμφωνα με το Β 127969/30-10-2003 έγγραφο του ΟΑΕΔ, διδακτική προϋπηρεσία 1633 ωρών στον τομέα της Πληροφορικής. Με την ισχύ του νόμου 3144/ 2003, με τον οποίο ρυθμίστηκε το καθεστώς προσλήψεων του εκπαιδευτικού προσωπικού (αναπληρωτών ή ωρομισθίων) από το εναγόμενο ΝΠΔΔ, η ενάγουσα είχε τα απαιτούμενα προσόντα, ήτοι διδακτική προϋπηρεσία μεγαλύτερη από το όριο των 1200 ωρών και σύμφωνα με το Β 106422/1-3-2004 έγγραφο του ΟΑΕΔ, είχε καταταγεί στον ενιαίο πίνακα του ν. 3144/2003, πρώτη στον κλάδο ΠΕ19 Πληροφορικής ως πτυχιούχος ΑΕΙ με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική, έχοντας μετά ταύτα δικαίωμα, κατά την παρ.3 του άρθρου 13 του ν. 3144/2003, να προσληφθεί κατ' απόλυτη προτεραιότητα ως ωρομίσθια στο ΤΕΕ του ΟΑΕΔ για την κάλυψη των αναγκών του ΟΑΕΔ στον ανωτέρω κλάδο.

Με τις από 2005 και 2006 προκηρύξεις του Διευθυντή του ΤΕΕ του ΟΑΕΔ Πατρών για την πρόσληψη ωρομισθίων εκπαιδευτικών προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων για τις ανάγκες του εν λόγω ΤΕΕ, για τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007, αντίστοιχα, κλήθηκαν οι ενδιαφερόμενοι, που πληρούσαν τις σχετικές προϋποθέσεις για την πρόσληψή τους, να υποβάλουν αίτηση και δικαιολογητικά, όπως αυτά προβλέπονται από την 190898/8-7-2004 (ΦΕΚ Β' 1035/ 8-7-2004) απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης και Κοινωνικής Υπηρεσίας για τη δημιουργία πινάκων αξιολόγησης και επιλογής ωρομισθίου εκπαιδευτικού προσωπικού κατά τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007.

Η ενάγουσα υπέβαλε νομότυπα και εμπρόθεσμα για τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007, αντίστοιχα, τις 1366/21-7-2005 και 1456/11-7-2006 αιτήσεις επαναπρόσληψης ως ωρομίσθια στο ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ Πατρών για τη διδασκαλία του μαθήματος της Πληροφορικής, ως Πτυχιούχος ΑΕΙ (Τμήμα Φυσικό) με διδακτική προϋπηρεσία στην Πληροφορική.

Παρ' ότι η ενάγουσα, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, πληρούσε τις προϋποθέσεις της παρ.3 του άρθρου 13 του ν. 3144/2003 και ήταν ενταγμένη στον ενιαίο πίνακα για την κάλυψη των αναγκών του ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ, πρώτη στον κλάδο ΠΕ19 Πληροφορικής, η Πρωτοβάθμια Επιτροπή αξιολόγησης των υποψηφίων για τη σύνταξη του σχετικού πίνακα εφάρμοσε μη νομίμως τη διαδικασία και τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 3 του ν. 2336/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 16 του ν. 2643/98 και την υπουργική απόφαση 190898/2004 που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του νόμου αυτού και κατέταξε την ενάγουσα στον κλάδο ΠΕ19 έκτη και στις πέντε πρώτες θέσεις, αντίστοιχα, την Ι.

Χ., το Γ. Ν., την Ξ. Κ., Δ. Β. και την Α. Κ., ως έχοντες πτυχίο ή δίπλωμα Τμήματος Πληροφορικής ή Επιστήμης των Υπολογιστών ή Εφαρμοσμένης Πληροφορικής ή Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Πληροφορικής ή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών ή Ηλεκτρονικής και Μηχανικών Υπολογιστών ΑΕΙ της ημεδαπής ή ισότιμο τίτλο σπουδών αντιστοίχων Τμημάτων ΑΕΙ της αλλοδαπής αναγνωρισμένο από το ΔΙΚΑΤΣΑ.

Με βάση τα ανωτέρω, στον κλάδο ΠΕ19 Πληροφορικής υπάγεται η ενάγουσα, ως έχουσα πτυχίο ΑΕΙ με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική που απέκτησε στο ΤΕΕ Μαθητείας του ΟΑΕΔ, καθώς και οι προσληφθέντες, ως έχοντες πτυχίο Τμήματος Πληροφορικής ΑΕΙ. Έναντι, όμως, των τελευταίων για την κάλυψη των εκπαιδευτικών αναγκών των ΤΕΕ του ΟΑΕΔ κατ' εφαρμογή του άρθρου 13 του ν. 3144/2003, δικαίωμα πρόσληψης ως αναπληρώτρια ωρομίσθια στον κλάδο ΠΕ19 Πληροφορικής είχε κατ' απόλυτη προτεραιότητα η ενάγουσα, ως έχουσα καταταγεί πρώτη στον πίνακα που είχε συνταχθεί κατά τις οριζόμενες στην παρ.3 του άρθρου 13 του ν. 3144/2003 προϋποθέσεις (ήτοι εκπαιδευτικός, που κατά τη δημοσίευση του ανωτέρω νόμου υπηρετούσε ως ωρομίσθια στα ΤΕΕ μαθητείας του ΟΑΕΔ έχοντας συμπληρώσει μέχρι την έναρξη ισχύος αυτού διδακτική προϋπηρεσία πλέον των 1200 ωρών).

Μη νομίμως, λοιπόν, κατά τα προαναφερθέντα, συντάχθηκε ο ανωτέρω πίνακας αξιολόγησης κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 13 του ν. 3144/2003. Μόνο δε το γεγονός ότι στις από 2005 και 2006 προκηρύξεις του Διευθυντή του ΤΕΕ του ΟΑΕΔ Πατρών για την πρόσληψη ωρομισθίων εκπαιδευτικών προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων για τις ανάγκες του εν λόγω ΤΕΕ, κατά τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007, αντίστοιχα, ορίστηκαν ο μεν κλάδος ΠΕ19 ως Πληροφορικής, ο δε κλάδος ΠΕ20 ως Πληροφορικής ελλείψει αυτών ΠΕ, πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με μεταπτυχιακό τίτλο στους Η/Υ, ελλείψει αυτών ΠΕ, πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θετικής κατεύθυνσης (ΠΕΟ3, ΠΕΟ4), δεν αναιρεί το γεγονός της υπαγωγής της ενάγουσας στον κλάδο ΠΕ19, ως έχουσας τα οριζόμενα από το άρθρο 1 παρ.1 του π.δ. 118/1995 προσόντα, σε συνδυασμό με το προαναφερθέν Β 106422/1-3-2004 έγγραφο του ΟΑΕΔ, σύμφωνα με το οποίο είχε καταταγεί στον ενιαίο πίνακα του ν. 3144/2003, πρώτη στον κλάδο ΠΕ19 (Πληροφορικής) ως πτυχιούχος ΑΕΙ με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική.

Περαιτέρω, παραδεκτά το Δικαστήριο [ήτοι το Εφετείο, διότι για τις δικές του παραδοχές πρόκειται] εξετάζει παρεμπιπτόντως τη νομιμότητα της προαναφερόμενης διοικητικής πράξης, εφόσον κρίνει επί ιδιωτικής διαφοράς και δεν έχει εκδοθεί για το κύρος της απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, τα αντίθετα δε υποστηριζόμενα από το εναγόμενο κρίνονται αβάσιμα.

Ο έλεγχος της νομιμότητας της άνω διοικητικής πράξης συνίσταται στο αν η διοικητική πράξη εκδόθηκε κατά παράβαση κανόνων δικαίου που είναι σχετικοί με το περιεχόμενό της και ισχύουν κατά το χρόνο έκδοσής της. Ο ισχυρισμός ότι καλώς εκδόθηκε η ανωτέρω διοικητική πράξη, διότι με τη μεταγενέστερη της έκδοσής της διάταξη της παρ.4 περ.

γ' του άρθρου 67 του ν. 3518/2006 (ΦΕΚ Α' 272/21-12-2006) καταργήθηκε το άρθρο 13 του ν. 3144/2003, είναι αβάσιμος, διότι κατά τα προεκτεθέντα το κύρος αυτής (διοικητικής πράξης) κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά το χρόνο έκδοσής της. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι τα όργανα του εναγομένου παραβίασαν τις διατάξεις του άρθρου 13 του ν. 3144/2003 και εξ αιτίας της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς τους η ενάγουσα υπέστη υλική ζημία ισόποση με το ύψος των αποδοχών που θα ελάμβανε εάν, ως όφειλε να πράξει το εναγόμενο, την είχε προσλάβει στην ανωτέρω θέση στα ΤΕΕ μαθητείας Πατρών, για τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006 -2007.

Στην προκειμένη περίπτωση αποδείχθηκε ότι αν η ενάγουσα είχε προσληφθεί ως ωρομίσθια εκπαιδευτικός στη θέση που προσελήφθη η Ι. Χ., με βάση τους νόμιμα καταρτιζόμενους πίνακες, θα απασχολούνταν επί 11 ώρες εβδομαδιαίως αντί του ποσού των 11 ευρώ ανά ώρα, γεγονός που δεν αμφισβητεί το εναγόμενο και εβδομαδιαίως αντί αμοιβής 121 ευρώ.

Σημειώνεται ότι η αγωγή θεμελιώνεται στη ζημία που η ενάγουσα υπέστη από τη μη πρόσληψή της ως ωρομίσθιας εκπαιδευτικού, το ωράριο της οποίας, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην ανωτέρω νομική σκέψη, δεν θα μπορούσε να υπερβεί τις 11 ώρες εβδομαδιαίως, και μετά ταύτα το αίτημα για την καταβολή αμοιβής για εβδομαδιαία εργασία πλέον των 11 ωρών, είναι απορριπτέο ως μη νόμιμο.

Οι παροχές δε αυτές ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 9.577 ευρώ και ειδικότερα, α) για το έτος 2005 για 4 εβδομάδες το μήνα Οκτώβριο, για 5 εβδομάδες το μήνα Νοέμβριο και για 3 εβδομάδες το μήνα Δεκέμβριο, ήτοι (για 12 εβδομάδες Χ 121 ευρώ ανά εβδομάδα =) 1.452 ευρώ, β) για το έτος 2006 για 3 εβδομάδες το μήνα Ιανουάριο, για 4 εβδομάδες το μήνα Φεβρουάριο, για 5 εβδομάδες το μήνα Μάρτιο, για 2 εβδομάδες το μήνα Απρίλιο, για 5 εβδομάδες το μήνα Μάιο, για 3 εβδομάδες το μήνα Ιούνιο, για 4 εβδομάδες το μήνα Οκτώβριο, για 5 εβδομάδες το μήνα Νοέμβριο και για 3 εβδομάδες το μήνα Δεκέμβριο, ήτοι (για 34 εβδομάδες Χ 121 ευρώ ανά εβδομάδα =) 4.114 ευρώ, γ) για το έτος 2007 για 3 εβδομάδες το μήνα Ιανουάριο, για 4 εβδομάδες το μήνα Φεβρουάριο, για 5 εβδομάδες το μήνα Μάρτιο, για 2 εβδομάδες το μήνα Απρίλιο, για 5 εβδομάδες το μήνα Μάιο, για 3 εβδομάδες το μήνα Ιούνιο, ήτοι (22 εβδομάδες Χ 121 ευρώ ανά εβδομάδα=) 2.662 ευρώ, δ) για δώρο Πάσχα 2006 και 2007 αντίστοιχα (14 εβδομάδες εργασίας κατά το χρονικό διάστημα από 1/1 έως 30/4 Χ 121 ευρώ εβδομαδιαίως = 1.694 ευρώ / 4 μήνες= 423 ευρώ ο μέσος όρος του μηνιαίου μισθού /2=) 211 ευρώ και (14 εβδομάδες εργασίας κατά το χρονικό διάστημα από 1-1 έως 30-4 Χ 121 ευρώ εβδομαδιαίως = 1.694 ευρώ / 4 μήνες= 423 ευρώ ο μέσος όρος του μηνιαίου μισθού /2=) 211 ευρώ, ε) δώρο Χριστουγέννων 2005 και δώρο Χριστουγέννων 2006 ποσό αντίστοιχα (1.452 ευρώ / 3 μήνες εργασίας= 484 ευρώ ο μέσος όρος του μηνιαίου μισθού Χ 3/8 ως απασχοληθείσα χρόνο μικρότερο του νομίμου από 1/5 έως 31/12=) 181 ευρώ και (2.420 ευρώ/5μήνες εργασίας = 484 Χ 5/8 ως απασχοληθείσα χρόνο μικρότερο του νομίμου από 1/5 έως 31/12=) 302 ευρώ, δ) επίδομα αδείας 2006 και 2007 ποσό 222 ευρώ για κάθε έτος (2.662 ευρώ το σύνολο των αποδοχών από τον Ιανουάριο έως και τον Ιούνιο /6 μήνες =443 ευρώ/2).

Επίσης, αποδείχθηκε ότι από την παραπάνω υπαίτια και παράνομη συμπεριφορά των οργάνων του εναγομένου υπέστη ηθική βλάβη, για την οποία πρέπει αναγνωριστεί η υποχρέωση του εναγομένου να της καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση το ποσό των 500 ευρώ, που κρίνεται εύλογο λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικότερες περιστάσεις, την έκταση της βλάβης της ενάγουσας και το βαθμό υπαιτιότητας των οργάνων του εναγομένου.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να αναγνωριστεί ότι το εναγόμενο υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των (9.577+500 =) 10.077 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Υπό τα ανωτέρω εκτιθέμενα η εκκαλουμένη ορθώς μεν δέχθηκε ότι το εναγόμενο συνέταξε μη νόμιμα τον πίνακα πρόσληψης ωρομισθίων του κλάδου ΠΕ19 για τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007, πλην, όμως, εσφαλμένα δεν δέχθηκε ότι στον κλάδο ΠΕ19 Πληροφορικής εντάσσονται τόσο οι εκπαιδευτικοί πτυχιούχοι τμήματος Πληροφορικής ΑΕΙ, όσο και οι εκπαιδευτικοί πτυχιούχοι ΑΕΙ με διδακτική εμπειρία στην Πληροφορική, όπως η ενάγουσα και απέρριψε την αγωγή, με την αιτιολογία ότι η ενάγουσα δεν υπέστη ζημία από τη μη νομότυπη κατάρτιση του πίνακα, καθόσον κατά τα σχολικά έτη 2005-2006 και 2006-2007 δεν προσλήφθηκε κανένας υποψήφιος από την κατηγορία ΠΕ Πτυχιούχων ΑΕΙ με επάρκεια Πληροφορικής καθώς όλες οι θέσεις καλύφθηκαν από υποψηφίους της κατηγορίας ΠΕ Πληροφορικής.

Μετά ταύτα ο περί τούτου λόγος έφεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως και κατ' ουσίαν βάσιμος, όπως και η υπό κρίση έφεση, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη κατά το μέρος που αφορά στην ανωτέρω ενάγουσα, να διακρατηθεί η αγωγή προς εκδίκαση ως προς αυτήν, να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν, να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να αναγνωριστεί ότι το εναγόμενο υποχρεούται να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 10.077 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής".

Με το να κρίνει έτσι το Εφετείο και να κάνει εν μέρει δεκτή την ένδικη αγωγή της δεύτερης αναιρεσίβλητης, μετά την παραδοχή της έφεσής της και την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης, και συγκεκριμένα με το να δεχθεί ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο ίσχυε η διάταξη του άρθρου 13 του ν. 3144/2003, με τον οποίο ορίστηκε ως κριτήριο επιλογής του εκπαιδευτικού προσωπικού του αναιρεσείοντος ΟΑΕΔ, μεταξύ των άλλων, το κριτήριο της διδακτικής εμπειρίας στις εκπαιδευτικές μονάδες του και ότι δεν είναι αντισυνταγματική η διάταξη αυτή, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις διατάξεις ουσιαστικού δικαίου που αναφέρθηκαν ανωτέρω, ήτοι του άρθρου 13 του ν. 2344/2003 και του άρθρου 118 παρ.6 του Συντάγματος, ενόψει και του ότι η πρόταξη από το ν. 3144/2003 του στοιχείου της διδακτικής εμπειρίας ίσχυε κατά τον επίδικο χρόνο, αφού η διάταξη του άρθρου 13 του νόμου αυτού, κατά το μέρος που έρχεται σε αντίθεση με τις ρυθμίσεις του άρθρου 3 παρ.2 του ν. 2336/1995, όπως ίσχυε μετά την τροποποίησή της με το άρθρο 16 του ν. 2643/1998, καταργήθηκε μεταγενέστερα, ήτοι από την 21-12-2006, με τη διάταξη του άρθρου 67 παρ.4γ του ν. 3518/2006.

Επομένως, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως, κατά το πρώτο μέρος του και ο δεύτερος λόγος αυτής, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα και προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.1 ΚΠολΔ, είναι αβάσιμοι. Η περαιτέρω αιτίαση του αναιρεσείοντος, που διατυπώνεται με το δεύτερο μέρος του πρώτου λόγου αναίρεσης, ότι από την αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι δεν προσλήφθηκε κανένας υποψήφιος από την κατηγορία ΠΕ πτυχιούχων ΑΕΙ και ΤΕΙ με επάρκεια Πληροφορικής, καθώς όλες οι θέσεις καλύφθηκαν από υποψηφίους της κατηγορίας ΠΕ Πληροφορικής και ότι όσον αφορά τη δεύτερη αναιρεσίβλητη - πρώτη ενάγουσα από την κατηγορία ΠΕ Φυσικών προσελήφθη μόνο ο πρώτος υποψήφιος από τους συνταχθέντες πίνακες και, συνεπώς, αυτή θα είχε καταταγεί σε θέση μη πρόσληψης, ανάγεται στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων, η σχετική με τις οποίες κρίση του δικαστηρίου είναι, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ.1 ΚΠολΔ, αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Συνεπώς, ως προς το μέρος αυτό, ο πρώτος λόγος είναι απαράδεκτος.

7. Επειδή, σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές και αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτών (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 2-9-2013 αίτηση περί αναιρέσεως της 137/2013 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. -Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στην πληρωμή χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 2α Ιουλίου 2015. -Και

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 22α Σεπτεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ